Eccleſiaſticis Prologus facta fuerāt: quēadmodū ꝓ nacōe aīaliū edu rit t̓ra muſcas: et ꝓ piſcibꝰ eructauit fluuius ml̓titudīeꝫ ranaꝝ. Nouiſſime aut vider̄t nouā creaturā auiū: cū abducti cōcupiſcēcia poſtulauer̄t eſcas epulacōis In allocucōe em̄ d̓ ſiderij aſcēdit ill̓ d̓ mari d̓tigomet̉: ⁊ vexacones peccatoribꝰ ſuꝑuener̄t nō ſine ill̓ q̄ an̄ fac ta erāt aguntꝭ ꝑ vim fluminū. Iuſte em̄ pa ciebant̉ ſcd̓m ſuas neqͥcias. Etem indeteſtabi lē hoſpitalitatē inſtituer̄t. Alij qͥdeꝫ ignotēs nō recipiebāt aduenas. Alij aut bonos hoſpites in ẜuitutē redigebāt. Et nō ſolū hͦ: ſꝫ et a liꝰ qͥdeꝫ reſpectꝰ illoꝝ erat: qm̄ inuiti recipiebāt extraneos Qui aūt cū leticia receper̄t hoſ q̓ eiſdē vſi erant inſtitutꝭ: ſeuiſſimis afflixent doloribꝰ. Percuſſi ſūt aūt cecitate. ſic̄ illi in fo ribꝰ iuſti: cū ſb̓itaneis cooperti eſſēt tenebrꝭ. vnuſqͥſqꝫ tranſitū hoſtij ſui querebat. In ſe tm̄ elem̄ta duꝫ ꝯu̓tunt̉ ſic̄ in organo qͣlitatꝭ ſonꝰ immutat̉: et oīa ſuū ſonū cuſtodiūt Vn̄ ſtimari ex ip̄o viſu certo poteſt Agreſtia em̄ in aqͣtica ꝯu̓tebant̉: et quecunqꝫ erat natācia terra tranſiebant. Ignis in aqͣ valebat ſupra ſuaꝫ v̓tuteꝫ: et aqͣ extinguētꝭ nature obliuiſce bat̉. Flāme econtͣrio corruptibiliū aīaliuꝫ nō vexauer̄t canes coābulanciū: nec diſſoluebāt illā q̄ facile diſſoluebat̉ ſic̄ glacies bonā eſcaꝫ In oībꝰ em̄ magͥficaſti ppl̓m tuū dn̄e. ⁊ hono̓a ſti: ⁊ nō d̓ſpexiſti ī oī tꝑe ⁊ ī oī loco aſſiſtēs eis Incipit prologus iheſu filij ſirach in librum eccleſiaſticum Vltoꝝ nob̓ ⁊ magnoꝝ ꝑ legem et ꝓphetas alioſqꝫ qͥ ſecuti ſunt il los ſapiencia d̓monſtrata eſt: in qͥ bꝰ oportet laudare iſrl̓ doctrine ⁊ ſapientie cauſa: qꝛ nō ſolū ip̄os loquentes ne ceſſe eſt eſſe peritos: ſꝫ eciaꝫ extraneos poſſe ⁊ diſcentes et ſcribentes doctiſſimos fieri. Auus meꝰ iheſus poſtꝙͣ ſe ampliꝰ dedit ad diligenciam lectionis legis et ꝓphetaꝝ et alioꝝ libroꝝ qͥ nob̓ a parentibꝰ nr̄is traditi ſūt voluit et ip̄e ſcribere aliqͥd hoꝝ q̄ ad doctrinā et ſa pienciaꝫ pertinent: vt deſiderantes diſcere et il loꝝ periti fieri magis magiſqꝫ attendant ani mo: et ꝯfirment̉ ad legitimā vitā. Hortor ita qꝫ venire vos cum beniuolēcia ⁊ attenciori ſtu dio lectionē facere: et veniaꝫ habere in ill̓ qͥbꝰ videm ſequētes ymaginē ſapiēcie: ⁊ deficere in v̓boꝝ ꝯpoſicōe. Naꝫ deficiunt v̓ba hebraica: quando fuer̄t tranſlata ad aliaꝫ linguam Non auteꝫ ſoluꝫ hͨ: ſꝫ et ipſa lex et ꝓphete cēte raqꝫ alioꝝ libroꝝ non paruaꝫ habent differenciam quando inter ſe dicuntur. Naꝫ in octauo et triceſimo anno temporibꝰ ptolomei e uergetꝭ regis poſtꝙͣ ꝑueni in egiptū: et cum ml̓tuꝫ tꝑis ibi fuiſſē inueni ibi libros relictos non parue neqꝫ ꝯtemnende doctrine. Itaqꝫ bo num et neceſſarium putaui et ipſe aliquaꝫ ad dere diligenciam et laborem. interpretandi librum iſtum: et multa vigilia attuli doctrinam in ſpacio temporꝭ ad illa que ad fineꝫ ducunt libꝝ iſtum dare: et ill̓ qͥ volunt animū inten dere ⁊ diſcere quemadmodū oporteat inſtitue̓ mores qͥ ſcd̓m lege dn̄i ꝓpoſuerit vitā agere Explicit ꝓlogꝰ. Incipit liber eccleſiaſticus. Mnis ſapiēcia a dn̄o d̓o ē: et eū il lo fuit ſemꝑ: et ē ante eū. Arenaꝫ maris et pluuie guttas ⁊ dies ſeculi: qͥſ dinumera uit altitudīeꝫ ce li ⁊ latitudīeꝫ t̓re ⁊ ꝓfundū abiſſiqͥs dimēſus ē ſapienciā dei p̄cedentē oīa: qͥs in ueſtigauit pͥor oīm creata ē ſapiencia: et intellectꝰ prudēcie ab euo. Fōs ſapiēcie v̓buꝫ d̓i in excelſis: et ingreſſus illiꝰ mādata eterna. Ra dix ſapiēcie cui reuelata eſt. ⁊ aſtucias illiꝰ qͥs agnouit? Diſciplīa ſapiēcie cui reuelata eſt ⁊ maīfeſtata: et ml̓tiplicacōeꝫ ingreſſus illiꝰ qͥs intellexit. Vnꝰ ē altiſſimꝰ creator oīm om̄ipo tēs. et rex potēs. ⁊ metuēdꝰ nimis: ſedēs ſuꝑ thronū illiꝰ: ⁊ dominās deꝰ Ip̄e creauit illā ī ſpū ſācto: ⁊ vidit ⁊ dinumerauit ⁊ mēſus eſt. Et effudit illā ſuꝑ om̄ia oꝑa ſua ⁊ ſuꝑ omnē carnē ſcd̓m datū ſuū: ⁊ p̄bet illā diligentibus ſe. Timor dn̄i gl̓a ⁊ gl̓acio: et leticia et corona exultacōis. Timor dn̄i d̓lectabit co̓: et da bit leticiā et gaudiū ī lōgitudinē dieꝝ Timē ti deū bn̄ erit in extremis: et in die defunctiōiſ ſue benedicetur. Dilectio dei honorabil̓ ſapiencia: qͥbꝰ autem apparuerit in viſu. diligunt
zum Hauptmenü