![]()
De ſancta Margaretha fecit nō natura ſꝫ gr̄a. in toto ꝯceptū tuo atqꝫ partū aucta eſt puritas. roborata integritas ⁊ ſaluata ꝟginitas. ⁊ hͦ erat opꝰ ſpūſſancti. vt dicit Aug. Qui ſcripſit tabulas lapideas ſine ſtilo ferreo. ip̄e gͣuauit ꝟginē a ſpūſctō. qui fecit virgā aaro ſine pluuia germīare. ip̄e fec̄ Maria ſine corruptōe generare. ⁊ hͦ fuit ma gnum Tertio fecit ei magna. quia magnā ptātē ei tradidit. Un̄ Ecc̄i. xxiiij. In hieruſa lem ptās mea. Reuera ī hierl̓m ſurſum et deorſum. hͨ eſt ī eccl̓ia triūphanti ⁊ militanti hꝫ poteſtatē. de qͦ Hieron̄. Data ē tibi oīs ptās ī celo ⁊ in terra. ⁊ quecūqꝫ volueris īpetrare poteris. vt canit eccl̓ia. Audi nos. nā te filiꝰ nihil negans honorat. Ip̄a eſt mr̄ Salomōis cui dicebat̉. iij. Re. ij. Pete a me qͥd vis: non eſt phas vt auertā faciē meā a te. Iō Bern̄. Quid poteris negare cui nō eſt negatū The ophilū de inferni faucibꝰ reuocare. Iō pōt dici cuilibet xp̄iano qd̓ angelꝰ dixit agar Geneẜ xvj. Reuertere ad dn̄aꝫ tuā ⁊ humiliare ſub manibꝰ eiꝰ Quarto magna fec̄. qꝛ magnā gram ei cōtulit. Un̄ Prouerb̓. vlt̓. Multe fi lie regū ꝯgregauerūt diuitias.ſ. gr̄e. qͥs tu ſola ſuꝑgreſſa es. vt habetur Ecci. xxiiij. In me oīs gra vie ⁊ veritatꝭ. ī me oīs ſpes vite ⁊ ꝟtutis. ꝙ potuit dicere illd̓ Ecc̄i. xxiiij. Uidete qꝛ nō ſolū mihi laboraui. ſꝫ oībꝰ exqͣrētibꝰ ꝟitatē. qꝛ deꝰ gr̄am oī hoī neceſſariā infudit ī mari am. de qͦ Hiero. Ceterꝭ ſanctꝭ ꝑ ꝑtes gr̄a p̄ſtat̉ Marie ꝟo tota ſe infudit. ⁊ ab ea ī nos fluit vt dic Bern̄. Si qͥd ſpei ī nobis eſt. ſi qͥd ſalutis. ſi qͥd gre ex ea nouimꝰ redūdare. ꝓpter qd̓ ſubdit Ber̄. Intuemī quāto deuotionis affectu eā voluit a nob̓ honorari qͥ totiꝰ boni plenitudinē poſuit ī mariā. Iō oēs debemus ad eā hr̄e recurſum. eo ꝙ dic̄ Chry. Neminē repperi mendicuꝫ qͥ ſe marie feciſſet ſedulum ſeruū. ꝓpter qd̓ dic Oroſiꝰ ſuꝑ cātica. Quos nō ſaluat d̓i iuſticia. ſaluat marie miẜicordia infinita ⁊cͣ. De ſancta Margaretha Semma. xcit. Eni ſpōſa mea veni coronaberꝭ. Cāti. iiij. In ꝟbis p̄miſſis vocat ſpōſus xp̄s ſponſam ſuā ad duo. Prīmo ad gr̄am. Scd̓o ad gloriam. De pͥmo dic̄. Ueni ſponſa mea Ꝙ Sponſus aīe eſt xp̄s. De qͦ O ſee. ij. Sponſabo te mihi ī fide ⁊ miſericordia. O mira dignatio quam admirat̉ Bern̄. O anima mea vn̄ tibi hec gr̄a vt diceris ſponſa xp̄i. ⁊ non ex nr̄is meritis. ſed ex flagrantia ſue charitatis. Bern̄. Quis digne cogitare poterit quanto affectu nos diligit. vt aīam nr̄am in ſponſaꝫ eligit. Vt igit̉ aīa noſtra digne mereat̉ dici d̓ſponſa ꝑ vnionē gr̄e. Iō ſciēdū xp̄s ſpōſus q̄rit in ſpōſa ſua ml̓ta Primo pulcritudīs venuſtatē. ſic xp̄s puritatē ꝯſcīe. Aug. de ꝟginibꝰ. Nō q̄rit deꝰ pulcrā carnē. ſꝫ mentis puritatē. Iō. j. ad Theẜ. iiij. Hec eſt voluntas dei ſanctificatio vr̄a. Hugo in li. de bono ꝯſciētie Deꝰ qͥ amator eſt mūdicie cor pollutū peccatꝭ nō p̄t inhabitare. Gre. ſuꝑ Ezech̓. In oī tꝑe tacite dꝫ hō ad ꝯſcīam currere. Na ẜm aplin ij. Chor.j. Gl̓ia nr̄a hec eſt teſtimoniū ꝯſcien tie nr̄e. nō remittas te ſuꝑ verba adulatoria hoīm qͥ te dicūt bonū. xj. q. iij. int̓ ꝟba. Non linguas hoīm ſꝫ ꝯſciētias curare debemꝰ. Iō ſic̄ ſpōſa ſolet faciē lauare ⁊ ſpeculum inſpicere ſic nos Hiere. xxxj. Statue tibi ſpeculum ⁊cͣ Grego. Specula ſunt dei mādata. Iſa.j. La uamini mudi eſtote. Iſid̓. Ablue te lacrimis laua te fletibꝰ. Scd̓o ſpōſus reqͥrit in ſpon ſa diſcipline moralitatē. debēt enī eſſe in ꝟbis morigerata. in oꝑbꝰ diſciplinata Ambroſi Cuſtodi ꝟgo vias tuas vt ī ꝟbis tuis nō de linquas. nā ſignū bonitatꝭ eſt ī corde diſcipli nate loqͥ. Matt.xij. Ex abūdātia cordis os loquit̉. nā ꝟgo vel ml̓ier q̄ turpia loquitur eſt malicie cordis ſignū: Ariſto. iiij. eth̓. Qualis vnuſquiſqꝫ eſt talia loqͥt̉ oꝑat̉ ⁊ taliter viuit. Et ſic mala locutio eſt bonoꝝ moꝝ corruptō 1. Choꝝ. xv. Corrūpūt bonos mores colloqͥa praua. pͣs. xxxiij. Prohibe linguā tuā a malo ⁊ labia tua ne loquant̉ dolū. Rō Prouer. xiij. Qui cuſtodit os ſuū cuſtodit aīam ſuā. ⁊ ꝓuerb̓.xviij. Mors ⁊ vita ī manibꝰ lingue. de qͦ Mat. xij. Ex v̓bis tuis dānaberis. ex v̓bis tuis iuſtificaberꝭ. Iac̄. iij. Qui ī ꝟbo nō offen dit. h̓ ꝑfectꝰ eſt vir. Itē debet eſſe diſciplinata ī moribꝰ vt nullū ſcādaliſet. Chryſo. Omnia agamꝰ ne ſcandaliſet̉ ꝓximꝰ Mat. xviij. Ueilli ꝑ quē ſcandalū venit. ⁊ ad Tytu ij. Omnibꝰ ꝑbe te exemplū bonoꝝ opeꝝ. de qͦ Math. v. Sic luceat lux vr̄a cora hoībꝰ vt videant oꝑa vra bona. Nam ẜm Grego. ſuꝑ Ezech̓. Qui in occulto bene viuit carbo ē. qꝛ minime ꝓficit alijs. ſed ſibijpſi ſolū. qͥ vero in publice lumē ſanctitatis demōſtrat lampas eſt. qꝛ in ſe ardet ⁊ alijs lucet. qd̓ collaudat Gre. x. moral̓. dicēs. Nō arbitror ꝯſiliū meliꝰ qͣꝫ ꝙ ꝓximū exēplo doceas. Idē in omel̓. Raro vnq̄m pctōres ad pnīaꝫ redirēt ſi nulla eſſent bonoꝝ 