Ciber ludeos ezechias. de quo dicet̉ infra li. vij. ca. xxxiiij. a Nrn̄dent ꝙ niſi ⁊cͣ. In hͦ ca. reprobat Ca. X augꝰ. inqͥetudinē romanoꝝ ꝓbans ꝙ magꝭ fu iſſet eis expediens pax qͣꝫ bellū. Et pͥmo ꝓbat ꝙ pax fuiſſꝫ p̄ponēda augmēto imperij. Scd̓o ibi. ſꝫ plane ꝓ tātis ⁊c̄ Oſtēdit ꝙ in pͥncipio poterāt excuſari a bellis. qꝛ vt videt̉ ipſi habuerūt iuſtā cām bellandi ſcꝫ ad re pellendū hoſtes inuadētes. Tercio ibi. ſꝫ regnan te numa ⁊cͣ. on̄dit ꝙ in ptāte hoīm e magꝭ pax qͣꝫ deoꝝ ſeu demonū. b Idonea ꝟo cā ⁊c̄. vult dicere augꝰ. ꝙ nō ē idonea cā ꝙ ideo ſit regnū inqͥctuꝫ vt ſit maius. loquit̉ cm̄ aug. affirmatiue ironice. ⁊ ſēſus eſt negatiuꝰ. c Saluſtiꝰ vbi ait ſcꝫ in ꝓlogo catilinarij. ⁊ ſunt ꝟba ſaluſtij ab illo loco. igit̉ in ini tio reges ⁊c̄. vſqꝫ ibi excluſiue An g vt tā multum ⁊c̄. vbi videt̉ dicere ſaluſtius ꝙ pͥmū nomē īperij fuit nomen regis.ſ. a regendo dicti. ꝓ l pter hͦ accepit pͥmo hō ſuꝑ hoīeꝫ imperiū.i. ptātē vt regeret Et tūc reges erāt diuer ſi. id eſt diuerſi/ C mode ſe habētes ⁊ occupātes. naꝫ vna ꝑs.i. aliqͥ ex ercebant ingeniū ſuū ſtudio.ſ. et diſciplina. alij ꝟo ex ercebant corpus.ſ. venationibꝰ vel alijs modis qͥbꝰ nō apparuit aliquā cupiditatem eſſe cām excrcitij. d Uirgilius deteſtat̉ ſcꝫ li. viij. encidos. vbi virgili us poſt cōmendationē tꝑis qd̓ fuit ſub ſaturno qͥ ſic̄ dixi in p̄cedēti ca. regnauit in italia cū iano. a qͦ ſatur no etiā italia qͦndā ſaturnina ē dicta. Dicit gͦ ꝙ illa ꝓ ſperitas ⁊ innocētia vite hūane durauit deterior donec paulatim ac decolor etas.i. male colorata ⁊ defor mis ⁊ belli rabies ⁊cͣ. e Sed plane ⁊c̄. Hic pōit excuſationē belloꝝ q̄ romani in pͥncipio cōtra finitimos geſſerūt qꝛ vidēt̉ ad hͦ coacti ꝓpter importunita ingratos ⁊ nequā. Si ſi hͦ tā magnū bonū dij illi rome vl̓ pōpilio ꝯtulerūt: cur īperio romano ꝑ ipſatꝑa laudabilia id nūqͣꝫ poſtea p̄ſtiterunt An vtiliora erāt ſacra cū inſtituerent̉: qͣꝫ cū inſtituta celebrarent̉? At qͥ tūc nōdum erāt ſꝫ vt eēt addebāt̉: poſt ea ꝟo iā erant: q̄ vt ꝓdeſſent cuſtodiebant̉. Quid gͦ eſt ꝙ illi qͣdragintatres: vl̓ vt alij volunt trigintanouē anni in tāta pace tranſacti ſunt regnāte numa: ⁊ poſtea ſacris inſtitutꝭ dijſqꝫ ipſis qͥ eiſdē ſa cris fuerāt inuitati iā p̄ſidibꝰ atqꝫ tutoribus vix poſt tam ml̓tos annos ab vrbe ꝯdita vſqꝫ ad auguſtū vnus ꝓ ma gno miraculo cōmēorat̉ ānꝰ poſt pͥmū bellū punicū: qͦ bel li portas romāi claudere po tuerūt? Ca. X. Nrn̄dent ꝙ niſiaſſi duis ſibiqꝫ continuo a ſuccedentibꝰ bellis romanū īperiū tā lōge lateqꝫ nō poſ ſet augeri: ⁊ tā grādi gl̓ia diſ famari.ᵇ Idonea vero cā: vt magnū eſſet īperiū: cur eſſe deberet inqͥetū. Nōne in cor poribus hoīm ſatius eſt modicā ſtaturā cū ſanitate hr̄e: qͣꝫ ad molē aliquāgiganteaꝫ ꝑpetuis afflictiōibus ꝑuenire: nec cū ꝑueneris reqͥeſce tē vicinoꝝ qͥ ipſos bellis impetebāt. Et ad hͦ inducit. ꝟba ſaluſtū q̄ hn̄t̉ in pͥncipio catilinarij. vbi dicit hec verba. Urbem romam condidere atqꝫ habuere initio troiani. Qui enea duce ꝓfugi ſedibus incertis vaga bant̉. Cūqꝫ his aborigenes genus hūanū agreſte ſine legibꝰ ſinc imꝑio libeꝝ atqꝫ ſolutū hi poſtqͣꝫ in vna menia cōuenere ſcꝫ troiani ⁊ aborigines. diſpacri genere. diſpari lingua alio mo Salu in cat. re viuētes(incre dibile ē mēoratu) qͣꝫ facile coaluerūt. Et poſt īme diate ſaluſtiꝰ dic̄ ſic. ſꝫ poſtqͣꝫ res eoꝝ ſcꝫ romanorū ciuilibꝰ. vl̓ ẜm aliaꝫ lrām legibꝰ Eneid̓. 8. eſt eī vtraqꝫ lr̄a bona) moribus. agris aucta. ſatꝭ ꝓſꝑa. ſatiſqꝫ ⁊cͣ. f Igitur reges ppl̓iqꝫ finitimi bello tēptare ſuꝑ pleromanos. et ponit̉ hic infinitiuus modus ꝓ indicatiuo ſcꝫ teptare ꝓ tēptauerūt. ſicut ⁊ in ſequētibꝰ. ⁊ eſt antiquus modꝰ loquēdi qͦ ſcꝫ titus liuius ſatꝭ cōiter loquit̉. vel ſubin telligit̉ ibi ceper̄t ita ꝙ finitimi ceperunt temptare pauci ex amicis auxilio eſſe.i. fuerūt. nā ceteri. i. aliqui amici metu ꝑculſi.i. ꝑcuſſi Et d̓r a ꝑcellēdo. g Longe aꝑiculis aberant.i. nō affuerūt romanis vt auxiliarent̉ eis in periculis ſuis ꝓpter metū potētie aduerſarioꝝ. h At romani domi militieqꝫ in tenti tam circa res domeſticas curandas vt haberēt vnde poſſent eſſe ⁊ domū ſuā ſuſtentare. quia ꝓprijs ſtipendijs in pͥncipio militabant. qͣꝫ etiam intenti rebus militaribus. Nam ſtatim quādo vacabat eis re dierūt de bello domi. vt domus ſuc curam haberent. vnde dicit feſtinare. id eſt feſtinabant parare.ſ. que nondū erant parata ꝓ domo ⁊ ꝓ bello. idem em̄ tunc fuit agricola ⁊ miles. i Alius alium hortari. id ē hortabant̉. hoſtibꝰ obuiā ire. libertatē patriā parenre: ſꝫ qͣnto grandioribus mēbris: tāto maioribus agitari malis? Quid aūt mali eēt ac nō potiꝰ plurimū boni: ſi ea tꝑa ꝑdurarent q̄ ꝑſtrinxit̉ ſac luſtius: vbi ait. Igit̉ in initio reges(nā in terris nomē im perij id pͥmū fuit) diuerſi: ꝑs ingeniū alij corpus exercebant: etiā tū vita hoīm ſine cupiditate agitabat̉: ſua cui qꝫ ſatis placebāt? An vt tam ml̓tū augeret̉ īperiū debuit fieri qd̓ virgilius deteſtat̉ dicens. Deterior donec pau latim ac decolor etas. Et bel li rabies ⁊ amor ſucceſſit hn̄di: Sꝫ plane ꝓ tantis bellis e ſuſceptꝭ ⁊ geſtis iuſta defen ſio romanoꝝ ē: qd̓ irruētibꝰ ſibi īportune inimicis reſiſte re cogebat: nō auiditas adipiſcende laudis hūane: ſꝫ ne ceſſitas tuende ſalutꝭ ⁊ liber tatꝭ. Ita ſit plane. Nā poſtqͣꝫ res eoꝝ ſicut ſcribit ipſe ſalu ſtius legibus: moribꝰ: agris aucta: ſatꝭ ꝓſpera ſatiſqꝫ pol lens videbat̉: ſicuti pleraqꝫ mortaliū hn̄t̉: inuidia ex opu lentia orta eſt. Igit̉ reges f ppl̓iqꝫ finitimi bello eos temptare: pauci ex amicꝭ auxilio eſſe. Nam ceteri metu ꝑculſi longe a periculis aberant. At romāi domi militieqꝫ ī h tenti feſtinare: parareˡ alius i