![]()
Sermo exempla que eoꝝ mentes traherēt Tertio ſponſus querit diuitiarū vbertatē. he diuitie ꝯſiſtūt in ꝟtutibꝰ. Uere diuitie nō ſunt opes ſꝫ virtutes interiores. Seneca. Nil ꝟtute p̄ſtantiꝰ. nil pulcriꝰ. Rich̓. Aīa ꝟtutibꝰ plena eſt dei ſponſa. trinitatis cathedra. Et ꝟtutes ī teriores deo placentes inter ceteras ſunt due. humilitas ⁊ charitas. Nā qͥd ꝓdeſt hr̄e con ſcientie puritatē ⁊ diſcipline moralitateꝫ ſine humilitate. Greg. Qui alias ꝟtutes ſine hu militate cōgregat qͣſi qͥ puluere in ventū por tat. Gre. viij. omel̓. ſuꝑ Ezech̓. Nullꝰ erit an̄ deum boni oꝑis fructus ſi nō ꝓcedit ex radice humiliatōnis. Suꝑbia eſt oīm v̓tutū inimi ca. Ecc̄i. ix. Magna eſt potētia dei ſoliꝰ. et ab humilibꝰ honorat̉. Secūda ꝟtus que aīam ditat ⁊ ſponſo chriſto placabilem reddit ē caritas. Auguſtinꝰ. Charitas valet ad omnia ſine qua nihil valent omnia. Quid caſtitas. puritas. diſcipline moralitas ſine charitate. nihil. Bern̄. in epl̓a ad Senonē. Caſtitas ſi ne charitate eſt lapas ſine oleo. ſubtrahe oleū lampas nō lucet. tolle charitatē caſtitas non placet deo. Quid enim maius ⁊ amplius eſt qd̓ ſponſus q̄rit in ſponſa qͣꝫ charitas. Hylarius. Fruſtra erit an̄ deum omnis oꝑatio niſi ſoli deo impendat̉ dilectio. j. ad Chorint. xiij. Si charitatē nō habuero nihil ſum. Iō Hu go. Quantū potes tantū dilige Bern̄. Mo dus diligēdi eſt ſine modo. Hāc habuit btā Margaretha. Nā in hͦ ꝓbatur eius dilectio qꝛ totū mūdū deſpexit. diuitias. delectatōnes ⁊ honores. Augꝰ. Quantū qͥs deſpicit ꝓpter deū: tantū diligit eū. Et ſic ip̄a. qꝛ dicit apl̓s. Charitas nō querit qua ſunt: ſed que Ieſu chriſti. Et ſic ip̄a pōt dicere cū apl̓o ad Phil̓. iij. Om̄ia arbitratꝰ ſuꝫ vt ſtercora vt chriſtū lucrifacerē. Quarto ſponſus q̄rit in ſponſa ſubiectionis ⁊ obediētie voluntatē. Et ſic xp̄s in anima. Mat.xvj. Qui vult venire pꝰ me abneget ſemetip̄m. id eſt ꝓpriam volūtatem Ecc̄i. xviij. A volūtate tua auertere. Euſebiꝰ in epl̓a. Illo die bene vixiſti in quo volūtatē ꝓpriam abnegaſti ⁊ deſiderijs reſtitiſti. Ber̄. Quid odit deus aut quid punit niſi propriā voluntatem. tolle propriā voluntate: ⁊ infernus nō erit. Nil ardet in inferno niſi propria voluntas. dei voluntate cōtempta. Ideo hie ronymus. Tantū virtutibus adijcies: quan tum voluntati ꝑ roprie ſubtraxeris Quin to ſponſus requirit in ſponſa membroꝝ ſanitatem: vt nō ſit languens nec clauda. Et hec ſanitas ſponſe attenditur in agilitate. quia ſi gnum ꝑfecte ſanitatis eſt agilitas. Et ſic ſpōſa chriſti debet eſſe agilis ad bona oꝑa. Eccl̓i. xxxj. In om̄ibꝰ oꝑbꝰ tuis eſto velox. ⁊ Ecc̄s. ix. Qd̓cūqꝫ pōt manus tua oꝑari inſtant̉ fac non dicēdo cras cras: habendo voluntateꝫ ſi ne actione oꝑis. Hiere. xlviij. Maledictus qͥ facit opꝰ dn̄i negligēter. Et ſic fecit btā mar garetha. vt canit eccl̓ia. Ibat de ꝟtute in ꝟtutem ardēter ſitiēs anime ſalutē Sexto ſpō ſus querit in ſponſa fidelitatē. vt ſit ei ita fide lis in amore ꝙ nulli placere deſiderat niſi ei. ⁊ ſic xp̄s in aīa. Bern̄. In om̄i temꝑe intende ī deum ꝓpter deum. Augꝰ. Si quis aliqͥd operatur vt terrenū cōmodum adipiſcatur: non erit cor mundū qd̓ in terra volutat̉.j. Choꝝ. x. Om̄ia quecūqꝫ facitis ad gloriam dei facite. Et ſic beata Margaretha. Ideo eſt illa cui dictū eſt. veni coronaberis. Apl̓us. ij. ad Thimo. ij. Nullꝰ coronabit̉ niſi qui legittime certauerit. Ip̄a certauit diabolū quem vicit ꝯtra tyrannū Olibriū quē ſuꝑauit ꝑ ꝯſtātiā ꝯtra pr̄em cui nō ꝯſenſit. ⁊ ꝯͣ totū mūdū quē ꝯtempſit ⁊ ſuppeditauit. Sermo c. Ad idem Qua pulcra ē caſta generatio cū charitate. Sa piētie. iiij. In ꝟbis p̄miſſis duo innuunt̉. Primo miratur virginalē caſtitatē ibi. O qͣꝫ pulcra. Secūdo hortat̉ ad filialem charitatē. ibi. cum charitate. De primo dicit O qͣꝫ pulcra eſt caſta generatio R Nota homines ſolent mirari tria.ſ. quod rarum qd̓ pulcrū. ⁊ qd̓ magnū. Et ſic ſapiens mirat̉ virginalē caſtitatē qͣſi rarū. Nam ẜm cōmunē modū loquēdi triplex eſt gradus ꝟginitatis. Primꝰ eſt integritas carnis abſqꝫ om̄i ex perimento veneree delectatiōis. ⁊ illa cum ſola eſt nō eſt ꝟtus: nec de ſe meritoria. qꝛ eſt diſpo ſitio corꝑis ⁊ natural̓ cū in puerꝭ inueniat̉ vſu rationis carentibꝰ. īmo eſt donū nature cum quo om̄es naſcimur. Secūdꝰ gradus eſt ītegritas carnis cū ꝓpoſito eandeꝫ ſeruandi ad tꝑs ⁊ poſtea nubendi. Et illud etiam non eſt ꝟtus virginitatꝭ. qͣꝫuis tales ẜm vſum vulga riū ꝟgines dicant̉ ſolū rōe corꝑal̓ integritatꝭ. Tertius gradus eſt integritas carnis cum ꝓ poſito ꝑpetue ſeruādi incorruptōem caris ⁊ mentis. quam pͥus nunqͣꝫ voluntarie amiſit Et illa virginitas cōſiſtit in circūſtantijs debitis. ⁊ eſt ꝟtus ⁊ actꝰ virtutis. ⁊ eſt meritoria 