Prologꝰ Iob metrici magis ꝙͣ ſimplex lector intelligunt A ſupͣdicto aūt v̓ſu vſqꝫ ad finē libri ꝑuū cō ma qd̓ remāet ꝓſa oracōe ꝯtexit̉ Qd̓ ſi cui videt̉ īcredulū met̉ ſcꝫ eē apd̓ hebreos. ⁊ īmo rē nr̄i flacci greciqꝫ pindari et alchei et ſapho vl̓ pſalteriū vl̓ lamētacōes ieremie vl̓ om̄ia ferme ſcripturaꝝ cātica ꝯp̄hēdi: legat philo nē ioſephū origenē. ceſariēſem euſebiū: ⁊ eo rū teſtimonio me veꝝ dicere ꝯprobabit. Au diāt qͣpropt̓ canes mei idcirco me ī hͦ volum ne laboraſſe. vt nō interp̄tacōeꝫ ātiquā rep̄hē dereꝫ: ſꝫ vt ea q̄ ī illa aūt obſcura ſūt aut omiſ ſa. aut certe ſcriptoꝝ vicō dep̄uata. manifeſtiora noſtra īterp̄tacōe fierēt: qͥ et hebreū ſer monē ex ꝑte didicimꝰ. ⁊ ī latino pene ab ipſis cunabul̓ inter gͣmaticos et rethores et philoſophos detriti ſumꝰ. Qd̓ ſi apud grecos poſt ſeptuaginta edicōeꝫ iā xp̄i euāgelio choruſcā te iudeꝰ aquila ⁊ ſiminachꝰ ac theodocion iu daizātes heretici ſūt recepti. qͥ multa miſteria ſaluatoris ſubdola īterp̄tacōe celarūt: et tam̄ in exaplois habēt̉ apud eccleſias. et explanant̉ ab eccl̓iaſticis virꝭ: qͣnto magis ego cri ſtianus et de parentibus criſtianis natus. et vexillum crucis in mea fronte portans. cuius ſtudium fuit omiſſa repetere deprauata corrigere. et ſacramēta eccl̓ie puro et fideli aperire ẜmōe: vl̓ a faſtidio vl̓ a malignis lectori bꝰ nō debeo reprobari. Habeāt qͥ volunt vete res libros vl̓ ī mēbranis purpurcis. auro argētoqꝫ deſcriptos: vl̓ vncialibꝰ vt vulgo aiūt litterꝭ onera magis exarata quā cōdices: dum modo mͥ meiſqꝫ ꝑmittāt pauꝑes habe̓ cedulas. et nō tā pulcros cōdices quam emēdatos Vtraqꝫ aūt edicō et ſeptuagīta iuxͣ grecos et mea iuxta hebreos. ī latinū meo labore trāſlata ē. Eligat vnuſqͥſqꝫ qd̓ vult et ſtudioſū me magis ꝙ maliuolum probet Prologus ſecunduſ I aūt fiſcellā iunco texe rē aut palmaꝝ folia cō plicarē aut ī ſudore vultꝰ mei ꝯmederē panē. et vētrꝭ opꝰ ſollicita mēte ꝑtractarē: nullꝰ morderet nemo reprehēdet Nūc aūt qꝛ iuxta ſentēciā ſaluatorꝭ volo ope rari cibū qͥ nō peīt et antiqͣ diuinoꝝ voluuꝫ viā ſētibꝰ v̓gultiſqꝫ purgare: error michi geminꝰ īfigit̉. correcto vicioꝝ falſariꝰ voco. a errores nō auferre ſꝫ ſerere. Tāta ē em̄ vetuſtatꝭ ꝯſuetudo vt eciā ꝯfeſſa pleiſqꝫ vicia placeāt dū magis pulcros volūt hr̄e codices qͣ em̄datos. Qua ꝓpt̓ o fr̄es dilectiſſimi vnicu nobilitatꝭ et huilitatꝭ exēplar ⁊ ꝓ flabello ca latꝭ ſpōtelliſqꝫ munuſcul̓ mōachoꝝ. ſpūalia hͨ et māſura dona ſuſcipite: ac beatū iob adhuc apd̓ latinos iacebat ī ſtercore ⁊ v̓mibꝰ ſcatebat erroꝝ. ītegꝝ et īmaculatūqꝫ gaude te. Qūo em̄ pꝰ ꝓbacōꝫ atqꝫ victoriaꝫ duplicia ſūt ei vniu̓ſa reddita: ita ego ī līguaꝫ nr̄aꝫ vt audacter loqͣr. feci eū habe̓ q̄ amiſeat igit̉ et vos ⁊ vnūquēqꝫ lectorē ſolita p̄facōe ꝯmo neo et ī pͥncipijs libroꝝ eadē ſemꝑ ānectēſ re go: nec vbicūqꝫ ſemꝑ p̄cedētes v̓gulas videri tis. ſciatꝭ ea q̄ ſb̓iecta ſūt ī hebraicis volūmibꝰ nō haberi. Porro vbi ſtelle ymago p̄fulſei̓t. ex hebreo ī ẜmōe nr̄o addita ſūt. Nec nō et il la q̄ hr̄i videbāt̉. et ita co̓rupta erāt vt ſenſu legētibꝰ tollerēt orantibꝰ vob̓ magno labore co̓rexi: magis vtile qͥd ex odio meo eccl̓ijs cri ſti vētuꝝ ratꝰ. quā ex alioꝝ negocio. Expliciunt prologi. Incipit liber iob. Ir ea̓t ī terra hus noīe iob. Et ea̓t vir ille ſimplex et rectꝰ ac timēs de um: et recedens a malo. Natiqꝫ ſūt ei ſeptē filij. et tres filie. Et fuit poſ ſeſſio eiꝰ ſeptē milia oui um. ⁊ tria milia cameloꝝ: qͥngēta qͦꝫ iugabo um et quingēte aſine: ac familia ml̓ta minis. Eratqꝫ vir ille magnꝰ inter oēs oriētales Et ibāt filie eiꝰ et faciebāt ꝯuiuiū ꝑ domos. vnuſ qͥſqꝫ ī die ſuo. Et mittētes vocabāt tres ſoro res ſuas vt ꝯmederēt ⁊ biberēt cū eis. Cūqꝫ ī orbē trāſiſſēt dies ꝯuiuij mittebat ad eos iob et ſāctificauit illos: ꝯſurgēſqꝫ diluculo offere bat olocauſta ꝑ ſingl̓os. Dicebat em̄. Ne for te peccauerint filij mei: et bn̄dixerint deo ī codi bꝰ ſuis. Sic faciebat iob cūctꝭ diebꝰ. Quadā aūt die cū veīſſēt filij dei vt aſſiſterēt corā domino: affuit inter eos eciam ſathā. Cui dixit dn̄s. Vnde venis? Qui rn̄dens ait. Circuius
zum Hauptmenü