Dominica prima aduentus domini. beatis. ſi ẜm ſuaꝫ cauſam ꝯſideret̉ ⁊ erit ma ior hoc modo in vno beato qͣꝫ in alio. Quia cauſa eiꝰ eſt dominiū aīe ſuꝑ corpꝰ. qͦd qͥdeꝫ dominiū cauſat̉ ex hͦ ꝙ fruit̉ deo īmobiliter vnde in illo qͥ ꝑfectiꝰ fruit̉ eſt maior impaſſi bilitatis cauſa. et maior impaſſibilitas ẜm ſuam cauſam ꝯſideratam. Addo ſi ẜm ſuaꝫ cauſam ꝯſideret̉. Quia ſi ẜm ſe cōſideretur impaſſibilitas. quia ſolam pͥuatōem vel ne gatōem importat nō ſuſcipit magꝭ ⁊ minꝰ. ſed erit equalis in omnibꝰ beatꝭ. Hec ſanctus Thomas. iiij. vbi ſupra q̄ſtiuncula. ij. Nec hec impaſſibilitas tollet ſentire a beat quia ꝑ paſſionem hanc q̄ eſt in actu ſentien di. que nō eſt aliud qͣꝫ receptio ẜm immutationem ſpūalem ſenſus a ſenſibili. nō trahit̉ corpꝰ extra naturalem ſuā qualitatem. ſꝫ ſpi ritualiter ꝑficit̉. Hec ſanctꝰ Thomas ibi sͣ queſtiuncula. iij. Addit idem doctor ſanctꝰ vbi ſupra queſtiuncula ſequēti. ꝙ omēs ſen ſus beatoꝝ poſt reſurrectōnem erūt in ſuis operationibꝰ. ẜm qͦd ſpūaliter immutantur Quia ſenſus eſt ꝑfectior ꝯiunctꝰ actui qͣꝫ ſi ne actu. ¶ Querit ſcd̓o ſanctꝰ Thomas cir ca ꝯditōnes corpoꝝ btōꝝ. vtꝝ corꝑa btōꝝ erūt ſubtilia. Ad hͦ rn̄det ſanctꝰ Tho. in. iiij. di. xliiij. q. ij. arti. ij. q. j. ꝙ corꝑa gl̓ioſa erunt ſubtilia. nō ſubtilitate q̄ eſt ꝑ rarefactōnem quēadmodū aer d̓r ſubtilis. ſꝫ erūt ſubtilia ꝓpter ꝑfectōem ſpūs ſupra corpꝰ Un̄ ꝑ hūc modū corꝑa in qͥbꝰ forma multū dominat̉ ſupͣ materiam ſolemꝰ vocare ſubtilia. ſic̄ au rum d̓r ſubtile qn̄ ꝑfectiſſime cōplet̉ in eſſe ⁊ virtute ſpeciei ſue. Quia gͦ corpꝰ glorifica tum ꝑfectiſſime cōplet̉ in eſſe ꝑ ſpm̄. iō ſubtile ⁊ ſpūale eſt. Dr̄ em̄ corpꝰ glorioſum ſpi rituale qͣſi oīno ſpūi ſubiectū ¶ Querit̉ tertio. vtꝝ corꝑa glorioſa erūt agilia. Ad hoc rn̄det ſctūs Thomas vbi ſupͣ arti. iij. q̄ſti. j. ꝙ ſic. Rō qꝛ corpꝰ glorioſum erit oīno ſubiectū aīe glorificate. nō ſolū vt nihil in eo ſit qͦd reſiſtat volūtati ſpūs. qꝛ hͦ etiam fuit in corꝑe Ade. ſꝫ etiaꝫ vt ſit in eo aliqua ꝑfectio effluens ab aīa glorificata in corpꝰ. ꝑ quam habile reddat̉ ad ſubiectiōem p̄dictam. que qͥdem ꝑfectio dos glorificati corꝑis dicit̉. Anima aūt dupliciter cōparat̉ ad corpꝰ. et eidem dupliciter vnit̉. ſcꝫ vt forma ⁊ vt motor. Et vtroqꝫ modo oportet ꝙ corpꝰ glori oſuꝫ aīe glorificate ſit ſumme ſubiectū. Un̄ ſicut ꝑ dotem ſubtilitatis ſubijcit̉ ei totalit̓ inqͣꝫtum eſt forma corꝑis dans eſſe ſpecificum. Ita ꝑ dotem agilitatꝭ ſubijcit̉ ei inqͣꝫ. tum eſt motor. vt ſcilꝫ ſit expeditū ⁊ habile ad obediendū ſpūi in omnibꝰ motibꝰ ⁊ actionibꝰ aīe. Sic gͦ cauſa agilitatꝭ attribuitur aīe a qua gloria in corpꝰ emanat. veꝝ vt dic̄ ſanctꝰ Thomas vbi ſupra in ſo. ad tertium Per dotem agilitatꝭ corpꝰ glorioſum reddi tur habile nō ſolū ad motū localē. ſꝫ ad ſen ſum ⁊ ad alias oēs oꝑationes aīe exequendas. Utent̉ etiam beati aliqn̄ ſua agilitate. ita ꝙ aliqn̄ mouebūt̉. vt dicit ſanctꝰ Thomas vbi ſupra. ſcꝫ. q. ij. arti. iij. q. ij. ſic̄ et corpus xp̄i motū eſt in ſua aſcenſione ⁊ corpora ſanctoꝝ q̄ de terra reſurgēt ad celum em̄ pireū aſcendēt. Etiam poſtqͣꝫ ad celū empireū aſcendēt veriſil̓e eſt ꝙ aliqn̄ moueant̉ ꝓ libitu ſue volūtatꝭ. vt illud qͦd habēt in virtute actu exercētes. diuinā ſapientiā ꝯmen dabilē oſtēdant. Et etiam vt viſus eoꝝ reficiat̉ pulchritudīe creaturaꝝ diuerſaꝝ. in qͥ bus dei ſapiētia eminēter relucebit. Sēſus em̄ nō p̄t eſſe niſi p̄ſentiū qͣꝫuis magꝭ a longinqͦ poſſint ſentire corꝑa glorioſa qͣꝫ n̄ glo rioſa. Nec tn̄ ꝑ motū aliqͥd deperit eoꝝ bea titudini. q̄ ꝯſiſtit in viſione dei quē vbiqꝫ p̄ ſentē habēt. ſic̄ ⁊ de angelis dicit Gregori ꝙ intra deū currūt qͦdcūqꝫ mittāt̉. Et hͦ eſt quod d̓r Iſa. xl. currēt ⁊ nō laborabūt. vola būt ⁊ nō deficient. Et ſil̓r Sap̄. iij. d̓r. Ful gebūt iuſti ⁊ tanqͣꝫ ſcintille diſcurrēt ī arun dineto. gͦ erit aliqͥs motꝰ corpoꝝ glorioſoꝝ ¶ Querit̉ quarto. vtrū corꝑa glorioſa erūt clara. vel vtꝝ claritas ꝯueniet corꝑibꝰ glorioſis. Ad hāc q̄ſtionē rn̄det ſctūs Tho. in iiij. di. xliiij. q. ij. arti. iiij. q. j. ꝙ ſic. ⁊ hͦ oportꝫ ponere ꝓpt̓ autoritatē ſacre ſcpͥture q̄ hͦ promittit. Et claritas illa cauſabit̉ ex redūdan tia gl̓e aīe in corpꝰ. Quod em̄ recipit̉ in aliquo nō recipit̉ ꝑ modum influentꝭ. ſꝫ ꝑ mo dum recipientꝭ. Et ita claritas q̄ eſt in anīa ſpūalis recipit̉ in corꝑe. vt corꝑalis. Et iō ẜm ꝙ aīa erit maioris claritatꝭ ẜm maiꝰ me ritū. ita etiā erit dr̄a claritatꝭ in corꝑibꝰ. vtꝫ ꝑ apl̓um. j. Coꝝ. xv. vbi dic̄. Stella a ſtella differt in claritate. ſic ⁊ in reſurrectōne mor tuoꝝ. qꝛ erit ⁊ manifeſtabit̉ vnꝰ ſplendidior altero. Et ita in corꝑe glorioſo cognoſcetur gl̓a aīe. ſic̄ in vitro cognoſcit̉ color corporis qͦd continet̉ in vaſe vitreo. vt Grego. dicit ſuꝑ illud Iob. Nō adequabit̉ ei aurū vel vi trū. Item Math. xiij. d̓r. Fulgebūt iuſti ſic̄ ſol in regno pr̄is eoꝝ. Intantū ꝙ ſi a nobis poſſent videri. ⁊c̄. De iſta reſurrectōe gl̓ioſa dicit Dauid de mal̓. Nō reſurgēt īpij ī iudi
zum Hauptmenü