ticꝰ ei Capitulum.v. Vnc vaſtaberis filia latrōis. Ob ſidionem poſuerunt ſuper nos in virga percuciēt maxillam iudiciſ iſrahel. Et tu bethleē effrata: par uulus es in milibꝰ iuda. Ex te michi egredie tur qui ſit dn̄ator in iſrl̓: et egreſſus eiꝰ ab in cio a diebꝰ eternitatis. Propt̓ hoc dabit eos vſqꝫ ad tempꝰ: in quo parturiens pariet. Re liquie fratrum eius conuertent̉ ad filios iſrl̓. Et ſtabit et paſcet in fortitudine domini: in ſb̓ limitate nominis domini dei ſui Et conuerten tur: quia nunc magnificabit̉ vſqꝫ ad terminos terre. Et erit iſte pax cuꝫ aſſirius venerit in terram nr̄am: et quando calcauerit ī domibꝰ nr̄is. Et ſuſcitabimus ſuꝑ eum ſeptem paſto res: et octo pͥmates homines. Et paſcēt t̓raꝫ aſſur in gladio: ⁊ terram nemrod in lāceis eiꝰ Et liberabit ab aſſur cū venerit in terrā nr̄am: et cum calcauerit ī finibꝰ nr̄is. Et erūt reliquie iacob in medio populoruꝫ multoꝝ quaſi ros a dn̄o: ⁊ quaſi ſtille ſuper herbam q̄ nō expectat virū: et nō p̄ſtolat̉ filios hominū. Et erūt reliquie iacob ingentibꝰ in medio populorum multorum quaſi leo ī iumentꝭ ſiluaruꝫ: et qͣſi catulus leonis in gregibꝰ pecorum. Qui cum tranſierit et cōculcauerit et ceperit: non eſt qui eruat. Et axaltabit̉ manꝰ tua ſuper hoſtes tu os: et omnes inimici tui interibunt. Et erit in die illa dicit dn̄s: auferam eqͦs tuos de medio tui: et diſperdam quadrigas tuas. Et perdam ciuitates terre tue: et deſtruam omnes municōnes tuas Et auferā maleficia de manu tua: et diuinacōnes non erūt in te. Et perire faciaꝫ ſculptilia tua: et ſtatuas tuas de medio tui Et non adorabis vltra opera manuum tuarum: et euellam lucos tuos de medio tui. Et cōteraꝫ ciuitates tuas: et faciam in furore ⁊ indignato ne vlcōeꝫ ingentibꝰ omnibꝰ que nō audierūt ¶ Capitulum vj. Voſte que dn̄s loquitur. Surge contende iudicio aduerſū mōtes: et audiant colles vocem tuā. Au diant mōtes iudiciū domini et for cia fundamenta terre: quia iudiciū domini cū populo ſuo: et cum iſrahel diudicabitur. Populus meꝰ quid feci tibi: aut quid moleſtus fui tibi? Reſponde michi Quia eduxi te de t̓ra egipti et de domo ſeruienciū liberari te: et miſi ante faciem tuam moyſen et aaron et mariani: populus meus memento queſo quid cogitauerit contra te balach rex moab: ⁊ qͥd reſponderit ei balaam filius beor de ſechim vſqꝫ ad galgalam vt cognoſceres iuſticias dn̄i Quid dignum offeram dn̄o: Curuabo genu deo excelſo. Nūquid offeram ei olocauſtomata ⁊ vi tulos āniculos: Nūquid placari pōt dominꝰ in milibꝰ arietū: aut in multis milibus hircorum piguium. Nunquid dabo pͥmogenitum meum pro ſcelere meo: fructum ventris mei pro peccato anime mee. Indicabo tibi o hō qͥd ſit bonum: et qͥd dominꝰ requirat a te. Vti qꝫ facere iudicium et diligere miſericordiā: et ſollicitum ambulare cuꝫ deo tuo. Vox domini ad ciuitatem clamat: ⁊ ſalus erit timentibꝰ no mē eiꝰ. Audite tribus. Et qͥs approbabit illud Adhuc ignis ī domo impij: theſauri in quitatis: et mēſura minor. ire plena. Nūqͥd iu ſtificabo ſtateram impiam: ⁊ ſaccelli pōdera do loſa. In quibꝰ diuites eius repleti ſūt iniqui tate: et habitātes in ea loquebant̉ mēdaciuꝫ: et lingua eorum fraudulenta in ore eoꝝ. Et ego ergo cepi percutere te perdicōe: ſuper pec catis tuis. Tu comedes et nō ſaturaberꝭ: ⁊ hu miliacō tua in medio tui. Et app̄hendes et nō ſaluabis: et qͦs ſaluaueris in gladium dabo. Tu ſeminabis et non mētes: tu calcabis oliuam et non vngerꝭ oleo: et muſtū et nō bibeſ vinuꝫ. Et cuſtodiſti p̄cepta aniri. et om̄e opꝰ domꝰ achabe: et ambulaſti in voluptatibꝰ eo rum vt darem te in perdicōeꝫ: et habitantes in ea inſibilū: et opprobriū ppl̓i mei portabitꝭ ¶ Capitulum vij. E michi. quia factus ſū ſicut qui colligit in autumno racemos vnidemie Non eſt botrꝰ ad comeden dum: pcoqͣs ficus deſiderauit anima mea. Perijt ſanctꝰ de terra: et rectꝰ in hominibus non eſt. Omnes in ſanguine inſidiantur: vir fratrem ſuum ad mortem venatur Malum manuum ſuarum dicunt bonum. Pn̄ ceps poſtulat: et iudex in reddendo ē. Et mag nus locutus eſt deſiderium anime ſue: et conturbauerūt eam. Qui optimus in eis eſt qua ſi paliurus: et qui rectus quaſi ſpina de ſepe. Dies ſpeculacōis tue: viſitacō tua venit Nūc
zum Hauptmenü