XCI Sermo etema ducit. qꝛ ꝑ eā intellectꝰ ad inuiſibiliū ⁊ eternoꝝ cognitionē exurgit. Un̄ Rich̓. Qn̄ ī tellectꝰ ꝑ internā inſpirationē ſuauiter tactus nullis mediātibꝰ reꝝ viſibiliū formis ad cele ſtiū cognitōem erigit̉. ſic̄ Dauid ꝓph̓a vidit in ſpū q̄ vidit. Et Haymo ſuꝑ Apoc. cōcordat di. Intellectual̓ reuelatio fit qͥnqꝫ non pecorꝑales res nec ꝑ ſil̓itudines. ſꝫ ip̄a veritas ī mediate manifeſtat̉ vidētibꝰ. qd̓ ꝓprie electo rū eſt. Matt. xvj. Caro ⁊ ſanguis nō reuelauit tibi. ſꝫ pr̄ meꝰ ꝑ interiorē inſpiratōem. p̄s lxxxiiij. Audiā qͥd loquat̉ in me dn̄s deꝰ. Nā talis reuelatio ītellectual̓ nō fit niſi intelligēti bus. vt moyſi ⁊ interiora deſerti ingrediētibꝰ. vbi om̄e velū remouet̉ ab eiſ. Nā reuelatō d̓r quaſi veli remotio ab oculis intellectualibuſ Quā remotōem petiuit Dauid. Reuela ocu los meos ⁊ ꝯſiderabꝰ mirabilia de lege tua. j. Cho. ij. Nobis reuelauit deus ꝑ ſpmſanctū: qui omīa ſcrutat̉. etiā ꝓfunda dei. Tertia reuelatio eſt ſupintellectual̓. ⁊ d̓r ſuꝑintellectua lis. qꝛ ampliꝰ hꝫ fieri ꝑ dilectōꝫ qͣꝫ ꝑ ītellectū qꝛ plꝰ diligit̉ qͣꝫ intelligit̉. qꝛ dilectio ītrat vbi intellectꝰ foris ſtat. Nec obſtat qd̓ dic̄ Augꝰ. Incognita nequaqꝫ pn̄t amari. Que duplex eſt.ſ. intellectualis ⁊ affectualis. Idcirco dicit Dyoni. Uerus amator dei vnit̉ immediatiꝰ deo qͣꝫ intellectus. Nā qd̓ ītellectꝰ non capit noticia affectualis ꝑcipit. qͥ eſt ſuꝑior intelle ctuali. Uercellenẜ ſuꝑ Canti. Intellectꝰ ⁊ aſ fectꝰ ſimul coambulāt vſqꝫ ad nouiſſimū defectū. Intellectꝰ in celeſtibꝰ vbi hꝫ ſue cognitio nis ⁊ luminis ſui ꝯſummatōem. tunc affectꝰ ꝯtinet ad deū pͥncipalia ſuſpiria ⁊ ſuꝑintellectuales extenſiones ⁊ īmiſſioneſ. feruidos ful gores. ⁊ fulgidos feruores. ad q̄ om̄ia intelli gentia tra hi nō pōt: ſꝫ affectꝰ. Et ſubdit. tan ta eſt ꝟtus veri amoris ꝙ nō ſolū facit angelos ⁊ hoīes excedere naturā ꝓpriā vt in deuꝫ aſcendāt. ſꝫ etiā deū quaſi naturā ꝓpriā egredi vt ad creaturas qͣſi infra natura ꝓpriā ꝯde ſcendāt ꝓcedēdo. Ex his ptꝫ ꝙ reuelatō ſuꝑ intellectualis nō fit ꝑ intellectualē cognitiōꝫ ſꝫ ꝑ ardentiſſimā ⁊ ſuꝑferuidā dilectōis experimentalē noticiā. Un̄ Dyoniſiꝰ de diuīs nominibꝰ. Audendū eſt dicere ꝓ ꝟitate. cū trāſit eſt īegreſſibilis a ſe. licet ip̄e ſuā īmenſitatē nr̄e capacitati cōtemperet: eo tn̄ non mutato Et hec reuelatio nō ſit niſi in ſeraphicis men tibꝰ in interioribꝰ deſerti exiſtētibꝰ in caligine occl̓ti ſilētij. Iō Dyoniꝰ. O amice thimothee vt ſis capax illiꝰ reuelatōnis ī corporari ſic ra dio diuino derelinque ſenſus ⁊ ſenſibilia exteriora ⁊ intellectuales oꝑatiōes. ⁊ om̄e intellibile ⁊ forti conatu hec coprime. Et ſicut ē tibi poſſibile ꝯſurge ſuꝑintellect ualiter ad vniōꝫ dei. qͥ eſt ſuꝑ omnē cognitōem. ⁊ ſic te habe in caligine iſta donec diuinꝰ radiꝰ vere ⁊ circūue late appareat. ⁊ ſic reue let ſe. gͦ ẜm Linconien ſem cōmentatorē dyonilij. Gradꝰ illiꝰ aſcenſi onis ſunt. Primo derelinquere om̄ia ſenſibilia. Secūdo oīa ītelligibilia Iō ingredere ca liginē vbi apparet deꝰ. O qͣꝫ pulcra eſt tal̓ aīa vt impleat̉ illd̓ Iſa. lviij. Implebit dn̄s ſplē doribꝰ aīam tua. Exemplū de moyſe cuiꝰ facies ſplendida fuit. qͥ ſeꝑauit ſe a ppl̓o aſcēdēs in montē ſex diebꝰ fuit ī nube. ſeptimo die ap paruit ſpūs dn̄i qͣſi ignis ardens. ſecretū ibi inuenit̉ ꝟe ⁊ tenet̉ qualis ibi inuenit̉. ⁊ non eſt effabile homini vt Paulo. ij. Cho. xij. Scio hoīem raptū in tertiū celū. an in corꝑe vel extra corpus neſcio. ⁊ vidit ea q̄ non licēt homi ni loqͥ. Cui talis reuelatio ſit poteſt dicere illd̓ Mat. xj. Cōfitebor tibi pater celeſtis. qͥa ab ſcondiſti hec a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruulis. Sermo.xcj. Ad idem Ccipite ⁊ manducate hoc eſt corpus meum.j. ad Chor̄. xj. Audiſtis quō acciꝑe debe mus hoc venerabile ſacramentū amicabilit cum charitatiua affectione quam conſequit̉ occulta reuelatio eternoꝝ D Nūc vidēdū eſt quō reciꝑe debemꝰ dulciter cū exꝑimentali p̄guſtatione. Pro qͦ ſciendū dic̄ Papiaſ Experiētia idē eſt ꝙ noticia. vn̄ ſi oēs homīes dicūt mihi: hoc guſtabile eſt dulce. ꝑ hoc nō habemꝰ noticiā exꝑimētalē de illo. Etia q̄ntūcūqꝫ ꝓbant ꝑ rōes: ſed ẜm opinionē fidem vl̓ ſcientiā hr̄e poſſent. Sed ſi guſtus meus attingit guſtabile vl̓ attinget̉ ab illo. tūc ab illo habeo noticiā exꝑimentalē. ſic etiā de ſenſibuſ interioribꝰ. Si lego vel audio ab aliqͦ ꝙ dulcis ſit dn̄s. ꝓpt̓ hͦ nō habeo noticiā. niſi guſtꝰ ſpūalis attingat̉ diuina dulcedine. vt dicam cū ſpōſa Can. ij. Fructus eius dulcis gutturi meo. vbi loquit̉ de guſto ſpūali. Et ſequit̉ con grue p̄cedentia.ſ. charitatiuā affectiōem ⁊ oc cultā reuelatōem eternoꝝ. Quid ꝓdeſt ml̓ta cognoſcere vel intelligere nec illa exꝑiri nec ali quem vſum illoꝝ habere. Ideo Hugo ſuper vij. angelice hierarchie. Non facit perfectu co gnitio veritatis. niſi etiā habitus virtutis in experiētia ſubſequat̉. magiſtra enī intelligēdi