De admi. ⁊ ꝑi. tu. ⁊ cu. Res tutores. Iſta. l. diuiditur di uerſimode ẜm diuerſos doc. ego diuido eā ponēdo caſuꝫ ẜm qd̓ mihi vr̄ ꝓceſſiſſe de mēte iuriſcōſulti. pͥmo ponit̉ thema ⁊ qō vſqꝫ ad ꝟ. ⁊ tutoꝝ: ⁊ in hac ꝑte eſt variatio: qꝛ ꝗdaꝫ ponūt ꝙ tertius tutor nō geſſit ꝑ ſe: ſed ꝯtutoribꝰ tutē telā cōmiſit. Alij ꝙ tertius nullo mō geſſit: nec alteri cōmiſit: ⁊ hoc mihi plꝫ ꝑ tex. ꝗ dicit nihil oīno geſſit. ¶ Seꝗtur ꝟ. ⁊ tutoꝝ. hic eſt ſcd̓a ꝑſ in qͣ anteꝙͣ iuriſcōſultus rn̄deat ad qōneꝫ ꝓpoſitā examīat gn̓aliter de natura obligationis plu riū tutoꝝ: ⁊ dicit ꝙ hec ē regula vt ꝑiculū ſit cōe ⁊ oēs teneant̉ inſolidū. Sed iſta regl̓a hꝫ qͣſdaꝫ limitatōes vulgares qͣs iuriſcō. nō ponit: ſed p̄ſupponit eas tanꝙͣ notas. pͥma ꝙ h̓ regula ē vera qn̄ oēs geſſerūt cōiter. ſecus ſi admīſtratō eēt diuiſa a teſtatore vel a iudice. sͣ. e. l. ſi duo. Item eſt vera ſi oēs geſſerūt. ſecus ſi vnꝰ geſſit ⁊ alius nō: qꝛ tūc prius ꝯueniret̉ gerēs: vt. sͣ. e. l. tutores ꝗ poſt.§. in eū. ⁊.§. ſi tutor. Iteꝫ ſi oēs ſūt finita admīſtratōe ſoluēdo diuidit̉ ꝑiculū īter eos: vt .sͣ. e. l. emilius. ¶ His ergo p̄ſuppoſitis circa re gulā ⁊ limitationē iuriſcō. in pͥn. format q̄dā dubia: ⁊ d̓termīat ex ꝗbꝰ pꝫ ſolutio ꝓpoſite qōnis. ¶ Seꝗtur ver. plane. hͨ eſt tertia ꝑticula in qua format vnū dubiū circa limitationem illā q̄ dice bat ꝙ qn̄ diuiſa eſt admīſtratio a teſtatore vel a iudice ꝑiculū nō eſt cōe: ⁊ eſt dubitatio talis: ꝗd ſi nō diuidit̉ admīſtratio tota: ſed aliqua res: vt puta pecūia fuit diuiſa īter tutores a teſtatore vl̓ a iudice. rn̄det̉ ꝙ reſpectu illiꝰ pecūie eſt etiā ꝑi culum diuiſuꝫ: ⁊ ꝗlibet tenetur ꝓ eo ꝙ accepit. ¶ No. ꝙ id qd̓ oꝑat̉ diuiſio totiꝰ quo ad totū: idē oꝑat̉ diuiſio ꝑtis quo ad ꝑtem: facit. sͣ. e. l. ſi duo in fi. ⁊ tene mēti iſtū caſuꝫ. ¶ Seꝗt̉ ꝟ. ſꝫ ſi ipſi. Iſta eſt qͣrta ꝑs ī qͣ format vnū dubiū circa regulā q̄ eſt ꝙ ꝑiculū eſt cōe: ⁊ ē talis dubitatio regula ꝓcedit īdubitāter: qn̄ hec actio dat̉ ad ī tereſſe. Sꝫ qꝛ qn̄qꝫ ꝯtra tutorē dat̉ actio penalis q̄ vocat̉ de rōnibus diſtrahēdis: an illa pena poſ ſit exigi a quolibet inſolidū: an ꝟo teneant̉ oēs cōiter ſicut ad ītereſſe. Et rn̄det̉ ꝙ nō poſſit exi gi a quolibet inſolidū ſicut in alijs actionibꝰ ex delicto: īmo oēs tenent̉ cōiter ſicut qn̄ agit̉ ad ī tereſſe ⁊ in qͣdruplo ineſt ſimplū: lꝫ ſecus ſit in a ctiōe furti. h. d. ¶ No. ꝙ qū pl̓es cōueniūtur ex aliqͣ admīſtratōe ſiue ſint admīſtratores publici ſiue pͥuati nō tenent̉ ad pecuniā ſoluēdā ꝗlibet inſolidū: ſꝫ inter oēs ſufficit vna ſolutio: vt hic. ⁊ .jͣ. de publi. l. ſi multi. ⁊ ibi dixi. ⁊ ad. l. iul. pecu. l. ſacrilegij.§. i. de iure fiſ. l. aufert̉.§. fi. qd̓ no. qꝛ ſe pe accidit qd̓ intellige ſi cōueniātur actōe ex adminiſtratōe illa. ſecus ſi ꝯuenirētur tanꝙͣ ꝗlibet nō tanꝙͣ admīſtrator: vt ſtatim dicā. ¶ Opp. sͣ. de iur. om̄. iu. l. ſi ꝗs id qd̓.§. fi. cū. l. ſe. So. hͨ ad miniſtratio mitigat delictū: vt tex. dicit: ⁊ glo. ⁊ ꝓbat̉ in. ll. allegatis. in ꝯtrarijs. ſecus ⁊cͣ. ¶ Ad iſtud op. sͣ. de his ꝗ no. infa. l. athletas.§. ait p̄tor: vbi lꝫ ꝗs tꝫ cauponā: ⁊ ſub p̄textu caupone teneat mācipia q̄ſtuaria nō mitigat delictū glo. nō ſol. dic ꝙ ibi nō ꝯuenit̉ rōne adminiſtratiōis ſed vt ꝗlibet tenēs mācipia q̄ſtuaria. Preterea ibi nō erat officiū publicū vtilitate ⁊ auctoritate ¶ Op. jͣ. de tu. ⁊ rōni. diſ. l. i.§. in tutela. Rn̄. fa teor ꝙ tutor pōt ꝯueniri furti: ⁊ tūc nō ꝯueniret̉ vt tutor: ſed vt ꝗlibet furtū faciēs: ⁊ teneret̉ ẜm cōem naturā actōis furti: hͨ ꝯuenit̉ actōe de rōe diſtrahēda: ⁊ ſic vt tutor. ¶ Op. ꝙ in duplo nō inſit ſimplū: vt. l. ſi ꝓ fure. sͣ. de ꝯdi. fur. Glo. in uoluit ſe: iſta eſt ꝟa ꝙ hͦ ꝯuenit̉ actōe de rōe diſtrahēda in qͣ ꝯuenit̉ vt tutor ⁊ admīſtratio mi tigat delictū: ibi qn̄ agit̉ actōne furti. ¶ Quero an qͣdruplū vel duplū ad qd̓ tenet̉ tutor actōne furti deuoluat̉ in actōe tutele: qͣſi tu or debuerit a ſe exigere. Gl. vr̄ tenere ꝙ ſic: qd̓ eſt verum: qꝛ tūc debitū ex vna cā deuoluit̉ in actōe ex adminiſtratōe: qn̄ eius cuiꝰ bona admīſtrant̉ intereſt vt. l. diuortio. sͣ. de neg. ge. ⁊ sͣ. e. l. quotiēs.§. i. ⁊ .§. ſe. ſed iſta actio furti nō eſt mere penalis: nec cōtinet intereſſe pupilli. gl. tn̄ ſic tenet. ¶ Seꝗt̉ ꝟ. nō ſolū. hͨ eſt ꝗnta ꝑs in qͣ iuriſcō. format vnā dubitationē circa illā limitationē regule: q̄ dice bat tunc ꝑiculū eē cōe qn̄ geſſerūt oēs: ſecꝰ qn̄ vnus geſſit alius nō: ⁊ dubitat̉ qͣliter ꝗs intelligat̉ gerere. Ad qd̓ rn̄det multū notabl̓r: ſiue ꝗs gerat ꝑ ſe ſiue mandat alteri tutelā gerēdā: ſiue ꝯmittat ꝯtutori ſuo: ⁊ ab eo recipit ſatiſdatōeꝫ ip̄e gerere vr̄: nec pōt defendi tanꝙͣ nō gerens. ¶ Seꝗt̉ ver. in eo ꝙ nemo. Iſta eſt ſexta ꝑs ī qͣ iuriſcō. format vnā dubi. circa eādē limitationeꝫ qͥ dicebat ſi vnus geſſit: ⁊ alius nō pͥus ꝯuenien dū eſſe gerētē. dubitat̉ ergo ꝗd ſi vnus geſſit aliqͣ ⁊ alia neglexit: alius oīo nō geſſit: an in nō geſtis ſeruet̉ ordo. Rn̄. ꝙ nō niſi eſſent ꝯnexa his q̄ geſta ſūt. No. bn̄ iſtu caſuꝫ ⁊ exēpla q̄ ponunt̉ in gl. ¶ Seꝗtur ver. qd̓ aūt. Iſta eſt ſeptima ꝑs in qͣ iuriſcō. format vnam dubitationē. circa illā limitationē regule: q̄ dicebat ſi tutores ſunt ſoluēdo tꝑe finite tutele ꝑiculū diuidit̉ inter eos. ſecus ſi deſierint eſſe ſoluendo. ¶ Quero qͣliter deſinere eſſe ſoluēdo intelligit̉: ⁊ qō ⁊ rn̄ſio clara eſt multū. ¶ No. tex. ibi naͣm aꝑte ꝓdigo ⁊cͣ. vbi videt̉ caſus ꝙ lꝫ ꝗs ſit manifeſte ꝓdigus: tn̄ valēt geſta ꝑ eū niſi interdicatur ſibi adminiſtra tio: qd̓ plene examinaui in. l. is cui bonis. de ver. oblig. ¶ No. tex. ibi vel cuius bona venerūt. ex quo collige ꝙ qn̄ bona alicuius venduntur ad petitionē creditoris p̄ſumptio eſt ꝙ nō ſit ſoluē do. ¶ Op. jͣ. de ma. ꝯue. l. i.§. ſi magiſtratꝰ. So. dicit glo. aliud in magiſtratibus ꝗ excuſant̉ ſi tu tor quē dederūt erat ad initio ſoluēdo: aliud in cōtutoribus ꝗ ita demū excuſantur ſi erant ſoluēdo tꝑe finite tutele. Dy. dicit ꝙ hoc nō eſt ve rū qn̄ magiſtratus dedit tutoreꝫ: ⁊ accepit ſatiſdationē: ſed ſi ſatiſdationē nō accepit: tūc nō ex cuſat̉: niſi ſoluēdo ſit tꝑe finite tutele: vt. l. emili us. sͣ. e. Ex p̄dictis oībus apparet ſolutio. q. ꝓ poſite. in pͥn. l. ſi diligenter aduertat̉. ¶ Ultimo circa iſtā materiā eſt diſtinguēdum: tn̄ qꝛ glo. ali bi iſtam materiā tractauit.ſ. in. l. i.§. nunc tracte mus de tu. ⁊ ra. diſt. ⁊ iſtā. l. nō diligenter aduer tit: ideo ibi dicemus. Ex. l. ſequenti. ¶ Tutor rē alicui vēditā: ſi ille nō ſoluat p̄ciuꝫ pōt retinere: ſi ipſe tātūdē de ſuo expēdit in uti litatē pupilli ⁊ vēditio iuſte facta fuerit. Utor rerū. Rē pupilli iuſte vēditā pōt tutor ſibi licite retinere ſi emptor p̄cium nō ſol uit: ⁊ ipſe tutor p̄ciū de ſuo in vtilitatē pupilli ꝯ uertit. h. d. ⁊ eſt ſingularis ⁊ notabilis caſus. innuit ꝙ tenet emptio facta ſe auctore. Cōtra. jͣ. ti. tu.i. l. pupillus.§. itē ip̄e tutor. Glo. inuoluit ſe multū ꝓ ſolutione huiꝰ cōtrarij. tu dic ꝙ tutoriſ auctoritas fuit ab initio hͦ iuſte interpoſita cū alteri fuit facta vēditio: vn̄ abſqꝫ noua auctoritate nō ſoluēte emptore potuit tutor ſibi retinere pa lā ⁊ bona fide. ar. sͣ. e. l. nō exiſtimo. fa. jͣ. de le. iij. .l. pater.§. xv. Nō eniꝫ vr̄ noua emptio: ſed anti qua emptōis in ꝑſonā tutoris trāſlatio: ⁊ etiam ſo. gl. q̄ dic̄ ꝙ hic emit palā ⁊ bona fide eſt vera