aliter non valeat dictū teſtis niſi pͥus fuerit citatꝰ. vid̓ do. de. ro. deci. ccclx. vbi ꝯcludūt valere exqͦ ī p̄ſen­tia ꝑtis iudicis depoſuit. em̄ p̄ſumit̉ ſe ingerere ſꝫ potius a ꝑte ꝓductus. ut dicit Spe. ſatis ē iu­dex aſſignet certū terminū ꝑti ad ꝓducēdū teſtes. tūc em̄ ꝑs p̄t.. terminū abſqꝫ alia citatōne eos ꝓducere vt ip̄e. in ti. de teſt.§. qualiter.. iudex. vide lati­in deci. p̄all̓. hoc dicto ego allego. c. ꝯſtitutus el. i.. e. vbi videtur ꝓbari. ad idem. c. licet. de ꝓba. et c. cuꝫ cām in pͥn.. e. facit qd̓ dixi in. c. xxi. Format q̄­ſtionem do. an. quā dicit eſſe dominoꝝ de rota vtrū ad articulos dandos vel porrigendos ſit ꝑs citanda ſed certe do. ro. ſic loquūtur ſꝫ dicūt iudex ad mitte ido articulos ꝑte vocata grauat. Si aūt fuit citata ad dicendū ꝯtra dixit ꝯtra. ſic aꝑte ſenti unt a pͥncipio quando porrigunt̉ ī iudicō ꝑs debꝫ citari poſſit opponere aliquos eſſe imꝑtinentes et non admittendos habeat facere ſua interrogatoria ad teſtes examinādos ſuper articulis datis per ꝑteꝫ aduerſam. ut ī. c. ij. de teſti. li. vi. et vide ibi gl. quid ſit articulus. Sꝫ dubiū dn̄oꝝ de rota ē ſi bene pōderetur qn̄ iudex vidit articulos ꝓductos ꝑtē et audiuit ex ceptōnes aduerſe ꝑtis ꝯtra illos. ſed tūc vult admitte re illos obſtantibꝰ exceptōnibus aduerſe ꝑtis. pu ta voluit illos articulos mittere ad ꝑtes vt ſuꝑ ill̓ examinent̉ teſtes. vel ipſemet iudex vult recipere teſteſ ſuꝑ illis articulis. et ſic eos vult admittere obſtan tibus exceptōnibꝰ aduerſe ꝑtis. nūquid in hac admiſ ſione debeat ꝑs citari. et hec eſt ꝓpria ipſoꝝ queſtio. videntur ipſi velle. Mouent̉ qꝛ iſte eſt actꝰ iudi cis nec intereſt ammodo ꝑtis aduerſe exqͦ ſemel ex­ceptōues ſuas dedit licet ab huiuſmodi admiſſione tanqͣꝫ iniqua et ſuarū exceptōnū repulſione poſſit ꝑs appellare. de appel. dilecto.. c. ex ꝑte. Refert ibi col­lector deciſionū Egi tenuiſſe ꝯtrariū qꝛ huiōi admiſ­ſio eſt quedā interlocutoria ad quā ē ꝑs vocāda. ac­cu. ad petitōnē. et ibi Inno. appel. ſi a iudice. li. vi. de of. dele. ꝯtingat. Hec em̄ admiſſio ẜm eſt quedā declaratio ꝑtinētiū articuloꝝ ꝯſequēs ad­mittendoꝝ Sꝫ collectori rn̄de interlocutoria pōt ferri ꝑte abſente etiā ꝯtumaciā ẜm Inn. in. c. au ditis. de ꝓcu. p̄terea ſcd̓m ſiue appellatōnē ſiue ſpāli mādato ſit in curia. tn̄ ſi ī curia ꝑtes citate ſūt ad totā cām ſingulos actꝰ vſqꝫ ad diffinitiuū ſentē tiam incluſiue. citatōnes que fiūt poſtea ī curia po­tius ſunt fiūt ex quadā vrbanitate qͣꝫ ex neceſſitate. c. i. de elec. li. vi. Inno. in. c. auditis. de ꝓcu. de do. et ꝯtu. c. fi. Do. an. putat opi. Egi verā niſi p̄ceſſerit hec citatō general̓. dicit dictū Inn. s. alle. veꝝ vt noͣ. de appellatōne ex rōne. hoſti. Uidete multa ſunt tacta. s. do. de ro. que ſūt indiſtīcte ꝟa. ego dicerē cicatō bn̄ dēt fieri ꝓducunt̉ articuli ex­ceptōnes ꝯtra eos audiende. ut. s. dixi. ſꝫ in admiſſio ne video citatōnē neceſſariā qꝛ eoipſo iudex ꝓce­dit ad vlteriora videre eos admittere. ideo opꝰ ē ap­pellare alias tenet actꝰ lꝫ citatō p̄ceſſerit. de eſt tex. in. c. ex ꝑte.. de appel. vbi ꝓbat̉ generalit̓ ī qua libet exceptōne. idē bar. in. l. a ꝓcedente. C. dila­nec curo ſi p̄ceſſerit citatō generalis vel. ibi ci­tatio generalis tollit̉ pͥmā ꝯꝑitionē de dic vt ple­ne dixi in. c. fi. de dila. nec etiā ē verū indiſtincte dictū collectoris dicit interlocutoriā poſſe fieri in abſen tia ꝑtis.. c. oīa.. c. caueāt. iij. q. ix.. c. i. cau. poſ. et ꝓprie. dic ut dixi in. c. i. de ꝓcu. vbi Quero de noͣbili queſtōne quotidiana dicit̉ ꝑtē citandaꝫ ad videndū iurare teſtes quid ſi citatꝰ fuit dn̄s non ꝓcurator ꝯteſtatus fuerit litē. nec dn̄s citatꝰ ꝯꝑarit hec. q. fuit diſputata dominū Lābertinū de rāpo­nibus. vt refert Io. an. Bar. in. l. a furioſo. ff. re iudi. Et attende qꝛ queſtio hꝫ locū in quolibꝫ articu lo maxime pꝰ litē ꝯteſta. ad ꝑtē valeat inducit qꝛ ē ꝓprie domini ad ſpectat damnū emolumē tum. C. de ꝓcu. l. qui ſtipendia. ij. q. vi. biduum. v. palam. Item dn̄s iurat de calūnia ꝓducit teſtes. ex­ceptōnes opponit. ff. de inoffi. teſta. l. ſi ſuſpecta. facit de ꝓcu. c. ij. li. vi. Itē ad eſſe pōt cauſe ſue. ff. de ꝓcu. .I. paulus reſpondit. vide tex. iure canonico. c. ij. ꝓcu. li. vi. Ite dn̄o ſoluit̉. ff. de ſolu. l. iure. Itē dn̄s tranſigit paciſcit̉ iuramentū defert et ꝓcurator. ff. ꝓcu. l. mandato generali.. c. qui ad agendum. e ti. li. vi. Item ꝯtra dominū ſit executō ſentētie. ff. de ꝓcu. l. plaucius. ſatis ergo fuit dominū citari In ꝯtra rium facit hec decre..ſ. ſi qn̄. C. e. vbi d̓r partē citan dam ꝓcurator aūt qui conteſtatus eſt litē facit ꝑtem et eſt dn̄s iuſtantie in. c. ij. de ꝓcur. li. vi. ergo ipſe citā dus erat. Item ad quid dominꝰ citaret̉ cām ad ſe aſſumere non pōt inuito ꝓcuratore. ff. de ꝓcu. l. poſt litem.. d. c. ij. Soluendo dicebat actū non valere ꝓ­curatore citato quia in his que ꝑtinent ad litis or dinatōnem regulariter inſpicimus ꝑſonā ꝓcuratoris Cōtraria vero ꝓcedūt in his que inſpiciūt perēptionē litis vel effectum cauſe in quibus regulariter inſpici­mus perſonaꝫ domini quod diligenter notabis quia facit ad multa. et hanc deciſionem aperte approbat bar. in. d. l. a furioſo. allegat quia exquo dominus ele git litigare per procuratorem non compellitur com­parere inuitus niſi ex cauſa. ut. l. fi. C. de ꝓcura. Item ſi poſſet compelli ad comparendum per ſe fruſtrato­rium eſſet conſilium iuris in. l. furti.§. qui ali.. f. his qui no. infa. Dicit tamen bar. quot ſi ſponte do­minus comparuit valebit̉ actus licet ꝓcurator fue rit citatus quia licet ꝓcurator ſit dominus inſtantie directo tamen dn̄s eſt dn̄s vtilitatis vnde pōt vti iu­re inſtantie ſine aliqua ceſſione lege in cauſe. in fi. de