de or. conterens nō conterā domum iacob dicit dn̄s. Ecce em̄ mādabo ego: et ꝯcuciam in oībꝰ gen tibꝰ domū iſrl̓ ſicut ꝯcutit̉ triticū ī cribro: ⁊ nō cadet lapillus ſuꝑ terrā. In gladio moriētur omnes peccatores ppl̓i mei: qͥ dicūt nō appro­pinquabit: et nō veniet ſuꝑ nos malū. In die illa ſuſcitabo tabernaculum dauid qd̓ cecidit: et reedificabo apturas muroꝝ eiꝰ: et ea q̄ cor­ruerāt inſtaurabo. Et reedificabo eū ſic̄ ī diebꝰ antiquis: vt poſſideāt reliqͥas ydumee et om­nes nacōnes: eo ꝙ inuocatū ſit nomē meū ſu­per eos dicit dn̄s faciēs hec. Ecce dies veniēt dicit dominꝰ: et ꝯp̄hēdet arator meſſorē: et cal cator vue mittentē ſemen. Et ſtillabūt mōtes dulcedinē: et om̄s colles culti er̄t Et ꝯuertaꝫ captiuitatē ppl̓i mei iſrl̓: et edificabūt ciuitates deſertas et inhabitabūt: ⁊ plātabūt vineas et bibent vinū earū: et faciēt ortꝰ et comedēt fruc tus eoꝝ. Et plantabo eos ſuper humū ſuā: et nō euellā eos vltra de terra ſua quam dedi eis dicit dominꝰ deus tuꝰ. Explicit amos ꝓpheta. Incipit abdias ꝓph̓a Iſio abdie. Hec dicit dominus de us ad edoni. Au ditum audiuimꝰ a dn̄o: et legatuꝫ ad gentes miſit. Surgite: et ꝯſur gamus aduerſuſ eum p̄liū. Ec­ce ꝑuulum dedi te ingentibꝰ. Cōtemptibil̓ tu es valde Suꝑ­bia cordis tui extulit te habitātē ī ſciſſurꝭ petͣ rū: exaltantē ſoliū tuū. Qui dicis in corde tuo Quis detrahet me ī terrā. Si exaltatus fuerꝭ vt aquila: et ſi inter ſidera poſuerꝭ nidū tuuꝫ: inde detraham te dicit dn̄s. Si fures ītroiſſēt ad te ſi latrones ꝑ noctē: quō cōticuiſſes: Nō ne furati eſſent ſufficiēcia ſibi? Si vindemiato res introiſſēt ad te. nūquid ſaltē racemos reli quiſſent tibi? Qūo ſcrutati ſunt eſaue Inueſti gauerūt abſcōdita eius Yſqꝫ ad terminū emi ſer̄t te: omnes viri federꝭ tui illuſtrēt tibi. In ualuerūt aduerſū te viri pacis tue. Qui come dūt tecū ponēt inſidias ſubter te. Nō eſt pru­dēcia in eo. Nūquid nō ī die illa dicit dominꝰ perdam ſapientes de ydumea: et prudencia de monte eſau: Et timebūt fortes tui a meridie: vt ītereat vir de mōte eſau: ꝓpter int̓fectōeꝫ et ꝓpter iniqͥtatē in fr̄em tuū iacob Operiet te cōfuſio: et perib̓ in eternū. In die cū ſtares ad u̓ſus eū qn̄ capiebāt alieni exercitū eiꝰ ⁊ extra nei ingrediebant̉ portas eiꝰ et ſuꝑ iheruſalem mittebant ſortē: tu qͦꝫ eras quaſi vnꝰ ex eis Et nō deſpicies in die fr̄is tui: ī die peregrinacōis eiꝰ. Et nō letaberꝭ ſuꝑ filios iuda ī die ꝑdicio nis eoꝝ: ⁊ nō magnificabis os tuū in die an­guſtie. Neqꝫ ingredierꝭ portā populi mei ī die ruine eoꝝ neqꝫ deſpicies ⁊ tu in malis eius in die vaſtitatꝭ illiꝰ Et non emitteris aduerſus exercitū eiꝰ ī die vaſtitatis illiꝰ: neqꝫ ſtab̓ ī ex tibꝰ vt interficias eos qui fugerint. Et nō cō cludes reliqͦs eiꝰ m die tribulacōnis: qm̄ iuxta eſt dies dn̄i ſuꝑ omnes gentes. Sic̄ feciſti fiet tibi: retribucōneꝫ tuam ꝯuertā in caput tuum Qūo em̄ bibiſtis ſuꝑ mōtē ſāctum meū. bibēt om̄s gētes iugiter: et bibēt et abſorbēt: ⁊ erūt quaſi non ſint. Et in mōte ſyon erit ſaluacō: et erit ſancta. Et poſſidebit domꝰ iacob eos qͥ ſe poſſederāt Et erit domus iacob ignis: ⁊ do mus ioſeph flāma: et domus eſau ſtipula Et ſuccēdēt̉ ī eis et deuorabūt eos: et non er̄t re­liquie domꝰ eſau: quia dn̄s locutꝰ eſt. Et he­reditabunt hij qui ad auſtrū ſunt montē eſau­et qui ī cāpeſtribꝰ pliſtiꝫ: et poſſidebunt regio nem famarie. Et beniamin poſſidebit galaad: et tranſmigracō exercitꝰ huiꝰ filiorum iſrahel oīa loca chananeoꝝ vſqꝫ ad ſareptā: et trāſ­migͣcio ihrl̓m q̄ ī boſſoro ē poſſidebit ciuitates auſtri. Et aſcēdent ſaluatores in monteꝫ ſyon iudicare mōtem eſau: et erit domino regnum. Explicit abdias ꝓph̓a. Incipit ionas ꝓpheta. T factum eſt ver bum dn̄i ad ionā filium amathi di cēs. Surge: ⁊ va de in minueꝫ ciui tatem grandē. et p̄dica ī ea. qꝛ aſcē dit malicia eiꝰ cō ram me. Et ſur­rexit ionas: vt fu geret ī tharſis a facie dn̄i. Et deſcēdit ioppē­5