Luca. s. cui que de ip̄o erant. Et appropinquauerunt caſtello qͦ ibant: et ip̄e ſe vinxit longius ire. Et coegerunt illū dicentes Mane no biſcū qm̄ adueſperaſcit: et īclinata ē iā dies. Et intͣuit cū illis Et factū ē dū recūbe ret cū eis accepit panē: et bn̄dixit ac fregit: et porrigebat illis. Et apti ſunt oculi eoꝝ: et cognouer̄t eū: et ip̄e euāuit ex o cul̓ eoꝝ Et dixerūt ad īuicē. Nonne cor nr̄m ardēs erat ī nob̓. dū loq̄ret̉ in via: ⁊ aꝑiret nob̓ ſcripturas? Et ſurgētes eadeꝫ hora regreſſi ſūt ī iheruſalē: et īuener̄t cō gregatos vndeci. et eos qͥ cū ill̓ erāt dicen tes ꝙ ſurrexit dn̄s vere: et apparuit ſymo ni. Et ip̄i narrabāt q̄ geſta erāt in via: et quō cognouer̄t eū ī fractōe paīs/ Dū au tē hͨ locūt̉: ſtetit ih̓s ī medio eorū ⁊ dixit Pax vob̓. Ego ſū: nolite timere. Conturbati vero et ꝯterriti. exiſtimabant ſe ſpūm videre. Et dixit eis Quid turbati eſtis: ⁊ cogitacōes aſcēdūt ī corda veſtra. Videte manꝰ meas et pedes: qꝛ egoipſe ſū. Palpate et vidēte: qꝛ ſpūs carnē et oſſa nō ha bet. ſic̄ me videtis hr̄e. Et cū hoc dixiſſet: on̄dit eis manꝰ et pedes/ Adhuc aūt ill̓ nō credētibꝰ et mirantibꝰ p̄ gaudio. dixit. Habetis hic aliqͥd qd̓ manducetur. At illi obtulerūt ei ꝑtem piſcis aſſi: ⁊ faciū mell̓ Et cū manducaſſet coram eis: ſumēs reliqͥas dedit eis. Et dixit ad eos. Hec ſunt verba que locutus ſum ad vos cū adhuc eſſem vobiſcum: quoniaꝫ neceſſe ē imple ri om̄ia que ſcripta ſunt ī lege moyſi et ꝓ phetis et pſalmis de me. Tunc aꝑuit ill̓ ſenſū. vt ītelligerēt ſcripturas: et dixit eis Qm̄ ſic ſcriptū ē. ⁊ ſic oportebat xp̄m pa ti et reſurge̓ a mortuis tercia die: et predicare in noīe eius penitenciam ⁊ remiſſionē peccatorum in omīs gentes: incipiētibꝰ ab iheroſolima. Vos autē teſtes eſtis hoꝝ. Et ego mittā ꝓmiſſum pr̄is mei in vos: vos aut ſedete ī ciuitate. quoaduſqꝫ īdua mini v̓tute exalto Eduxit aūt eos foras ī bethaniā: ⁊ eleuatis manibꝰ ſuis bn̄dixit eis. Et factū ē dū bn̄diceret illis receſſit ab eis: ⁊ ferebat̉ ī celū Et ip̄i adorātes r̄greſ ſi ſūt ī ihrl̓m cū gaudio magno: ⁊ erāt ſēꝑ ī tēplo laudātes et bn̄dicētes deū amen. Ic eſt iohan nes euangeli ſta vnꝰ ex diſcipulis domi ni: qui virgo a deo electuſ eſt: q̄ꝫ de nuꝑ cijs volentem nube̓ vocauit deꝰ. Cui virginitatis in hoc duplex teſtimoniū datur in euangelio. ꝙ et ꝑ ceteris dilectꝰ a deo dicit̉: et huic matrem ſuam de cruce com mēdauit dominus. vt virginē virgo ſeruaret. Denqꝫ manifeſtans in euangelio ꝙ erat ip̄e incorruptibilis verbi opus inchoans. ſolus verbum carnem factū eſſe. nec lumen a tenebris cōprehenſum fuiſſe teſtatur: primū ſignū ponēs quod in nuꝑ cijs fecit dominꝰ oſtendēs ꝙ ipſe erat: vt legentibus demonſtraret ꝙ vbi dominꝰ in uitatus ſit deficere nupciarum vinum debeat: ⁊ veteribus immutatis. noua omnia que a criſto inſtituunt̉ appareant. Hoc au tem euangelium ſcripſit in aſia. poſtea ꝙͣ in pathmos inſula apocalipſiꝫ ſcripſerat: ut cui in principio canonis incorruptibile principium prenotatur in geneſi: ei eciam incorruptibilis finis per virginem in apo calipſi redderet̉ dicente criſto ego ſum al pha et o. Et hic ē iohannes: qͥſciens ſuꝑ ueniſſe dieꝫ receſſus ſui Conuocatis diſci pulis ſuis ī epheſo. per multa ſignorū ex perimēta ꝓmens xp̄m. deſcēdēs ī defoſſū ſepulture ſue locū facta oracōne. poſitꝰ ē ad patres ſuos: tā extraneꝰ a dolore mo̓ tis qͣm a corrupcōe carnis inuenit̉ alienꝰ Tamē poſt omnes euangelium ſcripſit: ⁊ hoc virgini debebat̉. Quorum tamē vl̓ ſcriptoꝝ tꝑis diſpoſicio. vel libroꝝ ordi nacio ideo a nobis ꝑ ſingula nō exponit̉: vt ſciēdi deſiderio collato et q̄rentibꝰ fructꝰ laboris: ⁊ d̓o magiſterij doctrina ẜuet̉ Explicit ꝓlogꝰ. Incipit euāgeliū ſcd̓m iohannem. Capitulum primum.
zum Hauptmenü