Incipit cōpendioſū ſcrip tum ꝑſalterij intēcionem biſſiē d̓clarās exponēs Icut olim mā­na habuit de­lectamentū et omnem ſaporē ſuauitatis Sic carmen huius libri habet omne ſpuāle docu­mentū et eſt conu̓tibile ad oēm ſenſū cuiuſlibꝫ intētionis. in choro canitur tūc ſūt verba eccleſie deū laudancia. Cum a iuſto canitur tūc ſūt verba grās agentis Cum a peccatore recitat̉ tur ſūt verba veniam de p̄cantis de ꝓfūdis decātat̉ tunc ſūt verba de ſupplicō ad deū clamantis Et quocūqꝫ ſe intēcio canentis cōuertit mox ſe ſenſus huius libri affectui ca­nētis cōformabit Cum benedi cēte bn̄dicit maledicēte ma ledicit Meledicit mēbra dyabo li bn̄dicit mēbra xp̄i Sac̓colle gij nr̄i caritas velud encheridiō ꝙdꝫ ideſt libꝝ manualem habe at vnde facilime om̄ pſalmorū intellectū ſiue memoriā ſi ob­liuione ſꝑ teneat Vtile em̄ et ſalubre eſt ītellige̓ qd̓ nūqͣ ceſ ſat̉ decantari auget quippe de uocionū intelligēcias et dum intelligit̉ cantatur mens ītellectum obligata euagaʳ ī tellectus qͦqꝫ cātāciū mēti xp̄m in ſingul̓ pſalmis fecit pn̄tē dum intellectu et ore decātant cogitāt ꝓculdubio attencius orandū pͣs xp̄s ī mēte tua ē ore decantas xp̄s in ore tuo eſt dum meditaris pͣs hūc ex medi tacōe capiēs fructū vt in ip̄is tibi vtrūqꝫ occurrit teſtamen pſalmorum deuocō pn̄ciam xp̄i cōſiliat angeloꝝ congͣtula­cōm generat ignitos mētis af­fectus ſuſcitat mala purgat demones fugat. gladio ſpūs qd̓ eſt verbum dei quia deuo­cōm pſallenciū ſuſtinere non poſſūt Pſalmorū deuocō ſpiri tui ſancto p̄parat et oīm dona metat. pſalmorū radices non in terra ſed in celo fixi ſūt quia ibi eſt criſtus qui om̄ pſalmoꝝ materia eſt et intēcō ibi cōuer­facō eccleſie corpus xp̄i eſt que eciam maxime pſalmoꝝ ꝑtem cōtinet Deuocionē pſal lendi docet apl̓s dicit pſal ſpiritu ſpallam et mēte De uociom̄ pſallenciū cōgͣtulacōm āgelicā docet pſalmiſta agit In cōſpectū angelorū pſallam tibi Quod pſallentibus ſancti angeli admiſtei ſoleant mani feſtat pſalmiſta vbi ait p̄uene runt prīcipes ideſt angeli con iūcti pſallentibꝰ vnde cauendꝫ eſt ne propter noſtrā deſideā āgeli recedāt Si em̄ boni ſpūs ſe a nobis elongauerint Im­petus malorū quis ſuſtinebit