Quotqͦt eū receper̄t. dedit eis poteſtatē filios dei fierihijs qͥ credūt ī nomine eiꝰ. Accepta igit̉ poteſtate vocamꝰ deū patrē. qͥa ꝑ fidē ſpiritū adoptiōis accepimꝰ.vt nos factos dei filios gtulem. De īde dicimꝰ. Sāctificet̉ nomē tuū. Hoc actio gͣtiaꝝ ē. Veluti ſi dicaturSāctū ſit ⁊ benedictū nomē tuum. Docꝫ enī gratiasagere. qui gratiā meruer̄t. Adueniat regnū tuū. Nōvtiqꝫ vt īcipiat ille regnare cꝰ regnū ē regnū oīm ſeculoꝝ. ſꝫ hͦ optamꝰ. ut finē faciat noſtris malis. ⁊ veniensde celo nos aſſumat in regnum Hoc eniꝫ dicto amonemur. vbi vitā noſtrā ⁊ ſubſtāciā ⁊ regnū ſperare debeamꝰ. Similit̓ dicimꝰ. Fiat volūtas tua ſic̄ ī celo ⁊ ī terra. Quis em̄ obſtat deo quo minus fiat voluntas eiusvbiqꝫ. Sed hoc oramus. vt ſicut in celo fit voluntasdei. vbi nullus offendit. ita virtutem noſtris animistribuat vt eius voluſitatem nos qui ſumus in terra facere ⁊ implere poſſumus. vel certe cum dicimus. Fiatvoluntas tua docemur ad dei ſemper non ad noſtramreſpicere voluntatem. quia in noſtra voluntate aliquociens contraria ſunt. in domini autem voluntate vitaeſt ſemper ⁊ bonitas. Conſequenter iam poſt celeſtiaetiam terreſtria poſtulamus ſed tamen neceſſario. Nādicimus. Panem noſtrum quotidianum da nobis hodie. O ſapientia vera ⁊ diuina prouidencia docuit etpanem ſolum petere. ⁊ hodie nominare. Hoc enim dicto. ⁊ auiditas cum auaricia tollit̉. ⁊ humane̓ vite īſinuatur incertum. ſecūdum illud. Nolite ſolliciti eſſe incraſtinum vere enim in conueniens eſſet eum in multos annos et tempora vel certe in alium diem neceſſariapoſtulare. cui forte ſub nocte eſſet vita finienda.
