Eſdre Primus. Prologus āmonētes vt hebrea noīa qͦrū gͣndis ī hͦ volu mine copia ē diſtīcte ⁊ ꝑ īt̓ualla tͣnſcribāt Nichil enī ꝓdeit em̄daſſe librū n̓ endacio libera rioꝝ diligēcia ꝯſeruet̉ Nec qͣꝫꝙͣ moueat ꝙ vnꝰ a nobeditꝰ lib̓ ē: nec apocriphoꝝ t̓cij et qͣrti libri ſōnijs delectet̉: qꝛ et apud hebreoſ eſdre neemieqꝫ ẜmones ī vnū volumē coartā tur et qͥ nō habēt̉ apud illos. nec de vigintiqͣtuor ſenibꝰ ſūt ꝓcul abiciēda Si qͥs aūt ſep tuagīta vob̓ oppoſuerit int̓p̄tes quoꝝ exem plaria varietas ip̄a lacerata et eu̓ſa demōſtrat nec poteſt vtiqꝫ veꝝ aſſeri qd̓ diu̓ſū eſt: mittite eū ad euangelia. ī qͥbꝰ ml̓ta ponūt̉ qͣſi de veteri teſtamēto q̄ apud ſeptuaginta int̓pre tes nō habēt̉ vel d̓ illd̓ qm̄ nazarenꝰ vocabit̉ ⁊ ex egipto vocaui filiū meū. et videbūt īqꝫ con pūxerūt. ml̓taqꝫ alia. q̄ lacōri oꝑi reẜuamꝰ: et q̄ rite ab eo vbi ſcripta ſūt Cūqꝫ ꝓferre nō potuerit: vos legite de hijs exemplaribꝰ que nuꝑa nobedita maledicoꝝ qͦtidie līguis cō fodiūt̉. Sed vt ad ꝯpediuꝫ veniā: certe qd̓ il laturꝰ ſū eqͥſſimū eſt. Edidi aliqͥd qd̓ nō ha bet̉ ī greco aūt aliter habet̉ ꝙͣ a me verſū ē. qͥd int̓pretē laniāt. Int̓rogēt hebreos: ⁊ ipſis auctoribꝰ trāſlacioni mee vl̓ arroget vl̓ d̓ rogēt fidē. Porro aliud ē ſi claue qd̓ dicit̉ oculis michi volunt maledicere: et nō īmitāt grecoꝝ ſtudiū et beniuolēcia: qui pꝰ ſeptua ginta trāſlatores iā xp̄i euāgelio choruſcāte iudeos et hebionitas legis veterꝭ int̓p̄tes a qͥlam videlicꝫ et ſymachū. et theodocōeꝫ ⁊ cu rioſe legūt. et ꝑ origenis laborē ī exaplois ec cleſijs dedicar̄t. qͣntomagis latini gͣti eſſe de beret: ꝙ exultātem cernerēt greciā a ſe aliqͥd mutari. Primū enī magnoꝝ ſūptuū ē et infinite difficultatꝭ. exēplai̓a poſſe habere oīa deinde eciā qͥ habuerit. ⁊ hebrei ẜmonis igna ri ſūt magis errabūt: ignorantes qͥs ē multi veriꝰ dixerit. Qd̓ eciā ſapiētiſſimo cuidā nuꝑ apud grecos accidit: vt int̓dū ſcripture ſēſū relīquēs vniuſcuiuſlibet īterp̄tꝭ ſeq̄ret̉ errorem. Nos aūt qͥ hebree lingue ſaltē ꝑuaꝫ ha bemꝰ ſciēciaꝫ. et latinꝰ nob̓ vt cūqꝫ ẜmo nō d̓ eſt: et de alijs magis poſſumꝰ iudicare: et ea q̄ ip̄i ītelligimꝰ ī nr̄a lingua ꝓmere. Itaqꝫ licꝫ eredra ſibilet. victorqꝫ ſi nō nicēdia iactet: nu ꝙͣ meū iuuāte xp̄o ſilebit eloqͥum: eciaꝫ p̄ciſa lingua balbuciat Legāt qͥ volūt qͥ nolūt abitāt Euētilēt apices. lr̄as calūniēt̉. Magis veſtra caritate ꝓuocabor ad ſtudiū: ꝙͣ illoꝝ detraccionē et odio deterrebor Explicit ꝓlogus. Incipit liber eſdre primus. Nāno pͥmo cyri eoꝝ regis ꝑſarū vt cō pleret̉ verbū dn̄i ex ore ieremie ſu ſcitauit dn̄s ſpūꝫ cyri regis ꝑſaꝝ: et trāſduxit voceꝫ ☞ oī regno ſuo. eciā ꝑ ſcripturā dicēs TIM 4 Hec dicit cyrus. rex ꝑſaꝝ. Omīa regna terre dedit mͥ dn̄s de us celi: et ip̄e p̄cepit mͥ vt edificarē ei domū ī ihrl̓m. q̄ ē in iudea. Quis eſt ī nob̓ de vniu̓ſo ppl̓o eiꝰ? Sit dn̄s illiꝰ cū eo Aſcēdat ī ihrl̓m q̄ eſt ī iudea et edificet domū dei iſrl̓: ip̄e ē de us qͥ eſt ī ihrl̓m. Et omnes reliqͥ ī cūctis locis vbicūqꝫ habitāt adiuuēt eū viri de loco ſuo argēto et auro et ſb̓ſtācia et pecoribꝰ: excepto qd̓ volūtarie offerūt tēplo dei qd̓ ē ī ihrl̓m Et ſurrexerūt pn̓cipes patꝝ de iuda ⁊ beniamī. et ſacerdotes et leuite: omnis cuius ſuſcitauit deꝰ ſpm̄: vt aſcenderet ad edificādum tēpluꝫ domini quod erat in iheruſalem. Vniuerſiqꝫ qui erant in circuitū adiuuerunt manꝰ eoꝝ ī vaſis argenteis et aureis. in ſb̓ſtancia. ⁊ iumē tis ī ſupellectili exceptꝭ hijs q̄ ſpōte obtulerāt Rex qͦꝫ cyrus ꝓtulerat vaſa templi domini q̄ tulerat nabuchodonoſor de ihrl̓m: et poſuerat ea ī templo dei ſui. Protulit autem ea cyrus rex perſaꝝ ꝑ manuū mitridatꝭ filij gazabar: et annuauerit ea ſaſabaſar pnͥcipi iude: et h̓ eſt numerꝰ eoꝝ Fiale auree triginta: fiale argē tee mille: cultri vigintinoueꝫ: ſciphi aurei triginta: ſciphi argentei ſcd̓i qͣdringentidecem: vaſa alia mille Omīa vaſa aurea et argētea: qnͥqꝫ milia quadringēta. Vniu̓ſa tulit ſaſaba ſar: cum hijs qͥ aſcēdebant de tranſmigͣcione babilonis ī ihrl̓m. ¶ Capitulum. ij. lij ſūt aūt filij ꝓuincie qͥ aſcēder̄t d̓ captiuitate ꝙͣ trāſtulerat nabuch odonoſor rex babilonis ī babilonem et reu̓ſi ſūt ī ihrl̓m et iudeaꝫ.
zum Hauptmenü