Prologus Prologus Omani ſunt qui ex iu deis ⁊ gentilibus credi derunt. Hij ſuperba cō tencione volebant ſe al terutrum ſupponere. Nā iudei dicebāt. Noſ ſumus populus d̓i. qͦs ab inicio dilexit et fouit: nos circumciſi ex ge nere abrahaꝫ. ſancta deſcendimus ex ſtirpe: et notus retro apud iudeam tantū deꝰ Nos de egipto ſignis dei et virtutibꝰ liberati mare ſicco pertranſiuimus pede: cum inimicos noſtros grauimiſſi fluctus inuoluerent. No bis pluit manna dominus in deſerto: et qua ſi filijs ſuis celeſte pabulum mīſtrauit. Nos die noctuqꝫ ī columna nubis igniſqꝫ preceſ ſit: vt nobis in inuio iter oſtenderet. Atqꝫ vt cetera eius circa nos in menſa beneficia ta ceamus: nos ſoli digni fuimus dei legem ac cipere. et vocem dei loquentis audire: eiuſqꝫ cognoſcere voluntatem. In qua lege nobiſ promiſſus eſt criſtus. ad quos eciam ipſe ſe veniſſe teſtatus eſt dicens. non veni niſi ad oues que perierant domus iſrahel: cum vos canes pociꝰ qͣm homines appellauerit Equū ne ergo eſt vt ydola hodie deſerentes. quibꝰ ab inicō deſeruiſtis. nobis cōparemini: ⁊ nō pocius īproſelitorum locum ex legis aucto ritate et conſuetudine deputemini. Et hͦ ipſum non merebamini: niſi quia larga ſemꝑ dei clemēcia voluit vos ad noſtram imitacio nem admittere. Gentes eciam econtrario reſpondebant. Quanta enim maiora erga voſ dei beneficia narraueritis: tanto maioris vos criminis reos eſſe monſtrabitis. Semꝑ enī hijs omnibus extitiſtis ingrati. Nā ipſis pe dibus quibus aridum mare trāſiſtis. ludeba tis ante ydola que feciſtis: et ipſo ore qͦ paulo ante obnecem aduerſariorum domino cātaueratis: ſimulacra vobis fieri popoſcitis: il lis oculis quibus venerādo deum ī nube vel igne conſpicere ſolebatiſ: ſimulacra intueba mini. Manna qͦꝫ vobis faſtidio fuit: et ſemꝑ in deſerto contra dominuꝫ murmuraſtis. ad egiptuꝫ vnde vos manu valida eiecerat redi re cupientes. Quid plura. Ita partes veſtri crebra prouocacōne dominum irritauerunt. vt omnes in heremo morerentur: nec plꝰ ex ſenioribꝰ eoꝝ qͣm duo homines terram repromiſſionis ītrarent. Sed quid antiqua re plicamꝰ: cum eciam ſi illa minime feciſſetis. de hoc ſolo. nemo vos dignos venia iudicaret. ꝙ dominum criſtum prohetarum ſemꝑ vobis vocibus repromiſſum non ſolum ſuſci pere noluiſtis ſed eciam morte peſſima peremiſtis? Quem vt nos cognouimus ſtatī cre didimꝰ: cum nobis de eo antea non fuerit p̄dicatum. Vnde probatur: ꝙ ydolis ſeruiuimus: non obſtinacioni mentis. ſed ignoran cie deputandum. Qui enim cognitum ilico ſequimur: olim vtiqꝫ ſequerem ſi antea cog nouiſſemus. Sic autem vos d̓ generis nobi litate iactatis: quaſi nō morum imitacio ma gis qͣm carnal̓ natiuitas filios vos faciat eſſe ſanctorum. Deniqꝫ eſau et yſmahel cum de ſtirpe ſint abrahe minime tamen in filios re putantur. Hijs taliter altricantibꝰ. apoſtolus ſe medium interponēs: ita parcium dirimit queſtiones. ut neutrum eorum ſua iuſti cia ſalutem meruiſſe confirmet: ambos vero populos et ſcienter et grauiter deliquiſſe: iu deos ꝙ per prefaricacionem legis deum inhonorauerint: gentes vero ꝙ cū cognitum d̓ creatura creatoreꝫ vt deum debuerint venera ri. gloriam eius in manufacta mutauerint ſi mulacra: vtroſqꝫ eciā ſimilit̓ veniam cōſecu tos. equales eſſe veraciſſima racione demon ſtrat: preſertim cum ī eadem lege predictum et iudeos et gentes ad criſti fidem vocandos eſſe oſtendit. Quamobrem viciſſim eos hu miliās: ad pacem et ꝯcordiam cohortatur. Explicit ꝓlogꝰ ſpecial̓ Incipit ꝓlogꝰ terciꝰ omani ſūt ꝑtis ytalie hij p̄uēti ſūt a falẜ apl̓is: ⁊ ſb̓ noīe dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i ī legē ⁊ ꝓph̓as erāt īduc ti. Hos reuocat apl̓us ad verā de uāgelicā fidē ſcri bes eis a coritho Explicit ꝓlogꝰ Incipit epiſtola beati pau li apoſtoli ad romanos. Capitulum I
zum Hauptmenü