pro hoc. c. cauſam. qd̓ ibi dixi. s. ti. proxi.. d. l. iiij. §. ait pretor. hec ſufficiant vt lite pendente nil inno. Supra in p̄cedentibus titulis viſuꝫ eſt de quadā innouatōe que ſit cōtra abſentes cōtumaces quia fit miſſio in poſſeſſionē qn̄qꝫ ꝓcedit̉ ad excōicatōeꝫ. uel ad ſnīam diffinitiuā ſed ne crederet aliqͥs eodē circa ſtatuꝫ cauſe pendentis poſſꝫ aliꝗd innouari ut mutatio fiat circa ſtatum reorū. ideo competenti ordi ne annectit̉ hec rubrica. Et noͣ hec rubrica format̉ negatiue exquo infertur regulariter lite pendente nihil ē innouandum qn̄ aūt dicit lis pendere quo ad materiā huius tituli. vide tex. notabilem in cle. ij. eo. tit ibi glo. Nico. Abb. Memoria Caſus. Lite pendēte reus cōmodo poſſeſſionis ſue priuari non dꝫ. h. d. vel ſumma ſic noͣbi lius. Priuilegiū etiaꝫ a principe impetratū. qd̓ priuat̉ quis ſine cauſe cognitōe lit̓. pendente vt poſſeſſionis tanqͣꝫ ſur reꝑticiū non valet ſeu tanqͣꝫ rōni obuiū eſt reuocandū primo deciſe ponit querelā. ſcd̓o ꝓuidet ibi ſtatuimꝰ Nota primo de iure licet archiep̄o exͣ ſuam ꝓuinciam facere an̄ ſe cruceꝫ deferri ſed in ꝓuincia ſic etiam loca exempta. vt ē tex. noͣbilis ī cle. archiep̄o de priuile. Nota ſcd̓o valet priuilegiū conſue tudo de vtēdis inſignijs denotantibꝰ ſuꝑioritatē ī lo­co vtent̓ iuriſdict. ī ſubiecto. de hoc aliꝗd dicā.. Nota tercio pēdente lite ſuꝑ validitate priuile­gij ſeu an̄ fuit priuilegiū cōceſſum uel pͥuari quis dꝫ vl̓ interdici vſus poſſeſſionis uel quaſi etiā ſi illa poſſeſſio ſit cōtra ius. hoc vltimum ē notandū. vi de tex. optimū huic cōcor. de priuile. ꝑſone. li. vi. Noͣ quarto ibi de iure ⁊cͣ. iuncta gl. fi. ar. optimū menti cōmendandū ſi mandat̉ decidi de iure ſeu ẜm ius intelligit̉ ſolū de iure cōi. ſed etiā de iu­re ſpāli. ſic ẜm priuilegia ꝯſuetudines. alia iura ſpālia iuri cōi ꝯtraria. ſatꝭ em̄ d̓r decidi ẜm ius il la iura ſpālia admittant̉ a iure vide qd̓ dixi ī. c. iij. 8 ti. ꝓxi. pleniꝰ ſuꝑ rubrica. de ꝯſue. Et maxime ꝓce­dit hoc dictum qn̄ fit mētio de iure in materia in qua tm̄ militat ius ſpāle ut hic erat. Altimo noͣ pn̓­ceps reuocat lr̄as cōceſſas in p̄iudiciū poſſeſſoris li­te pendēte exquo infero ſi hodie tales lr̄e ꝯcederent̉ p̄ſumerentur falſe. vel ſurrepticie ſeu obrepticie non emanaſſe ex certa ſcīa pn̓cipis. ſic eſſet expectanda ſcd̓a iuſſio. ar. in. c. adeo. qd̓ ibi noͣ. reſcrip. pͥ­uilegia em̄ ꝯceſſa ꝯtra cōem curſum priuilegioꝝ p̄ſu munt̉ falſa vide tex. glo. noͣbili in. c. cām de teſti. in. c. qd̓ ſuꝑ his. fi. inſtru. Oppo. ꝯtra tex. videt̉ an̄ ceſſantibꝰ pͥuilegio ꝯſuetudīe licitū ſit. archiep̄o an̄ ſe deferre crucē in ꝓuincia aliena. p. l. i. de offi. pcō ſul. ubi ꝓconſul vtitur inſignijs ī aliena ꝓuincia. p̄fe ctus p̄torio vrbis p̄poſitꝰ ſacri cubiculi poſt de poſitas admīſtratōes vt. C. de p̄po. ſa. cu. l. i. li. xij. ſoluit hoſti. poſt off. ꝯtraria ponūt caſus ſpāles vn̄ ceſſante priuilegio uel poſſeſſione iuſte petijſſet tuarien̄. qꝛ ex tali delatōe ledebat̉ honor ip̄iꝰ. talia inſignia denotēt maioritatē preſidētiā loci. qͥs vti­illis de in. c. ex tuaꝝ de aucto. vſu pal. ſic trāſeūt cōiter doct. ſed ꝯtra dictū facit qd̓ noͣ. in de. archi­ep̄s priuile. ubi gl. cōiter approbata. dicit ep̄m po­ſe celebrare ī aliena dioc̄. in pontificalibꝰ. etiā ſine li­tētia ep̄i ꝓprij. videmꝰ enim ex gn̓ali ꝯſuetudine p̄la tos vti ānulis etiā in aliena iuriſdictōe Ideo ꝯcludo ſic. q̄daꝫ ſunt inſignia denotātia ſuꝑioritatē in loco illis qͥs pōt vti vt in. c. antiqͣ. de priuile. q̄daꝫ ſunt que denotāt dignitatē inſigniti. tn̄ denoͣnt ſu perioritatē ī loco. vt vſus annuli ſimiliū ꝓcedit trariū qd̓ noͣ. hoc ſatis ē de mēte hoſti. in. c. ex tuaꝝ. p̄alle. Sꝫ quero ꝗd ſi ceſſaret priuilegium ꝯſuetudo nunꝗd debebat exui poſſeſſione lite pēdēte Inn. dicit quaſi velit hūc tex. eiꝰ diſpoſitōem locū ſibi vendicare etiā rōne ſolius poſſeſſionis. ſic trāſeunt cōiter doct. Sed ꝯtra dictū facit tex. noͣbi­lis in. c. ꝑſone. de p̓uile. li. vi. in fi. ibi gl. non em̄ dꝫ ꝯſeruari ī poſſeſſione ꝯtra ius habita. preſumitur em̄ illaꝫ vſurpaſſe. c. di. ꝯtra morē. xcv. di. ꝑuenit. vn̄ ꝯſeruat̉ in poſſeſſione lite pēdente qꝛ allegabat pri uilegiū in. d. c. ꝑſone. ſecꝰ ſi allegaſſet p̄ſcriptōneꝫ dūtaxat ut. d. c. ꝑſone. in fi. dic ut ibi noͣ. rōne diuerſitatis. Ulteriꝰ quero nunꝗd valeat ſola con ſuetudo abſqꝫ priuilegio gl. vltima ſentit nūdū me tionē facit. de priuilegio dūtaxat. ſꝫ Inn. ſentit oppo ſitū. equiꝑat em̄ in cāu priuilegiū cōſuetudinē di­cens reſcriptū qd̓ emanauit ad inſtantiam cantu arien̄. debuit preiudicare priuilegio eboracen̄. vel ꝯſuetudini approbate. Idē hoſti. reſtringit tn̄ hoc qn̄ ꝯſuetudine tale ius acquirit̉ non perſonis perſona­liter ſed eccleſijs realiter. ſic a deo inueterata ipſi us contrarij non ſit memoria de verbo. ſig. ſuper qui buſdam. perſonis autem perſonaliter tale ius con ſuetudinem acquiri non pōt ſcd̓m allegat ad hoc .c. ex tuaruꝫ. de auct. vſu pal. hoc dictum vt valeat ꝯſuetudo ſatis placꝫ videtur probari hic in tex. vbi ponderat̉ ꝯſuetudo. vt patet ibi ꝯſueuiſtis ⁊c̄. Ex his ſingl̓r noͣ vſus inſignioꝝ denotantiū ſuꝑiorita tem pōt preſcriptōnem acquiri ſeu ꝯſuetudinem in alieno territorio. inquātuꝫ hoſti. requirit tm̄ tēpus de cuius initio non ē memoria Intelligo ubi preſcri bens hꝫ titulū putatiuū. cāu hec preſcriptio ſit cōtra ius requirit̉ titulus alias cum titulo ſuffici­