Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem tur: in altitudinem vero fidei vno cubito excreſcūt ⁊ ſumma admiratiōe magni ſūt venerādi. Debent ergo paruuloꝝ anīas in ſinu ſue conuerſatiōis ſuſcipere: at eas in cōſpectu dn̄i velut quoddā holocauſtū ac ſacrificiū offerre. Unde aperte ſequitur. ¶ Super quas ponunt vaſa in quibus immolatur holocauſtū et victima.) ¶ Quid em̄ ſunt anime fideliū: niſi vaſa ſancta que verba pietatis capiūt: vt ex eo rū mentibus holocauſtū vite atqꝫ orationis immolet̉: Hinc eſt em̄ ꝙ paulus cuꝫ adhuc rudis eſſet in fidei vocatiōe: quia iam dn̄i verba perceperat: ⁊ celeſti gratia plenus erat: vas appellat̉ cum dicit̉ Nas electiōis mihi eſt. Actuū.9. Hinc paſto. res atqꝫ doctores ꝓpheta admonet dicēs Mundamī qui fertis vaſa dn̄i. Eſaie. 32 Ipſi em̄ quaſi menſe domini vaſa portāt: qui vitam fideliū erudiendo tolerant: vt quandoqꝫ hanc domino ad holocauſtum ⁊ ſacrificium perducāt. Sed neqꝫ hoc ne gligenter intuendum eſt: ꝙ in eiſdem va ſis holoc auſtum ⁊ victima dicitur immolari. Holocauſtum enim ſicut ⁊ ſuperius diximus victima eſt: non tamen victima ſemper holocauſtum: quia cum quid ex parte offertur: ⁊ ex parte retinet̉ ſacrificiū quidē eſt: ſed bolocauſtū non eſt. Sūt vero in multitudine magna fideliū alij: qui que mūdi ſunt om̄ia relinquūt: cūcta que poſſident tribuūt: nihil ſibimetip̄is reſernant: ad eternā patriā medullitus anhelant: ſeqꝫ ex toto corde in lachrymis mactant. Hi videlicet vaſa ſuper mēſam ſūt: in quibꝰ immolat̉ holocauſtū Et ſunt aliqui curā proprie domus gerūt: de filijs cō gitant: eiſqꝫ hereditatem ſeruāt: qui tamen eterni iudicij memores: miſericordiam pauperibus impendunt: alimenta ac veſtimēta eis ex parte qua decreuerini tribuūt: hi nimirū vaſa ſuper menſaꝫ ſunt in quibꝰ victima īmolata eſt nō holocauſtū. Quia em̄ patiētia ⁊ doctrina ſanctorū admonēdo ⁊ ſuſtinēdo: ſuadendo atqꝫ terrendo alioꝝ corda vſqꝫ ad hoc erudiūt vt oīa deſerāt: ⁊ totos ſe in amore dn̄i accendant: alioꝝ vero ad hoc vſqꝫ inſtruūt: vt qꝛ oīa relinquere nō valent vel ex pate qua preualēt miſericordes fiant: ⁊ carnis curā cum anīe cura partiant̉. Menſe dn̄i de quadris lapidibus inſtructe vaſa portāt: in quibus īmolat̉ holocaſtū ⁊ victi ma. Quia ⁊ perfecti ſicut dictū eſt cū om nia deſeruntatotū cor in amore dn̄i accendūt: ⁊ imperfecti ſacrificiū offerūt: qd̓ ex parte deuouerūt. Sequit̉. ¶ Et labia eoꝝ palmi vnius: re flexā intrinſecus per circuitū. ¶ Quid eſt hoc quod menſarū labia palmo metiuunt̉: niſi ꝙ in palmo manus ten dit̉: ⁊ ſancti patres atqꝫ doctores ea predi cant in quibus auditoꝝ opera tendunt̉: Quaſi em̄ manū extendimus: cū oꝑa noſtra dilatamus. Loquat̉ ergo vnuſquiſqꝫ doctor: cor audiētis exerceat: ocioſoꝝ tor porē excutiat Quos dū ad bona opera te tenderit: palmū ſe habere labijs oſtēdit. Penſandū quoqꝫ qꝛ in palmo digitꝰ maior ac mīmus tendit̉. Quid vero in maio ri ac minimo digito: niſi magna extrema actio deſignat̉: Palmn̄ ergo menſe in labia habebāt: quatenus in doctoꝝ ſuoruꝫ predicatiōe auditor euigilet. Et ſic ex eorū admonitōe magna opera faciat: vt age re ⁊ minima nō omittat. Sic mīmis intētus ſit: vt piger in agendis moribꝰ nō ſit Unde per euangeliū veritas dicit: Ne vobis ſcribe ⁊ phariſei hypocrite: qꝛ decīatis mentā ⁊ antū ⁊ ciminū ⁊ relinquitis que grauiora ſūt legis. Iudiciū ⁊ miſericordiā ⁊ fidē hec oportuit facere: ⁊ illa nō omittere. Math̓.23. Per iudiciū quippe ⁊ miſericordiā ⁊ fidē: maior digitus operatiōis oſtendit̉. Per mentā vero ⁊ anetū ⁊ ciminū: digitus ꝓculdubio mīmus figurat̉ Hec ergo oportuit facere ⁊ illa nō omittere: qꝛ ſi opus noſtrū palmū metiri volumus: ſic ne ceſſe eſt vt tendat̉ mīmus quatenus maior digitus nō attrahat̉ Be
zum Hauptmenü