de ꝟ. ſig. hec aūt ꝯtumacia nō detegit̉ ſi citatio nō p̄ceſſit abſentiā. Ite poſſet eſſe iſta miſſio non detectaꝯtumacia prius ſine aliquo effectu. ut ſi abn̄s poſteaꝯpareret. ⁊ ꝓbaret neceſſariā ⁊ probabilē cām abſentie vt dicta. l. ignorare. pͥmū aūt decretū qꝛ ē modicip̄iudicij. ſit ꝯtra abſentē qͥ non defendit̉. Et ex his habes verū intellectuꝫ. c. ſꝫ ꝯtra p̄dicta opponit̉ vid̓r em̄ẜm ea q̄ dicta ſunt nullā eſſe dr̄iam inter abſentē cauſa rei publice. ⁊ aliter abſentē ꝯtra fere totum ti. ff. exqui. ca. ma. nā vt ex p̄dictis ptꝫ ꝙ ita fit miſſio ꝯtraabſentē cā rei publice ſicut ꝯtra aliū. So. Inn. h̓ quātum ad ꝓpoſitū ponit tres dr̄ias. prima qꝛ in cā appellatōis aliter procedit̉ ꝯtra abſentē ẜ nō ꝯtra abſentem cā rei pub. ut. l. fi. ff. eum qͥ appellauerit ſcd̓a dr̄iaeſt qꝛ ꝓpter abſentiā rei publice nō procedit̉ ad vēditōnem bonoꝝ miſſio tn̄ ſit ex p̓mo decreto. qꝛ non reperitur in hoc priuilegiatꝰ. ut. d. l. ignorare. hec dr̄iamihi nō placet. qꝛ idem eſt in alijs exquo em̄ non latitat cā fraudādi creditores non dꝫ interponi ſcd̓ꝫ decertū. lꝫ non ſit abſens cā rei publice. ut probat̉ ī dc̄a.l. fulcimꝰ. ⁊ noͣ. Inn. in. d. c. dilecto. ⁊ glo. in. c. ꝯſultatōnibus. de offi. dele. tercia dr̄ia eſt ẜm eū ꝙ allegata cā abſentie iudex nō dꝫ feſtinare ad miſſionem. ⁊ ſifeſtinet ⁊ poſtea abſens ꝓbat abſentiā cā rei publicereſtituet̉ aduerſus miſſionē. ff. de dam. infec. l. ſi finita§. ſi forte. hec dr̄ia nō placet qͦ ad caſum noſtrum. loquit̉ em̄ ille.§. ſi forte. ex ſecundo decreto ꝙ non dꝫ īterponi niſi ꝯtra latitantē vt. l. fulcimus. ⁊ noͣ. in alijsiuribus ſuꝑius allegatꝭ merito ſi fuit int̓poſituꝫ ꝯtraabſentē cā rei publice reuocat̉. ⁊ hoc nō ſolū ꝓcedit inabſente cā rei publice. imo idem ē in alio abſente probabiliter. ut d̓r in. d.§. ſi forte. quare puto ꝙ quo adcaſum nr̄m ſcꝫ reſpectu miſſionis fiende ex primo decreto nulla in hͦ eſt dr̄ia inter abſentē cā rei publice ul̓aliter ſine ꝯtumacia vterqꝫ em̄ cogit̉ ſe defendere cauſatiue. ſcꝫ ſi volūt pati miſſionē. debebāt em̄ dimitte̓procuratorē ut. d. l. ignorare. de reſti. mi. ⁊. l. ait p̄torff. ex qui. ca. ma. ⁊ in. c. eum qui. de appel. ⁊ h̓ in gl.fi. Quare puto ꝙ quantumcūqꝫ reuerſus ꝓbet abſentiam cā rei publice. nō per hͦ reſtituit̉ in priſtinū ſtatūſꝫ ꝓcedit̉ ꝓut habet̉ in. c. qm̄.§. in alijs. ut lit. non ꝯtͣ.alias autē hec miſſio eēt potius verbalis qͣꝫ realis. ⁊tn̄ iura p̄ſupponūt abſentiā cā rei pub. Et nihilominꝰꝑmittunt miſſionē ex primo decreto. ut in iuribus ſuperius allegatur hec puto vera niſi in nulla culpa reperiatur abn̄s vt quia dimiſit procaratorem et defunctus eſt. vel non potuit reperire procuratorem tūc merito abn̄ti ſubueniendum eſt ar. in. l. ſed ſi per p̄toremin pͥn. ⁊ quod ibi noͣ. ff. ex qui. ca. ma. ⁊ in. l. necnoneo. ti. et quod noͣ. in. c. querelā. de procura. Et ſcd̓mpredicta intelligo queſtionem quam ponit hic Innoet Io. an. poſt eum. in qua dicit ꝙ ſi aliquis miſſusſit in poſſeſſionem tanqͣꝫ verus poſſeſſor. ⁊ is cōtraqueꝫ facta eſt miſſio poſtea veniens. probat ꝙ ex iuſta cauſa aberat reſtituitur ei poſſeſſio. ff. de dam. infect. l. ſi finita.§. ſi forte. ⁊ le. ⁊ nō. in. c. cum bertolꝰ.de re iudi. ⁊ idem dicit in pupillo. nec videtur ẜm eūꝙ talis abſens teneatur reſtituere expēſas quas miſſus fecit ſuper obtinenda poſſeſſione uel eundo adiudicium. uel in aduocatis vel in alijs nam cum nō ſoluantur niſi ratōne cōtumacie. C. de iudi. l. ſanximus.et tal̓ paſſus miſſionē ꝯtumax reputari nō dꝫ ex quoiuſto impedimēto detinebatur. vt patet in eo qd̓ le. etnoͣ. de cleri. non reſi. inter quatuor in fi. et ꝑ ꝯn̄s patetꝙ nec ad expenſas tenetur. ſubiūgit tn̄ multum notabiliter Inno. ꝙ cū hec miſſio in poſſeſſionem nō ſolūcauſa contumacie abſentis fiat. ſed etiam ratione illius iuris qui preſens eſt. hinc eſt ꝙ ſuper hoc fit ſummaria cognitio ut le. ⁊ noͣ. in. c. qm̄.§. penul. s. ut lit.non ꝯteſt. Credit ip̄e talem abſentem cogendū ut p̄ſtet cautōnem de iudicio ſiſti anteqͣꝫ poſſeſſionem recupet. ⁊ expenſas. ſi quas forte poſſeſſor fecit c̓ca fructus. ff. de peti. here. l. ſi a domino. nō autem expenſas factas in miſſione. ut. s. dictum eſt Nota benehoc dictū ꝙ quantūcunqꝫ paſſus miſſionem doceatde impedimento ꝓpter quod excluditur cōtumacia licet releuetur ꝯdemnatione expenſaꝝ cautōem tamende iudicio ſiſti p̄ſtare tenetur hoc dictum limitat Io.an s. c. xxi. qn̄ ſine culpa iudicis apparet reū non cōtumacem vt quia captꝰ a latrunculis vel pons ē fractus. vel aliquid ſimile accidit. ſecus autem cum culpa iudicis grauanter excuſat contumacia. tunc enimetiam cautōnem tenetur preſtare. vt noͣ. s. c. proxi.Do. meus do. cardi. tenuit ꝙ etiā in caſu precedentinon tenetur preſtare cautōnem exquo non reꝑitur incōtumacia ar. c. ſacro. de ſen. ex. Et hoc plus placetqͣꝫ dictum Inno. hec enim cautio preſtatur ad cautelam ꝓpter p̄ſumptionem preterite cōtumacie. ar. c. i.de dolo ⁊ ꝯtu. li. vi. ſed exquo docetur de non contumacia ceſſat illa ratio. nec debet iſte onerari ſine culpa quia rem que culpa caret in damnum vocari nōconuenit de ꝯſti. c. ij. facit. c. venerabilibus.§. ſecus.⁊.§. precedenti. de ſen. ex. li. vi. ſi tamē iſte an̄ omnianegando contumaciam peteret poſſeſſionem. tunc fateor ꝙ debent preſtare cautōnem. ſecus ſi ante omīavellet ſe excuſare. ut nota. s. in. c. proxi. ⁊ dicto. c. venerabilibus. ⁊. c. ſacro. Sed circa predicta queroquia dixi ſecundum decretum non interponendumcontra abſentem cauſa rei publice ut dicta. l. ignorāre. nec contra non latitantem vt dicta. l. fulcimus. tenetur ne preſens expectare ſic longo tempore abſentem cum forte de facili citari non poſſit. dic ꝙ non. r.ſi non ſperatur de proximo reditu poteſt petere ut bonis detur curator qui ſuſcipiet iudicium. vſqꝫ ad diffinitiuam ar. optimum. in. l. ab hoſtibus. ff. ex quidca. ma. Et ſingulariter nota. bar. in. l. ignorare. pali.