De ſeques. poſ. et fru­videtur hic caſus expreſſus omnes in hoc concor­dant. nec iſta ꝯnexitas oꝑatur vt ſimul de his cogno ſcatur ſed ſeꝑatim cognoſci poteſt pronunciari vt notabiliter probatur. alias enim hic non potuiſſꝫ da­ri poſſeſſio abbati cauſa cuſtodie propter cōtumaciaꝫ archiep̄i. nec papa mandaſſet reſtitui expenſas ca­neri ſi iudicis officiū fuiſſet finitum pronūciando ſuꝑ poſſeſſiōe. In alijs duobus caſibus qn̄ cōmittit̉ cau ſa poſſeſſionis uel proprietacis dic tenendo veritatē non curando de opi. ſingularibus aūt cōmiſſio fit dictōe taxatiua puta ꝯmittimꝰ tibi cāꝫ poſſeſſiōis pn̄taxat vl̓ ꝓpͥetatꝭ dūtaxat et tūc indubie venit alia non cōmiſſa ut voluit hic gl. Accur. in. l. ſi proprietate. C. ſi a non cōpe. iudi. dn̄i de ro. deci. ccclxxxviij. al̓ ccclxxxiij. fac̄. c. ecc̄ia ſutrina. de. poſ. ꝓp̓e. Aut ſine dictōe taxatiua tūc ꝗdaꝫ volue runt vtraqꝫ cauſa videtur cōmiſſa. ut recitat colle­ctor in deciſione p̄dicta. ſed cōmuniter tenetur oppo­ſitum vt ibi cōcluditur ita ſentit gl. Cy. in. d. l. ſi de ꝓprietate vbi videtur tex. iuncta glo. ſentit glo. et darius Inno. facit pro hoc ſcd̓m hoſti. reſcripta ſunt ſtricti iuris nec extenduntur ad non expreſſa.s. de& p. nonnulli. et. c. Rodolphus.. c. ſignificauit. hec vera vt iudex non poſſit cognoſcere de poſſeſ­ſoria vel petitoria non cōmiſſa niſi incidenter veniat uel viam reconuentionis ubi ſtatus cauſe patit̉ re­cōuentōnem. ut in. c. i.. ij. de mu. peti.. l. i. C. de or di. cog.. c. diſpendia.§. reus quoqꝫ. de p. li. vi. et vide bonam glo. in. l. i. C. ſi a non cōpe. iudi. ubi po­nit multos caſus in quibus iudex cognoſcit de cauſa expreſſe non cōmiſſa. Sed circa hoc dubitatur quid ſi cōmittitur cauſa que vertitur inter Ticium Sexū ſuper ſpoliatōne occupatione detentatōne talis re­quam dicit Seus ad ſe ꝑtinere. an includatur peti­torium. Collector deciſionum rote tenuit. quia verbum pertinere profertur acceſſorie non princi paliter. omnes alij dn̄i tenuerūt ꝯtrarium ꝓpter ver­bum pertinere qd̓ late ptꝫ. de reſti. ſpo. c. ad ſedeꝫ . ff. de. ſig. l. verbum ꝑtinere. allegāt dicta Inn. in c. ep̄i. de re. eccle. non alie. ſequit̉ Do. an. qꝛ ver­ba reſcripti non cauillando pn̄t vtrūqꝫ comprehēde­re vide dn̄os ro. deci. ccclxxxiij. alias. ccclxxxvij. mihi ſatis placet. licet em̄ pro alia opi. facit in ar. ī cle. i. de p̄ben. ſecundo reſponſo tn̄ pro cōmuni dicto facit illud verbum detentatōne ⁊cͣ. nam ꝯtra detinen tem poteſt agi rei vendicatōne. l. officiū. ff. rei ven. no. in. c. exaīatis. de iudi. vnde illlud verbū iūcto ꝑtinere qd̓ ſequitur ſatis ꝯprehendit̉ petitorium ꝓ­hac opi. ſatis facit cōnexitas cauſaruꝫ deciſio huiꝰ .c. vbi verba late intelliguntur vt cōprehendant vtrā qꝫ cauſam. Idem ergo dicendum in ſimilibus caus. vnum notabile dictum ponit Inno. in dicto. c. ep̄i. pall. reſcripta ſunt latiſſime interpretanda. ff. de iu­di. l. ſolemus. de poſ. cum eccleſia. quod videt̉ con tra dictum hoſti. precedēs. ſed poteſt dici vbi ver ba patiuntur ſunt late interpretanda cum contra ius nil cōcedant ſed ſolum actōnis exerciciū coram iudi­ce delegato. pro hoc tene menti iſtum tex. dictum Inno. Quero quid intendit lr̄a ibi pro ſuo arbi­trio ſequeſtrari p̄cepit. So. dicit glo. in. ſuo In no. in hoc ſeu verba voluit notare Celeſtinum de in iuſticia ſequeſtrari qꝛ non debuit facere ſequeſtratōeꝫ niſi in caſibus notis.. c. proxi. primo ex iſta co. iuncto tex. intellectum hoꝝ verboꝝ pro ſuo arbi­trio vt ſonent voluntatem ratōne non regulatā ſil̓e de verbo prudentie tue ⁊cͣ. ut habet̉ ī. c. ne innitaris pru­dentie tue. de ꝯſti. hoc dictū ego puto veꝝ quando ex circūſtantijs ex his procedunt ſubſequūt̉ verba reſtringuntur ad ſenſum pͥuatum vt accidit ẜm vnū intellectum ſed vbi hec ceſſarent dico hec ꝟba cō­mitto arbitrio tuo vel prudentie tue denotāt arbitriū. ratōne regulatum. ſicut iſta verba cōmitto iudicio tuo ⁊cͣ. vel vt tibi viſum fuerit ſeu prout videris expe­dire. ad predicta vide tex. cum glo. in. c. ij. de corpore vici. in. c. preterea. de teſti. Hoſti. in. c. i. de dila. Inno. in. c. cum inferior. ma. obe. tex. in. l. fideicō miſſa. ff. dele. iij.. l. fideicōmiſſa. de fideicō. li. pleniſ ſime de his verbis. multis alijs an quādo impor tant arbitriū boni viri vel nudam voluntatem vide Bar. in extrauaganti ad reprimendam in. l. ſi ſit. ff. dele. ij. in. l. alio. de alimen. ciba. lega. vbi pleniꝰ tam de verbo poteſt qͣꝫ de verbo libet debet ſimili bus. per modernos vide in. c. i. de ꝯſti. vbi hoc dico. Sed aduerte nunc intrando principale dictū gl. videtur velle glo. hic non potuit fieri iuridice ſeque ſtrum ẜm hunc intellectum ſentenciauit Io. an. ſe quentes ſed Io. an. loquitur generaliter poteſt fieri ꝓpter tōtumaciam ſed certe ſi recte ponderet̉ iſta glo. hoc non dicit ſed potius oppoſitum. duꝫ dicit ſe queſtratōnem non poſſe fieri niſi ī caſibus notatis.. in. c. proxi. ibi glo. enumerat inter caſus conceſſos caſum contumacie per. c. ij. de do. contu. vbi pleniſ ſime tetigi. ſic coniungendo iſtam glo. cum illa ad quam ſe remittit apertiſſime ſentit propter hoc ſo lum non fuit reuocatum ſequeſtꝝ. Item aꝑtiſſime hoc voluit Inno. hic licet de eo Io. an. fecit men­tionem enumerat eum caſum ꝯtumacie inter caſus a iure ꝑmiſſos per. d. c. ij. ſentit in alia glo. ſequē­ſtratio hic fuit reuocata qꝛ exquo abbas fuerat miſ­ſus in poſſeſſionē cauſa rei ſeruande non debuit Cele ſtinus illā poſſeſſionē facere ſequeſtrari. vn̄ Inno. pa pa ſucceſſor huius decretalis reuocauit ſequeſtrum in nitendo illi miſſioni vt patet in fi. Et ex hoc elicitur vnus intellectus ad iſtam decretalem ſcd̓m quem probatur opi. Io. an. et propter ꝯtumaciaꝫ poſſit fieri ſequeſtꝝ ubi miſſio facta eēt plene dico in d. c.