De aſcenſione domini ⁊ ſequat̉. p̄ueniat inſpirādo. ⁊ ſeq̄t̉ adiuuādo Dicit enī Gre. in. xvij. moral̓. Si lumen gr̄e in nobis nō appareret: mens nr̄a ī pctōrū tenebris remaneret R Scd̓m eallocutio Dicit Aug. de triplici habitaculo dei. Allocutio eſt eiꝰ debita ⁊ occulta inſpiratio: qua mediante ſuā veritatē ⁊ voluntatē inuiſibilit̉ on̄ dit. de qno. pͣs. lxxxiiij. Audiā qͥd loquat̉ ī me dn̄s deus meꝰ. Gre. Uox dn̄i audit̉ cuꝫ inſpi ratio mente ꝯcipit̉. Tertiū eſt exprobratio pctōꝝ. Nā dic̄ Aug. Hoc eſt proprium gͣtie vt faciat hoīem pctm̄ ſuū cognoſcere. ⁊ GreQuāto maioris gr̄e lumē qͥs receꝑit: tāto ma gis rep̄henſibilē ſe cogͦſcit. p̄s. xlix. Arguaꝫ te ⁊ ſtatua ꝯtra faciē tuā. q. d. qd̓ poſuiſti pꝰ tergū tuū. De qͦ ī textu. Exprobrauit īcredulita tem eoꝝ.ſ. ad pn̄s habitā. qꝛ his qͥ viderant eū reſurrexiſſe nō credider̄t.ſ. marie magdale ne ⁊ diſcipul̓ veniētibꝰ de emaus. ad deſignan dū ꝙ licet om̄e pctm̄ eſt redarguēdū. ſignant̉ tn̄ infidelitatis. qꝛ dic̄ Aug. Illa manete cete ra detinent̉. qꝛ ſine fide falſa eſt oīs religio. etiam ī bonis moribꝰ. Iō Aug. de ꝟbis apoſtoli Hō infidel̓ nō pōt videre ſplēdorē ꝟitatis: ſꝫ in tenebris manet cecitatꝭ: ⁊ lumē eternū nō lucet ei. De qͦ in can̄. xxiij. q. j. qꝛ. Niſi qͥs ſoli ditatē fidei tenuerit deum cogͦſcere nō poterit qꝛ ſcribit̉ Abacūc. ij. Iuſtꝰ ex fide viuit. Idcirco merito arguit̉ hō in ſeip̄o. qꝛ fidē oꝑbꝰ nō impleuit. ⁊ ꝓpter hͦ ingemiſcit. quia dicit Hugo de ſan. vic. Tūc peccatoꝝ ſalus incipit qn̄ veraciter de pctīs ingemiſcit. Quartū ē mandatū ⁊ eiuſdē ꝓpoſitio vt a hierl̓m nō di ſcederēt: ſꝫ expectaret ꝓmiſſionē pr̄is. Spūa liter. Hieroſolyma.i. pacifica. Et ſic ſi volumus cū eo aſcēdere a pace nō debemꝰ recedere. Un̄ ad Heb̓.xij. Pacē ⁊ ſanctimoniā ſeq̄mi ni ſine qͥbꝰ nemo videbit deū. Iō Bern̄. Cōpone mores vt ſis pacificus ⁊ eris verꝰ dei fili us. Mat. v. Beati pacifici: qm̄ filij dei voca bunt̉. Et loquit̉ de pace mētis. De qua Gre. xxiiij. moral̓. Sanctoꝝ mens tāta pace vtit̉ vt nec ꝓſperitate extinguit̉. ſꝫ p̄miū eternitatꝭ expectat. ⁊ vires ex aduerſitatibꝰ ſumit. quia creſcente pugna creſcit ⁊ corona. Dicit enī p̄s. pſal.xxvj. Si exurgat aduerſum me preliuꝫ in hͦ ego ſperabo Quintū eſt comeſtio. ⁊ hec comeſtio ſignificat plibatōem ⁊ p̄guſtatōem cibi vite eterne dulcedis ꝑ deſiderij amorem ⁊ deuotiōem. Un̄. pͣs. xxxiij. Guſtate ⁊ videte: qm̄ ſuauis eſt dn̄s. Nā regnū celoꝝ non dat̉ niſi eſurienti. Eſuries anime eſt deſideriū beatitudinis. De quo Amb̓. in meditationibus O dn̄e fac me guſtare ꝑ amorē: qd̓ guſto per cognitionē. Nā de tali ſpūali cibꝰ reficit̉ anīa De quo autor de ſpū ⁊ lr̄a. Hec eſt vita cordiſ nr̄i: cum aīa deū cōtemplat̉ ⁊ in ꝯte mplatōne reficit̉. Et qͥ hāc p̄guſtatōem nō habuerit: ad regnū celeſte nō anhelat. Un̄ Gre. ſuꝑ EzecQuanto intēſiꝰ intelligit.i. guſtat. tāto delectabilius a tēꝑalibꝰ delectationibꝰ requieſcit. Et ſubdit. His dulce eſt eſſe in terrenis rebꝰ: qui nihil guſtauerūt de celeſtibꝰ Sextū eſt ad monte oliuēti deductio. Et ꝑ hͦ ſignificat̉ operis miſcd̓ie exhibitio. qꝛ dicit apl̓us.j. ad Thimo. iiij. Pietas ad oīa vtilis eſt. maxīe ad ꝓmiſſionē vite eterne. Et ergo non ſufficit in terris habere deuotōem interius. niſi etiaꝫ hō exteriꝰ exerceat ſe ī miſeratōe ad ꝓximum Nā ſcribit̉ Ecc̄i. xvj. Miſcd̓ia vnicuiqꝫ parat locū. ẜm illud p̄s. cij. Coronat te in miſer cordia ⁊ miſeratōibꝰ. Hoc ē oleū de qͦ Eces. Oleū de capite nō deficiet.ſ. oleū miſericordie Naꝫ hoſtia templi fuerūt de oliua in hierl̓m iij. Regū. iij. Et ſic miſericordia eſt celi ianus Un̄. j. Mach̓. ij. Dauid in miſericordia ꝯſecutus eſt regni ſedem in ſecula Septimuꝫ eſt verſus bethaniā deambulatio. Bethanis id eſt. domus obediētie. Nā ip̄e fuit obedien vſqꝫ ad mortē. ad Phil̓. ij. Propter qd̓ exaltauit illū deꝰ. Et ſic nos ſi volumꝰ ſecū aſſumdebemꝰ mādatis ſuis obſeqͥ. Matth̓. xix. S vis ad vitā ingredi ſerua mādata dei. eo ꝙ di cit Aug. ſuꝑ pſal. Sola obediētia accipit palmā. inobediētia penā. Glo. Mat. ij. Per ali am viā reuerſi ſunt in regionē ſuā. dic. Sicut ꝑ inobedientiā a paradiſo cecidimus. ita peobedientiā appropinquamꝰ Octauo eleua tis manibꝰ ferebat̉ in celū. ⁊ in eleuatōne manuū aſcendit. ⁊ on̄dit manꝰ ⁊ pedes ⁊ ſtigmata vulneꝝ reſeruata. ad on̄dendū ꝙ volentes cū xp̄o aſcēdere debent eiꝰ paſſionē hic portare Mat.xvj. Qui vult venire poſt me abneget ſemetip̄m: ⁊ tollat crucēſua ⁊c̄. Iō in ꝓceſſiōe portamus crucē ⁊ ſeqͥmur: ad deſignanduꝫ illud apl̓i ad Ro. iiij. Si cōpatimur ſimul ⁊ glorificemur. Na ꝑ ml̓tas tribulatōes oportet nos intrare ad regnū dei. Actuū. xiiij. Sꝫ in oībꝰ his debet eſſe fides. qꝛ dicit Aug. in li. de fide. Fides eſt humane ſalutis initiū ⁊ fun damentū omniū bonoꝝ opeꝝ. Ideo ſubdit Eūtes in mūdū vniu̓ſum. qꝛ xp̄s tantum redemit. quantū ergo in ſe eſt omēs vult ſalua re. Un̄. j. ad Thimo.j. Uult oēs homīes ſaluos fieri. Predicate euangeliū omi creature. id eſt. omni homini. ⁊ hͦ rōe ꝯueniētie. Gre
zum Hauptmenü