Seite
tamen nō d̓r vt ſic fiat. Sed p̄t dici ꝙ ꝯſuetudo ē ibi iure approbata. Tercio nomen imꝑatoris vel pape vel regis illius loci. vt ī aucͣ. vt prepo. no. imꝑa. ⁊ qͣte nus dicit de nomine regis vel pape intelligo in loco vbi papa vel rex habet iura imperij. ꝑ hͦ qd̓ in ſimili noͣ. bar. in. l. infamem. ff. de publi. iudi. ⁊ vtile ē vt ap ponat̉ nomē vtriuſqꝫ ⁊ dies coronatōis ſeu annus im­perij ſeu papatus qd̓ idē ē ⁊ hͦ ē neceſſarium. vt in di­cta aucͣ. vt p̄po. no. imꝑa. Quarto nomē ꝯſulis anni illiꝰ ſcd̓m glo. in. d. l. generali. Sꝫ dic ꝙ hodie nō ſer uatur vnde nō ē neceſſe ponere vt noͣ. in glo. in. c. quo tiens. i. q. vij. Quinto dꝫ apponi locꝰ ꝯtractꝰ. vt in. c. abbate ſane. de re iudi. li. vi. ⁊ ibi noͣ qͣre ⁊ an debeat apponi locꝰ loci dic vt ibi noͣ. Sexto menſis ⁊ dies inſtrumenti. Septimo indictio ⁊ ꝗd ſit indictio noͣ. in c. īter dilectos. j. eo. ⁊ ꝗd ſi anni dn̄i nō ꝯcordāt cum indictione noͣ. ꝑ Io. an. in data. li. vi. ⁊ ꝑ bar. in. l. li­carius. ff. de re iudi. Octauo ſeries facti Nono teſtes Et aduerte qꝛ ſpe. ſimpliciter requirit ꝙ teſtes inſcri­bātur ꝑ notariū nō aūt requirit ip̄oꝝ teſtiuꝫ ſubſcripti onem vt clarius ponit in dicto.§. i. al̓. ij. ꝟ. poſt locuꝫ vbi ponit practicā inſcribēdi teſtes. Sꝫ glo. in. d. l. ge nerali vid̓r ſubſcriptōeꝫ teſtiū requirere. ⁊ idē dicit ibi glo. de ſubſcriptōe ꝑtium ꝯtrahentiū ⁊ notarij fateor hic de notario vt in aucͣ. de inſtru. ca. Sꝫ de ꝑtibꝰ et teſtibꝰ lꝫ poſſint ſe ſubſcribere. ar. c. cū inter. d̓ re iudi. non tn̄ vid̓r hͦ neceſſariū in ſcriptura publica. qꝛ nul­libi ꝓbatur ſꝫ potiꝰ innuit̉ ꝯtrarium in.§. ſꝫ ⁊ ſi inſtru­mēta. ⁊ in aucͣ. p̄alle. ⁊ ibi glo. hoc tenet aperte ī verbo adijciatur ī pͥncipio. dicit tn̄ in hͦ ſeruandā ꝯſuetudinē ⁊ aꝑte ſentit Inn. in. c. i. de his q̄ fi. a p̄la. vbi dicit ꝙ ſubſcriptio ꝓprijs manibꝰ nunqͣꝫ ē neceſſaria niſi ī ca­ſibꝰ iure exp̄ſſis. ⁊ bn̄ facit. c. jͣ. prox. ibi ſi teſtes ſunt ī ſcripti ⁊cͣ. ⁊. c. cum a nobis. s. de teſti. An autē teſtes debeāt eſſe rogati. Spe. in d. ꝟ. pꝰ locū. dicit ꝙ nō ē neceſſariū lꝫ ſoleat dici ꝙ fuerunt rogati ꝯcludens ꝙ de neceſſitate nō requiritur ꝙ teſtes ſint rogati niſi in quibuſdā caſibꝰ de ꝗbus remittit ad titulū de teſte.§ .i. ꝓpe finē. ꝟ. itē ꝙ nō fuit rogatꝰ. idem tꝫ glo. p̄alle. in d. aucͣ. de inſtru. ca. in verbo adijciatur. Ite glo. ī §. de his. iij. q. ix. ꝓpe fi. q̄ notabiliter dicit ꝙ ſi ꝯtra ctus ſit in ſcriptis teſtes debent eſſe rogati. ⁊ ſic dꝫ in telligi aucͣ. niſi rogati. C. de teſti. alias ſecus. niſi ī qui buſdam caſibꝰ de ꝗbus in glo. in. c. debitum. eadem cā ⁊ queſtione. ⁊ intellige cōtractum fieri in ſcriptis vt jͣ. ſubijciam. Decimo requiritur ꝙ notarius apponat ſignum ſuum ſolitum ſcd̓m ſpe. vbi. s. ⁊ idem glo. in dicto.§. ſed ⁊ ſi inſtrumenta. in verbo oprtet. dicit ta­men ꝙ illud ſignum nihil ſignificat ſed ponitur ad cō ꝑationem faciendam. ſcꝫ in caſu dubij. quod nota. et videtur bar. velle in pͥma conſtitutōne ffoꝝ ꝙ nō vale at inſtrumentū niſi habeat ſignum notarij. ⁊ vide per guil. de cu. l. ꝯꝑatōes. C. de fide inſtru. Sꝫ Io. an. in addi. ſpe. in ti. de inſtru. edi.§. i. in ꝟ. in fine aūt. tenet ꝙ ſignū notarij nō ē de ſubſtātia inſtrumenti. qꝛ non reꝑitur cautū iure. ⁊ ſic ponitur de ꝯſuetudine potius qͣꝫ iuris diſpoſitione Itē qꝛ obmiſſio modice ſolenni tatis non viciat. ff. de ven. inſpi. l. i.§. fi. Itē qꝛ accur. illud obmiſit in d. l. generali. p̄alle. ⁊ ſic tranſit hͦ do. an. ſꝫ non viderūt iſti iudicio meo accur. qui hoc aper­te tenet ꝑ illū tex. vbi. s. allegaui. ſcꝫ in.§. ſꝫ ⁊ ſi inſtm menta. vnde ſequor bar. ꝙ viciet̉ inſtrumentum. tum qꝛ tex. vid̓r hͦ requirere in d.§. ẜ ⁊ ſi inſtrumenta. tum qꝛ ſubeſt ꝯſuetudo ad hoc qd̓.s. dixi d̓ annis. diſi. tū qꝛ hͦ ponitur ad facilius veritatem inueniēdam. maxi me qn̄ inſtrumentū ē de facto antiquo. Noͣ tn̄ in pra ctica opinionem Io. an. qꝛ non ē modice auctoritatis Aduerte tn̄ ꝙ id qd̓ p̄fixi de ſubſcriptōe teſtiū ꝓcedit regulariter ẜ fallit ī actibꝰ iudicialibꝰ. de quo tn̄ dic vt dixi in. c. quoniā ꝯtra. de proba. Nota ſpe. de inſtru. cau.§. reſtat. ꝟ. ſed cū litteris. Iteꝫ ẜm Inno. hic vbi ſubeſſet ꝯſuetudo. ar. c. cū dilectus. jͣ. eo. Tercio quā do inſtrumentū ſit corā populo in publico ꝑlamento ⁊ notabis hoc ſingulariter qd̓ ponit ſpe. ī loco ꝓxime allegato. ⁊ dicit ꝙ fuit dictū vber. ar. C. de his qui in eccle. ma. l. i. C. de teſta. omniū. ꝓpe p̓n. ⁊. C. de lati. lit. col. l. vna. vbi aūt teſtes debēt ſcribi quot requirā tur. dic ꝙ adminus duo. ita notāter dixit glo. in. d.§. ſꝫ etſi inſtrumēta. in verbo adijciatur. Sꝫ vide plenio­rem diſtinctōem quā ponit in aucͣ. eadem. ꝓpe fi. ī ꝟ. ſcriptum. ⁊ omnino vide bar. ⁊ glo. in aucͣ. ẜ nouo iure C. ſi cer. peta. ⁊ Io. an. in regula pluralis locutio. de re. iur. li. vi. vbi reꝑies pleniſſimā ⁊ notabilem glo. in materia. Undecimo requiritur ex parte ſolēnitatis ex trinſece ꝙ ſcriptura ꝯfecta ꝑ notarium ſit coram parti bus lecta. alias nō valeret inſtrumētū ſcd̓m Io. an. ī addi. ſpe. eo. ti.§. oſtenſo.§. illud qͦꝫ. C. de fi. inſtru. l. ꝯtractus. ⁊ ſic recitando hoc dictuꝫ tranſit ſimpliciter hic Io. an. Sed tu dic meliꝰ hoc dictū ꝓcedere dum taxat in ꝯtractibus qui fiunt in ſcriptis.i. illis ī ꝗbus ſcriptura eſt de ſubſtantia ex contrahētium conuentio ne ⁊ ſic loquitur dicta. l. contractus. ⁊ hoc ponit bar. in dicta. l. contractus. ⁊. l. gallus.§. quidam. ff. d̓ lib. ⁊ poſt. ⁊ per illam. l. contractus. notabiliter dicit ibi bar. ꝙ vbicunqꝫ ſcriptura eſt de ſubſtantia. vt in ſentē tia appellationis ⁊ ſimilibus poſtqͣꝫ ſcriptura eſt lecta nihil poteſt addi vel minui nec aliquid valet niſi tota ſcriptura legatur. quod bene notabis. ſecꝰ dic in alijs qui rediguntur in ſcriptis non vt ſcriptura ſit de ſub­ſtantia ſed potius ad probationem conſeruandā. tūc em̄ non eſt neceſſe vt legatur coram partibus. qꝛ con tractus poteſt ſcribi abbreuiare. vt in. c. cum p. tabel lio. jͣ. eo. ſufficit ergo ī illis notorium eē rogatū. Duo decimo requirit̉ extrinſece ex parte ſcribentis ꝙ fuerit