De admi. ꝑi. tu. cu. Res tutores. Iſta. l. di­uiditur di uerſimode ẜm diuerſos doc. ego diuido ponēdo caſuꝫ ẜm qd̓ mihi vr̄ ꝓceſſiſſe de mē­te iuriſcōſulti. pͥmo ponit̉ thema vſqꝫ ad. tutoꝝ: in hac ꝑte eſt variatio: qꝛ ꝗdaꝫ ponūt tertius tutor geſſit ſe: ſed ꝯtutoribꝰ tutē telā cōmiſit. Alij tertius nullo geſſit: nec alteri cōmiſit: hoc mihi plꝫ tex. dicit nihil oīno geſſit. Seꝗtur. tutoꝝ. hic eſt ſcd̓a ꝑſ in anteꝙͣ iuriſcōſultus rn̄deat ad qōneꝫ ꝓpo­ſitā examīat gn̓aliter de natura obligationis plu riū tutoꝝ: dicit hec ē regula vt ꝑiculū ſit cōe oēs teneant̉ inſolidū. Sed iſta regl̓a hꝫ qͣſdaꝫ limitatōes vulgares qͣs iuriſcō. ponit: ſed p̄­ſupponit eas tanꝙͣ notas. pͥma regula ē ve­ra qn̄ oēs geſſerūt cōiter. ſecus ſi admīſtratō eēt diuiſa a teſtatore vel a iudice.. e. l. ſi duo. Item eſt vera ſi oēs geſſerūt. ſecus ſi vnꝰ geſſit alius : qꝛ tūc prius ꝯueniret̉ gerēs: vt.. e. l. tutores poſt.§. in..§. ſi tutor. Iteꝫ ſi oēs ſūt finita admīſtratōe ſoluēdo diuidit̉ ꝑiculū īter eos: vt .. e. l. emilius. His ergo p̄ſuppoſitis circa re gulā limitationē iuriſcō. in pͥn. format q̄dā du­bia: d̓termīat ex ꝗbꝰ pꝫ ſolutio ꝓpoſite qōnis. Seꝗtur ver. plane. eſt tertia ꝑticula in qua format vnū dubiū circa limitationem illā dice bat qn̄ diuiſa eſt admīſtratio a teſtatore vel a iudice ꝑiculū eſt cōe: eſt dubitatio talis: ꝗd ſi diuidit̉ admīſtratio tota: ſed aliqua res: vt puta pecūia fuit diuiſa īter tutores a teſtatore vl̓ a iudice. rn̄det̉ reſpectu illiꝰ pecūie eſt etiā ꝑi culum diuiſuꝫ: ꝗlibet tenetur eo accepit. No. id qd̓ oꝑat̉ diuiſio totiꝰ quo ad totū: idē oꝑat̉ diuiſio ꝑtis quo ad ꝑtem: facit.. e. l. ſi duo in fi. tene mēti iſtū caſuꝫ. Seꝗt̉. ſꝫ ſi ipſi. Iſta eſt qͣrta ꝑs ī format vnū dubiū circa regulā eſt ꝑiculū eſt cōe: ē talis dubitatio regula ꝓcedit īdubitāter: qn̄ hec actio dat̉ ad ī tereſſe. Sꝫ qꝛ qn̄qꝫ ꝯtra tutorē dat̉ actio penalis vocat̉ de rōnibus diſtrahēdis: an illa pena poſ ſit exigi a quolibet inſolidū: an ꝟo teneant̉ oēs cōiter ſicut ad ītereſſe. Et rn̄det̉ poſſit exi gi a quolibet inſolidū ſicut in alijs actionibꝰ ex delicto: īmo oēs tenent̉ cōiter ſicut qn̄ agit̉ ad ī tereſſe in qͣdruplo ineſt ſimplū: lꝫ ſecus ſit in a ctiōe furti. h. d. No. pl̓es cōueniūtur ex aliqͣ admīſtratōe ſiue ſint admīſtratores publici ſiue pͥuati tenent̉ ad pecuniā ſoluēdā ꝗlibet inſolidū: ſꝫ inter oēs ſufficit vna ſolutio: vt hic. .. de publi. l. ſi multi. ibi dixi. ad. l. iul. pecu. l. ſacrilegij.§. i. de iure fiſ. l. aufert̉.§. fi. qd̓ no. qꝛ ſe pe accidit qd̓ intellige ſi cōueniātur actōe ex ad­miniſtratōe illa. ſecus ſi ꝯuenirētur tanꝙͣ ꝗlibet tanꝙͣ admīſtrator: vt ſtatim dicā. Opp.. de iur. om̄. iu. l. ſi ꝗs id qd̓.§. fi.. l. ſe. So. ad miniſtratio mitigat delictū: vt tex. dicit: glo. ꝓbat̉ in. ll. allegatis. in ꝯtrarijs. ſecus ⁊cͣ. Ad iſtud op.. de his no. infa. l. athletas.§. ait p̄­tor: vbi lꝫ ꝗs tꝫ cauponā: ſub p̄textu caupone teneat mācipia q̄ſtuaria mitigat delictū glo. ſol. dic ibi ꝯuenit̉ rōne adminiſtratiōis ſed vt ꝗlibet tenēs mācipia q̄ſtuaria. Preterea ibi erat officiū publicū vtilitate auctoritate Op.. de tu. rōni. diſ. l. i.§. in tutela. Rn̄. fa teor tutor pōt ꝯueniri furti: tūc ꝯueniret̉ vt tutor: ſed vt ꝗlibet furtū faciēs: teneret̉ ẜm cōem naturā actōis furti: ꝯuenit̉ actōe de rōe diſtrahēda: ſic vt tutor. Op. in duplo inſit ſimplū: vt. l. ſi fure.. de ꝯdi. fur. Glo. in uoluit ſe: iſta eſt ꝟa ꝯuenit̉ actōe de rōe di­ſtrahēda in ꝯuenit̉ vt tutor admīſtratio mi tigat delictū: ibi qn̄ agit̉ actōne furti. Quero an qͣdruplū vel duplū ad qd̓ tenet̉ tutor actōne furti deuoluat̉ in actōe tutele: qͣſi tu or debuerit a ſe exigere. Gl. vr̄ tenere ſic: qd̓ eſt verum: qꝛ tūc debitū ex vna deuoluit̉ in actōe ex admi­niſtratōe: qn̄ eius cuiꝰ bona admīſtrant̉ intereſt vt. l. diuortio.. de neg. ge.. e. l. quotiēs.§. i. .§. ſe. ſed iſta actio furti eſt mere penalis: nec cōtinet intereſſe pupilli. gl. tn̄ ſic tenet. Seꝗt̉ . ſolū. eſt ꝗnta ꝑs in iuriſcō. format vnā dubitationē circa illā limitationē regule: dice bat tunc ꝑiculū cōe qn̄ geſſerūt oēs: ſecꝰ qn̄ vnus geſſit alius: dubitat̉ qͣliter ꝗs intelli­gat̉ gerere. Ad qd̓ rn̄det multū notabl̓r: ſiue ꝗs gerat ſe ſiue mandat alteri tutelā gerēdā: ſiue ꝯmittat ꝯtutori ſuo: ab eo recipit ſatiſdatōeꝫ ip̄e gerere vr̄: nec pōt defendi tanꝙͣ gerens. Seꝗt̉ ver. in eo nemo. Iſta eſt ſexta ꝑs ī iuriſcō. format vnā dubi. circa eādē limitationeꝫ dicebat ſi vnus geſſit: alius pͥus ꝯuenien eſſe gerētē. dubitat̉ ergo ꝗd ſi vnus geſſit ali­ alia neglexit: alius oīo geſſit: an in ge­ſtis ſeruet̉ ordo. Rn̄. niſi eſſent ꝯnexa his geſta ſūt. No. bn̄ iſtu caſuꝫ exēpla ponunt̉ in gl. Seꝗtur ver. qd̓ aūt. Iſta eſt ſeptima ꝑs in iuriſcō. format vnam dubitationē. circa illā limitationē regule: dicebat ſi tutores ſunt ſol­uēdo tꝑe finite tutele ꝑiculū diuidit̉ inter eos. ſecus ſi deſierint eſſe ſoluendo. Quero qͣliter deſinere eſſe ſoluēdo intelligit̉: rn̄ſio cla­ra eſt multū. No. tex. ibi naͣm aꝑte ꝓdigo ⁊cͣ. vbi videt̉ caſus lꝫ ꝗs ſit manifeſte ꝓdigus: tn̄ valēt geſta niſi interdicatur ſibi adminiſtra tio: qd̓ plene examinaui in. l. is cui bonis. de ver. oblig. No. tex. ibi vel cuius bona venerūt. ex quo collige qn̄ bona alicuius venduntur ad petitionē creditoris p̄ſumptio eſt ſit ſoluē do. Op.. de ma. ꝯue. l. i.§. ſi magiſtratꝰ. So. dicit glo. aliud in magiſtratibus excuſant̉ ſi tu tor quē dederūt erat ad initio ſoluēdo: aliud in cōtutoribus ita demū excuſantur ſi erant ſol­uēdo tꝑe finite tutele. Dy. dicit hoc eſt ve qn̄ magiſtratus dedit tutoreꝫ: accepit ſatiſ­dationē: ſed ſi ſatiſdationē accepit: tūc ex cuſat̉: niſi ſoluēdo ſit tꝑe finite tutele: vt. l. emili us.. e. Ex p̄dictis oībus apparet ſolutio. q. poſite. in pͥn. l. ſi diligenter aduertat̉. Ultimo circa iſtā materiā eſt diſtinguēdum: tn̄ qꝛ glo. ali bi iſtam materiā tractauit.ſ. in. l. i.§. nunc tracte mus de tu. ra. diſt. iſtā. l. diligenter aduer tit: ideo ibi dicemus. Ex. l. ſequenti. Tutor alicui vēditā: ſi ille ſoluat p̄ciuꝫ pōt retinere: ſi ipſe tātūdē de ſuo expēdit in uti litatē pupilli vēditio iuſte facta fuerit. Utor rerū. pupilli iuſte vēditā pōt tutor ſibi licite retinere ſi emptor p̄cium ſol uit: ipſe tutor p̄ciū de ſuo in vtilitatē pupilli uertit. h. d. eſt ſingularis notabilis caſus. in­nuit tenet emptio facta ſe auctore. Cōtra.. ti. tu.i. l. pupillus.§. itē ip̄e tutor. Glo. inuoluit ſe multū ſolutione huiꝰ cōtrarij. tu dic tutoriſ auctoritas fuit ab initio iuſte interpoſita al­teri fuit facta vēditio: vn̄ abſqꝫ noua auctoritate ſoluēte emptore potuit tutor ſibi retinere pa bona fide. ar.. e. l. exiſtimo. fa.. de le. iij. .l. pater.§. xv. eniꝫ vr̄ noua emptio: ſed anti qua emptōis in ꝑſonā tutoris trāſlatio: etiam ſo. gl. dic̄ hic emit palā bona fide eſt vera