L Ec eſt religio que vniuerſalē ꝯtinet uiā aīe liberāde: qm̄ nulla niſi hac li­berari pōt. Hec eſt em̄ qͦdāmō regal̓ via: vna ducit ad regnū: tꝑali veſtigio nu tabundū: ſꝫ eternitatis firmitate ſecuꝝ. āt dicit porphyriꝰ in pͥmo iuxta finē de regreſſu aīe libro: mūdū receptū in vnā quādā ſectā vniuerſalē viā aīe ꝯtineat liberāde: vl̓ a ph̓ia veriſſima aliqͣ vel ab indoꝝ moribꝰ ac diſcipli na: aut inductōe chaldeoꝝ: aut alia qͣlibet via nondūqꝫ in ſuā noticiā eādē viā hiſtoriali co­gnitōe ꝑlatā: ꝓculdubio ꝯfitet̉ eſſe aliquā. ſꝫ nōdū in ſuā veniſſe noticiā. Ita ei ſufficie­bat qͥcqͥd de aīa liberāda ſtudioſiſſime didice­rat: ſibiqꝫ vel potiꝰ alijs noſſe ac tenere vide­bat̉. Sentiebat em̄ adhuc ſibi deeſſe aliquā ſtantiſſimā auctoritatē: quā de re tanta ſequi opteret. aūt dicit vel a ph̓ia veriſſima: ali­qua nōdū in ſuā noticiā ꝑueniſſe ſectā: vni­uerſalē ꝯtineat viā aīe liberāde: ſatis qͣꝫtū ar­bitror on̄dit: vl̓ ph̓iaꝫ ī ipſe ph̓atus eſt veriſſimā: vel ea ꝯtineri talē viā Et quō iam pōt eſſe veriſſima: qua ꝯtinet̉ hec via alia via eſt vl̓is aīe liberāde: niſi vni­uerſe aīe liberant̉. ac hoc ſine illa nulla libe ratur? Cum aūt addit dicit: vel ab indorum moribꝰ diſciplina: vel ab inductōe chaldeo­: vl̓ alia qͣlibet via: maīfeſtiſſima voce teſta­tur: neqꝫ illis ab īdis: neqꝫ illis a chaldeis didicerat: hanc vniuerſalē viā aīe liberāde tineri: vtiqꝫ ſe a chaldeis oracula diuīa ſūp­ſiſſe: qͦꝝ aſſiduā cōmemoratōꝫ facit. tacere potuit. Quā vult intelligi aīe liberāde vni­uerſalē viā nondū receptā: vel ex aliqͣ veriſſi­ma ph̓ia: vel ex eaꝝ gētiū doctrinis magne velut ī diuīs rebꝰ hēbant̉: qꝛ plꝰ apud eas curi oſitas valuit qͥrūqꝫ āgeloꝝ cognoſcēdoꝝ co lendorū nondūqꝫ in ſuā noticiā hiſtoriali co­gnitōe ꝑlatā? Que iſta ē vniuerſal̓ via: niſi non ſue cuiqꝫ genti ꝓpria: ſꝫ vniuerſis genti bus: coīs eſſet dicimꝰ imꝑtita ē? Quā certe iſte non mediocri ingenio p̄ditꝰ: du­bitat. Prouidētiā qͥppe diuinā ſine iſta vl̓i via liberāde aīe genꝰ hūanū relinq̄re credit. Neqꝫ em̄ ait eſſe: ſꝫ tm̄ bonū tm̄qꝫ adiuto riū nōdū receptū. nōdū in ſuā noticiā ꝑla p. Nec mirū. Tūc em̄ porphiriꝰ erat ī rebus hūanis: qn̄ iſta liberāde aīe vl̓is via non eſt alia qͣꝫ religio xp̄iana oppugnari ꝑmittebat̉ ab idoloꝝ demonūqꝫ cultoribꝰ: regibuſqꝫ t̓renis ꝓpt̓ aſſerēdū ꝯſecrandū martyrū numerū eſt teſtiū veritatis. qͦs on̄deret̉ oīa corꝑa­lia mala fide pietatis cōmendatōe verita tis tolerāda. Uidebat iſta porphiriꝰ Ec ē r̄ligio nhͦ ca lo diſ­t bea­apꝰ̓ hyriū ctādo s eius ne pri bri de eſſu aīe Tunc orphy erat ī huma ⁊cͣ. fuit t ptz ī onicio re con tini im jtoris. huiuſmōi ꝑſecutōes cito iſtā viā ꝑituram: pterea eſſe ip̄am liberāde aīe vniuerſalem putabat: intelligēs hoc qd̓ mouebat: et qd̓ in eiꝰ electōe ꝑpeti metuebat: ad eiꝰ cōfir­matōꝫ robuſtiorēqꝫ cōmendatōeꝫ potiꝰ ꝑtine re. Hec eſt igit̉ aīe liberāde vl̓ is via. i. vniuer ſis gentibꝰ diuīa miferatōe ꝯceſſa: cuiꝰ profe ctonoticia ad qͦſcūqꝫ venit: ad qͦſcūqꝫ vē­tura ē: nec debuit: nec debebit ei dici qͣre qͣre ſero: qm̄ mittētis ꝯſiliū eſt hūano inge nio penetrabile. Qd̓ ſenſit etiā dixit. nōdū receptū donū dei: nōdū in ſuā noticiā fuiſ­ſe ꝑlatū. Neqꝫ em̄ ꝓpterea veꝝ eſſe iudica uit: qꝛ nondū in ſua fidē receptū fuerat vel in noticiā nōdū ꝑuenerat. Hec ē īquā liberādo­ credentiū vl̓is via: de fidel̓ Abraā diuinū Gcn̄..2.3. accepit oraculū. In ſemīe tuo bn̄dicent̉ om̄s gētes. Qui fuit qͥdē gente chaldeꝰ: ſꝫ vt talia ꝓmiſſa ꝑciꝑet ex illo ꝓpager et̉ ſemē diſpo­ſitū ꝑangelū in manu mediatoris in eēt iſta liberāde aīe vl̓is via. hoc eſt oībꝰ gentibꝰ da­ta: iuſſus ē diſcedere a terra ſua: de cognatō Gen̄. 12. ne ſua: de domo pr̄is ſui. Tūc ip̄e primitꝰ a chaldeoꝝ ſuꝑſtitiōibꝰ liberatꝰ: vnū veꝝ deuꝫ ſeq̄ndo coluit. cui hoc etiā ꝓmittēti fidelit̓ cre didit. Hec eſt vl̓is viā de qua in ſcā ꝓph̓ia di­ctu eſt. Deꝰ miſereat̉ noſtri bn̄dicat nobis. . 66. illumīet vultū ſuū ſuꝑ nos miſereat̉ noſtri. Ut cognoſcamꝰ ī terra viā tuā: in oībꝰ genti­bus ſalutare tuū. Un̄ tāto poſt ex abrae ſemīe carne ſuſcepta: de ſeip̄o ait ip̄e ſaluator. Ego ſum via veritas vita. Hec ē vl̓is via: de tā­Ioh̓..14. to an̄ ꝓphetatū ē. Erit ī nouiſſimis diebꝰ ma­Eſa. 2 feſtꝰ mos domꝰ dn̄i ꝑatꝰ in cacumīe mōtiū: et extollet̉ ſuꝑ colles veniēt ad vniuerſe tes: ingredient̉ natōes multe dicēt. Ue­nite aſcēdamꝰ ī mōtē dn̄i. ī domū d̓i Iacob: ānūciabit nob̓ viā ſuā ingrediemur ī ea. Ex ſvō em̄ ꝓdiet lex: ꝟbū dn̄i ab hierl̓m. Uia iſta ē vniꝰ gētis ſꝫ vniuerſaꝝ gētiū. Et lex būqꝫ dn̄i in ſyō irl̓m remāſit. ſꝫ īde ꝓceſſit vt ſe vniu̓ſa diffūderet. Un̄ ip̄e mediator pꝰ reſurrectōꝫ ſuā diſcipl̓is trepidātibꝰ ait. Oꝑ tebat īeplri ſcpͥta ſūt ī lege moyſi ꝓphetis Luc̄. 24. pſalmis de me. Tūc aꝑuit ill̓ ſenſū vt in telli gerēt ſcpͥturas: dixit eis. Qꝛ oꝑtebat xp̄um pati reſurgere a mortuis t̓tio die: et p̄dicari in noīe eiꝰ pnīaꝫ remiſſionē pctōꝝ oēs gē­tes. incipiētibꝰ ab hierl̓m. Hec ē igit̉ vl̓is aīe li berāde via: quā ſctī āgeli ſctīqꝫ ꝓph̓e pͥus in paucꝭ hoībꝰ vbi potuer̄t dei gr̄aꝫ reꝑiētibꝰ. et maxīe ī hebrea gēte cuiꝰ erat ip̄a qͦdāmō ſacͣta reſpublica. ī ꝓphetatōꝫ p̄nūciatōꝫ cītatꝭ dei ex oībꝰ gētibꝰ ꝯgregāde. tab̓nacl̓o. tēplo.