Eſdre. Quartuſ. Prologus. Thobias. defēdat exquirēteꝫ om̄e peccatū ſuꝑ terrā Prop terea nolite ſimilari ei nec oꝑbꝰ eiꝰ: qm̄ adhuc puſillū et tollet̉ iniqͥtas a terra: et iuſticia r̄gna bit ī vos Nō dicat peccator ſe nō peccaſſe: qm̄ ca̓ bones ignis ꝯburet ſuꝑ caput eiꝰ qͥ dic̄ nō pec­caui corā deo ⁊ gl̓a ip̄iꝰ. Ecce dn̄s cognoſcꝫ oīa oꝑa hoīm: ⁊ adīuencōes illoꝝ et cogitacōes il­lorū: ⁊ corda illorū Dixit enī fiet terra ⁊ facta ē. fiat celū ⁊ factum ē. Et ī v̓bo illiꝰ ſtelle fundate ſūt: ⁊ nouit numeꝝ ſtellaꝝ. Qui ſcrutat̉ abiſ ſū ⁊ theſauros illaꝝ: qͥ mēſus ē mare. ⁊ ꝯceptū eiꝰ. Qui ꝯcluſit mare ī medio aqͣꝝ: et ſuſpedit terrā ſuꝑ aqͣs v̓bo ſuo. Qui extēdit celū qͣſi ca­merā: ſuꝑ aqͣs fūdauit eū Qui poſuit ī deẜto fō tes aqͣꝝ: et ſuꝑ v̓ticē mociū lacus ad emitten­dū flumina ab eminēti pet̉: vt potaret t̓rā. Qui finxit hoīem et poſuit cor ſuū ī medio corporꝭ: et miſit ei ſpm̄ vitā et ītellectū ⁊ ſpiramē dei om nipotētꝭ qͥ fecit oīa: et ſcrutinat oīa abſcōſa ī ab ſcōſis terre. Hic nouit adīuencōeꝫ vr̄aꝫ: ⁊ qͦ cō gitatis ī cordibꝰ vr̄is peccātes et volētes occul­tare peccata ſua. Propt̓ qd̓ dn̄s ſcrutinādo ſcru tinauit oīa oꝑa vr̄a: et ducet vos oēs. ⁊ vos cō fuſi eritꝭ cū ꝓceſſerit pctā vr̄a corā hoībꝰ: ⁊ ini qͥtates erūt qͥ accuſatoe̓s ſtabūt ī die illo Quid facietꝭ: aut quo abſcōdetꝭ pctā vr̄a corā deo ⁊ angelis eiꝰ? Ecce iudex deꝰ: timēte eū. Deſini­te a peccatꝭ vr̄is: et obliuiſcamini īiquitates ve ſtras iā agere eas ī ſēpit̓no: et deꝰ educet vos et liberabit de oī t̓bulacōe. Ecce enī incēdit̉ ardor ſuꝑ vos turbe copioſe: ⁊ rapiēt quoſdā ex vob̓ et cibabūt ydolis ocioſos: et qͥ ꝯſēſerint eis erūt il lis īderiſū et ī īproperiū et ī ꝯculcacōeꝫ. Erit enī locis locꝰ: et ī vicinas ciuitates exſurrectio mul­ta ſuꝑ timētes dn̄m. Erūt qͣſi inſani nemini par­cētes. addiripiēdū et deuaſtādū adhuc timēteſ dn̄m: qꝛ deuaſtabūt et deripēt ſb̓ſtācias: et d̓ do mibꝰ ſuis eos eiciēt. Tūc parebit ꝓbacō elec­toꝝ meoꝝ: vt auꝝ qd̓ ꝓbat̉ ab igne. Audi te dilecti mei dic̄ dn̄s. Ecce aſſūt dies t̓bulacō­nis: et de hijs liberabo vos. Ne timeatꝭ nec heſi­tetꝭ: qm̄ deꝰ dux vr̄ ē. Et qͥ ẜuat mādata et p̄­cepta mea dic̄ dn̄s deꝰ: ne p̄ponderēt vos pecca­ta vr̄a: ne ſuꝑeleuēt ſe iniqͥtates vr̄e. Ve qͥ cō­ſtringūt̉ a peccatꝭ ſuis et obtegūt̉ ab iniqͥtati­bus ſuis: q̄ꝫadmodū ager conſtringitur a ſilua ⁊ ſpinis tegit̉ ſemita eius ꝑ quā non trāſit hō: et excludit̉. et mittit̉ ad deuoracōeꝫ ignis Explicit eſdre qͣrtꝰ. Incipit ꝓlogꝰ ſuꝑ thobia Romacō ⁊ heliodoro ep̄iſ: iheronimꝰ p̄ſbit̓ ī dn̄o ſa­lutē. Mirari nō d̓ſino exac­cionis vr̄e īſtāciā. Exigitꝭ enī vt libꝝ chaldeo ẜmo ne ꝯſcriptū ad latinū ſtilū trahā: libꝝ vtiqꝫ thobie: qꝫ hebrei de cathalago diuinaꝝ ſcripturaꝝ ſe cates. hijs q̄ agyogͣpha memorāt māciparūt. Feci ſatꝭ deſiderio vr̄o: nō tn̄ meo ſtudio. Ar guūt enī nos hebreoꝝ ſtudia: et īputāt nob̓ cō tra ſuū canonē latinis auribꝰ iſta tranſferre. Sed meliꝰ eſſe iudicas phariſeorū diſplicere iudicō et ep̄oꝝ iuſſionibꝰ deẜuire: inſtiti ut potui. Et qꝛ vicina ē caldeoꝝ lingua ẜmoni hebraico: v­triuſqꝫ lingue peritiſſimū loqͣcē reperiēs. vnius diei laborē arripiū: ⁊ qͥcqͥd ille mͥ hebraicis v̓biſ exp̄ſſit hͦ ego accito notario. ẜmonibꝰ latinis ex poſui. Oracōibꝰ vr̄is mercedē huiꝰ oꝑis ꝯpēſa­bo: cū gratū vob̓ didicero me quod iubente eſtꝭ dignati compleſſe. Explicit ꝓlogus. Incipit liber tobie. Caᵐ. j. Hobias ex tribu et ciuitate neptali: q̄ ē in ſuꝑioribꝰ gali­lee ſuꝑ naſo. poſt viā q̄ ducit ad occi dētē. ī ſiniſtro hn̄s ciuitatē ſephet: cuꝫ captꝰ eſſet ī diebꝰ ſalmanaſar r̄gis aſ ſirioꝝ. ī captiuita­te tn̄ poſitꝰ viā veritatꝭ nō deẜuit: ita vt oīa q̄ habere poterat qͦtidie ꝯcaptiuis fr̄ibꝰ qͥ erant ex eiꝰ gn̓e in ꝑtiret. Cūqꝫ eſſet iunior oībꝰ ī tribu neptali: nichil tn̄ puerile geſſit in oꝑe. Deniqꝫ cū irēt om̄s ad vitulos aureos qͦs ieroboa fece rat rex iſrl̓ h̓ ſolꝰ fugiebat ꝯſorcia oīm: et ꝑge­bat ad ihrl̓m ad tēplū dn̄i. et ibi adorabat dn̄m deū iſrl̓: oīa pͥmitiua ſua et decimas ſuas fidelit̓ offerēs ita vt ī tercio āno ꝓſelitꝭ et aduenis mi niſtraret ōeꝫ decimacōeꝫ. Hec et hijs ſimilia ſe­cūdū legē dei puerulꝰ obẜuabat. Cū v̓o factus fuiſſet vir accepit vxorē annam de tribuſua: et genuit ex ea filiū nomē ſuū īponens ei. queꝫ ab infancia timere deū docuit et abſtinere ab omni