Prologꝰ Iob metrici magis ꝙͣ ſimplex lector intelligunt A ſupͣdicto aūt v̓ſu vſqꝫ ad finē libri ꝑuū cō ma qd̓ remāet ꝓſa oracōe ꝯtexit̉ Qd̓ ſi cui vi­det̉ īcredulū met̉ ſcꝫ eē apd̓ hebreos. ⁊ īmo rē nr̄i flacci greciqꝫ pindari et alchei et ſapho vl̓ pſalteriū vl̓ lamētacōes ieremie vl̓ om̄ia ferme ſcripturaꝝ cātica ꝯp̄hēdi: legat philo nē ioſephū origenē. ceſariēſem euſebiū: ⁊ eo rū teſtimonio me veꝝ dicere ꝯprobabit. Au diāt qͣpropt̓ canes mei idcirco me ī hͦ volum ne laboraſſe. vt nō interp̄tacōeꝫ ātiquā rep̄hē dereꝫ: ſꝫ vt ea q̄ ī illa aūt obſcura ſūt aut omiſ ſa. aut certe ſcriptoꝝ vicō dep̄uata. manife­ſtiora noſtra īterp̄tacōe fierēt: qͥ et hebreū ſer monē ex ꝑte didicimꝰ. ⁊ ī latino pene ab ipſis cunabul̓ inter gͣmaticos et rethores et philo­ſophos detriti ſumꝰ. Qd̓ ſi apud grecos poſt ſeptuaginta edicōeꝫ iā xp̄i euāgelio choruſcā te iudeꝰ aquila ⁊ ſiminachꝰ ac theodocion iu daizātes heretici ſūt recepti. qͥ multa miſteria ſaluatoris ſubdola īterp̄tacōe celarūt: et tam̄ in exaplois habēt̉ apud eccleſias. et expla­nant̉ ab eccl̓iaſticis virꝭ: qͣnto magis ego cri ſtianus et de parentibus criſtianis natus. et vexillum crucis in mea fronte portans. cuius ſtudium fuit omiſſa repetere deprauata cor­rigere. et ſacramēta eccl̓ie puro et fideli aperi­re ẜmōe: vl̓ a faſtidio vl̓ a malignis lectori bꝰ nō debeo reprobari. Habeāt qͥ volunt vete res libros vl̓ ī mēbranis purpurcis. auro ar­gētoqꝫ deſcriptos: vl̓ vncialibꝰ vt vulgo aiūt litterꝭ onera magis exarata quā cōdices: dum modo mͥ meiſqꝫ ꝑmittāt pauꝑes habe̓ cedu­las. et nō tā pulcros cōdices quam emēdatos Vtraqꝫ aūt edicō et ſeptuagīta iuxͣ grecos et mea iuxta hebreos. ī latinū meo labore trāſla­ta ē. Eligat vnuſqͥſqꝫ qd̓ vult et ſtudioſū me magis ꝙ maliuolum probet Prologus ſecunduſ I aūt fiſcellā iunco texe rē aut palmaꝝ folia cō plicarē aut ī ſudore vul­tꝰ mei ꝯmederē panē. et vētrꝭ opꝰ ſollicita mē­te ꝑtractarē: nullꝰ mor­deret nemo reprehēdet Nūc aūt qꝛ iuxta ſentēciā ſaluatorꝭ volo ope rari cibū qͥ nō peīt et antiqͣ diuinoꝝ voluuꝫ viā ſētibꝰ v̓gultiſqꝫ purgare: error michi ge­minꝰ īfigit̉. correcto vicioꝝ falſariꝰ voco. a errores nō auferre ſꝫ ſerere. Tāta ē em̄ vetu­ſtatꝭ ꝯſuetudo vt eciā ꝯfeſſa pleiſqꝫ vicia pla­ceāt dū magis pulcros volūt hr̄e codices qͣ em̄datos. Qua ꝓpt̓ o fr̄es dilectiſſimi vnicu nobilitatꝭ et huilitatꝭ exēplar ⁊ ꝓ flabello ca latꝭ ſpōtelliſqꝫ munuſcul̓ mōachoꝝ. ſpūa­lia hͨ et māſura dona ſuſcipite: ac beatū iob adhuc apd̓ latinos iacebat ī ſtercore ⁊ v̓mibꝰ ſcatebat erroꝝ. ītegꝝ et īmaculatūqꝫ gaude te. Qūo em̄ pꝰ ꝓbacōꝫ atqꝫ victoriaꝫ dupli­cia ſūt ei vniu̓ſa reddita: ita ego ī līguaꝫ nr̄aꝫ vt audacter loqͣr. feci eū habe̓ q̄ amiſeat igit̉ et vos ⁊ vnūquēqꝫ lectorē ſolita p̄facōe ꝯmo neo et ī pͥncipijs libroꝝ eadē ſemꝑ ānectēſ re go: nec vbicūqꝫ ſemꝑ p̄cedētes v̓gulas videri tis. ſciatꝭ ea q̄ ſb̓iecta ſūt ī hebraicis volūmibꝰ nō haberi. Porro vbi ſtelle ymago p̄fulſei̓t. ex hebreo ī ẜmōe nr̄o addita ſūt. Nec nō et il la q̄ hr̄i videbāt̉. et ita co̓rupta erāt vt ſenſu legētibꝰ tollerēt orantibꝰ vob̓ magno labore co̓rexi: magis vtile qͥd ex odio meo eccl̓ijs cri ſti vētuꝝ ratꝰ. quā ex alioꝝ negocio. Expliciunt prologi. Incipit liber iob. Ir ea̓t ī terra hus noīe iob. Et ea̓t vir ille ſim­plex et rectꝰ ac timēs de um: et recedens a malo. Natiqꝫ ſūt ei ſeptē filij. et tres filie. Et fuit poſ ſeſſio eiꝰ ſeptē milia oui um. ⁊ tria milia cameloꝝ: qͥngēta qͦꝫ iugabo um et quingēte aſine: ac familia ml̓ta minis. Eratqꝫ vir ille magnꝰ inter oēs oriētales Et ibāt filie eiꝰ et faciebāt ꝯuiuiū ꝑ domos. vnuſ qͥſqꝫ ī die ſuo. Et mittētes vocabāt tres ſoro res ſuas vt ꝯmederēt ⁊ biberēt cū eis. Cūqꝫ ī orbē trāſiſſēt dies ꝯuiuij mittebat ad eos iob et ſāctificauit illos: ꝯſurgēſqꝫ diluculo offere bat olocauſta ꝑ ſingl̓os. Dicebat em̄. Ne for te peccauerint filij mei: et bn̄dixerint deo ī codi bꝰ ſuis. Sic faciebat iob cūctꝭ diebꝰ. Quadā aūt die cū veīſſēt filij dei vt aſſiſterēt corā do­mino: affuit inter eos eciam ſathā. Cui dixit dn̄s. Vnde venis? Qui rn̄dens ait. Circuius