Seite
⁊cͣ. dicit̉ nō eē ſuꝰ. nec patit̉ vēditōeꝫ al̓s vēdica tōꝫ d̓ qͣ ibi. Nā n̄ ſe occl̓tat q̄ ſuꝰ n̄ ē. vt ī.§. adeo p̄alle. Itē ſuum eſt verbū ambignū. iō dicēs ſuū nō eſſe. adicere debet neqꝫ ſibi ꝯmune. ff. de ver. ſig. l. pupillus. in fi. ⁊cͣ. ⁊ ſic qd̓ ꝯmune eſt meuꝫ dici poteſt. vt. l. ſerui electōꝫ.§. adeo. ff. de le. j. Abellarius ſiue tabellio eſt publica ꝑſona ſacram̄ to aſtricta in ciuitate. vt rōnes et acta in formā publicam redigat a pͥncipe ad hoc officium deputatus ⁊ ꝯfirmatus Uel ſit. eſt ꝑſona publica habens officium ſcri­bendi inſtrumēta ſuꝑ ꝯtractibus vl̓ alijs rebus ad faciendum fidem ſuꝑ eiſdem. Et tabelliona­tus officiū ꝑ beneficij ſubtractionē appellatione poſtpoſita interdici debet clericis in ſacris ordi nibꝰ cōſtitutis. c. ſicut. C. ne cle. vel mo. Et dat ibi glo. rationē. qꝛ genus negatōis eſt. Et finali ter tenet glo. ꝙ in cauſa eccleſiaſtica vel ſpūali pt̄ exercere officiū. vt. c. qm̄. de ꝓba. ⁊.xxvij. q. ij. multoꝝ. Itē tabellio debet eſſe requiſitꝰ ⁊ roga­tus. vt in ſpe. de inſtru. edi.§. ij. perſi. ſed pone. ⁊ .§. iij. in. j. columna. vt eſt glo. ī verbo. requiſitis in cle. romana. de iureiur̄. Item tabellio cōpel­litur ꝯficere inſtrumēta ſi rogetur. ſed pone mā­dato ſuꝑioris nō vult ꝯficere. quid erit? Reſpō­det̉ ꝙ priuat̉ officio tabellionatꝰ ẜm Baldum ī l. prouidendū. C. de poſtulā. Et eſt rō. qꝛ eſt ſer­uus publicus. hoc tn̄ limitat̉ niſi vna cum offi­cio notariatus habeat illud officium annexū. ⁊ illud ꝑ quinquenniū exercuerit: tunc em̄ inuitꝰ rogari nō pt̄. Caſus eſt vnicꝰ ⁊ ſingularis. vt ibi notat. Ange. in. l. j. C. de tabul. li. x. Sed queri tur vtꝝ tabellio qn̄cunqꝫ vult poſſit renunciare officio tabellionatus. Reſpondet̉ ꝙ non. rō. ꝗa nemo pt̄ renunciare ſuo efficio niſi in manꝰ ſuꝑ­oris ꝯcedentis. l. legantis. ff. d̓ offi. p̄ſi. c. admo­net. d̓ renūc. ⁊. c. ꝙ in dubijs. e. ti. Bal. ad hͦ in­ducit. l. filijs. ff. de fur. Item querit̉ an tabelliōi cui tꝑe rogatus fuit ſolutum de mercede ꝯfectio­nis inſtrumenti. debeat iteꝝ ſolui qn̄ pars velit habere copiam inſtrumēti. Reſpondetur ꝙ ſic. glo. eſt no. in. l. fi.§. exemplaria. C. de prin. agē in re. li. xij. qd̓ eſt menti tenenduꝫ. ẜm lud̓. d̓ ro. quia quottidianum. cetera ꝙͣplura. vide ſupra. de I. ⁊ Q. Et quot perſoīs equiualeat tabellio in fide ſcriptis adhibenda. eſt glo. ī verbo duos viros. in. c. quoniam contra falſam. de ꝓba. Et nota. licet ſacerdos non debeat exercere officiū tabellionatus. c. ſicut te. p̄alle. tamen ſi conficit valet ẜm Bar. in. l. vniuerſis. C. de eden. Sed pone ſacerdos ſcribit legatum ſue eccleſie. vt ta bellio. an talis ſcriptura valeat ⁊ ꝓbet. Reſpō­detur ꝙ ſic. c. cum inter nos. de re. iu. vbi deter­minat Io. an. Et ꝓbatur. qꝛ poteſt eſſe teſtis. c. raynūciꝰ. de teſti. nō obſtat ꝙ pr̄ nō poteſt con­ficere inſtrumentū ꝓ filio. vt eſt gloſa ſingularis l. Impuberis.§. j. ff. de falſa. quia nō eſt eadem ratio in patre ⁊ ſacerdote. Iteꝫ punit̉ tabellio. accipit aliquid etiam a ſponte ſoluente vltra ꝓ­prium ſalarium ẜm Bal. in aūt. Sed hodie. C. de ep̄i. ⁊ cle. Item ſcribens falſum inſtrumentū immunitatis. dt̄ puniri pena ignis. Caſus eſt ī l. j. C. de emū. ꝯceſſ. li. x. Et ſcribens minutum inſtrumentum perdit manum. c. imperialem.§. Scriba de prohibita aliena per fridericum. Itē ſcribens inſtrumentum vſurarium eſt periurus ⁊ non poteſt amplius conficere. Et poteſt pro­nunciari infamis ẜm hoſti. in ſum. de vſu. in fi. .§. fi. v̓. quid de notario. ⁊ archi. de hoc. xxxviij. diſti. c. ſicut. Tabularij etiam ẜm accur. ſunt qui faciendis publicis inſtrumentis publice preſunt in ſingu­lis ciuitatibus. Require ſupra. Scribe. ⁊. xvj. q. iij.§. pt̄. ad fi. ⁊. C. de tabula. li. x. Tabernarius dr̄ ꝙ tabernā exercet vinū vēdēs. Tabule teſtamenti inde vocate ſunt. quia ante cartarum vſuꝫ. in tabulis taꝫ teſtamenta ꝙͣ ep̄i ſtole ſcribebantur. quaꝝ portatores tabularij vo cabantur ẜm Iſi. li. v. ⁊ tabule teſtamenti ꝓprie ſunt teſtamentum editum in ſcriptis ſignatum ⁊ ꝑfectum. Sed abuſiue etiā illa teſtamenta vl̓ tabulas appellamus que falſa ſunt ⁊ viciata ẜm Azo. in ſum. C. de tabu. exhiben. Taciturnitas eſt qn̄qꝫ habenda pro confeſſiōe etiam quandoqꝫ tacitum habetur ꝓ expreſſo. ff. ſi certuꝫ pet. l. cum qd̓. ⁊. c. gratū. de offi. dele. Tacere hoc verbum de ſe nec ſignificat ꝯſenſuꝫ nec diſſenſum. ſed tenet medium. Un̄ nota ꝙ eſt dare ꝯſenſum diſſenſum ⁊ medium. quod nō eſt ꝯſenſus nec diſſenſus. vl̓ aliter. naꝫ habemꝰ vel le ⁊ nolle ⁊ mediuꝫ qd̓ nō eſt velle nec nolle. Nā velle eſt ꝯſentire. nolle eſt diſſentire ſiue reſiſtere ꝑ motum animi. Un̄ in vtriſqꝫ. ſcꝫ velle ⁊ nolle eſt motus animi ad hoc ꝙ vult vel non vult. id eſt reſiſtit. Sed non velle ſiue non nolle eſt. cum nullus eſt motus animi ad vnum vel ad aliud ꝓ vel contra fa. l. j. in.§. ſcientiā. ff. d̓ tributa. act. vbi dicit vulpi. ſcientiam hic eam accipimus q̄ habet voluntatem. ſed vt ego puto non volun ta tem ſed patientiam. Non enim velle debet domi nus ſed non nolle. Si igitur ſcierit ⁊ non prote ſtatur ⁊ nō contradicit. tenetur tributaria acti­on. Si vero diſſentit non tenetur illa actione. tenetur autem ſi conſentit. etiam ſi non conſen­tit ſi tamen non diſſentit. vt ibi dicitur. Sequi­tur ergo ꝙ tacere de ſe nec conſenſum nec diſſen ſū ſignificat. Quandoqꝫ autem ſic quando ſigni ficato aliū de ſūpto quis ꝓbabili medio ꝯcludi­