Gene siſ etiopie. Nomē vero fluminis tercij tigrꝭ. Ip ſe vadit ꝯtͣ aſſirios. Fluuiꝰ auteꝫ qͣrtꝰ. ip̄e eſt eufrates. Tulit gͦ dn̄s deꝰ homineꝫ. ⁊ poſuit eum in paradiſum voluptatꝭ. vt operaret̉. ⁊ cuſtodiret illum. precepitqꝫ ei dicens. Ex om ni ligno paradiſi ꝯmede. de ligno auteꝫ ſcien cie boni et mali ne ꝯmedas. In quacumqꝫ enim die ꝯmederꝭ ex eo. morte morierꝭ. Dixit qͦꝫ dn̄s deꝰ. Nō eſt bonuꝫ hoīeꝫ eſſe ſoluꝫ. faciamꝰ ei adiutorium ſil̓e ſibi. Formatꝭ igitur dn̄s deꝰ de humo cunctꝭ animantibꝰ terre. et vniu̓ſis volatilibꝰ celi. adduxit ea ad adaꝫ vt videret quid vocaret ea. Omne em̄ qd̓ vocauit adaꝫ aīe viuuentꝭ. ip̄m eſt nomen eiꝰ. Ap pellauitqꝫ adā noībꝰ ſuis cuncta animācia. et vniu̓ſa volatilia celi ⁊ omnes beſtiaſ terre Ade vero non inueniebat̉ adiutor ſil̓is eiꝰ Immi ſitqꝫ dn̄s deꝰ ſoporem in adaꝫ. Cumqꝫ obdor miſſet. tulit vnaꝫ de coſtis eiꝰ. et repleuit carnem ꝓ ea. Et edificauit dn̄s deꝰ coſtaꝫ ꝙͣ tulerat de adaꝫ in mulierē. ⁊ adduxit eaꝫ ad adā Dixitqꝫ adam. Hoc nunc os ex oſſibꝰ meis et caro de carne mea. Hec vocabit̉ virago. qͦniam de viro ſumpta eſt. Quaꝫobrem relinquet hō patrem ſuū et mr̄eꝫ et adherebit vxo ri ſue. ⁊ er̄t duo in carne vna. Ea̓t autē vterqꝫ nūdꝰ adā ſcꝫ et vxor eiꝰ et non erubeſcebāt ¶ Capitulum.iij. Ed et ſerpens erat callidior cunc tis animantibꝰ terre. q̄ fecea̓t dominꝰ deꝰ. Qui dixit ad muliereꝫ ¶ Cur precepit vob̓ deꝰ vt non comederetꝭ ex omni ligno paradiſi? Cui reſpon dit mulier. De fructu lignoꝝ que ſunt in paradiſo veſcimur. de fructu vero ligni qd̓ eſt in medio paradiſi p̄cepit nob̓ deus ne ꝯmedere mus. et ne tangeremꝰ illud. ne forte moriam̉ Dixit aūt ẜpens ad mulierē. Nequaꝙͣ morte moriemini. Scit enim deꝰ ꝙ in quocumqꝫ die comederitꝭ ex eo aperient̓ ocl̓i vr̄i: et eritꝭ ſic̄ dij ſcientes bonum et malum. Vidit igit̉ mu lier ꝙ bonum eſſet lignum ad veſcendum. et pulcꝝ ocl̓is. aſpectuqꝫ delectabile. et tulit d̓ fructu illiꝰ et ꝯmedit. deditqꝫ viro ſuo. Qui comedit. et aperti ſunt ocl̓i amboꝝ. Cumqꝫ cognouiſſēt ſe eſſe nudos. ꝯſuer̄t folia ficus: et fecer̄t ſibi perizomata. Et cū audiſſēt voceꝫ dn̄i dei deambulantꝭ in ꝑadiſo. ad aurā poſt meridiē: abſcōdit ſe adā et vxor eiꝰ a facie do mini dei ī medio ligni ꝑadiſi. Vocauitqꝫ dn̄s deꝰ adā. et dixit ei. Vbi es. Qui ait. Vocē tuā dn̄e audiui in ꝑadiſo. ⁊ timui eo ꝙ nūdꝰ eſſē: et abſcondi me. Cui dixit dn̄s. Quis em̄ indi cauit tibi ꝙ nūdꝰ eſſes: nͥ ꝙ ex ligno de qͦ preceperā tibi ne ꝯmederes ꝯmediſti? Dixitqꝫ adam. Mulier ꝙͣ dediſti mͥ ſociā. dedit mͥ d̓ lig no: et comedi. Et dixit dn̄s deꝰ ad mulierem Quare hͦ feciſti: Que rn̄dit. Serpens decepit me. ⁊ ꝯmedi. Et ait dn̄s ad ẜpenteꝫ. Quia fe ciſti hͦ. maledictꝰ es int̓ omnia animancia. et beſtias terre. Super pectꝰ tuum gͣdierꝭ. et ter rā ꝯmedes cunctꝭ diebꝰ vite tue. Inimicicias ponam int̓ te et mulierē: et ſemen tuum et ſemen illiꝰ. Ip̄a ꝯteret caput tuum ⁊ tu inſidia berꝭ calcanio eiꝰ. Mulieri qͦꝫ dixit ml̓tiplicabo erumpnas tuas. et cōceptus tuos. In dolore paries filios. et ſb̓ viri poteſtatē erꝭ: et ip̄e dā nabit̉ tui. Ade vero dixit Quia audiſti voceꝫ vxorꝭ tue. et ꝯmediſti de ligno exqͦ preceperam tibi ne ꝯmederes. maledicta terra in oꝑe tuo. In laboribꝰ ꝯmedes ex ea. cunctꝭ diebuſ vite tue. Spinas ⁊ tribulos germinabit tibi. et ꝯmedes herbas terre. In ſudore vultus tui veſcerꝭ pane tuo. donec reu̓tarꝭ in terram d̓ qͣ ſumptꝰ es: qꝛ puluis es. et in puluereꝫ reuer terꝭ. Et vocauit adam nomen vxorꝭ ſue eua. eo qd̓ mater eſſet cunctoꝝ viuencium. Fecit qͦꝫ dn̄s deꝰ ade et vxori eiꝰ tunicas pelliceas. ⁊ induit eos et ait. Ecce adam qͣſi vnꝰ ex nob̓ factꝰ eſt ſciens bonū et malū. Nūc gͦ ne forte mittat manū ſuā. et ſumat eciā d̓ ligno vite. ⁊ comedat: et viuat ineternū. Emiſit eū dn̄s d̓ꝰ de paradiſo voluptatꝭ: vt oꝑaret̉ terrā de qͣ ſumptꝰ ē. Eiecitqꝫ adaꝫ. ⁊ collocauit ante pa radiſū voluptatꝭ cherubin. et flammeū gladi um atqꝫ v̓ſatilem: ad cuſtodiendaꝫ viaꝫ ligni vite ¶ Capitulum.iiij. Ognouit vero adam euam vxorem ſuaꝫ: que ꝯcepit et peperit ca yn dicens. Poſſedi hominem per deum. Rurſumqꝫ peperit fratrem eiꝰ abel. Fuit autem abel paſtor ouium. et ca yn agricola. Factū eſt aūt pꝰ multos dies vt offerret cayn. d̓ fructibꝰ t̓re munera domino. Abel qͦꝫ obtulit de primogenitꝭ gregis ſui et de adipibus eoꝝ. Et reſpexit dn̄s ad abel. et
zum Hauptmenü