De aſcenſione domini ſequat̉. p̄ueniat inſpirādo. ſeq̄t̉ adiuuādo Dicit enī Gre. in. xvij. moral̓. Si lumen gr̄e in nobis appareret: mens nr̄a ī pctōrū te­nebris remaneret R Scd̓m eallocutio Dicit Aug. de triplici habitaculo dei. Allocu­tio eſt eiꝰ debita occulta inſpiratio: qua me­diante ſuā veritatē voluntatē inuiſibilit̉ on̄ dit. de qno. pͣs. lxxxiiij. Audiā qͥd loquat̉ ī me dn̄s deus meꝰ. Gre. Uox dn̄i audit̉ cuꝫ inſpi ratio mente ꝯcipit̉. Tertiū eſt exprobratio pctōꝝ. dic̄ Aug. Hoc eſt proprium gͣtie vt faciat hoīem pctm̄ ſuū cognoſcere. Gre­Quāto maioris gr̄e lumē qͥs receꝑit: tāto ma gis rep̄henſibilē ſe cogͦſcit. p̄s. xlix. Arguaꝫ te ſtatua ꝯtra faciē tuā. q. d. qd̓ poſuiſti pꝰ ter­ tuū. De ī textu. Exprobrauit īcredulita tem eoꝝ.ſ. ad pn̄s habitā. qꝛ his viderant reſurrexiſſe credider̄t.ſ. marie magdale ne diſcipul̓ veniētibꝰ de emaus. ad deſignan licet om̄e pctm̄ eſt redarguēdū. ſignant̉ tn̄ infidelitatis. qꝛ dic̄ Aug. Illa manete cete ra detinent̉. qꝛ ſine fide falſa eſt oīs religio. eti­am ī bonis moribꝰ. Aug. de ꝟbis apoſtoli infidel̓ pōt videre ſplēdorē ꝟitatis: ſꝫ in tenebris manet cecitatꝭ: lumē eternū lucet ei. De in can̄. xxiij. q. j. qꝛ. Niſi qͥs ſoli ditatē fidei tenuerit deum cogͦſcere poterit qꝛ ſcribit̉ Abacūc. ij. Iuſtꝰ ex fide viuit. Id­circo merito arguit̉ in ſeip̄o. qꝛ fidē oꝑbꝰ impleuit. ꝓpter ingemiſcit. quia dicit Hugo de ſan. vic. Tūc peccatoꝝ ſalus incipit qn̄ veraciter de pctīs ingemiſcit. Quartū ē mandatū eiuſdē ꝓpoſitio vt a hierl̓m di ſcederēt: ſꝫ expectaret ꝓmiſſionē pr̄is. Spūa liter. Hieroſolyma.i. pacifica. Et ſic ſi volu­mus eo aſcēdere a pace debemꝰ recedere. Un̄ ad Heb̓.xij. Pacē ſanctimoniā ſeq̄mi ni ſine qͥbꝰ nemo videbit deū. Bern̄. Cō­pone mores vt ſis pacificus eris verꝰ dei fili us. Mat. v. Beati pacifici: qm̄ filij dei voca bunt̉. Et loquit̉ de pace mētis. De qua Gre. xxiiij. moral̓. Sanctoꝝ mens tāta pace vtit̉ vt nec ꝓſperitate extinguit̉. ſꝫ p̄miū eternitatꝭ expectat. vires ex aduerſitatibꝰ ſumit. quia creſcente pugna creſcit corona. Dicit enī p̄s. pſal.xxvj. Si exurgat aduerſum me preliuꝫ in ego ſperabo Quintū eſt comeſtio. hec comeſtio ſignificat plibatōem p̄guſtatōem cibi vite eterne dulcedis deſiderij amorem deuotiōem. Un̄. pͣs. xxxiij. Guſtate videte: qm̄ ſuauis eſt dn̄s. regnū celoꝝ non dat̉ niſi eſurienti. Eſuries anime eſt deſideriū bea­titudinis. De quo Amb̓. in meditationibus O dn̄e fac me guſtare amorē: qd̓ guſto per cognitionē. de tali ſpūali cibꝰ reficit̉ anīa De quo autor de ſpū lr̄a. Hec eſt vita cordiſ nr̄i: cum aīa deū cōtemplat̉ in ꝯte mplatōne reficit̉. Et hāc p̄guſtatōem habuerit: ad regnū celeſte anhelat. Un̄ Gre. ſuꝑ Ezec­Quanto intēſiꝰ intelligit.i. guſtat. tāto dele­ctabilius a tēꝑalibꝰ delectationibꝰ requieſcit. Et ſubdit. His dulce eſt eſſe in terrenis rebꝰ: qui nihil guſtauerūt de celeſtibꝰ Sextū eſt ad monte oliuēti deductio. Et ſignificat̉ operis miſcd̓ie exhibitio. qꝛ dicit apl̓us.j. ad Thimo. iiij. Pietas ad oīa vtilis eſt. maxīe ad ꝓmiſſionē vite eterne. Et ergo non ſufficit in terris habere deuotōem interius. niſi etiaꝫ exteriꝰ exerceat ſe ī miſeratōe ad ꝓximum ſcribit̉ Ecc̄i. xvj. Miſcd̓ia vnicuiqꝫ pa­rat locū. ẜm illud p̄s. cij. Coronat te in miſer cordia miſeratōibꝰ. Hoc ē oleū de Eces. Oleū de capite deficiet.ſ. oleū miſericordie Naꝫ hoſtia templi fuerūt de oliua in hierl̓m iij. Regū. iij. Et ſic miſericordia eſt celi ianus Un̄. j. Mach̓. ij. Dauid in miſericordia ꝯſe­cutus eſt regni ſedem in ſecula Septimuꝫ eſt verſus bethaniā deambulatio. Bethanis id eſt. domus obediētie. ip̄e fuit obedien vſqꝫ ad mortē. ad Phil̓. ij. Propter qd̓ exal­tauit illū deꝰ. Et ſic nos ſi volumꝰ ſecū aſſum­debemꝰ mādatis ſuis obſeqͥ. Matth̓. xix. S vis ad vitā ingredi ſerua mādata dei. eo di cit Aug. ſuꝑ pſal. Sola obediētia accipit pal­. inobediētia penā. Glo. Mat. ij. Per ali am viā reuerſi ſunt in regionē ſuā. dic. Sicut inobedientiā a paradiſo cecidimus. ita pe­obedientiā appropinquamꝰ Octauo eleua tis manibꝰ ferebat̉ in celū. in eleuatōne ma­nuū aſcendit. on̄dit manꝰ pedes ſtigma­ta vulneꝝ reſeruata. ad on̄dendū volentes xp̄o aſcēdere debent eiꝰ paſſionē hic portare Mat.xvj. Qui vult venire poſt me abneget ſemetip̄m: tollat crucēſua ⁊c̄. in ꝓceſſiōe portamus crucē ſeqͥmur: ad deſignanduꝫ il­lud apl̓i ad Ro. iiij. Si cōpatimur ſimul glorificemur. Na ml̓tas tribulatōes opor­tet nos intrare ad regnū dei. Actuū. xiiij. Sꝫ in oībꝰ his debet eſſe fides. qꝛ dicit Aug. in li. de fide. Fides eſt humane ſalutis initiū fun damentū omniū bonoꝝ opeꝝ. Ideo ſubdit Eūtes in mūdū vniu̓ſum. qꝛ xp̄s tantum re­demit. quantū ergo in ſe eſt omēs vult ſalua re. Un̄. j. ad Thimo.j. Uult oēs homīes ſal­uos fieri. Predicate euangeliū omi creature. id eſt. omni homini. rōe ꝯueniētie. Gre­