L Ec eſt religio que vniuerſalē ꝯtinet uiā aīe liberāde: qm̄ nulla niſi hac liberari pōt. Hec eſt em̄ qͦdāmō regal̓ via: q̄ vna ducit ad regnū: n̄ tꝑali veſtigio nu tabundū: ſꝫ eternitatis firmitate ſecuꝝ. Cū āt dicit porphyriꝰ in pͥmo iuxta finē de regreſſu aīe libro: mūdū receptū in vnā quādā ſectā q̄ vniuerſalē viā aīe ꝯtineat liberāde: vl̓ a ph̓ia veriſſima aliqͣ vel ab indoꝝ moribꝰ ac diſcipli na: aut inductōe chaldeoꝝ: aut alia qͣlibet via nondūqꝫ in ſuā noticiā eādē viā hiſtoriali cognitōe ꝑlatā: ꝓculdubio ꝯfitet̉ eſſe aliquā. ſꝫ nōdū in ſuā veniſſe noticiā. Ita ei nō ſufficiebat qͥcqͥd de aīa liberāda ſtudioſiſſime didicerat: ſibiqꝫ vel potiꝰ alijs noſſe ac tenere videbat̉. Sentiebat em̄ adhuc ſibi deeſſe aliquā p̄ ſtantiſſimā auctoritatē: quā de re tanta ſequi opteret. Cū aūt dicit vel a ph̓ia veriſſima: aliqua nōdū in ſuā noticiā ꝑueniſſe ſectā: q̄ vniuerſalē ꝯtineat viā aīe liberāde: ſatis qͣꝫtū arbitror on̄dit: vl̓ eā ph̓iaꝫ ī qͣ ipſe ph̓atus eſt nō eē veriſſimā: vel ea nō ꝯtineri talē viā Et quō iam pōt eſſe veriſſima: qua nō ꝯtinet̉ hec via Nā q̄ alia via eſt vl̓is aīe liberāde: niſi qͣ vniuerſe aīe liberant̉. ac ꝑ hoc ſine illa nulla libe ratur? Cum aūt addit ⁊ dicit: vel ab indorum moribꝰ ⁊ diſciplina: vel ab inductōe chaldeorū: vl̓ alia qͣlibet via: maīfeſtiſſima voce teſtatur: neqꝫ illis q̄ ab īdis: neqꝫ illis q̄ a chaldeis didicerat: hanc vniuerſalē viā aīe liberāde cō tineri: ⁊ vtiqꝫ ſe a chaldeis oracula diuīa ſūpſiſſe: qͦꝝ aſſiduā cōmemoratōꝫ facit. tacere nō potuit. Quā vult gͦ intelligi aīe liberāde vniuerſalē viā nondū receptā: vel ex aliqͣ veriſſima ph̓ia: vel ex eaꝝ gētiū doctrinis q̄ magne velut ī diuīs rebꝰ hēbant̉: qꝛ plꝰ apud eas curi oſitas valuit qͥrūqꝫ āgeloꝝ cognoſcēdoꝝ ⁊ co lendorū nondūqꝫ in ſuā noticiā hiſtoriali cognitōe ꝑlatā? Que nā iſta ē vniuerſal̓ via: niſi q̄ non ſue cuiqꝫ genti ꝓpria: ſꝫ vniuerſis genti bus: q̄ coīs eſſet dicimꝰ imꝑtita ē? Quā certe iſte hō non mediocri ingenio p̄ditꝰ: eē nō dubitat. Prouidētiā qͥppe diuinā ſine iſta vl̓i via liberāde aīe genꝰ hūanū relinq̄re nō credit. Neqꝫ em̄ ait nō eſſe: ſꝫ hͦ tm̄ bonū tm̄qꝫ adiuto riū nōdū receptū. nōdū in ſuā noticiā eē ꝑla p tū. Nec mirū.ᵇ Tūc em̄ porphiriꝰ erat ī rebus hūanis: qn̄ iſta liberāde aīe vl̓is via q̄ non eſt alia qͣꝫ religio xp̄iana oppugnari ꝑmittebat̉ ab idoloꝝ demonūqꝫ cultoribꝰ: regibuſqꝫ t̓renis ꝓpt̓ aſſerēdū ⁊ ꝯſecrandū martyrū numerū hͦ eſt teſtiū veritatis. ꝑ qͦs on̄deret̉ oīa corꝑalia mala ꝓ fide pietatis ⁊ cōmendatōe verita tis eē tolerāda. Uidebat gͦ iſta porphiriꝰ ⁊ ꝑ Ec ē r̄ligio nhͦ ca lo diſt beaapꝰ̓ ꝯ hyriū ctādo s eius ne pri bri de eſſu aīe Tunc orphy erat ī huma ⁊cͣ. fuit t ptz ī onicio re con tini im jtoris. huiuſmōi ꝑſecutōes cito iſtā viā ꝑituram: ⁊ ꝓ pterea nō eſſe ip̄am liberāde aīe vniuerſalem putabat: nō intelligēs hoc qd̓ eū mouebat: et qd̓ in eiꝰ electōe ꝑpeti metuebat: ad eiꝰ cōfirmatōꝫ robuſtiorēqꝫ cōmendatōeꝫ potiꝰ ꝑtine re. Hec eſt igit̉ aīe liberāde vl̓ is via. i. vniuer ſis gentibꝰ diuīa miferatōe ꝯceſſa: cuiꝰ profe ctonoticia ad qͦſcūqꝫ iā venit: ⁊ ad qͦſcūqꝫ vētura ē: nec debuit: nec debebit ei dici qͣre mō ⁊ qͣre ſero: qm̄ mittētis ꝯſiliū nō eſt hūano inge nio penetrabile. Qd̓ ſenſit etiā cū dixit. nōdū receptū hͦ donū dei: ⁊ nōdū in ſuā noticiā fuiſſe ꝑlatū. Neqꝫ em̄ ꝓpterea veꝝ nō eſſe iudica uit: qꝛ nondū in ſua fidē receptū fuerat vel in noticiā nōdū ꝑuenerat. Hec ē īquā liberādorū credentiū vl̓is via: de qͣ fidel̓ Abraā diuinū Gcn̄..2.3. accepit oraculū. In ſemīe tuo bn̄dicent̉ om̄s gētes. Qui fuit qͥdē gente chaldeꝰ: ſꝫ vt talia ꝓmiſſa ꝑciꝑet ꝙ ex illo ꝓpager et̉ ſemē diſpoſitū ꝑangelū in manu mediatoris in qͦ eēt iſta liberāde aīe vl̓is via. hoc eſt oībꝰ gentibꝰ data: iuſſus ē diſcedere a terra ſua: ⁊ de cognatō Gen̄. 12. ne ſua: ⁊ de domo pr̄is ſui. Tūc ip̄e primitꝰ a chaldeoꝝ ſuꝑſtitiōibꝰ liberatꝰ: vnū veꝝ deuꝫ ſeq̄ndo coluit. cui hoc etiā ꝓmittēti fidelit̓ cre didit. Hec eſt vl̓is viā de qua in ſcā ꝓph̓ia dictu eſt. Deꝰ miſereat̉ noſtri ⁊ bn̄dicat nobis. Pā. 66. illumīet vultū ſuū ſuꝑ nos ⁊ miſereat̉ noſtri. Ut cognoſcamꝰ ī terra viā tuā: in oībꝰ gentibus ſalutare tuū. Un̄ tāto poſt ex abrae ſemīe carne ſuſcepta: de ſeip̄o ait ip̄e ſaluator. Ego ſum via veritas ⁊ vita. Hec ē vl̓is via: de qͣ tāIoh̓..14. to an̄ ꝓphetatū ē. Erit ī nouiſſimis diebꝰ maEſa. 2 feſtꝰ mos domꝰ dn̄i ꝑatꝰ in cacumīe mōtiū: et extollet̉ ſuꝑ colles ⁊ veniēt ad eū vniuerſe gē tes: ⁊ ingredient̉ natōes multe ⁊ dicēt. Uenite aſcēdamꝰ ī mōtē dn̄i. ⁊ ī domū d̓i Iacob: ⁊ ānūciabit nob̓ viā ſuā ⁊ ingrediemur ī ea. Ex ſvō em̄ ꝓdiet lex: ⁊ ꝟbū dn̄i ab hierl̓m. Uia gͦ iſta nō ē vniꝰ gētis ſꝫ vniuerſaꝝ gētiū. Et lex ꝟ būqꝫ dn̄i nō in ſyō ⁊ irl̓m remāſit. ſꝫ īde ꝓceſſit vt ſe ꝑ vniu̓ſa diffūderet. Un̄ ip̄e mediator pꝰ reſurrectōꝫ ſuā diſcipl̓is trepidātibꝰ ait. Oꝑ tebat īeplri q̄ ſcpͥta ſūt ī lege moyſi ⁊ ꝓphetis Luc̄. 24. ⁊ pſalmis de me. Tūc aꝑuit ill̓ ſenſū vt in telli gerēt ſcpͥturas: ⁊ dixit eis. Qꝛ oꝑtebat xp̄um pati ⁊ reſurgere a mortuis t̓tio die: et p̄dicari in noīe eiꝰ pnīaꝫ ⁊ remiſſionē pctōꝝ ꝑ oēs gētes. incipiētibꝰ ab hierl̓m. Hec ē igit̉ vl̓is aīe li berāde via: quā ſctī āgeli ſctīqꝫ ꝓph̓e pͥus in paucꝭ hoībꝰ vbi potuer̄t dei gr̄aꝫ reꝑiētibꝰ. et maxīe ī hebrea gēte cuiꝰ erat ip̄a qͦdāmō ſacͣta reſpublica. ī ꝓphetatōꝫ ⁊ p̄nūciatōꝫ cītatꝭ dei ex oībꝰ gētibꝰ ꝯgregāde. ⁊ tab̓nacl̓o. ⁊ tēplo. ⁊