Expoſitio beati Gregorij pape ſuper Ezechielem ¶ Incipit prefatio Omeliaruꝫ btī Gregorij pape libri ſecūdi. Aia multis curis premētibꝰ Ezechielis ꝓphete librū coraꝫ charitate vr̄a totū ꝑ ordinem ꝑſcrutari nō licuit: bonis veſtris de ſiderijs placuit petere: vt ſaltē extrema et viſio q̄ ei facta eſt de edi ficio in mōte ꝯſtituto: q̄ ⁊ cūctis eſt viſionibꝰ eius obſcurior: exponi debuiſſet. Et quidē volūtati veſtre me parere neceſſe ē ſꝫ duo ſunt q̄ hac in re ꝑturbāt aīm meū. Unū ꝙ hec eadē viſio tante obſcuritatis nebulis tegit̉: vt vix in ea aliqͥd ītellectu interlucēte videat̉. Aliud ꝙ iā Aguilluꝫ lōgobardorū regē ad obſidionē noſtrā ſūmoꝑe feſtinantē padum tranſiſſe cognoui mus. Un̄ pēſate fratres chariſſimi ī caliginioſis ac myſticis ſenſibꝰ penetrare q̄qꝫ valeat mēs miſera: timoris ſui ꝑturbatio nibus occupata? Quāto enim circa terre na plꝰ ſatagit: tāto in his que ſūt celeſtia minꝰ videt. ꝓ eo ꝙ curis ſuis extra ſe ducitur: ⁊ valde intꝰ minor ē: qꝛ ſcriptū eſt. De primit terrena inhabitatio ſenſum mita cogitantē. Sap̄.9. Que enim ſuꝑiora penetrare etiā collecta nō ſufficit: penſate quid agere poterit diuiſa. Scimꝰ auteꝫ: ſcimꝰ oēs qꝛ ⁊ fluuius qui ī multis riuis diuidit̉: a ſuo alueo ſiccat̉. Sed tamē īter hec adeſt ſuꝑna gratia. Et ſi mentē meā cogitationū mearū pōdera deprimūt: veſtrorū hāc pēne deſideriorū leuāt. Obſcu rū quidē valde eſt opus qd̓ aggredimur: ſꝫ ponamꝰ in aīo: qꝛ nocturnū iter agimꝰ reſtat ergo vt hoc palpando carpamꝰ. ¶ Incipit Omelia. XIII. q̄ exponit. XL. ca. a prīcipio vſqꝫ ad illam ꝑtem. Fili hominis vide oculis tuis. N viceſimo ⁊ quinto anno trāſmigratiōis noſtre ī exordio anni decima mēſis quartodecimo an nō poſtqͣꝫ percuſſa eſt ciuitas ip ſa hac die facta eſt ſuper me manus dn̄i: ⁊ adduxit me illuc. ¶ Dicturꝰ myſticā narrationē hyſtoricaꝫ premittit: vt fiat ex tēpore qd̓ credatur in reuelatiōe. Notandū vero qd̓ in exordio libri huiꝰ quo anno ꝓphetare ceperit: indicauit. in fine vero inſeruit qd̓ in extrema viſione vidit: ita vt cognoſci valeat ī quot annis ꝓphetie ſue libꝝ dixerit. Tē pus nāqꝫ quo ꝓphetare cepit: in locutionis ſue initio poſuit dicēs. Aperti ſūt celi. ⁊ vidi viſiones dn̄i: in quinta mēſis: ip ſe eſt annꝰ quintꝰ trāſmigrationis regis ioachim. Nūc vero loquit̉ dicēs. in viceſimo ⁊ quinto anno trāſmigratiōis noſtre Idē nāqꝫ ꝓpheta ī captiuitate prima: cū Ioachim rege fuerat in Babiloniā tranſductꝰ. Nā de ſcd̓a hieroſolymorū captiui tate ſubiūgit. Quartodecimo anno poſtꝙͣ ꝑcuſſa eſt ciuitas. Undecim quippe an nis ſedechias poſt captiuitatē primaꝫ in qua Ezechiel ꝓpheta cuꝫ Ioachim rege ductus eſt in hieroſolymorū vrbe regnauerat. Poſt captiuitatē vero eiuſdē ſede chie que etiā ſcd̓a erat vrbis captiuitas: quartodecimo anno ꝓpheta viſionē vltimam vidit. Undecim itaqꝫ ⁊ quatuordecim ſimul iuncti: faciunt viginti ⁊ quinqꝫ Si igit̉ viſionē primā quinto captiuitatꝭ prioris anno locutus eſt: atqꝫ hāc vltimā viceſimo ⁊ quinto anno factā fuiſſe deſcri bit: ꝓfecto patet ꝙ in viginti annis locutionis ſue moras vſqꝫ ad vltimū viſionis ſue verba tetenderit. Nec mouere quempiā debet ꝙ in medio ꝓphetie ſue volumine cū de Babilonico rege loqueret̉ viceſimi ac ſeptimi anni memoriam facit. Quo in loco cū nihil de tēpore ſue captiuitatis interſerit: aperte demonſtrat quia eius regis tēpora deſcribat: de quo vt ꝓphetaret acceperat. Qd̓ vero ait in exordio anni decimi menſis: tēpus ſimpliciter exprimit: vt ex ipſo quoqꝫ tempore in cor da audientiū iuxta litterā verbi radicē ſi
zum Hauptmenü