Epiſtola iacobi Argumentum dat gͣciam. Propt̓ qd̓ dicit. Deus ſuꝑbis reſi­ſtit: humilibꝰ aūt dat gr̄am. Subditi eſtote deo: reſiſtite autē dyabolo fugiet a vob̓. Ap propiate deo: et appropinqͣbit vobis. Emūda­te manꝰ peccatores: purificate corda duplices animo. Miſeri eſtote et lugete et plorate: riſus veſter ī luctū ꝯu̓tat̉: et gaudiū ī merorē. Humi liāmi in cōſpectu dn̄i: et exaltabit vos. Nolite detrahere alterutꝝ fratres mei. Qui detrahit fratri aut iudicat fratrē ſuū: detrahit legi iu­dicat legē. Si aūt iudicas legem: es factor legis ſꝫ iudex. Vnus ē enī legiſlator et iudex: poteſt ꝑdere et liberare. Tu aūt qͥs es iudicaſ proximū tuū: Ecce nūc dicitꝭ hodie aūt craſti no ibimꝰ in illam ciuitatem: et faciemꝰ ibi qͥdeꝫ annū et mercabim et lucꝝ faciemꝰ: qui ignora­tis quid erit ī craſtino. Que ē enim vita veſtra Vapor eſt ad modicū parēs: et deinceps exter minabitur eo vt dicatis: ſi dn̄s voluerit. et ſi vixerimꝰ. faciemꝰ hoc aūt illud. Nunc autē ex­ultatis in ſuꝑbijs vr̄is. Om̄is exultacō tal̓ ma ligna eſt. Sciēti igit̉ bonum facere faciēti: peccatum eſt illi. Capitulum.v. Gite nunc diuites: plorate vlulan­des in miſerijs veſtris que adueni ſent vobis. Diuicie veſtre putrefac te ſūt et veſtimenta veſtra a tyneis commeſta ſunt. Aurum et argentum veſtrum eruginauit: et erugo eorum in teſtamentuꝫ vo bis ei̓t: māducabit carnes veſtras ſicut ignis Theſaurizaſtis vobis irā ī nouiſſimis diebꝰ Ec ce merces operai̓oꝝ qui meſſuerūt regiones ve ſtras fraudata eſt a vobis clamat: et clamor eoꝝ ī aures dn̄i ſabaoth ītroiuit Epulati eſtiſ ſuꝑ terrā: et ī luxurijs enutriſtis corda vr̄a. In die occiſionis adduxiſtis occidiſtis iuſtū: reſtitit vobis. Pacientes igit̉ eſtote fratres vſ qꝫ ad aduentū dn̄i. Ecce agricola expectat pre­cioſum fructum t̓re. pacienter ferēs donec acci­piat temporaneū ſerotinū. Pacientes igitur e ſtote et vos et ꝯfirmate corda vr̄a: qm̄ aduētꝰ dn̄i appropinqͣbit Nolite īgemiſcere fratres in alterutꝝ: vt iudicēmi. Ecce iudex an ianuā aſſiſtit. Exēplum accipite fratres laborꝭ et pa­ciēcie ꝓphetas: qui locuti ſunt in nomīe dn̄i. Ec ce beatificamꝰ eos qui ſuſtinuer̄t. Sufferēciaꝫ iob audiſtis: fineꝫ dn̄i vidiſtis: qm̄ miſericors eſt dn̄s et miſerator. Ante omīa auteꝫ fr̄es mei nolite iurare: neqꝫ celum neqꝫ terrā neqꝫ ali­ud qd̓cūqꝫ iuramentum. Sit autem ẜmo vr̄ ē. ē. non.: vt ſub iudicio decidatis. Triſtat̉ autem aliquis vr̄m: oret equo animo et pſal­lat. Infirmatur quis in vobis: inducat preſbi teros eccleſie et orent ſuper euꝫ vnguentes euꝫ oleo ī nomine domini. Et oratio fidei ſaluabit ī firmum: et alleuabit eum domīꝰ: et ſi ī peccatis ſit dimittentur ei Confitēni ergo alterutꝝ pec cata veſtra: et orate pro inuicem vt ſaluemini. Multuꝫ enim valet precacō iuſti aſſidua He lias autem homo erat ſimilis nobis paſſibilis et oratione orauit vt non plueret ſuper terrā: et non pluit annos tres et menſes ſex. Et rurſuꝫ orauit: et celum dedit pluuiā: et terra dedit fruc tum ſuuꝫ. Fratres mei. ſi quis ex vobis erraue­rit a veritate ꝯu̓terit quis euꝫ. ſcire debet: qm̄ qui ꝯu̓ti fecei̓t pctōreꝫ ab e̓rore vie ſue ſaluabit aīam eiꝰ a mo̓te: et operit ml̓titudinē peccatoꝝ Explicit epl̓a canonica beati iacobi apl̓i. Inci­pit argumentum in epl̓am canonicaꝫ beati petri apoſtoli primam. Iſcipulos ſaluatōis inuicti toto orbe diffuſos et ꝑegrinos in hoc ſeculo monſtrat. p̄terite vide pe nitere ſuadet: et ī nouam vitā ficere tota ſolicitudīe exhorta tur ſymon petrus filiꝰ iohānis ꝓuincie galilee vico bethlaida frater andree apoſtoli. Explicit argumentum. Incipit epl̓a canonica beati petri apoſtoli prima. Etrus apoſtolus: ih̓u xp̄i. electis ad uenis diſperſionis pōthi galacie capa docie aſie et bithi­nie ſcd̓m ſciēciaꝫ dei patrꝭ ī ſanctifi­cacōnē ſpūs īobedi enciā et aſperſionē ſanguinis iheſu cri ſti: gͣcia vob̓ et pax multiplicet̉. Bn̄dictꝰ deuſ et pat̓ dn̄i nr̄i iheſu xp̄i ſcd̓m miſericordiā ſuā magnaꝫ regenerauit nos ī ſpē viuā reſurrec­tioneꝫ iheſu xp̄i ex mortuis ī hereditatē ī corrup tibilē et ī ꝯtāminatā īmarceſſibilē ꝯẜuatā ī ce lis: ī vob̓ qui ī v̓tute dei cuſtodimini fidem in ſalutē. paratam reuelari in tempore nouiſſimo