Transkription / 2 [709

De teſtibus et atteſ. olliditatem depoſitōnis teſtium equintit. qͣre. ſcꝫ niſi ſit caſus in quo pōt ꝓcedi li. nō ꝯteſta. d̓ quibus le. et noͣ. in cle. diſpendioſam. de iudi. Quero quid ſi ꝑs citata venire non poſſit. Rn̄det glo. in. ꝟ. ineuitabili. ꝙ tunc non debet reputari ꝯtumax et d̓po ſitio eo abſente facta non valet ſi ꝯſtiterit de impedimento. Io. an. hic dicit ꝙ talis receptio non eſt exto to nulla ex quo preceſſit citatō ſed non valet quo ad hoc quin poſſit abſens in ꝑſonas teſtiū obijcere ſicut potuiſſet ſi fuiſſet pn̄s. et ſic audietur ſcd̓m en̄ vltra ca ſus decre. pn̄tiam. jͣ. e. ſuꝑ quo remittit ſe ad noͣ. ꝑ eū ſuꝑ regula p̄ſumitur. de reg. iu. li. vi. in mercu. ī fi. q. Ibi em̄ concludit citatū ꝑſonaliter qui venire nō potuit ad opponendū ꝯtra ꝑſonas teſtium reſtituendum ad facultatē opponendi in ꝑſonas teſtium ea que tūc potuiſſet opponere non obſtante ꝙ nō ꝓceſſit ꝓteſta tio. iuxta formā. c. pn̄tiū. jͣ. e. Et idem ꝯcludit in citato ad domū qui non ꝯparuit. ut in caſibus in quibus ci tatio ad domū ſufficit in receptōne teſtiū valeat recep tio eo abſente facta. ſed ipſe allegans citatōnē ignoraſſe audietur nunc contra ꝑſonas teſtium licet nō ſenauerit formam. c. pn̄tium. ſicut auditur fictus cōtumax appellans. l. ab eo. C. quomō et qn̄. et noͣ. ī cle. vna. de do. et contu. ſed vbi non ſufficit citatō ad domum receptio erit nulla. Et an̄ et qn̄ ſufficit citatio ad domum in teſtiū receptōne. vide ibi plene ꝑ Io. an. et quod dixi in. c. cām. de do. et ꝯtu. et in. c. fi. de eo qͥ mit. in poſ. Aduerte. ego fateor dictum Io. an. veruꝫ in receptōne facta contra fictum ꝯtumace eo caſu quo valet receptio in fictum ꝯtumacē. quia hec receptō eſt legitime facta et nil ſuadet retractatōnem. ar. regule factum legitime. de reg. iu. li. vi. Sed in alio caſu qn̄ citatijs venire non potuit et vult ꝓbare legitimū impedimētum. credo ꝙ dictum Io. an. non ſit indiſtincte verum Primo ꝑ iſtū tex. a ꝯtrario ibi et nō ex ineuitabili neceſſitate. que verba aꝑtiſſime innuūt teſti monia tunc non valere qn̄ venire non potuit ex ineui tabili neceſſitate. Item et ſcd̓o nos habemus regulā ꝙ acta contra abſentem qui venire non potuit ſūt nul la ſeu debent retractari docto de impedimento. in. c. cum ber. de reg. in. et. l. iiij.§. ſi forte. ff. de dam infe. et. c. querelam. de ꝓcu. Tertio ꝓbo ſi citatō fit ad teſtes recipiendos non ſolum vt poſſit obijcere in ꝑſonam cum ad hͦ habeat facultatem vſqꝫ ad tēpus publicatōnis. vt in. d. c. p̄cium. ſed vt videat eos iurare ⁊ ī debita forma et ſi opus erit eos repellere ex toto ut n̄ examinentur. iuxͣ. noͣ. in. c. ex ꝑte ade. ⁊ in. c. cū cām. jͣ. e. et maximū p̄iudiciū eſt ſi examinati fuerunt vbi p̓us potuiſſent repelli a principio quia tunc facient quale qͣ le p̄iudicium licet exceptōnes legitime ꝓbentur cōtra ipſos. vt noͣ. bar. in. l. maritus. ff. de queſti. quaꝓpter non videt̉ ſibi plene ſatiſfactum ſi ſolū admittitur ad voluens quenti cum ſorter iurat. ⁊ adepta nec teneter credere indici nec porca ipſe dediſſet ſe pn̄s vel ſorte ex toto eis po ſe a principio vt. s. dixi. talis ergo receptio damnoſa forte abſenti qui venire non potuit nō debet valere vl̓ ſaltem eſt retractanda. Unde dicerē ſic. ꝙ aut iudex ſciuit impedimentum partis et ipſo iure non valet receptio. ut. l. queſitum. ff. de re iudi. de appel. c. ſi duobus. et noͣ. in. c. querelam. de ꝓcu. Aut ignorabat. et talis receptio eſt retractanda ſi hoc poſtulauerit adpetens. vt nō. in d. c. quedam et l. queſitum ſaltē vbi teſtes pn̄t de nouo examinari. ar. optimū in. c. pre ſentata. et. c. cū cām. in fi. jͣ. e. facit qd̓ noͣ. Inno. in. d. c. bone. i. Bar. in. l. fi. in fi. ff. de queſti. et ſic ſalua. et diſtingue hanc glo. Sed quero quid ſi ꝑs nō fuit cta ad videndum iurare teſtes. Rn̄det do receptō nem non valere et hoc ſatis ꝓbatur hic in pͥn. et in fi. Et excipe caſus.s. notos in quibus non requirit̉ citatio partis. et adde adhuc alium caſum quem ponit bar. in. l. theopompus. ff. de do. p̄le. vbi dicit ꝙ ſi te ſtator mandauit ſuꝑ aliquibus ſtari dicto alicuiꝰ quē dixit eſſe in formatum de intentōne ſua ille poterit de ponere ſuꝑ intentōne defuncti abſqꝫ eo ꝙ ꝑs citet̉ qꝛ ꝑſona ſua iam eſt approbata a defuncto. ⁊ ſic nil pōt obijci nec ꝯtra ꝑſonā nec contra dictū cū defunctus approbauerit ꝑſonam et voluerit ſtare dicto eius. ⁊ ſic pn̄tia ꝑtis nil operaretur cū non poſſet illum trahere ad ꝯtrariam ſententiā nec eius ꝑſonā reꝓbare ſecꝰ ẜm eum in teſte qui habet deponere ſcd̓m ſenſuꝫ ꝓpriuꝫ. ego hoc non admittere qm̄ citatio ſit ut veniat ad videndum iurare teſtes vt hic ⁊. c. ꝯſtitutus. de fideiuſ ſo. Cū ergo iſte habeat iurare exquo deponit. ſuꝑ voluntate defuncti. vt ꝓbatur in. d. l. theopompus. ergo debet citari ꝑs de cuius p̄iudicio agitur. Item lꝫ non poſſet reprobare ꝑſonam directe poterit tn̄ reprobare indirecte dicendo hunc nō eſſe illum de quo teſtator ſentit ar. in. l. duo ſunt titij. ff. de teſta. tu. Itē vt dixi non tenetur ſtare verbo iudicis vel notarij ꝙ iurauerit cū debeat eſſe pn̄s. Sꝫ circa p̄dicta quero nun quid ſaltem hec dicta teſtium ꝑte non citata receptoꝝ faciant aliquale indicium. Bar. poſt gl. in. l. res hereditarias. ff. de cri. expila. here. ꝙ ſic. ſed idē bar. latiꝰ et ſubtilius examinans materiam in. l. maritus. ff. de queſti. vbi generaliter tractat an teſtis examinatꝰ qui examinari non debuit faciat indicium. dicit quo ad ca ſum noſtrum ꝙ non facit etiam indiciū p. l. ſi qn̄. C. e. Ego dico hoc hͦ ꝓbari aꝑtiſſime ut pꝫ in p̓n. c. ibi nullius momenti ⁊cͣ. Pondera em̄ verbum nulliꝰ qd̓ eſt vniuerſale negatiuū ⁊ verbū momenti qd̓ excludit omne indiciū quātūcunqꝫ modicū. ⁊ vide de hͦ verbo momētū qd̓ noͣ. in. c. i. d̓ ca. poſ. ⁊ ꝓprie. Extra gl. quero nūquid debeant citari teſtes ſicut citatur ꝑs vt e 5