Seite
runt vel impenderunt. cum ipſi hoc viderent et audirent. Senatuſcō. terculianum quo cauetur matri n̄ auie de teſta. ſucceſſione deferenda. vt mater in­genua trium liberorum ius hn̄s ſi libertina qͣr to filio ſuccedit defuncto. non exiſtentibus vlti­mis liberis vel emancipatis nec a mr̄e nec a pa­tre defuncti ſed nouo iure. et ſi ſolum vnum pe­periſſet. ſiue ſit ingenua ſiue libertina. idem ius verſatur. Uel ſenatuſconſultū terculianum di citur cū matres vocantur ad hereditates filioꝝ ſenatuſconſul. tercul. vt inſti. de teſta. per totum et no. ff. de excep. rei iud̓. l. ſi iure. in prin. ⁊ ma­xime in. l. j. ff. eodem titulo. Senatuſcon. trayanū al̓s caruianuꝫ ſtatuit ſi inter plures heredes infans ſit qui fari non poſ­ſit. et ipſi rogentur ſeruum manumittere. nō iō libertas intercidatur qꝛ fari non poteſt infans nec ſeruum poteſt vendere. ſed eſtimanti par­tibꝰ ſeruū manumittant. ſalua portione infātis Senatuſconſul. damaſianum dicitur. quo cau­tum ē ſi abeſt ille iuſta cauſa qui libertatē d̓bet. et hoc pronunciatum ſit. ꝙ perinde libertas ei ꝯpetit. vt ſi ab ipſo directe data eſſet. Senatuſconſul. trebel. a nouo iure incremētu et formam hanc accepit. vt excluſo ſenatuſcōſul to pagaziano. liceat hereditatem reſtituenti qͣ­tam partem retinere. inter ipſum et fideicōmiſ­ſarium pro rata portione. dimiſſis actionibus contra cōmunem ſtipulationem. et ſi totaꝫ here ditatem volens reſtituerit ad eum et in eum om nes tranſfert ſtipulationes. Senatuſcon. turpilianū. qͦ ſtatuit̉ ne quis publi­ci iudicij crimen intentās ab accuſatione publi­ci criminis cauſa ordīata.i. pꝰ inſcriptionē et fi de iuſſionē datā deſiſtat abolitiōe nō impetrata Senatuſconſul. velleyanuꝫ inductum eſt in fa uorem mulierum.ſ. illarum q̄ leuitate ſua et ſe rus fragilitate ſe et ſua obligant. ꝓ alijs fideiu­bendo vel obligationem in ſe recipiendo. ꝑ hoc in ſenatuſconſultum eis ſubuenit̉. ⁊ conceditur vt ipſe indemnes ſeruent̉. et ſi cōueniant̉ pro ta­li obligatione. poſſunt opponere exceptiōꝫ ſena­tuſconſulti velle. ceſſat at hͦ ſenatu. cū ml̓r renū ciauit velle. ⁊ oī auxilio. ff. e. ti. l. vl. ⁊ dictū eſt a velleyano ꝯſule. ꝗ fuit autor illius ſtatuti. Et nota ꝙ ml̓ier pt̄ renūciare velleyano abſqꝫ alia certioratione vt notat̉ in. l. iuris ignorātia. C. ꝗ admit. ad bo. poſ. et bal. ibideꝫ diſtinguit tria membra. aut mulieris interceſſio vel fideiuſſio ē ẜm leges. aut p̄ter leges. aut cōtra. Primo ca­ſu nō ē q̄renda certificatio. cum nō ſit opꝰ renū­ciatione exqͦ lege ꝑmittēte fideiuſſit. Et ſunt qn̄ qꝫ caſus. Primus ſi interdicendo aliquā pecu niam recipit et ſic ſe obligat. l. antiqͣ. in prin. ff. ad velle. Scd̓s ſi ſcd̓o interceſſit. l. ſi ml̓r perfe­cte etatis. ff. eo. ti. Terciꝰ ſi ꝓ dote fideiubeat. l. j. fi. eo. ti. Quartꝰ ſi ꝓ libertate alicꝰ et in cauſa pia. Quintꝰ ſi apd̓ minoreꝫ intercedat. ff. de mi­no. l. ſi apd̓. Scd̓o caſu aūt ē certificata aut nō ſi pͥmū valet renūciatio ẜuata ſolennitate. vicꝫ cū inſtrumēto publico ⁊ teſtiū ſubſcpͥtiōe. ſi ſcd̓ꝫ nō valet. Fallit tn̄ in duobꝰ caſibꝰ. Prīo qn̄ fit renūciatio in iudicio valet colore et fauore iudi cij. ſcd̓o ſi interueīt iuramētū. valet ẜm bar. in. l. ſciendū. ff. de v̓. ob. et ẜm. bal. in autē. ſacramen ta pubeꝝ. C. ſi aduerſus vē. Tercio caſu ꝯtin­git cōtra legē fideiubere duobꝰ modis. Primo ꝓ marito nō in ſui vtilitatē ſed mariti. ſcd̓o ob­miſſa ſolēnitate īſtrum̄ti et teſtiū. hec addit bal. ſuꝑ additiōibꝰ Io. an. ī ſpe. e. ti. d̓ diſpu. ⁊ all̓. Senatuſcō. iunianū pꝰ vocationē ad libertateꝫ ꝓducit ꝓpriū heredeꝫ ſeruū vel emptū ſiue dn̄s ex iuſta cā abſit ſiue latitet. ſiue non vult manu mittere. ſic ſeruilis ꝯditiōis ſcitis pͥuatis pactis ſuā velit mutare ſententiā ſiue ꝯdictiōeꝫ. pena ꝯͣ colluſorē ꝓmiſſa ⁊ detegenti p̄mia taliter donā do. vt de iurepa. nāciſcat̉. Senatuſcō. voluſianuꝫ ſtatuit. ꝙ ꝗ improbe in liteꝫ coeūt. aut ꝗcꝗd ex ꝯdemnatiōe in rem ipſi redditū ſiue relatū ſit. l. iul̓. de pͥuata vi tenet̉. Senatuſcon. fauianū in diſſuetudineꝫ abijt: in troducēs adoptionē fieri ꝑ tres mares adoptā­tes et tres intercedētes emancipationes. Senatuſcō. largicianū merito ē abrogatū. lati­nā inducēs libertatē. qͣ ꝗs morte ſua recipiebat̉ extra libertatē. Snīa ẜm azo. in ſum. C. quō ⁊ qn̄ in. ſen. ꝓfer. de. Qn̄qꝫ pt̄ dici cuiuſcūqꝫ or̄ois ſigͥficatio. qn̄ qꝫ poīt̉ ꝓ opinione mgr̄oꝝ. qn̄qꝫ dicit̉ ꝗcꝗd ali­cui de re aqͣ placet. qn̄qꝫ ē deportatio qn̄qꝫ ex­coīcatō vl̓ interdictū ſꝫ imprope. qꝛ excōicatō vl̓ interdictū potiꝰ punit ꝙͣ finē cauſe impoīt: ideo potiꝰ pt̄ pena dici ꝙͣ ſnīa vl̓ diffinitio. qn̄qꝫ ſnīa dr̄ qd̓cūqꝫ iudicātis p̄ceptū. n̄ nat̉e n̄ iuri n̄ bo­nis moribꝰ ꝯͣriū. Et ẜm hāc ſigͥficationē diſtin­guit̉. qꝛ ſnīaꝝ alia ē diffinitīa. alia int̓locutoria alia ꝯuētiōal̓. alia que dr̄ p̄ceptuꝫ. alia mulcta. alia diſpēſatōis. Et pt̄ ſic deſcribi. Snīa diffini­tiua ē diffinitio iudicial̓ ꝯͣuerſie finē īponēs. ff. eo. ti. l. j. Et addūt ꝗdā ad diffinitiōem. indubi­tata. ⁊ q̄ nll̓o remedio attēptari poſſit. ꝑ. l. elegā ter.§. ſi pꝰ rē iudicatā. ff. de tͣnſact. Ul̓ ſic deſcri­bit̉. ſnīa diffinitiua ē diffinitio iudicial̓ ꝯͣuerſie finē īponēs ex ꝓnūciatōe iudicis dānatiōeꝫ vel abſolutōeꝫ ꝯtinēs. ⁊ pͥncipalē diffinit q̄ſtionē. vt qn̄ auditis vtriuſqꝫ ꝑtis allegatōibꝰ. cā t̓mīat̉ et finis pͥncipali negotio īponit̉. quā ſel̓ latā iu­dex reuocare non p̄t. et iudex eſſe deſinit et offi­cio ſuo fungitur. licet retineat iuriſdictionem