pro hoc. c. cauſam. ⁊ qd̓ ibi dixi. s. ti. proxi. ⁊. d. l. iiij.§. ait pretor. ⁊ hec ſufficiantvt lite pendente nil inno.Supra in p̄cedentibus titulis viſuꝫ eſt de quadāinnouatōe que ſit cōtra abſentes cōtumaces quia fitmiſſio in poſſeſſionē qn̄qꝫ ꝓcedit̉ ad excōicatōeꝫ. uelad ſnīam diffinitiuā ſed ne crederet aliqͥs ꝙ eodē mōcirca ſtatuꝫ cauſe pendentis poſſꝫ aliꝗd innouari utmutatio fiat circa ſtatum reorū. ideo competenti ordine annectit̉ hec rubrica. Et noͣ ꝙ hec rubrica format̉negatiue exquo infertur ꝙ regulariter lite pendentenihil ē innouandum qn̄ aūt dicit lis pendere quo admateriā huius tituli. vide tex. notabilem in cle. ij. eo.tit ⁊ ibi glo. Nico. Abb.MemoriaCaſus. Litependēte reuscōmodo poſſeſſionis ſue priuarinon dꝫ. h. d. vel ſumma ſic noͣbilius. Priuilegiū etiaꝫ a principeimpetratū. ꝑ qd̓ priuat̉ quis ſinecauſe cognitōe lit̓. pendente vt poſſeſſionis tanqͣꝫ ſurreꝑticiū non valet ſeu tanqͣꝫ rōni obuiū eſt reuocandūprimo deciſe ponit querelā. ſcd̓o ꝓuidet ibi ſtatuimꝰNota primo ꝙ de iure nō licet archiep̄o exͣ ſuamꝓuinciam facere an̄ ſe cruceꝫ deferri ſed in ꝓuincia ſicetiam ꝑ loca exempta. vt ē tex. noͣbilis ī cle. archiep̄ode priuile. Nota ſcd̓o ꝙ valet priuilegiū ⁊ conſuetudo de vtēdis inſignijs denotantibꝰ ſuꝑioritatē ī loco vtent̓ iuriſdict. ī nō ſubiecto. ⁊ de hoc aliꝗd dicā. jͣ.Nota tercio ꝙ pēdente lite ſuꝑ validitate priuilegij ſeu an̄ fuit priuilegiū cōceſſum uel nō pͥuari quisn̄ dꝫ vl̓ interdici vſus poſſeſſionis uel quaſi etiā ſi illapoſſeſſio ſit cōtra ius. ⁊ hoc vltimum ē notandū. ⁊ vide tex. optimū huic cōcor. de priuile. cū ꝑſone. li. vi.Noͣ quarto ibi de iure ⁊cͣ. iuncta gl. fi. ar. optimū⁊ menti cōmendandū ꝙ ſi mandat̉ cā decidi de iureſeu ẜm ius nō intelligit̉ ſolū de iure cōi. ſed etiā de iure ſpāli. ⁊ ſic ẜm priuilegia ⁊ ꝯſuetudines. ⁊ alia iuraſpālia iuri cōi ꝯtraria. ſatꝭ em̄ d̓r decidi cā ẜm ius cū illa iura ſpālia admittant̉ a iure ⁊ vide qd̓ dixi ī. c. iij. 8ti. ꝓxi. ⁊ pleniꝰ ſuꝑ rubrica. de ꝯſue. Et maxime ꝓcedit hoc dictum qn̄ fit mētio de iure in materia in quatm̄ militat ius ſpāle ut hic erat. Altimo noͣ ꝙ pn̓ceps reuocat lr̄as cōceſſas in p̄iudiciū poſſeſſoris lite pendēte exquo infero ꝙ ſi hodie tales lr̄e ꝯcederent̉p̄ſumerentur falſe. vel ſurrepticie ſeu obrepticie ⁊ nonemanaſſe ex certa ſcīa pn̓cipis. ⁊ ſic eſſet expectandaſcd̓a iuſſio. ar. in. c. cū adeo. ⁊ qd̓ ibi noͣ. d̓ reſcrip. pͥuilegia em̄ ꝯceſſa ꝯtra cōem curſum priuilegioꝝ p̄ſumunt̉ falſa vide tex. cū glo. noͣbili in. c. cām de teſti. ⁊in. c. qd̓ ſuꝑ his. d̓ fi. inſtru. Oppo. ꝯtra tex. videt̉ an̄ꝙ ceſſantibꝰ pͥuilegio ⁊ ꝯſuetudīe licitū ſit. archiep̄oan̄ ſe deferre crucē in ꝓuincia aliena. p. l. i. de offi. pcōſul. ubi ꝓconſul vtitur inſignijs ī aliena ꝓuincia. ⁊ p̄fectus p̄torio vrbis ⁊ p̄poſitꝰ ſacri cubiculi eē poſt depoſitas admīſtratōes vt. C. de p̄po. ſa. cu. l. i. li. xij.ſoluit hoſti. poſt off. ꝙ ꝯtraria ponūt caſus ſpālesvn̄ ceſſante priuilegio uel poſſeſſione iuſte petijſſet cātuarien̄. qꝛ ex tali delatōe ledebat̉ honor ip̄iꝰ. cū taliainſignia denotēt maioritatē ⁊ preſidētiā loci. qͥ qͥs vtiillis de qͦ in. c. ex tuaꝝ de aucto. ⁊ vſu pal. ⁊ ſic trāſeūtcōiter doct. ſed ꝯtra hͦ dictū facit qd̓ noͣ. in de. archiep̄s d̓ priuile. ubi gl. cōiter approbata. dicit ep̄m poſe celebrare ī aliena dioc̄. in pontificalibꝰ. etiā ſine litētia ep̄i ꝓprij. videmꝰ enim ex gn̓ali ꝯſuetudine p̄latos vti ānulis etiā in aliena iuriſdictōe Ideo ꝯcludoſic. ꝙ q̄daꝫ ſunt inſignia denotātia ſuꝑioritatē in loco⁊ illis qͥs n̄ pōt vti vt hͦ ⁊ in. c. antiqͣ. de priuile. q̄daꝫſunt que denotāt dignitatē inſigniti. nō tn̄ denoͣnt ſuperioritatē ī loco. vt vſus annuli ⁊ ſimiliū ⁊ ꝓcedit cōtrariū qd̓ noͣ. ⁊ hoc ſatis ē de mēte hoſti. h̓ ⁊ in. c. extuaꝝ. p̄alle. Sꝫ quero ꝗd ſi ceſſaret priuilegium ⁊ꝯſuetudo nunꝗd debebat exui poſſeſſione lite pēdēteInn. dicit ꝙ nō quaſi velit hūc tex. ⁊ eiꝰ diſpoſitōemlocū ſibi vendicare etiā rōne ſolius poſſeſſionis. ⁊ ſictrāſeunt cōiter doct. Sed ꝯtra hͦ dictū facit tex. noͣbilis in. c. cū ꝑſone. de p̓uile. li. vi. in fi. ⁊ ibi gl. non em̄dꝫ ꝯſeruari ī poſſeſſione ꝯtra ius habita. preſumiturem̄ illaꝫ vſurpaſſe. c. di. ꝯtra morē. xcv. di. ꝑuenit. vn̄hͦ ꝯſeruat̉ in poſſeſſione lite pēdente qꝛ allegabat priuilegiū in. d. c. cū ꝑſone. ſecꝰ ſi allegaſſet p̄ſcriptōneꝫdūtaxat ut. d. c. cū ꝑſone. in fi. ⁊ dic ut ibi noͣ. ꝓ rōnediuerſitatis. Ulteriꝰ quero nunꝗd valeat ſola conſuetudo abſqꝫ priuilegio gl. vltima ſentit ꝙ nūdū metionē facit. de priuilegio dūtaxat. ſꝫ Inn. ſentit oppoſitū. equiꝑat em̄ in hͦ cāu priuilegiū ⁊ cōſuetudinē dicens ꝙ hͦ reſcriptū qd̓ emanauit ad inſtantiam cantuarien̄. nō debuit preiudicare priuilegio eboracen̄. velꝯſuetudini approbate. Idē hoſti. reſtringit tn̄ hoc qn̄ꝑ ꝯſuetudine tale ius acquirit̉ non perſonis perſonaliter ſed eccleſijs realiter. ⁊ ſic a deo inueterata ꝙ ipſius contrarij non ſit memoria de verbo. ſig. ſuper quibuſdam. perſonis autem perſonaliter tale ius ꝑ conſuetudinem acquiri non pōt ſcd̓m eū allegat ad hoc.c. ex tuaruꝫ. de auct. ⁊ vſu pal. hoc dictum vt valeatꝯſuetudo ſatis placꝫ ⁊ videtur probari hic in tex. vbiponderat̉ ꝯſuetudo. vt patet ibi ꝯſueuiſtis ⁊c̄. Exhis ſingl̓r noͣ ꝙ vſus inſignioꝝ denotantiū ſuꝑioritatem pōt ꝑ preſcriptōnem acquiri ſeu ꝯſuetudinem inalieno territorio. ⁊ inquātuꝫ hoſti. requirit tm̄ tēpusde cuius initio non ē memoria Intelligo ubi preſcribens nō hꝫ titulū putatiuū. qͦ cāu cū hec preſcriptioſit cōtra ius requirit̉ titulus alias cum titulo ſuffici