Epiſtola beati iude Prologus Vdas apoſtolus. fratres de cor ruptoribus vie veritatꝭ ita infor mat: vt illicitū eſſe diſſertet d̓ ſb̓ iugo ſemel eruto ẜuitutꝭ. d̓nuo oꝑam ſuā officijs nouāe ẜuilibꝰ Explicit argumētuꝫ. Incipit epl̓a btī iude apl̓i Ydaſ ih̓u xp̄i ẜuꝰ fr̄ autē iacobi: hijs qui ſūt in deo pre dilectis. et xp̄o ihe ſu ꝯſeruatꝭ et voca tis Miſericordia vo bis et pax et caritas adimpleat̉. Cariſ ſimi omnē ſollicitu dinē faciēs ſcribēdi vobis de ꝯmuni vr̄a ſalute neceſſe habui ſcribe re vobis: dep̄cās ſuꝑce̓tari ſemel tradite ſanctꝭ fidei. Subintroierunt enī qͥdam homīes qͥ olim p̄ſcripti ſūt ī hoc iudiciū impij: dn̄i nr̄i gͣciā trāſferētes ī luxuriā: ⁊ ſolū dn̄atoreꝫ ⁊ dn̄m nr̄m ihe ſum xp̄m negātes. Cōmonere aūt vos volo ſci entes ſemel om̄ia: qm̄ iheſus ppl̓um de terra egipti ſaluās. ſcd̓o eoſqͥ nō credider̄t ꝑdidit An gelos vero qͥ nō ſeruauer̄t ſuū pnͥcipatū ſꝫ dere liq̄runt ſuū domiciliū: in iudiciū magni diei vin culis eternis ſub caligine reſeruauit. Sicut ſodoma et gomorra et finitime ciuitates ſimilimo do exfornicate et abeuntes poſt carnem alteraꝫ: facti ſunt exemplum. ignis eterni penam ſuſtinētes. Similit̓ et hij quidē carnē maculant: dn̄acōnē aūt ſpernūt: maieſtatem autē blaſphemāt. Cū michabel archangelꝰ cū dyabolo diſputās altricaret̉ de moyſi corꝑe: nō ē auſus iudiciū īferre blaſphemie. ſꝫ dixit. Imperet tibi de us. Hij aūt q̄cūqꝫ qͥdē ignorāt blaſphemāt: q̄cū qꝫ aūt nitua̓lit̓ tāꝙͣ muta aīalia norūt: ī hijſco̓ rupūt̉. Ve illis qͥ viacay abier̄t: et errore balaam mercede effuſi ſūt: et ī ꝯtradictione chore a bierūt. Hij ſūt in epulis ſuis macule conuiuan tes: ſine timore. ſemetip̄os paſcentes: nubes ſi ne aqͣ. q̄a vētis circūferūt̉: abores autūnales. īfructuoſe. bis mortuo. eradicate: fluctꝰ feri ma ris. deſpumātes ſuas ꝯfuſiones: ſydera errācia: quibꝰ ꝓcella tenebraꝝ ẜuata eſt ī eternū. Pro phetauit aūt ⁊ d̓ hijs ſeptimꝰ ab adam. enoch dicens. Ecce venit dn̄s ī ſanctis milibꝰ ſuis facere iudiciū cōtra omnes: et arguere omnes impios de om̄ibꝰ oꝑbꝰ impietatꝭ eoꝝ. quibꝰ im pie egerūt: et de om̄ibꝰ durꝭ q̄ locuti ſunt contͣ deū peccatores impij Hij ſunt murmuratores q̄ reloſi ſcd̓m deſideria ſua ambulantes: et os eorū loquit̉ ſuꝑbia: mirātes ꝑſonas queſtus cau ſa. Vos aūt cariſſimi memores eſtote v̓boruꝫ q̄ p̄dicta ſūt ab apoſtolis domini noſtri iheſu xp̄i: qͥ dicebant vob̓ quoniaꝫ in nouiſſimis tꝑibꝰ ve ment illuſores ſcd̓m deſideria ſua ambulantes in īpietatibꝰ. Hij ſunt qui ſegregāt ſemetip̄os: animales: ſpiritum nō habētes. Vos autem ca riſſimi ſuꝑedificātes voſmetip̄os ſāctiſſime noſtre fidei: ī ſpū ſancto orātes. ip̄os vos in dilec tione dei ẜuate: expectantes miſericordiaꝫ domi ni nr̄i iheſu xp̄i ī vitā eternam. Et hos qͥdē a̓gu ite iudicatos: illos vero ſaluate de igne rapientes. Alijs aūt miſerēt ī timore: odiētes et eaꝫ q̄ carnalis eſt maculatā tunicā. Ei aūt qͥ potēs ē vos ꝯẜuare ſine peccato. et ꝯſtituere an̄ ꝯſpectū gl̓e ſue immaculatos in exultacōne: ſoli deo ſal uatori noſtro. ꝑ ih̓m xp̄ꝫ dn̄m nr̄m gl̓ia magni ficēcia imperiū et poteſtas ante omne ſeculuꝫ: et nunc et in omnia ſecula ſeculorum amen. Explicit epl̓a beati iude apl̓i Incipit prologus in apocalipſim. Phannes apl̓us et euangeliſta a xpoelectꝰ atqꝫ dilectꝰ. in tāto amore dilectiōis vberior habitꝰ eſt. vt ī cena ſupͣ pectꝰ eius recū beret et ad cruce aſſtāti ſoli mr̄eꝫ ꝓp̓aꝫ ꝯmēdaſſet: vt qͣꝫ nubere volentem ad ani plexū v̓ginitatꝭ aſciuerat: ip̄i ad cuſtodiēdā v̓ ginē tͣdidiſſet Hic itaqꝫ cū ꝓpt̓ v̓bum dei ⁊ teſti moniū ih̓u xp̄i ī pathmos īſulā ſortiret̉ exiliū: illic ab eodē apocalipſis poſtēſa deſcribit̉: vt ſi cut ī pͥncipio canonis id eſt libri geneſeos ī cor ruptibile pnͥcipiū p̄notat̉: ita eciā ī corruptibil̓ finis ꝑ v̓ginem in apocalipſi redderet̉ dicentis. Ego ſum alpha et o. iniciū et finis. Hic ē iohan nes. qͥ ſciēs ſuꝑueniſſe ſibi diē egreſſionis d̓ co̓ pore ꝯuocatꝭ ī epheſo diſcipul̓ d̓ſcēdit in d̓foſſum ſepultue̓ ſue locū: oracōneqꝫ ꝯpleta reddi dit ſpūm. taꝫ a dolore mortꝭ factꝰ extraneꝰ: ꝙͣ a corrupcōne carnis noſcit̉ alienꝰ. Cuiꝰ tamē ſcripture diſpoſitio vel libri ordinacō ideo a no bis ꝑ ſingula nō exponit̉: vt neſcientibꝰ inqui fruc rendi deſideriū collocet̉: ⁊ querētibꝰ laborꝭ tus. et deo magiſterij doctrina ſeruetur
zum Hauptmenü