Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielemnū locunt̉: vt viciſſim ſe reſpiciāt: impropiciatoriū intendūt. Rota ergo in mediorōte eſt: Quia in eſt teſtamento veteri teſtamentū nouū. Et ſicut ſepe iam diximꝰqd̓ teſtamentū vetus ꝓmiſit: hoc nouū exhibuit: ⁊ qd̓ illud occulte denunciat: hociſtud exhibitū aperte clamat. Propheciaergo teſtamēti noui: teſtamentū vetus eſt⁊ expoſitio teſtamēti veteris: teſtamentūnouū. Sequitur.D ¶ Per quattuor partes earuꝫibant: ⁊ nō reuertebant̉.Quo alibi diuina eloquia niſi ad cordahominū vadūt: Sed per quattuor parteseūtes ibant: quia ſcriptura ſacra per legēad corda hominū vadit: ſignādo myſterirū. Per ꝓphetas vadit paulo apertiꝰ ꝓphetando dn̄m. Per euangeliū vadit exhibēdo ꝙͣ ꝓphetauit. Per apoſtolos vadit predicādo eum quē pater in noſtra redemptiōe exhibuit. Habēt ergo rōte facies ⁊ vias: quia oſtendūt ſacra eloquia nōticiā preceptoꝝ cū exhibitione operū. Etper quattuor partes vadūt: quia diſtinctivt prediximus temꝑibus locunt̉. Uel certe quia in cūctis mūdi regionibus incarnatū dominū predicant. De quibus aperte mox ſubditur.¶ Et non reuertebantur cumambularent.¶ Hec ſuperius de anīalibus dicta ſūt ſednon eadē intelligi de rotis que de anīalibus poſſunt. Rotas quippe ſignare teſtamēta diximus. Et teſtamentū vetus ambulauit quidē: quia per predicationē admentes hominū venit: ſed poſt ad ſemetip̄m reuerſum eſt: qꝛ iuxta litterā in preceptis ſuis: ⁊ ſacrificijs vſqꝫ ad finē ſeruarinō potuit. Non em̄ ſine immutatiōe permanſit: cū in eo ſpiritalis intelligētia defuit. Sed cū redemptor noſter in mundivenit: hoc ſpiritaliter fecit ītelligi: quodcarnaliter inuenit teneri. Itaqꝫ dū ſpiriteliter littera eius intelligit̉: om̄is in eo illacarnalis exhibitio viuificat̉. Teſtamentūvero nouū etiā per teſtamenti veteris paginas teſtamentū eternū appellatum eſt.quia intellectus illius nunꝙͣ mutat̉. Bene ergo dicit̉ ꝙ rōte eūtes ibant ⁊ non reuertebant̉ cū ambularēt: quia nouū teſtamentū non reſcindit̉: dū vetus iam ſpiritaliter intellectum tenet̉. Poſt ſe non redeūt: que al̓s quia vſqꝫ ad finem mūdi immutabilia perſiſtūt. Ambulant ergo: ſednō reuertūt̉: quia ſic ſpiritaliter ad cor noſtrū veniūt: vt eoꝝ precepta vel ſtudia viterius nō mutent̉. Sequit̉.¶ Statura quoqꝫ erat rotis ⁊altitudo horribilis aſpectus.Quid eſt ꝙ ſcripture ſacre eloquijs triahec ineſſe narrant̉: vt ſtaturā: altitudinē:⁊ horribile aſpectū: ideſt terribilē habere memorent̉. Querendū nobis magnopere eſt que diuine ſcripture ſtatura: quealtitudo: quis horribilis aſpectus dicit̉:Sciendū ergo eſt: quia ſtare ad vitā congruit bene operātis. Unde per paulū dicit̉. Qui ſtat videat ne cadat.1. Corinth̓10. Qui etiā diſcipulis dicit: Sic ſtate indn̄o chariſſimi. Phil̓. 4. Et propheta:qui ſe vita ac moribus ante dominū ſtarevidebat: ait: Uiuit dn̄s in cuius cōſpectuſto.4. Regū.3. Altitudo vero eſt celeſtiſregni ꝓmiſſio: ad quā tūc pertingit̉: quādo iam mortalis vite omniū al̓s om̄is corruptio ſubiugat̉. Horribilis vero aſpecteſt terror gehēne: que ſine fine reproboscruciat: ⁊ ſemꝑ in cruciatu cōſeruat. Statura ergo in rectitudine p̄ceptiōis al̓s predicatiōis eſt. Altitudo in celſitudine ſuꝑne ꝓmiſſionis. Horribilis vero aſpectusin penis al̓s minis atqꝫ terroribus ſupplicij ſequētis. Scriptura igit̉ ſacra ſtaturāhabet: qꝛ mores ad ſtandū dirigit: vt auditoꝝ mentes ad terrenā concupiſcentiānō curuent̉. Altitudinē habet: quia in celeſti patria eterne vite gaudia promittit.Horribilem quoqꝫ aſpectum habet: quiaomnibus reprobis gehenne ſupplicia minatur. Oſtendit igitur ſtaturam ſuam inedificatiōe morum. Oſtendit altitudinē
