Prolo gi. leui vna Et ad plagā oriētalē qngēta ⁊ qͣtu or milia: ⁊ porte tres Porta ioſeph vna: por ta beniamī vna: porta dan vna. Et ad plagā meridianā qngētaqͣtuor milia. mecierꝭ Por ta ſymeōis vna: porta yſachar vna: porta zabulō vna. Et ad plagā occidētalem qngenta ⁊ qͣtuor milia: porte eoꝝ tres. Porta gad vna: porta aſer vna: porta neptalim vna Per circuitū decē et octo milia: ⁊ nomē ciuitatꝭ ex illa die: dominus ibidem. Explicit ezechiel ꝓpheta. Incipit prologus in danielem ꝓphetam. Anielem ꝓphetaꝫ iuxta ſeptuaginta interp̄tes domini ſaluatoris eccleſie nō le gunt vtētes the odocionis edicio ne: et hoc cur ac ciderit neſcio. Si ue en̄i quia ſerA mo chaldaicus eſt. ⁊ quibuſdā ꝓpͥetatibꝰ a no ſtro eloquio diſcrepat. noluerūt ſeptuagīta interp̄tes eaſdem lingue lineas in trāſlacōne ſeruare: ſiue ſb̓ nomīe eoꝝ ab alio neſcio qͦ nō ſatꝭ chaldeam linguaꝫ ſciente editus eſt li ber: ſiue aliud qͥd cauſe extiterit ignorās Hoc vnū affirmare poſſū: qd̓ multum a veritate di ſcordet: et recto iudicio repudiatus ſit. Scien dum quippe danielem maxime et heſdram he braicis quidē litterꝭ ſed chaldeo ſermone cō ſcriptos ⁊ vnā iheremie pericope: iob qͦꝫ cū ara bica līgua plurimā habere ſocietatē. Deniqꝫ ⁊ ego adoleſcentulus poſt qntiliani et tulij lectionem ac flores rethoi̓cos cū me ī lingue hu ius piſtrinū recluſiſſe: et multo ſudore multo qꝫ tempore vix cepiſſeꝫ anhelācia ſtridenciaqꝫ verba reſonare: ⁊ qͣſi ꝑ criptā. ambulans rarū d̓ſuꝑ lumen aſpicere. impegi nouiſſime ī dani elem: et tāto tedio affectus ſū: vt diſperacōe ſb̓ita omnē laborē veterem voluerim contemnere. Veꝝ adhortāte me quodā hebreo ⁊ illud michi crebriꝰ ſua lingua īgerente. labor ī ꝓbus om̄ia vincit: qui michi videbar ſciolꝰ. inter eos cepi rurſus diſcipulus eſſe caldaicꝰ Et vt verū fatear: vſqꝫ ad p̄ſentē dieꝫ magis poſſē ſermonem chaldaicum legere et intelli gere ꝙͣ ſonare. Hec idcirco refero vt difficultatē vobis daniel̓ oſtēderē: qui apud hebreo. nec ſuſanne habet hiſtoriā nec ymnum triuꝫ puerorum nec bel̓ draconiſqꝫ fabulas: quas nos quia ī toto orbe diſperſi ſūt verū an̄poſitō eaſqꝫ iugulante ſb̓icimꝰ. ne viderem apud im peritos magnaꝫ ꝑtem voluminis dedruncaſſe Audiui ego quēdā de p̄ceptoribꝰ iudeoꝝ cū ſuſāne derideret hyſtoriā. et a greco neſcio qͥ diceret eſſe cōfictam. illud opponere. qd̓ orieni qͦꝫ affricanꝰ oppoſuit: et hymologias has apotho chynoy chiſe et apo thoꝝ prynoy pryſe. de greco ſermone deſcēdere. Cuius rei nos intelligenciā noſtrꝭ hāc poſſumus dare: vt verbi gracia dicamus ab a̓bore ilice dixiſſe cum ilico pereas: et alentiſco ī lētem te cōmi nuat angelus: vl̓ nō lēte pereas. aut lentꝰ id eſt flexibil̓ ducarꝭ ad mortem: ſiue aliud qͥd ad arborꝭ nomē cōueniēs. Dend̓ tātū fuiſſe ocij tribus puerꝭ cauillabatur. vt in camino eſtuantis incēdij metro luderēt. et per ordinē ad laudem dei om̄ia elimenta ꝓuocarent: aut quod miracl̓m diuineqꝫ aſpiracōis iudiciū vl̓ draconem īterfectum offa picis vl̓ ſacerdotū bel̓ machinas dep̄hēſas: que magis prudēcia ſollertis viri ꝙͣ ꝓphetali eſſēt ſpiritu ꝑpetrata Cū vero abacuc veniret. ⁊ de iudea ī chaldeaꝫ raptū diſcoſorū lectitaret: querebat exemplū vbi legiſſemus ī toto veteri teſtamento quēqͣ ſanctoruꝫ graui volaſſe corpore: ⁊ ī pūcto hore tāta terraꝝ ſpacia trāſſiſſe Cui cum quidā ē noſtris ſatis ad loquendum protulꝰ ezech ielem adduxiſſet ī mediū. et diceret eū d̓ chal dea ī iudeam fuiſſe trāſlatum. deriſit hominē: et ex ipſo volumīe demonſtrauit ezechielem ī ſpiritu ſe vidiſſe trāſpoſitū Deniqꝫ et apoſto lū nr̄m videlicet vt eruditū virū ⁊ qͥ legē ab hebreis didiciſſꝫ nō fuiſſe auſū affirmae̓ ſe rap tū ī corꝑe ſꝫ dixiſſe. ſiue ī corꝑe ſiue extͣ corpꝰ neſcio deus ſcit. Hijs ⁊ talibꝰ argumētis apo criphas ī libro eccleſie fabulas a̓guebat Su ꝑ qua re lectoris abitrio iudiciū de relinquens illud ammoneo nō habere danielem apud he breos īter ꝓphetas: ſed īter eos qui agyogra pha cōſcripſerunt In tres ſiquidē ꝑtes om̄iſ ab eis ſcriptura diuiditur: ī legem ī ꝓphetas et ī agyographa id eſt ī qnͥqꝫ et octor vndecim
zum Hauptmenü