Seite
De arbitris. Rubrica. Rubrica iſta ꝯtinuat̉ ad p̄cedentes cas hͦ ordine Sup̄ viſum eſt de p̄paratorijs iudicioꝝ merito d̓ ip̄is iudicijs erat videndū. ẜ qꝛ arbitria ſunt redacta ad in­ſtar iudicioꝝ. vt. l. i. ff. de arbi. p̄miſit ꝯpilator iſtā cā ita cōiter ꝯtinuat̉ q̄ ꝯtinuatio mihi nō multū placꝫ qꝛ ẜm hͦ debuiſſet iſta ca ſeꝗ titulū de iudicijs cū iudi­cia ſint digora et id qd̓ eſt redactū ad īſtar dꝫ ſed ar. in regula acceſſoriū. de re. iu. li. vi. tn̄ in codice et. ff. ſeruat̉ iſte ordo. nā p̄mittit̉ ibi titulus de arbitris. et poſtea ſe quit̉ de iudicijs. vn̄ ego ꝯpetentiꝰ ꝯtinuarem ſic. Sup̄ viſum eſt de officijs diuerſoꝝ iudicū tam ordinariorū qͣꝫ delegatoꝝ ⁊ de ꝗbuſdam alijs in ꝗbus officiū iudi cis verſat̉. ẜ qꝛ arbitri ſunt qd̓ammodo iudices cū aſſu mant̉ ad ꝯtentōes ſedandas merito poſt tractatū de officijs iudicū poſuit in fi. libri tractatū de arbitris in quo tractat̉ de officio ip̄oꝝ arbitroꝝ ⁊ in ꝗbus eoꝝ po­teſtas ꝟſat̉. Et ꝗd ſit arbitriū dic vt noͣ. ꝑ Inn. et alioſ in. c. qͥntauallis. de iureiurā. Ane et infra Bre­ue eſt et ꝑ alia v̓ba p̄t generaliꝰ ſic ſū mari. Arbitri ſunt in diſpari nu mero aſſumēdi et eis diſcordan tibus ſtat̉ ſnīe maioris ꝑtis. hͦ d. Noͣ. i. ibi ex cōi placito ꝙ ꝯpromiſſum dꝫ ꝓcedere ex libera volūtate ꝯpromittē tiū. nō em̄ dn̄t ꝑtes ꝯpelli ad ꝯpromittēdū nec etiā p̄t arbiter ꝯpelli ad acceptandū ẜ poſtqͣꝫ acceptauit ꝯpel­lit̓ ꝓnūciare vt ī. l. iij. ff. d̓ arbi. eſt gͦ a pͥncipio ꝯpromiſ ſum libeꝝ tā ex ꝑte ꝑtiū qͣꝫ arbitri aſſumēdi. An āt ali quo caſu qͥs poſſit cogi ad ꝯpromiſſum dic ꝙ ſic. nā ī arbitros iuris ꝗd ꝯpellit̉ ꝯpromittere idē eſt vbicunqꝫ ius decernit vl̓ diſponit vt fiat ꝯꝓmiſſum Pone exem plū in. c. ſuſpitōis. de offi. dele. et ī. c. ab arbitris et qd̓ ibi noͣ. e. ti. li. vi. ad idē. l. cū ſpāli. C. d̓ iudi. cū ſi. ex ꝗ bus infert̉ valere ſtatutū vt īter certas ꝑſonas ſeu ī certꝭ cauẜ fiat ꝯpromiſſuꝫ. nā ſi ius hͦ ponit in qͥbuſdā caſi­bus ita ſtatutū p̄t diſpone̓ cū ſtatutū ſit ꝑs iuris ciuil̓. vt ī. l. oēs ppl̓i. et qd̓ ibi noͣ. ff. de iuſti. et in. et. i. diſ. ius ciuile. tene tn̄ mēti vnū dictū noͣbile Io. an. ī. c. pia. de excep. li. vi. vbi dixit ꝙ arbitri iuris nūqͣꝫ aſſumūt̉ niſi in caſibus a iure exp̄ſſis. ſꝫ tu vide glo. noͣ. in. c. ſtatutū pꝰ pͥn. de p̄ſcrip. li. vi. q̄ vult idē eſſe ī caſibꝰ ꝯſil̓ibꝰ Nō ſcd̓o ꝙ p̄lati pn̄t ꝯpromittere in negocijs ec­claſiarum. quod intellige vt noͣ. in. c. ꝑuenit. ⁊ in. c. cū temꝑe. jͣ. e. Tercio nō ꝯſiliū huiꝰ. c. vt arbitri ſemꝑ aſſumantur in diſpari numero. nam de vno l̓ de tribꝰ dixit hic cauſa exempli exēplificando numeꝝ diſpareꝫ et hͦ ideo qꝛ hoīes ſunt faciles ad diſſentiendū. vt ī. l. item ſi vnus.§. principaliter. ff. eo. et p̄ſertim arbitri ꝙ ꝯmuniter ſunt ꝯpatres et amici ꝑtiuꝫ. vn̄ ſi eligerentur in pari numero de facili non eſſet dari maiorem partē in ſententia. Si tn̄ iſtud ꝯſilium legis non obſeruat̉ ſed eliguntur in pari numero tenet ꝯpromiſſum vt in. c. ſe. et in. c. īnotuit. jͣ. eo. et in. d. l. item ſi vnus. et ſi non ꝯue niunt ꝯpelluuntur eligere terciū vt ibi et in. c. cum ſpāli de appel. Ultimo nota ꝙ ſicut in iudicibus ita in ar­bitris ſtandum eſt ſententie maioris partis ꝯcor. l. ſi ī tres. et. l. item ſi vnus in fi. ff. eo. Et pondera tex. in eo ꝙ appellat laudem arbitrorū in ſententiam et dic ꝙ di citur ſententia largo modo nam ꝓprie non eſt ſemētia qꝛ arbitri non habent iuriſdictōnem vt dicit tex. in. l. ꝗd ergo in.§. ex compromiſſo. ff. ex qui. ca. irro. infa. facit qd̓ le. et noͣ. in. l. i. C. de arbi. Ex quo dicerem ꝙ in materia reſtringibili appellatōe ſententie non veniret ſententia arbitrorum vnde ſi cauet̉ ſtatuto ꝙ de qͣlibet ſententia debet ſolui certum qͥd non habebit locum in ſententia aroſtroꝝ. et vide noͣ. bar. in. d.§. ex compro­miſſo. In glo. fi. ibi duoꝝ ſententia pn̄te tercio. pō­dera bene glo. ad hoc em̄ vt valeat ſententia duorū ex tribus reqͥritur pn̄tia tercij. temꝑe ſententie. et ſic facit iſta glo. pro opi. bar. in. l. duo ex tribus. ff. de re iudi. ꝯtra opi. Inno. in. c. raynaldus. de teſta. vbi ſingulari ter dixit ꝙ ſi tercius arbiter fuit pn̄s in diſputatōe ſuꝑ meritis cauſe et dixit ꝗcquid voluit nunqͣꝫ tn̄ potuit re liquos duos in ſuam opi. adducere ꝙ tenebit ſentētia duoꝝ tercio abſente qꝛ hoc caſu pn̄tia tercij nihil vtili tatis poterat adducere cū iam oīa acta cauſe fuerant ex aminata per om̄es. p̄ſentia em̄ tercij requiritur ſcd̓um eum qꝛ forte poſſet adducere alios in ſuam ſententiaꝫ vt innuit tex. in. d. l. itē ſi vnus. que rō ceſſat in caſu no ſtro. Sed bar. vt dixi tenuit ꝯtrarium quia non eſt illa ſola ratio nullitatis ſꝫ etiam defectus ptātis qꝛ cum cō promittitur in tres omēs recipiūt ptātem iudicandi et habent exercitiū ꝓ parte. ad qd̓ facit qd̓ noͣ. glo. in. c. prudentiam. de offi. dele. Ideo data abſentia vnius tē pore ſententie non ꝯcurrit tota ptās in ſententia duoꝝ ſed qn̄ ſunt omnes pn̄tes ibi eſt tota ptās ⁊ id qd̓ fit a maiori ꝑte fingit̉ factū ab oībus. vt in. l. qd̓ maior. ff. ad munic̓. ⁊ in. c. i. de his q̄ fi. a ma. ꝑ. ca. Itē tex. in. d. l. duo. dicit ꝙ nō valet ſententia duoꝝ qꝛ oēs iuſſi ſūt iudicare. ⁊ hāc opi. ſequor. Et qꝛ terciꝰ volens ꝯcorda re de facili poterit infice̓ ptāteꝫ alioꝝ nō ꝯueniendo cuꝫ eis in eodē loco tꝑe ſnīe fuit ſtatutū ꝑ ius canonicum et ſi tercius monitus a duobus nō vult adeſſe nec alle gat legitimā cām abſentie ꝙ pn̄t duo ꝓcedere ſine ter­cio. de quo dic vt habes hodie tex. in. c. ij. eo. ti. li. vi. ⁊ dic ſatis eſſe ꝙ duo ꝯueniāt in eandē ſententiā ſiue ef­fectualiter ſiue re et verbo. qd̓ declara vt habes hodie pulchrū tex. in. c. i. eo. ti. li. vi. Nicolaus Abb.