Seite
ſenſum natura exacuit. ſed conuerſatōis prauitas confundit. di. xlix. Hinc etem̄. Gregorius in paſtorali. qͣlis pendere d̓r vt nihil innouet̉: quā do citatio a iudice competēte ad partem ſit cum plena exp̄ſſione in ea ſuꝑ quibꝰ in iudicio cōueniat̉. vel quādo per partem ip̄am factū fuit qͦ minus ad euꝫ citatio ꝑueniret. vt lite pendente. c. Cū lite. in clementinis. Litis conteſtatioſi nō p̄cedit nihil valet quod in iudicio agit̉. extra de litis con­teſta. c. Olim. Et nullus eſt proceſſus. Lite nō conteſtata teſtes nō ſunt recipiē­di nec ſententia diffilius ferenda. Ex­tra vt lite nō ꝯteſta. c. j. Et ſi ſentētia fer tur: nulla eſt. e. c. Accedens. primo. Niſi de motoriū timeat̉: vel diuturna eo­rum abſent: etiam propter defectuꝫ ꝓ­bationis. Tem in matrimonio carnali et ſpūali. quādo altra pars eſt ꝯtumax et alijs caſibꝰ in exp̄ſſis. e. c. Qm̄ freq̄nt̓. Lite cōteſtata vel nō: ꝓcurator dandꝰ eſt Infra. Procurator. Litis conteſtatio fit per petitionē in iure ropoſitā ⁊ reſponſionē ſecutā. extra de litis conteſtatione. cap̄. vnico. Litis conteſtatio nō impedit̉ exceptione peremptoria. sͣ. Exceptio perem. Lite pendente littere ſuꝑ eodē negocio ī­petrate in preiudiciū alteriꝰ nō valent. niſi de ea faciant mentionē. Extra de te ſtibus ⁊ atteſtatio. cap̄. Cauſam que. Liti cedere in cauſa criminali nō licet. ex­tra de colluſione. cap̄. Scripta. Litigantibus pro qͥbuſcun­qꝫ beneficijs ſi poſſidens moritur: beneficiū nulli con­ferri poteſt donec lis fuerit finita ꝯͣ ſuꝑ­ſtitem. vt lite pen. c. Si contra. li. vj. Littere gratioſe ſiue prouiſionū. sͣ. Gratie. Infra. Prouiſio Littere apoſtolice intelligunt̉ ſi p̄ces ve­ritati innitant̉: etiā ſi non exprimit̉. Ex­tra de reſcrip. ca. Ex parte. Littere per fraudem et dolum impetrate non valent. extra de reſcpͥ. c. Suꝑ lr̄is. Littere poſteriores nō reuocāt. flores: ni ſi mentionē de eis faciant. e. c. Ceterum Et niſi ſpecialē mentionē faciant de cō­tentis in pͥoribus. extra de dolo. ⁊ cōtu­macia. cap̄. Ex litteris. extra de ſen. ⁊ re iudi. cap̄. Inter monaſterium. Litteris iudicis ordinarij ſtandum ē: do­nec ꝓbet̉ contrarium. extra de proba. ca. Poſt ceſſionem. Litteras nomine capituli furtiue dātes. ſupra. Falſariorum. Litteras autēticas ſi non videmus nihil facere poſſumus. extra de fide inſtru. c. j. ſe in narratōne facti. vl̓ vbi vis nō conſtituit̉ nō iudicant̉ falſe. e. c. Ex lr̄is. Littere nō viciant̉ ꝓpter defectū ſillabe. e. capi. Ex parte. Littere ſiue conficiant̉ in pͥma vl̓ tertia ꝑ ſona: ſi veritatis ſubſtantia ſeruet̉: eiuſd̓ ſunt fitiatis. extra de conuerſio. con­iuga. c. Dudum. Littere raſe in loco ſuſpecto. ſcꝫ in datuꝫ vel ꝓpter ſuꝑlinearē ſcripturā ſuſpecteſt extra de religioſis do. c. Cū venerabil̓. Litteras papales falſas habēs. sͣ. Excōi catio.§. xxxj. vel falſificans. Ibidem. re. falſificāt̉ ī bulla. ſigillo. filo ſtilo. carta. Nā pr̄iare ad archiep̄os ⁊ ep̄os vocat frēs. ceteros omēs filios. et vni ꝑ ſone nunqͣꝫ ſcribit in plurali. extra d̓ cri­mi. falſi. c. Ꝙ gau­Litteraꝝ falſitas mei conſideret̉. ex­ca de fide inſtrumen cap̄. Int̓ dilectos Supra. Falſitas. Attere in aliquibus raſe que ſapientꝭ a­ſimū in dubiū non vertunt: nō ſunt fal­ſe. extra de crimi. fal. c. Ex cōſcientia. Littere in quibꝰ actor nomen ſue digni­tatis ſuppreſſit: nō valent. extra de reſcpͥ. cap̄. Ad aures. Littere dicunt̉ falſa ſuggeſtione impetra te que ſolum ea que iurꝭ nō que facti ſūt expͥmunt. extra de conceſſi. preben. cap̄. Cum litteris noſtris. Littere ſi fuerint incōgrue: nō credantur a ſede apo. date. extra de reſcri. c. Ad au. Litteras cōmiſſiōis falſas obtinēs: dam net̉ in expēſis. e. c. Ex parte. ſecundo. Littere debitoꝝ debēt expͥmere ex qͣ cau ſa teneāt̉. extra de fide inſtru. c. ſi cautio Litteras ſuas tradēs. iuri ſuo renūciat. ex tra de renuncia. c. Sane. Littere nō valent quas ſuo nomine quis impetrat et alteri eiuſdē nominis p̄ſen­tat. vl̓ ſi impetrāt̉ ad futura negocia nō