ſꝫ receptores ẜm Inno. dicunt̉ aduocati. in. c. exparte de poſtu.Recuſatio ẜm ſpe. eo. ti. ē iuriſdictiōis vel audientie cā ſuſpitiōis ꝓpoſita declinatio. vt. C. deiud̓. l. aꝑtiſſimi. et dic vt no. ibi ⁊. ff. de li. ca. inl. fi. ⁊. C. de in. do. l. q̄ et. de fo. ꝯpe. ſi ꝗs. ⁊ melius. de ap. c. ij. in glo. ij. ⁊ ſit vſqꝫ ad. xx. dies ẜmleges. vt. C. de li. ꝯte. aūt offerat̉.Recta linea aſcendēs ſunt. pr̄ auus ꝓauus abauus attauus tritauꝰ. ſicut in feminis lineā dicimus matreꝫ auiam ꝓauiā abauiam.Recta linea deſcendens ſunt. filius filia neposneptis ꝓnepos ꝓneptis abnepos.Reciſius.i. breuiꝰ. c. cū ſit romana. de ap.Reciſoria actio. re. sͣ. actio. reci.Recte notat iuſticiā ſicut rite ſolennitateꝫ. ff. deinoff. teſ. l. ij. ī glo. ⁊ ſic ſtat aliꝗd actū eē rite videlicet ẜm ordinem vel ſolennitatē iuris. qd̓ innō eſt actū recte. ſcꝫ ẜm iuſticiam equitatem. vtno. in cle. fi. de ap. ⁊ no. in. c. qm̄ cōtra. d̓ ꝓba. etē glo. in. l. iuſte poſſidet̉. ff. de acqui. poſ.Rector eccīe parrochial̓ hꝫ tātū ius in eccleſiaſua. qͣntū habet p̄latus in eccīa collegiata. vt inc. vl. de lo. et ꝯduc. in glo. v̓. expelli potuiſſet. q̄ ēſingularis. et dn̄s anto. de butrio dicit eā alibinō reꝑire in toto corꝑe iuris.Rector vniuerſitatis in ytalia. ē ꝯpetēs ī declarādo capitaneū ciuitatis ꝑiuꝝ ẜm lu. d̓ ro. ī ſingularibꝰ. licet ꝗdeꝫ igͦrantes de hoc dubitēt ẜmeundē. ſꝫ dubitare nō dn̄t. qꝛ lex punit ꝑiurū. gͦiudex ſecularis pt̄ declarare ꝑiuꝝ. l. j. ff. ad t̓pil.Recontrahit̉ obligatio ꝑ traditiōem rei ab altera ꝑte certo pacto. inſti. q. mo. re. ꝯtra. ob. pertotum.Recōuentio vt fiat in crimīalibꝰ diſtinguit̉ aūtreus accuſatus ſubiecit crimē ꝯtra ſuū accuſatorem in modū exceptiōis. aut in modū accuſationis. Si in modū excep. tūc excipiēs audiet̉. c.cū dilectus. de or. cog. Si in mod̓ accuſationisobijcit vel recōuentiōis. tūc aut nomē rei delatieſt ſcriptum in matricula eoꝝ aūt nō. primo caſu pt̄ recuſare accuſatorē. niſi ſuā vel ſuoꝝ ꝓſequeretur in iuriā. ſcd̓o v̓o caſu aūt reus vult ſuum accuſatorē recōuenire de maiori crimīe ⁊ pt̄aūt de pari crimīe. vel minori et nō pt̄. vt ꝓbat̉iij. q. xj. neganda. ⁊. c. ſeq̄nti. et no. in. c. at ſi clerici. de iudi.Reda eſt quoddam vehiculuꝫ. adeundum et redeundi et eſt qͣtuor rotarum.Redibitio eſt emptionis ſolutio. vt. ff. d̓ acqui.poſ. l. pomponius.§. preterea. in fi.Redibere eſt aliquem facere rehabere iterumquod prius habuit. vt. ff. de edili. edic. et redib.act. l. redibere in prin.Redibitoria actio. re. sͣ. actio redibitoria.Refragari eſt nocere vel impedire ſiue contradicere.Referre quandoqꝫ idem eſt quod accuſare aliquem.Referendarij ſunt aduocati qui referunt hominum negotia.Regula ẜm azo. ē pluriū rerū narratione factaꝯpendioſa traditio. vel ē cōpēdioſa diffinitio rerum vniuerſitatē cōplectens. Item regula quādoqꝫ dicit̉ ſpecialis norma vel modꝰ viuēdi monachoꝝ vel canonicoꝝ. qꝛ talis normā recte viuendi p̄bet. de ſta. mo. ꝑ to. et inde dicit̉ regularis. Iteꝫ qn̄qꝫ regula dicit̉ ꝯſtitutio canonica.xj. di. hͦ veſtre indicimꝰ caritati. Itē regula ẜmgoff. et legiſtas eſt. q̄ rem breuiter enarrat. vt exea ius ſūmat̉. ſꝫ ex iure qd̓ ē regulare fiat. vt. ff.de re. iu. l. regula. nam ex regula nō ſit ius ſꝫ exiure qd̓ eſt regulare ſit regula. al̓s em̄ dici deberet ius regularū et nō regula iuris. Et dicit̉ regula ideo. qꝛ recte ducit nec aliorum trahit qͣſia rego. eo ꝙ recte regat. et debet regula fieri ſigͦvniuerſali vel indeffinito. Aliter in grāmaticaregula ē multoꝝ ſimiliū collectō vel coniunctioQuid ſit regula vel poteſtas eius. ꝗs effectꝰ. qd̓officium eius. et qͣliter ꝑdit officiū ſuū. dic vt. ff.de regu. iu. l. j. e. ti. in rub̓. li. vj. Sed vtrum regula comprehendat in ſe excepōnes fuerūt opique no. ff. e. ti. l. j. et fa. quod no. in. c. regula. iij.di. Solutio. quo ad poteſtatem verborum quein ea proferuntur vniuerſaliter vel indefinite affirmatiue vel negatiue. tunc comp̄hendit exceptiones. al̓s nō diceretur exceptio vt omīs homo currit preter equum. non eſt exceptio. quiaequus non ꝯprehēdit̉ ibi. Sed quo ad materiāde qua fit mentio quo ad iuris determinationeexceptio non comprehēdit̉ ſub regula: quia contraria ratio et ius ē in exceptiōe ꝙ in regula. dehoc vid̓ glo. in rub̓. de re. iu. li. vj. Et quod ſit officiū et ptās regule. an ius nouū ꝯſtituat. an antiqum recitet. datur diſtinctio ibidem. Nā doc.dicunt tres caſus vel ſpecies caſuum eſſe. quidādeterminati ſunt. alij ſunt excepti a legis determinatione. et in illis regula non conſtituit ius.quia in primis inuenit iam conſtitutum. et ſecundi nō clauduntur ſub regule determinationetercij ſunt in quibus eſt eadem equitas que etiam ē in caſibus a iure determinantis. nec tamēreperiuntur a iure poſiti. et in illis facit regulaius propter ydemptitatem rationis. non pacientis ius ſimilium caſuum eſſe diuerſum. cuiꝰibi datur apertior diſtinctio. aut conſtitutio iuris precedit traditionem regule. vt locum habeat diſtinctio predictorum caſuum. ſꝫ vbi non eſtconſtitutio an regl̓e diſpoſitiōem ſꝫ inuenit̉ ſolaſimplex tͣditio regule. tunc ipſa regula eſt ius.
