loꝗtur de inhabilitate nō remiſſibili ꝑ alios d̓ vniuer ſitate. Ad. l. ſi ex falſis. dic ꝙ loqͥtur qn̄ tranſactio fuit facta ſuꝑ pluribꝰ capitulis ⁊ fuerūt ꝓducta falſa inſtru menta ⁊ nō ī alijs ⁊ hͦ ideo qꝛ capitula erant inſeꝑabi lia. ⁊ eodē mō rn̄detur ad. c. cū. i. ⁊. a. vt vbi nota. Et ī fi. glo. collige tria ex fine huiꝰ glo. Primo ꝙ vniuerſi tas non p̄t agere ꝑ litteras impetratas a ꝓcuratore in cuiꝰ ꝯſtitutione īteruenerunt excōicati ſꝫ dic melius pͥInn. ꝙ aūt agitur noīe vniuerſitatis ⁊ tūc ſion obſtat exceptio excōicationis aliquoꝝ d̓ vniuerſitate. aut agit̉ noīe illorum qui ſunt excōicati ⁊ tunc obſtat exceptio. Scd̓o collige ⁊ tene ſemꝑ menti ꝙ ī ſindicatu vniuerſitatis dn̄t exprimi noīa ſingulorum d̓ vniuerſitate vt appareat an īterfuerūt due ꝑtes vniuerſitatis. qꝛ al̓ nō valeret cōſtitutio vt. l. nulli. ⁊. l. plane. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniuerſit. Sed ī hoc dic plenius ⁊ melius vt dicā. jͣ. ti. ꝓx. vbi generaliter tangam an ī gerendis ꝑ vniuerſita tem ſint ī inſtrumento exprimenda noīa ſinguloꝝ ⁊ ē dubiū quotidianū et ſubtile. vt ibi videbit̉ ⁊cͣ. Ulti mo collige ex glo. ꝙ vnus ſolus de vniuerſitate p̄t im petrare litteras pro vniuerſitate tanqͣꝫ ꝯiuncta ꝑſona ⁊ ſic ſentit ꝙ iura loquentia de ꝑſonis ꝯiunctis verificē tur etiam ī ꝯiunctōe ciuili. ſꝫ ꝯtrarium tenuit archi. in. c. ſtatutum.§. cuꝫ aūt. de reſcrip. li. vi. ⁊ idem ſentit Io. an. ⁊ dic vt plenius dixi ī. c. nōnulli. de reſcrip. ⁊. s. de poſt. c. ij. ⁊ hec ſufficiant ꝓ ītellectu. c. De ſindico et actore Uiſo de ꝓcuratore ꝗ gerit negocia domini merito ſubijcit̉ de ſindico ꝗ ꝓmouet negocia vniuerſitatū ⁊ noͣ ex diuerſitate tituloꝝ ꝙ etiaꝫ de iure canonico dn̄a eſt īter ꝓcuratorem ⁊ ſindicū. nā ſi non eſſꝫ dr̄ia nō pone rent̉ hͦ diuerſi tituli. ar. in. l. ſi idē codicilli. C. de codicillis. ⁊ ī hͦ multi erāt. nec ob. c. petitio. s. ti. xxi. qꝛ fa tēdū ē ꝙ vbi conſtat de volūtate ꝯſtituentis nō ē fiēda vis ī noīe. tn̄ ī ſe ſindicꝰ ⁊ ꝓcurator differūt. nā ſindicꝰ ꝓprie ꝯſtituit̉ ab vniuerſitate. ꝓcurator vero a dn̄o vt ī l. i. ff. d̓ ꝓcur. iūcta. l. i. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniuerſi. ⁊ vide gl. ij. q. vij. c. ſi qͥs erga. ⁊ ꝗd ſit ſindicus dic vt hic ī gl. ī Icut. Religioſi debēt habere ſindicū qͥ cauſas monaſterij agat ⁊ defendat etiaꝫ ſi opor tuerit ꝯſtitutio illi ſalario. Diuidit nam pͥmo p̄mittit exordiū ponēs duas cauſas mādati Scd̓o in me dio ponit mādatū. ibi ꝓ qͣ Noͣ pͥmo ꝙ ſuꝑior tene tur ex officio ſuo ꝓuidere eccleſijs ⁊ monaſterijs de ꝓ curatore aduocato ⁊ alijs adminiſtratoribus. nā ſus publicū ꝯſiſtit ī ſacris iudex aūt dꝫ ſupplere ex officio ī ꝯcernentibus publicā vtilitatē. vt in. c. cordi. d̓ appel. li. vi. nota. in. l. iij.§. hoc aūt iudicium. ff. de dā. infect. Scd̓o noͣ ꝙ non tenet̉ ꝗs acceptare ſindicatum ec cleſie p̄ſertim ſine ſalario. ⁊ ſic nota ꝙ licite ꝗs recipit ſalariū ꝓ adminiſtratōe reꝝ eccleſiaſticaꝝ. imo p̄latus dꝫ remunerare illos qͦꝝ oꝑa ⁊ induſtria vtilitas eccleſic aucta ē vt ē bonꝰ tex. in. c. q̄cunqꝫ ſuffragio. xij. q. ij. Ultimo noͣ ibi ſeruos dei ꝙ monachi dicunt̉ ſerui dei. ⁊ facit. c. multos. liiij. di. ⁊ ſꝫ oēs ſint ſerui dei tn̄ ꝑ excellentiā iſti ſpāliter appellant̉ ſerui dei. qꝛ fideliꝰ ſibi ſeruire dn̄t quēadmodum ⁊ papa appellat ſe ex hu militate ⁊ ꝑ excellentiā nedū ſeruū dei ẜꝫ ſeruū ſeruorū dei. In gl. i. ibi ⁊ ad certā cāꝫ agendā. vult ergo h̓ gl. ꝙ ꝯſtitutꝰ ab vniuerſitate etiā ad certā cāꝫ appellat̉ ſindicus ꝑ.§. defenſores allegatū in gl. ⁊ cū gl. trāſeūt h̓ cōiter doct. Sꝫ glo. iuris ciuilis in. l. i. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniuer. ponens differentiā īter ſindicū ⁊ actorem. dicit ꝙ ꝯſtitutus ab vniuerſitate ad vnā cām d̓r actor. ad hͦ tex. in. l. itē coꝝ.§. actor. e. ti. Sꝫ ꝯſtitutus ad oēs cās ſeu plures appellat̉ ſindicus. ⁊ hͦ idē ſentit hoſti. ī ſum ma eo. ti. in.§. ꝗs findicus. ī pͥn. Et ibi rn̄det ad dictū §. defenſores. ꝙ relatiuū ꝗ ibi poſitū non facit relatio nem ad ſindicos. ſꝫ ad alios defenſores gͦ ibi ſubaudiū tur. Et ꝓ hoc facit ethymologia vocabuli. nam d̓r ſin dicus ẜm vnum modū quaſi ſinguloꝝ cauſas dicens In hͦ tn̄ n̄ ē vis vt notāter dicit Inn. in. c. pe. de iura. ea. Si ꝯſtituit̉ ꝓcurator ab vniuerſitate ſindicus ē. ⁊ ſi ꝯſtituit̉ ſindicꝰ a ꝑticulari ꝑſona ꝓcura. ē. vn̄ error nominis nō vitiat diſpoſitōem. exquo ꝯſtat de intētōne ⁊ ꝓcedit hͦ etiā de iure ciuili vt noͣ. Bar. in. l. i. ff. ꝙ cu iuſqꝫ vniuer. itaqꝫ dico ī hoc nullā eſſe dr̄iam inter ius canonicū ⁊ ciuile lꝫ a pleriſqꝫ ⁊ male dicat̉ oppoſitum. ⁊ facit qd̓. s. dixi ſuꝑ rubrica. In eadē gl. ibi item p̄t eſſe laicus Noͣ glo. ꝙ laicus p̄t eſſe ſindicꝰ vniuerſi tatis eccl̓iaſtice ⁊ ex hoc ⁊ ex tex. infert̉ ꝙ forinſecꝰ ſeu extraneꝰ p̄t eſſe ſindicus collegij ſeu vniuerſitatis non ergo requiritur vt ſindicus ſit de vniuerſitate. Sed contra hoc opp. de. c. iudicatum. lxxxix. di. ⁊. c. in noua actōne. xvi. q. vi. vbi dicitur ꝙ debet eſſe clericus ⁊ non laicus. So. dicit hic Inno. ꝙ illa iura loquūtur in iconomo adminiſtratore rerum eccleſiaſticarum vl̓ perſonarum. Item de vicario epiſcopi iſti enim debēt eſſe clerici ⁊ non laici. Sed aduerte nam vt ſaluetur hͦ dictū hoſti. ītelligo illum dici hoc cāu īconomum cui ꝯmittitur cura rerum eccleſiaſticarum tam tꝑalium qͣꝫ ſpūalium ⁊ ita proprie videtur velle tex. in. d. c. ī noua nam ꝓpter mixturas ſpiritualium illud officiū nō cadit in laicum. ſic intellige Inno. in. c. ij. de iudi. et ī. c. edoceri. d̓ reſcrip. vbi dicit ꝙ generalis adminiſtrator eccleſie non poteſt eſſe laicus. ſecus dic vbi cura tēporalium dumtaxat cōmittitur laico. tunc em̄ valet com miſſio et poteſt appellari caſtaldus. quod voluit glo. in. d. c. iudicatum ⁊ idē ibi archy. ⁊ in d. c. īnona. ꝓcu.
zum Hauptmenü