Seite
poteſt iſte compromiſſarius dare de iure vnius alteri ī parte ⁊ ī totum. nec poterit conqueri ꝗs exquo ſemel conſenſit. ar. in. l. cum mandato. ff. de mino. ⁊ nota ſin gulariter hoc dictum. nam ſolet quotidie allegari hec opi. hoſti. ꝙ ſi ꝑtes cōpromittentes dederunt ptātem arbitratori arbitrandi alte ⁊ baſſe ꝓut ipſe voluerit nō p̄t pretextu leſionis peti reductio ad arbitrium boni vi ri. de quo plenius dico in. c. quintauallis. de iureiur. Secundo p̄t intelligi tex. ẜm eum ꝙ papa fecerat com poſitōem ſꝫ non publicauerat partibus. ſed pͥus vole bat habere conſenſum prelatorum. Et ex hoc nota. ꝙ partes poſſunt conſentire laudo iaꝫ facto nondū pub­licato. nec poſſunt poſtmodum ꝯqueri p̄textu leſionis qd̓ ītellige dūmodo dolus abſit. nam dolus futurus nō p̄t remitti. l. creditor.§. luciꝰ. ff. mādati. Tercio p̄t ītelligi ẜm Io. an. ꝙ ꝯpoſitio bene debebat detegi p̄­latis ⁊ habito ip̄oꝝ ꝯſenſu debebat poſtmoduꝫ publi cari ꝑ totā ꝓuintiā. ⁊ ꝓ hͦ facit tex. ibi ſolēniter publice tis. et quelibet lectura eſt vera in ſe ⁊cͣ. Nico. abbas. De treuga et pace Quia iudicū eſt diſcordantes ad pacem reducere xc. di. per totum. ideo poſt tractatum de offi. iudicum merito annectitur hec rubrica Uel p̄t ꝯtinuari hec ru brica. ſcd̓o ad rubricam ſupra ꝓximā. qꝛ maiorū et ſu perioꝝ eſt treugas et paces inire. ſubditoꝝ vero obedi re ideo ⁊cͣ. Et ex hac ꝯtinuatōne quero vltra docto res. nūꝗd iudex poſſit ꝯpellere ſubditos ad pacē fien dam ⁊ dico ꝙ ſic tam ſeculares reſpectu ſubditorū qͣꝫ eccleſiaſticus reſpectu clericoꝝ rōne peccati. vt ꝓbatur xc. di. in. c. ſi quis ꝯtriſtatus. ⁊. c. placuit. ⁊ ibi nota. ī glo. de iudice ſeculari. ad idem. c. nouit. de iudi. vbi di citur ꝙ ad papaꝫ. ꝑtinet reformare pacem. nā rūpens pacem venit contra preceptū caritatis. quia pax nihil aliud ē qͣꝫ caritas vt ibi. ⁊ hanc opi. ꝙ iudex poſſit te­net bar. in. l. ꝯgruit. ff. de offi. p̄ſi. ibi tamen diſtinguit ꝙ aut diſcordia eſt īter ciuitatē ⁊ ciuitatem. et tunc ſu­perior debet īterponere partes ſuas ī aucͣ. de manda. pͥnci. in.§. deinde. aut ē īter priuatos ⁊ tunc aūt eſt cā criminalis. aut ciuilis. Primo caſu iudex poteſt com pellere ad pacem rōne publice vtilitatis. nam ī ciuili­bus diſſenſionibus ſepe reſpublica leditur. l. ſi qͥs in­genuam.§. fi. ff. de capt. Si vero cauſa eſt ciuilis tunc poteſt monere ad ꝯcordiā non aūt ꝯpellere ẜm eum vt noͣ. in. l. i. ff. de no. ope. nūci. Hoc vltimū puto verum niſi lis magno tꝑe durauerit ⁊ ē ita ītricata ꝙ de facili extirpari non poteſt. nam tunc iudex pōt ꝯpellere ad ꝯcordiā lꝫ nō ſit ciuilis vt ē tex. noͣbilis in. d. c. placuit Scd̓o q̄ro nūꝗd poſſit iudex eodē mō ad treugaꝫ fiēdā ꝯpellere ⁊ dico ꝙ ſic. ⁊ multo fortius qͣꝫ ad pacē et. jͣ. in. c. i. Itē treuga eſt qͣſi q̄dā pax ad tp̄s ſed in dex p̄t ad paceꝫ ꝯpellere vt ſupra dixi fortius ad treu gam. qꝛ ꝗ poteſt totum poteſt et partem vt ī. c. paſto­ralis. in.§. item cum totum. de offi. dele. et. l. que d̓ to ta. ff. de rei vendi. ad idem bonus textus ī. l. illicitas in.§. ne potentiores. viri contumelijs. ff. de offi. p̄ſi. vbi d̓r ꝙ ad officium iudicis ꝑtinet ꝓuidere ne potēti ores viri contumelijs afficiant humiliores. Dic etiaꝫ ꝙ vbi ꝗs veriſimiliter timet offendi per aduerſarium poteſt iudicis officium implorare vt ipſum compellat ad preſtandū cautōem de non offendendo nec ſe nec ſuos et iudex tenetur ī hoc officium ſuum. imꝑtiri vt ī d.§. ne potentiores. et ibi plene ꝑ bar. et bonus tex. ī l. denunciamus. C. de his ꝗ ad eccleſi. confugi. ⁊ ibi ꝑ Cy. bene facit tex. in. c. litteras. ī fi. de reſti. ſpo. et in. c. de benedicto. xxxij. q. i. aliqͥd per Inno. in. c. graue. d̓ ſen. ex. Tercio q̄ro nunꝗd officiales ꝗbus datum ē liberum arbitrium ſuper bono ⁊ pacifico ſtatu ciuita tis poſſint compellere ſubditos ad pacem. ⁊ dic ꝙ ſic vt patet ex predictis. reſpublica leditur ex diſſenſioni bus ciuilibus. vnde ꝑtinet ad pacificum ſtatum ciuita tis vt ſubditi reforment pacem. et hoc tenet barto. in. l. ambitioſa. ff. de decre. ab ordi. fa. Nicolaus abbas. Reugas Statuit tempora treugarum ⁊ penā violantium Noͣ pͥmo ꝙ iudex eccleſiaſticus p̄t ex cauſa cōpellere laicos ad treugam. de qua hic. qꝛ pͥncipaliter ſit ob honorem dei vt iſtis diebus et tꝑibus poſſint homines liberius voca re diuinis. nam ī quinta feria debent homīes ceſſare ꝓpter reuerentiam aſſumptōnis. et qꝛ illo die xp̄s fecit cenam apoſtolis. de ꝯſe. di. i. porro. et di. iij. c. litteris In die veneris ſit propter reuerentiam paſſionis. In die ſabbati quia diſcipuli latuerunt propter metuꝫ iu deorum. et quia corpus xp̄i latuit ī ſepulchro. In die dominico qꝛ omne inſigne deus illo die inſtituit. lxxv. di. in. c. quod die. Secundo nota ibi precipimus. ꝙ qui non ſeruat iſtas treugas peccat mortaliter. xiij. q. i. ꝙ precipitur. ⁊ in. c. ij. de maio. et obe. patet etiam ex alio quia tranſgrediens debet excōmunicari ⁊ excō municatio non fertur niſi pro mortali vt ī. c. nemo. ⁊ in c. nullus. xi. q. iij. An autem hodie hec conſtitutio li­get cum non ſeruetur in omnibus dicam cū gl. Ter cio nota ꝙ excōmunicatus ī vna dioceſi debet haberi ꝓ excōmunicato per vniuerſum orbem concor. xi. q. iij. pena. Excōicatio ergo non clauditur territorio qꝛ cuꝫ afficiat animam et corpus ſequitur perſonam ſicut le pra leproſum. i. q. i. cito turpem. et ſupra. de offi. ordi. ad reprimendā Nota ꝙ ep̄i ad inſtantiam ꝯſeruā­dam tenētur ſibi mutuo impendere auxiliū ⁊ ꝯſilium. Ultimo nota ex fi. littere ꝙ prelatus tepidꝰ in iuſti­cia exequēda p̄t deponi a dignitate ſua. fac̄. xviij. q. ij.