XI oꝑa ſex dieꝝ reqͥeuit in ſeptimo ix De angelorum cōditione quid ẜm diuīa teſtimonia ſentiendum ſit. x De ſimplici incōmutabili trinitate pa­tris filij ſpūſſancti vniꝰ dei. cui eſt aliud qualitas aliud ſubſtantia. xj An eiꝰ btītudīs quā ſctī angeli ab initio ſui ſꝑ habuerūt etiā illos ſpūs ī ꝟita te ſteter̄t ꝑticipes fuiſſe credēdū ſit xij De cōꝑatōe btītudinis iuſtoꝝ necdū te­nentiū ꝓmiſſiōis diuīe p̄miū: pͥmo in ꝑadiſo hoīm ante peccatum. xiij An ita vniꝰ felicitatꝭ oēs āgeli ſint creati vt neqꝫ lapſuros ſe poſſent noſſelapſi ſūt pꝰ ruinā labētiū ꝑſeuerātie ſue p̄ſcīam acceperint qui ſteterunt. xiiij Quo genere locutionis dictū ſit diabo lo: in veritate ſteterit: quia veri tas non eſt in eo. xv Quid ſentiendū ſit de deo quod ſcriptū eſt: ab initio diabolꝰ peccat. xvj De gradibus differentijs creaturaꝝ q alit̓ pendet vtilitatis vſus: alit̓ ordo rationis. xvij Uitiū malicie naturā ꝯtra naturā cui ad peccandum non conditor cau ſa eſt ſed volūtas. xviij De pulchritudīe vniu̓ſitatis ordinati onē dei etiā ex ꝯtrarioꝝ ſit oppoſitio­ne lucentior. xix Quid ſentiendū videat̉: diuiſit deus in­ter lucem tenebras. xx De eo poſt diſcretōꝫ lucꝭ atqꝫ tenebra dictū ē: vidit deꝰ lucē qꝛ bona eſt xxj De et̓na īcōmutabili ſcīa dei ac volūta­te: qꝛ ſꝑ illi vniuerſa fecit ſic placue­runt facienda quemadmodū facta. xxij De his qͥbus in vniuerſitate rerum a bo­no creatore bene ꝯditaruꝫ quedā diſ plicent: putāt nullā malā naturaꝫ xxiij De errore in origēis doctrīa inculpat̉ xxiiij De trinitate diuina: oīa oꝑa ſua ſigni ficatiōis ſue ſparſit iudicia. xxv De triꝑtita totiꝰ ph̓ie diſciplina xxvj De imagine ſūme trinitatis: ẜm q̄ndaꝫ modū ī natura ē necdū btīficati hoīs xxvij De eſſentia ſcīa: vtriuſqꝫ amore. xxviij An etiā ip̄m amorē ſcire diligimꝰ diligere debeamus. magis diuīe tri nitatis imagini ꝓpinquamus. xxix De ſctōꝝ angeloꝝ ſcīa: trinitatē in ip̄a eiꝰ deitate nouerūt: oꝑm cās priꝰ in oꝑāte arte qͣꝫ ī ip̄is oꝑbꝰ artificꝭ ītuēt̉ xxx De ſenarij numeri ꝑfectiōe: partiū ſua rum quantitate completur. xxxj De die ſeptimo in quo plenitudo requi es commendatur. xxxij De opinione eoꝝ qui angeloꝝ creationē anteriorē volunt eſſe qͣꝫ mundi xxxiij De duabꝰ angeloꝝ ſocietatibꝰ diuerſis atqꝫ diſparibus: que non incōgrue in telligunt̉ lucis tenebraꝝ noībus xxxiiij De eo quidā putāt in cōdi(cupate. tione firmamēti aquarū diſcretaꝝ no mine āgelos ſignatos: quidā aqͣs exiſtimant non creatas. Incipit liber vndecimus Capitulum. I. Iuitatē d̓i dicimꝰ cuiꝰ ea ſcriptura teſtis eſt: fortuitis motibꝰ aīo : ſꝫ plane ſūme diſpoſitōe ꝓuidē tie ſuꝑ oēs oīm gentiū lr̄as. oīa ſibi genera ingēioꝝ hūanoꝝ diuīa excellēs auctori tate ſubiecit. Ibi qͥppe ſcriptū eſt. Gl̓ioſa dicta ſunt de te ciuitas dei. Et in alio pſalmo legim Magnꝰ dn̄s laudabilis nimis: ī ciuitate dei nr̄i in mōte ſctō eiꝰ: dilatās exultatōes vniu̓ſe terre. Et paulopoſt ī eodē pſalmo: Sic̄ audi­uimꝰ: ita vidimꝰ: ī cītate dn̄i ꝟtutū ī ciuitate dei nr̄i: deꝰ fundauit in eternū. Itē ī alio. flu mīs impetꝰ letificat ciuitatē dei: ſctīficauit ta­bernaculū ſuū altiſſimꝰ: deꝰ ī medio eiꝰ mouebit̉. His atqꝫ hmōi teſtimonijs omnia cōmemorare nimis lōgū ē. didicimꝰ qͣndā ciuitatē dei: cuiꝰ ciues ꝯcupiſcimꝰ illo amo­re quē nob̓ illiꝰ ꝯditor inſpirauit. Huic ꝯdito ri ſctē ciuitatis ciues terrene ciuitatis deos ſuos p̄ferūt: ignorātes deū deoꝝ: de­orū falſoꝝ. eſt īpioꝝ ſuꝑboꝝ: eiꝰ incōmu tabili oībuſqꝫ cōi luce pͥuati: ob hoc ad qͣndaꝫ egenā ptātē r̄dacti: ſuas qͦdāmō pͥuatas potēt as ꝯſectant̉: hōreſqꝫ diuīos a deceptꝭ ſb̓ditꝭ rūt ſꝫ deoꝝ pioꝝ atqꝫ ſctōꝝ potiꝰ ſeip̄os vni ſb̓ dere qͣꝫ multos ſibi potiuſqꝫ deū colere: qͣꝫ pro deo coli delectant̉. Sed huiꝰ ſcē ciuitatꝭ inimi cis: decē ſuꝑioribꝰ libris qͣꝫtū potuimus dn̄o rege nr̄o adiuuāte rn̄dimꝰ Nūc ꝟo qͥd a me expectet̉ agͦſcēs: meiqꝫ īmemor debiti: de duaꝝ ciuitatū t̓rene.ſ. celeſtis: qͣs ī īterim ſeculo ꝑplexas qͦdāmo diximꝰ inuicēqꝫ ꝑmix­tas: exortu excurſu debitis finibꝰ quātum valuero diſputare eius ip̄iuſqꝫ dn̄i regis nr̄i vbiqꝫ opitulatiōe fretꝰ aggrediar: primūqꝫ di­ quem admodū exordia duaꝝ iſtaꝝ ciuitatū ī āgeloꝝ diuerſitate p̄ceſſer̄t Ca. II Agnū eſt ad modū raꝝ vniuerſā cre aturā corꝑeā incorꝑeā ꝯſideratā pertamqꝫ mutabilē: intētionē mētis excede̓ at­Ca. 1 c Iui­tateꝫ d̓i dicimus ⁊cͣ. Expedi tis decem li bris in qͥbꝰ btūs aug inimicis ci uitatis dei rn̄dēs ip̄aꝫ ī eos defē dit in ſe­quētibꝰ dic̄ de ciuitate ſuꝑna oc­caſiōe huiꝰ de ciuitate terrena ita in pͥmis qͣtuor librꝭ agit de eaꝝ ciuitatū ex ortu. ī alijs qͣttuor ea ciuitatū ꝓgreſſu. ī reliqͥs de fi nibꝰ debiti citatis vtri uſqꝫ. In igit̉ libro. ij agit de ex­ortu p̄dicta duaꝝ ci uitatū ī an gelis boīs angel ma