de. ſig. hec aūt ꝯtumacia detegit̉ ſi citatio ceſſit abſentiā. Ite poſſet eſſe iſta miſſio non detecta ꝯtumacia prius ſine aliquo effectu. ut ſi abn̄s poſtea ꝯpareret. ꝓbaret neceſſariā probabilē cām abſen tie vt dicta. l. ignorare. pͥmū aūt decretū qꝛ ē modici p̄iudicij. ſit ꝯtra abſentē non defendit̉. Et ex his ha bes verū intellectuꝫ. c. ſꝫ ꝯtra p̄dicta opponit̉ vid̓r em̄ ẜm ea dicta ſunt nullā eſſe dr̄iam inter abſentē cau­ſa rei publice. aliter abſentē ꝯtra fere totum ti. ff. ex qui. ca. ma. vt ex p̄dictis ptꝫ ita fit miſſio ꝯtra abſentē rei publice ſicut ꝯtra aliū. So. Inn. quā tum ad ꝓpoſitū ponit tres dr̄ias. prima qꝛ in ap­pellatōis aliter procedit̉ ꝯtra abſentē ꝯtra abſen tem rei pub. ut. l. fi. ff. eum appellauerit ſcd̓a dr̄ia eſt qꝛ ꝓpter abſentiā rei publice procedit̉ ad vēdi tōnem bonoꝝ miſſio tn̄ ſit ex p̓mo decreto. qꝛ non re­peritur in hoc priuilegiatꝰ. ut. d. l. ignorare. hec dr̄ia mihi placet. qꝛ idem eſt in alijs exquo em̄ non la titat fraudādi creditores non dꝫ interponi ſcd̓ꝫ de certū. lꝫ non ſit abſens rei publice. ut probat̉ ī dc̄a .l. fulcimꝰ. noͣ. Inn. in. d. c. dilecto. glo. in. c. ꝯſul­tatōnibus. de offi. dele. tercia dr̄ia eſt ẜm allega ta abſentie iudex dꝫ feſtinare ad miſſionem. ſi feſtinet poſtea abſens ꝓbat abſentiā rei publice reſtituet̉ aduerſus miſſionē. ff. de dam. infec. l. ſi finita §. ſi forte. hec dr̄ia placet ad caſum noſtrum. lo quit̉ em̄ ille.§. ſi forte. ex ſecundo decreto non dꝫ ī terponi niſi ꝯtra latitantē vt. l. fulcimus. noͣ. in alijs iuribus ſuꝑius allegatꝭ merito ſi fuit int̓poſituꝫ ꝯtra abſentē rei publice reuocat̉. hoc ſolū ꝓcedit in abſente rei publice. imo idem ē in alio abſente pro babiliter. ut d̓r in. d.§. ſi forte. quare puto quo ad caſum nr̄m ſcꝫ reſpectu miſſionis fiende ex primo de creto nulla in eſt dr̄ia inter abſentē rei publice ul̓ aliter ſine ꝯtumacia vterqꝫ em̄ cogit̉ ſe defendere cau ſatiue. ſcꝫ ſi volūt pati miſſionē. debebāt em̄ dimitte̓ procuratorē ut. d. l. ignorare. de reſti. mi.. l. ait p̄tor ff. ex qui. ca. ma. in. c. eum qui. de appel. in gl. fi. Quare puto quantumcūqꝫ reuerſus ꝓbet abſen tiam rei publice. per reſtituit̉ in priſtinū ſtatū ſꝫ ꝓcedit̉ ꝓut habet̉ in. c. qm̄.§. in alijs. ut lit. non ꝯtͣ. alias autē hec miſſio eēt potius verbalis qͣꝫ realis. tn̄ iura p̄ſupponūt abſentiā rei pub. Et nihilominꝰ ꝑmittunt miſſionē ex primo decreto. ut in iuribus ſu perius allegatur hec puto vera niſi in nulla culpa re­periatur abn̄s vt quia dimiſit procaratorem et defun ctus eſt. vel non potuit reperire procuratorem tūc me rito abn̄ti ſubueniendum eſt ar. in. l. ſed ſi per p̄torem in pͥn. quod ibi noͣ. ff. ex qui. ca. ma. in. l. necnon eo. ti. et quod noͣ. in. c. querelā. de procura. Et ſcd̓m predicta intelligo queſtionem quam ponit hic Inno et Io. an. poſt eum. in qua dicit ſi aliquis miſſus ſit in poſſeſſionem tanqͣꝫ verus poſſeſſor. is cōtra queꝫ facta eſt miſſio poſtea veniens. probat ex iu­ſta cauſa aberat reſtituitur ei poſſeſſio. ff. de dam. in­fect. l. ſi finita.§. ſi forte. le.. in. c. cum bertolꝰ. de re iudi. idem dicit in pupillo. nec videtur ẜm talis abſens teneatur reſtituere expēſas quas miſ ſus fecit ſuper obtinenda poſſeſſione uel eundo adiu­dicium. uel in aduocatis vel in alijs nam cum ſol­uantur niſi ratōne cōtumacie. C. de iudi. l. ſanximus. et tal̓ paſſus miſſionē ꝯtumax reputari dꝫ ex quo iuſto impedimēto detinebatur. vt patet in eo qd̓ le. et noͣ. de cleri. non reſi. inter quatuor in fi. et ꝯn̄s patet nec ad expenſas tenetur. ſubiūgit tn̄ multum nota biliter Inno. hec miſſio in poſſeſſionem ſolū cauſa contumacie abſentis fiat. ſed etiam ratione illi­us iuris qui preſens eſt. hinc eſt ſuper hoc fit ſum­maria cognitio ut le. noͣ. in. c. qm̄.§. penul. s. ut lit. non ꝯteſt. Credit ip̄e talem abſentem cogendū ut p̄­ſtet cautōnem de iudicio ſiſti anteqͣꝫ poſſeſſionem re­cupet. expenſas. ſi quas forte poſſeſſor fecit c̓ca fru ctus. ff. de peti. here. l. ſi a domino. autem expen­ſas factas in miſſione. ut. s. dictum eſt Nota bene hoc dictū quantūcunqꝫ paſſus miſſionem doceat de impedimento ꝓpter quod excluditur cōtumacia li­cet releuetur ꝯdemnatione expenſaꝝ cautōem tamen de iudicio ſiſti p̄ſtare tenetur hoc dictum limitat Io. an s. c. xxi. qn̄ ſine culpa iudicis apparet reū non cō­tumacem vt quia captꝰ a latrunculis vel pons ē fra­ctus. vel aliquid ſimile accidit. ſecus autem cum cul­pa iudicis grauanter excuſat contumacia. tunc enim etiam cautōnem tenetur preſtare. vt noͣ. s. c. proxi. Do. meus do. cardi. tenuit etiā in caſu precedenti non tenetur preſtare cautōnem exquo non reꝑitur in cōtumacia ar. c. ſacro. de ſen. ex. Et hoc plus placet qͣꝫ dictum Inno. hec enim cautio preſtatur ad caute lam ꝓpter p̄ſumptionem preterite cōtumacie. ar. c. i. de dolo ꝯtu. li. vi. ſed exquo docetur de non contu­macia ceſſat illa ratio. nec debet iſte onerari ſine cul­pa quia rem que culpa caret in damnum vocari conuenit de ꝯſti. c. ij. facit. c. venerabilibus.§. ſecus. .§. precedenti. de ſen. ex. li. vi. ſi tamē iſte an̄ omnia negando contumaciam peteret poſſeſſionem. tunc fa teor debent preſtare cautōnem. ſecus ſi ante omīa vellet ſe excuſare. ut nota. s. in. c. proxi. dicto. c. ve­nerabilibus.. c. ſacro. Sed circa predicta quero quia dixi ſecundum decretum non interponendum contra abſentem cauſa rei publice ut dicta. l. ignorā­re. nec contra non latitantem vt dicta. l. fulcimus. te­netur ne preſens expectare ſic longo tempore abſen­tem cum forte de facili citari non poſſit. dic non. r. ſi non ſperatur de proximo reditu poteſt petere ut bo­nis detur curator qui ſuſcipiet iudicium. vſqꝫ ad dif­finitiuam ar. optimum. in. l. ab hoſtibus. ff. ex quid ca. ma. Et ſingulariter nota. bar. in. l. ignorare. pali.