Seite
De teſtibus et atteſ procura. ⁊ ſufficit ꝓcuratorem nō ꝯtradicere ẜm eum j. que omnia. ff. e. Ego puto de hoc vltimo fore caſuꝫ maxīe iuncta glo. in. c. ſi quē pͥmo rn̄ſo. de ꝓcu. li. vi. vbi dicit tex. ꝙ ſi dn̄s ꝯſtituit ꝓcuratorē ſimpliciter et poſtea comꝑuit ꝑ ſe videtur eoipſo reuocare ꝓcurato­rem niſi aliud fuerit ꝓteſtatus vel ꝑ cōiecturas aliud appareat. ꝓbat ergo tex. ille dn̄m poſſe valide ꝑ ſe cō parere ⁊ facite reuocare ꝓcuratore. ⁊ ſatis eſt vt ꝓcu­rator non ꝯtradicat. vt dicit ibi gl. An aūt a pͥncipio poſſet citari ꝓcurator ⁊ nō dn̄s vid̓ qd̓ dixi in. c. cāꝫ. de do. ⁊ ꝯtu. Ultimo ponit hic Io. an. qōeꝫ ſimi lem p̄dicte quā dicit diſputaſſe dn̄m ſuū in legibꝰ ſcꝫ Marſiliū. In quadā cauſa. dati fuerūt duo ꝓcurato res inſolidū cum clauſula ꝙ occupantis melior condi tio non fieret quoꝝ alter ꝯteſtatus eſt litem ⁊ alter ꝓ­duxit teſtes. qui depoſuerūt. querebat̉ an valeret de­poſitio ſeu atteſtationes. ꝓ parte negatiua inducebat illū ꝯteſtantem fuiſſe dominum litis. C. de ꝓcu. l. ꝙ quis. ⁊ in. c. ij. e. ti. li. vi. nec debet reus cogi cū pluri­bus litigare. ff. de excep. l. i. in fi. et. l. ij. nec continētia cauſe debet diuidi de ſequeſtra. poſ. ⁊ facit. c. i. C. de iudi. l. nulli. In ꝯtrariū inducebat illā clauſulā ꝙ nō ſit melior ꝯditio occupātis q̄ clauſula dꝫ aliꝗd oꝑari gͦ ꝓcu. ſi duo. li. vi. Itē aduerſanꝰ tacēs ꝯſentire videt̉ ⁊ ꝯſenſu ꝑtiū aliquid iuris relaxat̉. Itē ſi iteꝝ ꝓduce­rent̉ teſtes ſepe auocarent̉ a ſuis negotijs qd̓ eſſe non debet. ff. quēad. teſta. aꝑi. l. ſi quis ex ꝯſignatoribus. Itē ꝓcurator ꝓducens fingit̉ loco pͥmi. l. filie.§. i. ff. de condi. ⁊ demon. nec vtendū eſt ſuꝑfluis ꝓductioni bus. l. hec ſtipulatio.§. dyuus. ff. vt. le. no. ca. facit. c. abbate. in fi. de re iudi. li. vi. Soluebat diſtinguendo ꝙ aūt dn̄s vult valere ꝓductionē ⁊ reꝰ nō. ⁊ tunc ſi re fuerit pn̄s valet. allegat. l. filiū.§. veterani. ff. de ꝓcu. ſecus ſi erat abſens vt in p̄alle. l. i. ⁊. ij. ff. d̓ exerci. Si aūt ecōtra reus vult valere ⁊ dn̄s nō vult exaudit̉ re­ꝙ reꝰ eſt fauorabilior ⁊ qꝛ dn̄s appoſuit clauſulaꝫ ꝙ non eſſet melior ꝯditio occupātis. vbi vero ambo cō­cordant valere vel nō valere. caſus eſt indubitabilis ẜm eū. ⁊ ſic ẜm eū trāſit Io. an. hic nihil addēdo. Ui de. vnus caſus pͥmo eſt excludendus tanqͣꝫ indubita bilis videlicet qn̄ alter ꝓcurator ꝓduxit teſtes ſeu aliū actū fecit eo ꝓcuratore ꝗ poccupauit negotiū impedi­to. vel ꝓſequi volente qꝛ tunc alter ꝓcurator datus cū illa clauſula potuit reaſſumere negotiū alio ſubſtituto ab illo nō cōꝑente vt clare ꝓbat̉ in. d. c. ſi duo. de ꝓ­cu. li. vi. Caſus gͦ dubitabilis eſt qn̄ ille ꝗ poccupauit nō erat īpeditꝰ nec aliter apparebat de volūtate ſua qͦ caſu certū ē ꝙ alter nō poterat ſe impedire de lite illa. vt. d. c. ſi duo. Sed dubiū nūc eſt an actus reddatur ip̄o iure nullus an v̓o erat opꝰ priꝰ exceptione. ſentit em̄ dictꝰ diſputās ꝙ opus erat exceptiōe. ⁊ ſic ſi reus non excipit actus remanet validus. idē ſentit do. an. Tres em̄ vident̉ cauſe quare admitti non debeat alt̓. Prima qꝛ nō eſt dn̄s litis ſed hāc dn̄s potuit ſupple re quaſi videatur ſuppleuiſſe apponendo illā clauſulaꝫ Scd̓a qꝛ negotiū ē p̄occupatū adhuc iſtā potuit ſup­plere dominus. Tertia qꝛ intereſt rei ne in plures ad uerſarios diſtringat̉. ⁊ hmōi ſuppletō pendet a poteſta te rei. ſi ergo fuit pn̄s nō pōt amplius ꝯtradicere ſi ab ſens poterit ꝯtradicere. Firmat ergo do. an. ſolutōnē diſputantis. mihi videt̉ deciſio ſatis dubia. plus tam̄ placet p̄dicta ſolutō quā ꝯtraria opi. moueor. ꝑ illud. c. ſi duo. Si em̄ alter ꝓcurator deſineret eſſe ꝓcurator altero poccupante negociū nō poſſet reaſſumere cām ſine nouo mandato altero impedito qꝛ ſemel extinctū non reuiuiſceret de conſe. di. iiij. quere. Cum enī cām poſſet aſſumere altero nolēte vel impedito ꝓſequi. vt d. c. ſi duo. ergo clare colligitur ꝙ eſt ꝓcurator licet ꝑ exceptione poſſet repelli non dato caſu negligētie vel voluntatis. Si ergo non fuit exceptū valet actꝰ. ſimile videmus in milite aliena ꝓcurante contra quem non fuit exceptū. d.§. veteranni. et. l. ita demuꝫ. C. de ꝓcu. noͣ. in. c. in noſtra pn̄tia. e. ti. Iteꝫ in dn̄o qui poſt litē ꝯteſta. non poteſt ꝓcuratorem reuocare vt le et noͣ. in c. ij. e. ti. li. vi. ⁊ tn̄ ſi aſſumit in ſe cām ⁊ non excipitur contra eum cenſetur ꝓcuratorem reuocare ⁊ actus cū eo geſtus tenet in. c. ſi quem. ij. rn̄ſo. eo. ti. li. vi. Voniam Caſus. Mulier teſtificat̉ contra clericum cum de crimine agitur. hoc dicit Nota primo ꝙ licet laicus non admittitur in teſtimoniū cōtra clericū cū agitur criminaliter vt. jͣ. e. de cetero. ſecꝰ tn̄ vbi agi­tur ciuiliter etiam de crimine ſiue agatur ꝑ viaꝫ denū­ciatiōis ſiue exceptionis ſiue inquiſitionis vt hic. ⁊ jͣ. e. tam litteris. Et noͣ ꝙ non ſolum mares ſed etiaꝫ femine admittuntur quando ſic ciuiliter agitur etiā ſi agitur ad priuatiōeꝫ bn̄ficij vt. d. c. tam litteris. ⁊. c. ex parte ade. jͣ. e. vbi laici repellunt̉ qꝛ erant infames et criminoſi alias ſecus. et idē Freder. conſilio. xxiij. vbi vide. Nota ſecundo ẜm do. an. iudicē ad ſimpliceꝫ denunciationē criminis poſſe ex inquiſitione ꝓcedere hͦ dictū indiſtincte nō placꝫ. nā ad inꝗrendū nō debꝫ moueri p̄latꝰ niſi ẜuata forma. c. qualiter ⁊ qn̄ d. ij. jͣ. de accu. vnde puto ꝙ hoc. c. ſimpliciter loquens ſit re ducendū ad alia iura. vel intellige in denunciatōe euā gelica ſeu canonica. ſed tūc oportet intelligere ꝙ p̄ceſ­ſerit monitio ẜm noͣ. in. c. nouit de iudi. Noͣ tercio pͥncipē poſſe aduocare teſtes etiā de alia ꝓuītia vt ve­niāt ad pn̄tiam ſuā ꝗd de inferioribꝰ iudicibꝰ dicā ple­ne. jͣ. e. cū cām. Papa tn̄ nō ꝯſueuit hͦ facere. vt. d. c. cū cām. Sꝫ ꝯtra hͦ ⁊ ꝯtra tex. facit. nā ml̓res nō de bēt cogi ꝑſonal̓r venire ad iudiciū cā teſtīonij digned jͣ. de iudic. c. i. li. vi. So. duplex ẜm doctores. Pri­ma ꝙ hoc procedebat olim ẜm hec tempora. ſecus.