De vna virgine magnatoꝝ aꝑiunt̉ dona a portātibꝰ. Sic gͦ d̓r Exod̓. xxiij. Nō apparebis ī ꝯſpectu meo vacuꝰ. Gen̄. xliij. Afferte.i. portate dn̄o terre munera. Prou̓.xxviij. Dona hoīs dilatant viā eiꝰ. ⁊ an̄ pͥncipē ſpaciū faciūt. ſic̄ Iacob di xit de fratre irato Gen̄.xxxij. Placabo eū mu neribꝰ. Sic dn̄s placari poterit donis q̄ ſibi in ꝑſona pauꝑis tribuūt̉. Nā ip̄e dixit Ma thei.xxv. Quicqͥd vni ex mīmis meis feciſtꝭ mihi feciſtꝭ. Matth̓. v. Btī miẜicordes. qm̄ ip̄i miſcd̓iam ꝯſeq̄nt̉. Idcirco Thob̓. iiij. dr. Noli auertere faciē tua ab vllo pauꝑe. ita eī eueniet vt nec auertat̉ facies dn̄i a te. ⁊ iteruꝫ Thob̓.xij. Elemoſina a morte liberat ⁊ ip̄a e q̄ purgat ⁊ fac̄ inuenire vitā eternā. Sic ecōtra fatuis ꝟginibꝰ oleū miſcd̓ie nō habētibuſ dictū eſt Matth̓.xxv. Amē dico vob̓. neſcio vos. Quinto aꝑit̉ ianua celeſtis regni veritatē loquētibꝰ. ſicut dic̄ Dauid in pnoīato ps. xiiij. Qui loquit̉ veritatē cū ꝓximo ſuo ⁊c̄ ſcꝫ hic habitabit ī tabernaculo dn̄i. Et dic̄ h̓ qui loquit̉. Amb̓. Ueritas a quocunqꝫ dicit̉ ſemꝑ a ſpūſctō eſt. i. a deo. Ioh̓. xiiij. Ego ſuꝫ via veritas ⁊ vita. Un̄ de ip̄o diabolo dic̄ ſaluator Ioh̓. viij. Mēdaxe ⁊ pr̄ eiꝰ.ſ. mendacij. Et ſic qͥ mēdacia loquūt̉: filij diaboli ſunt: ⁊ eius hereditatē obtinebunt. p̄s. v. Perdes om̄es qui loquunt̉ mendaciuꝫ. Sic econtra veraces ex deo ſunt. ⁊ hereditatē regni celeſtis obtinebūt. Idcirco Leui. xix. d̓r. Nō mentiemini nec d̓cipiet vnuſqͥſqꝫ ꝓximū ſuū. Eph̓. iiij. Deponētes om̄e mendaciū loqͥmini veri tatē vnuſqͥſqꝫ cū ꝓximo ſuo. Iac. v. Sit ſermo veſter eſt eſt. nō nō. p̄s. xj. Diſperdet dn̄s vniuerſa labia doloſa ⁊ linguam maliloquā. Idcirco Ecc̄i. xxviij. Uerbis tuis facito ſtate ram.j. Pe. iiij. Si qͥs loquit̉ qͣſi ſermones dei loquit̉. Prou̓.xviij. Mors ⁊ vita ī manu lin gue. Math̓.xij. Ex v̓bis tuis dānaberis. ex ꝟbis tuis iuſtificaberis Sexto pacificis. ⁊ tangit̉ ibi cū dicit. nec fecit ꝓximo ſuo maluꝫ. id eſt. qͥ ſine dolo cū ꝓximis ambulat. ⁊ opꝓprium nō accepit aduſus ꝓximos ſuos. Idcirco apl̓s Ro. xij. Quantū in vob̓ eſt cū om nibꝰ hoībꝰ pacē hn̄tes. Mat. v. Beati pacifici: qm̄ filij dei vocabunt̉. Ro. viij. Si filij ⁊ heredes. filij quidē dei: coheredes autem xp̄i. ij. Choꝝ. xiij. Habete pacē ⁊ deus pacis ⁊ dilectiōis erit vobiſcū ī gl̓ia ⁊ gr̄a. Septimi ſunt veraciter ſe humilianteſ. ⁊ de ſeipſis ī nul lo p̄ſumentes. Augꝰ. Si vis intrare ad eternitatē tene humilitatē. Prouer. xxix. Humi lē ſpū ſuſcipiet gl̓ia. p̄s. xvij. Tu populū humilē ſaluū facies. Et dico notāter qͥ ſe veraciter humiliat. Dicit̉ enī Ecc̄i. xix. Eſt qͥ ſe nec ter humiliat. ⁊ interiora eiꝰ plena ſunt dolo Qui aūt veraciter ſe humiliat: hic ianuaꝫ ce leſtis regni meret̉ ingredi. Matt. xix. ⁊ Luce xviij. Sinite ꝑuulos venire ad me: ⁊ nolite eos ꝓhibere. taliū enī eſt regnū celoꝝ Octa ui ſunt ſapiētes. Prouer. xiiij. Acceptꝰ ē regimīſter intelligēs. Ecc̄i. iiij. Qui diligūt ſapiē tiam diligit illos deꝰ. ꝓpter qd̓ d̓r Prouer. iij Gl̓iam ſapiētes poſſidebūt. Et Sapīe. vi Cōcupiſcentia ſapiētie ducit ad regnū ꝑpetu um. diligite ſapientiam ⁊ ī perpetuū regnetis Noni ſunt fideles fidele fidē immaculata ſeruātes. Apoc. ij. Eſto fidelis vſqꝫ ad mortē ⁊ dabo tibi coronaꝫ vite. pͣs. c. Oculi mei ad fideles terre.i. eccl̓ie. Et dico qͥ fidē fidelit̓ ſer uant. Dicit enim Lucius papa. ⁊ habetur in cano. xxiiij. q. j. A recta fide ⁊ ꝓph̓ico ⁊ apl̓ico tramite ꝓpter nullā tribulatōem licet recedere. Cuiꝰ rōem aſſignat Gre. iij. moral̓ ⁊ habetur ibidē in cano. quia. vbi dicit inter cetera. Quia niſi quis fidei ſoliditate tenuerit: diui nam pn̄tiam nō cognoſcit. Un̄ Athanaſiuſ Hec eſt fides catholica quā niſi quiſqꝫ fideli ter firmiterqꝫ crediderit: ſaluꝰ eſſe nō poterit Decimo aperit̉ regnū celeſte militibꝰ forti ter pugnātibꝰ. figurat̉ in beato Stephanc Actu. vij. qͥ vidit celos aꝑtos. Propter qd̓ dic̄ ip̄e ſaluator Mat. v. Beati q̄ ꝑſecutōem patiunt̉ ꝓpter iuſticiā: qm̄ ip̄oꝝ ē regnū celorum. Act̉. xiiij. Per ml̓tas tribulatōes oportet nos ītrare regnū dei. ꝓpt̓ qd̓ dicit apl̓s. ij Thimo. ij. Nemo coronabit̉ niſi qͥ legitime certauerit. Sic apta eſt ianua celi Dorothee vel ap pollonie. ⁊ ſic de alijs. De vna virgine Sermo. lxij. Qua pulcra ē caſta generatio cū charitate. Sa piētie. iiij. In ſumma v̓borum tria innuunt̉ q̄ inuenire adoptat ſpōſus īſpō ſa. Primo pulcritudinis venuſtatē. Secun do pudicicie ꝓbitatē. Tertio cordis caritatē Primū tangit̉ ibi cum dicitur. O qͣꝫ pulcra Secundū ibi. caſta generatio. Tertiū ibi. cū charitate. Dixi pͥmo ſponſus adoptat in ſponſa pulcritudinis venuſtatē. Nā ẜm Au gu. de doctrina xp̄iana. Spēs corꝑis eſt ſimū lacrū mētis ⁊ figura ꝓbitatis. Na vt cōmuniter d̓r. Diſtortū vultū ſequit̉ diſtortio mo
zum Hauptmenü