Prologꝰ Iudith in ſcl̓a ſcl̓oꝝ ſuꝑ eā amē. Caᵐ.xiiij. T ꝯſumati ſūt ẜmones tobie Et poſtꝙͣ illuminatꝰ eſt tobias vixit annis qͣdragintaduobꝰ: ⁊ vidit fi lios nepotū ſuoꝝ. Cōpletꝭ itaqꝫ ānis centū duobꝰ. ſepultꝰ ē honorifice ī niniue Quinqͣginta nāqꝫ ⁊ ſex ānoꝝ lumē ocu lorū amiſit: ſexagenariꝰ v̓o recepit. Reliquū vero vite ſue: ī gaudio fuit: et cū bono ꝓfec tu timorꝭ dei ꝑrexit ī pace. In hora aūt mor tis ſue vocauit ad ſe tobiā filiū ſuū. ⁊ ſeptem iuuenes filios ſuos nepotes: dixitqꝫ eis. Pro pe ei̓t īteritꝰ niniue. Nō em̄ excidit v̓buꝫ dn̄i⁊ fr̄es nr̄i qͥ diſperſi ſūt a t̓ra iſrl̓ reu̓tent̉ ad eā. Oīs aūt terra eiꝰ deẜta replebit̉: ⁊ domꝰ dei q̄ in ea incēſa ē iteꝝ reedificabit̉: ibiqꝫ reuertent̉ oēs timētes deū. Et relinquēt gen tes ydola ſua: et veniēt in ihrl̓m. et inhabitabūt ī ea: ⁊ gaudebūt ī ea oēs reges terre. adorātes regē iſrl̓. Audite gͦ filij mei. pr̄eꝫ vr̄m Seruite dn̄o ī veritate. ⁊ inqͥrite vt faciatꝭ q̄ placita ſūt illi. Et filijs vr̄is mādate. vt faciant iuſticias et elemoſinas: vt ſint memores dei: et bn̄dicāt eū ī om̄i tꝑe ī veritate et in tota v̓tute ſua. Nūc gͦ filij audite me ⁊ nolite ma nere h̓. Sꝫ qͣcūqꝫ die ſepelieritꝭ mr̄eꝫ vr̄aꝫ circa me ī vno ſepucro: ex eo dirigite greſſus vr̄os vt exeatꝭ hīc. Video em̄: qꝛ iniqͥtas eiꝰ finē dabit ei. Factū ē aūt pꝰ obitū mr̄is ſue tobias abſceſſit ex niniue cum vxore ſua et fi lijs. et filioꝝ filijs: et reu̓ſus ē ad ſoceros ſuos. Inueītqꝫ eos īcolumes ī ſenectute bonaꝫ curā eoꝝ geſſit. Et ip̄e clauſit ocl̓os eorum: et om̄eꝫ hereditateꝫ domꝰ raguel̓ ip̄e ꝑcepit viditqꝫ qͥntaꝫ gn̓acōꝫ filios filioꝝ ſuoꝝ. Et ꝯpletꝭ ānis nonaginta ⁊ nouē in timore dn̄icū gaudio ſepelier̄t eū. Oīs aūt ꝯgnacō eiꝰ ⁊ oīs gn̓acō eiꝰ in bona vita ⁊ in ſācta ꝯu̓ſacōe permanſit: ita vt accepti eſſent tam deo ꝙͣ ho minibꝰ: et cunctis habitantibꝰ terram. Explicit liber tobie. Incipit prologus beati iheronimi in librum iudith. Pud hebreos liber iudith int̓ agyogͣphalegit̉: cuiꝰ auctoi̓ tas ad raborāda illa q̄ ad ꝯten cōꝫ veniūt minꝰ ydōea iudica t̉ Chaldeo tn̄ ẜmōe ꝯſcriptꝰ. int̓ hiſtorias ꝯputat̉. Sꝫ qͥa hūc libꝝ ſino dus nicena ī nu̓o ſāctaꝝ ſcripturaꝝ legit̉ ⁊ putaſſe. acqͥeui poſtulacōni vr̄e. ymmo exactō ni: et ſepoſitꝭ occupacōibꝰ qͥbꝰ vehement̓ artabar. huic vnā lucubraciūculaꝫ dedi: magis ſenſū e ſēſu ꝙͣ ex v̓bo v̓bum tranſferēs. Mul toꝝ codicū varietatē vicioſiſſimā āputaui ſola ea q̄ intelligēcia integra ī v̓bis chaldeis in uenire potui. latinis exp̄ſſi. Accipite iudith viduā caſtitatꝭ exemplū: et triūphali laude ꝑ potuis eā p̄conijs declarate. Hāc em̄ nō ſolufemīs ſꝫ ⁊ virꝭ imitabilē dedit: qͥ caſtitatꝭ eiꝰ remunerator v̓tutē talē tribuit. vt inuictū oī bꝰ hoībꝰ vinceret: inſuperabilē ſuperaret. Explicit prologꝰ. Incipit liber iudith..j. phaxat itaqꝫ rex mo doꝝ ſb̓iugauerat ml̓taſ gētes imꝑio ſuo: ⁊ ip̄e e dificauit ciuitatē potentiſ ſimā quā appellauit egbatanis. Ex lapidibꝰ qͣdratis et ſectis fecit muros eiꝰ: ī altitudīe cubitoꝝ ſeptuagīta. ⁊ ī la titudīe cubitoꝝ trigīta: turres v̓o eiꝰ poſuit in altitudīe cubitoꝝ centū. Per qͣdꝝ v̓o ea rum. latꝰ vtrūqꝫ vicenoꝝ pedū ſpacō tēdeba tur: poſuitqꝫ portas eiꝰ ī altitudīe turriū. Et gl̓abat̉ qͣſi potēs īpotēcia exercitꝰ ſui: ⁊ ī gl̓a qͣdrigarū ſuaꝝ. Anno igit̉ duodecimo regni ſui. nabuchodonoſor rex aſſiriorū qͥ regnabat ī niniue ciuitate magna pugnabit ꝯtͣ arphax at: et obtinuit eū ī capo magno qͥ appellat̉ ra gau. circa eufraten ⁊ tygrin. et vadaſon ī cāpo erioch regis elicoꝝ. Tūc exaltatū ē regnū nabuchodonoſor: ⁊ co̓ eiꝰ eleuatū ē. Et miſit ad oēs qͥ hītabāt īcilicia. ⁊ damaſco. et libano. et ad gētes q̄ ſūt ī carmelo et ceda. et īhabitātes galileā. in cāpo magno eſdrelon: ⁊ ad oēs qͥ erat ī ſamaria. ⁊ trās flumē iordanē. vſ qꝫ ihrl̓m. et oēꝫ t̓raꝫ yeſſe. quouſqꝫ ꝑueniat ad mōtes ethiopie. Ad hos oēs miſit nūcioſ nabuchodonoſor. rex aſſiriorū: qͥ oēs vno aīo cōtradixer̄t ⁊ remiſer̄t eos vacuos: ac ſine ho nore abiecer̄t Tūc īdignatꝰ nabuchadonoſo rex ad oēꝫ terrā illā. iurauit ꝑ regnū ⁊ thronū ſuū: ꝙ defēderet ſe d̓ oībꝰ hijs ¶ Capitulum.ij.
zum Hauptmenü