Eccleſiaſticis Prologus facta fuerāt: quēadmodū ꝓ nacōe aīaliū edu rit t̓ra muſcas: et ꝓ piſcibꝰ eructauit fluuius ml̓titudīeꝫ ranaꝝ. Nouiſſime aut vider̄t no­uā creaturā auiū: cū abducti cōcupiſcēcia po­ſtulauer̄t eſcas epulacōis In allocucōe em̄ d̓ ſiderij aſcēdit ill̓ d̓ mari d̓tigomet̉: ⁊ vexaco­nes peccatoribꝰ ſuꝑuener̄t nō ſine ill̓ q̄ an̄ fac ta erāt aguntꝭ ꝑ vim fluminū. Iuſte em̄ pa ciebant̉ ſcd̓m ſuas neqͥcias. Etem indeteſtabi lē hoſpitalitatē inſtituer̄t. Alij qͥdeꝫ ignotēs nō recipiebāt aduenas. Alij aut bonos hoſpi­tes in ẜuitutē redigebāt. Et nō ſolū hͦ: ſꝫ et a liꝰ qͥdeꝫ reſpectꝰ illoꝝ erat: qm̄ inuiti recipie­bāt extraneos Qui aūt cū leticia receper̄t hoſ q̓ eiſdē vſi erant inſtitutꝭ: ſeuiſſimis afflixent doloribꝰ. Percuſſi ſūt aūt cecitate. ſic̄ illi in fo ribꝰ iuſti: cū ſb̓itaneis cooperti eſſēt tenebrꝭ. vnuſqͥſqꝫ tranſitū hoſtij ſui querebat. In ſe tm̄ elem̄ta duꝫ ꝯu̓tunt̉ ſic̄ in organo qͣlitatꝭ ſonꝰ immutat̉: et oīa ſuū ſonū cuſtodiūt Vn̄ ſtimari ex ip̄o viſu certo poteſt Agreſtia em̄ in aqͣtica ꝯu̓tebant̉: et quecunqꝫ erat natācia terra tranſiebant. Ignis in aqͣ valebat ſupra ſuaꝫ v̓tuteꝫ: et aqͣ extinguētꝭ nature obliuiſce bat̉. Flāme econtͣrio corruptibiliū aīaliuꝫ nō vexauer̄t canes coābulanciū: nec diſſoluebāt illā q̄ facile diſſoluebat̉ ſic̄ glacies bonā eſcaꝫ In oībꝰ em̄ magͥficaſti ppl̓m tuū dn̄e. ⁊ hono̓a ſti: ⁊ nō d̓ſpexiſti ī oī tꝑe ⁊ ī oī loco aſſiſtēs eis Incipit prologus iheſu filij ſirach in librum eccleſiaſticum Vltoꝝ nob̓ ⁊ magnoꝝ ꝑ legem et ꝓphetas alioſqꝫ qͥ ſecuti ſunt il los ſapiencia d̓monſtrata eſt: in qͥ bꝰ oportet laudare iſrl̓ doctrine ⁊ ſapientie cauſa: qꝛ nō ſolū ip̄os loquentes ne ceſſe eſt eſſe peritos: ſꝫ eciaꝫ extraneos poſſe ⁊ diſcentes et ſcribentes doctiſſimos fieri. Auus meꝰ iheſus poſtꝙͣ ſe ampliꝰ dedit ad diligen­ciam lectionis legis et ꝓphetaꝝ et alioꝝ li­broꝝ qͥ nob̓ a parentibꝰ nr̄is traditi ſūt volu­it et ip̄e ſcribere aliqͥd hoꝝ q̄ ad doctrinā et ſa pienciaꝫ pertinent: vt deſiderantes diſcere et il loꝝ periti fieri magis magiſqꝫ attendant ani mo: et ꝯfirment̉ ad legitimā vitā. Hortor ita qꝫ venire vos cum beniuolēcia ⁊ attenciori ſtu dio lectionē facere: et veniaꝫ habere in ill̓ qͥbꝰ videm ſequētes ymaginē ſapiēcie: ⁊ deficere in v̓boꝝ ꝯpoſicōe. Naꝫ deficiunt v̓ba hebrai­ca: quando fuer̄t tranſlata ad aliaꝫ linguam Non auteꝫ ſoluꝫ hͨ: ſꝫ et ipſa lex et ꝓphete cēte raqꝫ alioꝝ libroꝝ non paruaꝫ habent diffe­renciam quando inter ſe dicuntur. Naꝫ in oc­tauo et triceſimo anno temporibꝰ ptolomei e uergetꝭ regis poſtꝙͣ ꝑueni in egiptū: et cum ml̓tuꝫ tꝑis ibi fuiſſē inueni ibi libros relictos non parue neqꝫ ꝯtemnende doctrine. Itaqꝫ bo num et neceſſarium putaui et ipſe aliquaꝫ ad dere diligenciam et laborem. interpretandi li­brum iſtum: et multa vigilia attuli doctrinam in ſpacio temporꝭ ad illa que ad fineꝫ ducunt libꝝ iſtum dare: et ill̓ qͥ volunt animū inten dere ⁊ diſcere quemadmodū oporteat inſtitue̓ mores qͥ ſcd̓m lege dn̄i ꝓpoſuerit vitā agere Explicit ꝓlogꝰ. Incipit liber eccleſiaſticus. Mnis ſapiēcia a dn̄o d̓o ē: et eū il lo fuit ſemꝑ: et ē ante eū. Arenaꝫ maris et pluuie guttas ⁊ dies ſe­culi: qͥſ dinumera uit altitudīeꝫ ce li ⁊ latitudīeꝫ t̓re ⁊ ꝓfundū abiſſi­qͥs dimēſus ē ſapienciā dei p̄cedentē oīa: qͥs in ueſtigauit pͥor oīm creata ē ſapiencia: et intel­lectꝰ prudēcie ab euo. Fōs ſapiēcie v̓buꝫ d̓i in excelſis: et ingreſſus illiꝰ mādata eterna. Ra dix ſapiēcie cui reuelata eſt. ⁊ aſtucias illiꝰ qͥs agnouit? Diſciplīa ſapiēcie cui reuelata eſt ⁊ maīfeſtata: et ml̓tiplicacōeꝫ ingreſſus illiꝰ qͥs intellexit. Vnꝰ ē altiſſimꝰ creator oīm om̄ipo tēs. et rex potēs. ⁊ metuēdꝰ nimis: ſedēs ſuꝑ thronū illiꝰ: ⁊ dominās deꝰ Ip̄e creauit illā ī ſpū ſācto: ⁊ vidit ⁊ dinumerauit ⁊ mēſus eſt. Et effudit illā ſuꝑ om̄ia oꝑa ſua ⁊ ſuꝑ omnē carnē ſcd̓m datū ſuū: ⁊ p̄bet illā diligentibus ſe. Timor dn̄i gl̓a ⁊ gl̓acio: et leticia et coro­na exultacōis. Timor dn̄i d̓lectabit co̓: et da bit leticiā et gaudiū ī lōgitudinē dieꝝ Timē ti deū bn̄ erit in extremis: et in die defunctiōiſ ſue benedicetur. Dilectio dei honorabil̓ ſapi­encia: qͥbꝰ autem apparuerit in viſu. diligunt