De bo. auc. iudi. poſ. Pro de uſufru.§. finitur. Sol. intellige ꝙ uendat̉ cō fructꝰ vide Ino expedierit. Sedia moditas: non ius vſufructus. no. per bar. ratiōe quero quo iure reſtituit̉ reſiduuꝫ ī aucͣ. ei qd̓ ¶ Ex.§. ſequenti. bo. aucͣ. iuj. pupillo. Itē due ſūt opi. prima ꝙ reſtituat̉ pu¶ Uenditio fructuū ꝑtinet ad miſſum ex prīo poſ. ⁊ ꝑ barpillo iteꝝ petēti reſtitutionē: vt adeat. Alia opi. decreto. Et miſſus ex ſecūdo decreto tenet̉ ſtah̓. jͣ. i. ij. col. eſt ꝙ hic fuit facta vēditio ꝯtra pupillū heredē. ⁊ in. l. p̄tor ī re colono. Et ubi. l. d̓ tꝑe nō ſtatuit intelligitur iō ſi ſibi expediebat. tꝫ ergo iſta gl. ꝙ etiā qn̄ ex prin. jͣ. e. arbitrio iudicis ⁊ creditores īmiſſi tenent̉ d̓ lae ¶ Lata culpedit pupillo fit uēditio cōtra pupilluꝫ. Simile ta culpa. Et ꝗd oꝑetur ſi datū ē arbitriuꝫ ptāti. pa. de qua habuiſtis.sͣ. ti. i. l. fulcinius.§. adeo: ⁊ ibi allego Not. boculpa tenea Si quis fructus. nū caſū iu hāc gl. quod tene mēti. ſꝫ ꝙͣtū ē ī. l. nr̄a nō ē mi tur creditor rū ꝙ fiat vēditio ꝯͣ pupillū: cum ex ꝯtractu d̓fūin poſſeſſiover. de tꝑe locatiōis. ¶ No. ex noſtro.§. ꝙ loca cti ꝑueniat̉ ad uēditionē. tn̄ gl. tene mēti. neꝫ miſſus. tio: ⁊ vēditio fructuū ꝑtinēt ad creditoreꝫ īmiſAdde etiam ¶ Ex.§. ſequenti. ſū ex primo decreto: qd̓ no. ¶ Item no. ꝙ credi bar. ī. l. ſi cui ¶ Qua actiōe cogat̉ cōicare creditor ꝗ totum .§. q̄ri p̄t. sͣ. tor īmiſſus per iudiceꝫ ex ſcd̓o decreto tenet̉ ſta recepit altero negligente. vt ī poſ. le. re colono. ¶ Tertio no. ꝙ vbi lex de tēpore ni f ¶ Aliqd̓ tē z Geſta ꝑ pupillum hil ſtatuit: tūc intelligitur arbitrio iudicis: ut hͨ. Si pupillus. abſeruāt̉. lꝫ poſtea pꝰ. vid̓ bal. ſ ⁊. l. i. in fi. de iure deli. Itē no. ꝙ creditores īmiſ aucͣ. ei ꝗ de ſe abſtineat. Itē ſolutio ſcā vni creditori altero bo. aucͣ. iud. ſi tenent̉ de lata culpa nō de leui: vt hͨ ⁊ uidebi negligēte nō reuocat̉: ſꝫ vtroqꝫ inſtāte in ſubſipoſ. tis. jͣ. l. ꝓxi. qͣſi ꝑ totū. ¶ Op. dicit̉ hͦ ꝙ ē ī ptāte g ¶ Aliud in diū cōicat̉ qd̓ ſolutuꝫ eſt: vel pupillo reſtituet̉ ſi creditoris locare vel uēdere. q̄ro ꝗd ē qd̓ vēdit creditore. ſꝫ de ſuo ſoluit. h. d. ¶ Opp. dicit̉ hic ꝙ cogit̉ ad dic̄gl. ꝙ p̄diū ex quo ꝑcipit̉ fructꝰ. vide gl. q̄ īciimol. in. l. ſi cōicādū. Cōtra. sͣ. pro ſoc. l. verū.§. ſi cuꝫ tres. filio.§. fi. pꝰ pit.ſ. fructū. ꝓut iſta gl. refert̉ ad locationē iſta bar. ibi ſolu. So. ibi inter ſocios: qm̄ ſocietas ius fraternitagl. dicit optīe: ꝗa p̄diū ē id qd̓ locat̉: ſꝫ ꝓut refer ma. dixit ꝙ tis obtinet. ¶ Quero qua actiōe cogit̉ ad cōitur ad uēditiōeꝫ nō dicit bn̄: ꝗa vēditō nō dꝫ fie in caſu hui cādū. reſpondit gl. ꝑ ꝯditionē indebiti. ar. l. tu.§. poſſet ēt ri a creditore: ſꝫ a iudice: ita habuiſtis ī. l. miles toris. in fi. sͣ. de cōdi. inde. qn̄qꝫ cogunt̉ per ꝯdi dici ꝙ hic .§. pe. sͣ. d̓ re iu. ⁊. l. a diuo.§. ſed ⁊ ſi ēptor. de re iſte creditor tionē ex lege: vt. l. fi.§. ſi vero. C. de iure delibe. iudi. vbi creditor nullā hꝫ actionē ꝯͣ ēptorē. ſed dicit̉ ſuccemateriā huius. l. videbitis in. l. pupillus. jͣ. que ī tex. hͨ dicit creditorē poſſe uēdere. ⁊ ſic nō loꝗt̉ dere ex qͣdā frau. cre. ¶ Quero que eſt practica huius. l. taꝫ neceſſitate ꝑ de p̄dio ſꝫ d̓ fructibus: ⁊ ſic pōt vel locare p̄diū in primo caſu huius. l. qn̄ agit̉ ad cōicādū ꝙͣ in ueuiendi ad vel vēdere fructꝰ: ⁊ ītelligo locare p̄diū ꝓ ānua ſibi debituꝫ ultimo. rn̄dit iuriſconſultus hic ꝙ prius debet pēſione certa ſibi p̄ſtāda. Iteꝫ intelligo vēdere Erediar. l. fi. jͣ. d̓ ſe fieri diſcuſſio ꝙ non ſit tm̄ in bonis ꝙ ſufficiat h tariuꝫ. fructꝰ.ſ. uſqꝫ ad aliqd̓ tp̄sᶠ: puta vſqꝫ ad. x. ānoſ ꝑa. ⁊ iō cuꝫ alijs. vn̄ agit̉ cōicādū ꝑ ꝯditionē īdebiti: vel ꝑ ꝓmit dicat̉ neceſ ꝓ tāta mercede. d̓ hͨ tāgit gl. ī. l. i. C. d̓ iure ēphi tat alteri. ꝯditionē ex lege. ¶ Ex. l. ſequēti. ſarius ſucceſ ⁊ d̓ hoc diſputaui vnā. q. vel dic n̄ uēdit̉ p̄diū vl̓ Sed an taliſ ſor nimiruꝫ. ¶ Malū ꝯſiliū dy. ad fraudādū filios legitīa. fructꝰ ſꝫ fructuū ꝑceptio: ut. l. ī edibus. d̓ dona. ꝓmiſſio va ſi ꝯpellit̉ fta Eodē mō fileat vide gl. ¶ Itē dr̄ hic ꝙ cogit̉ creditor ſtare colono. Cō re colono. d. y Ereditariū. qeicōmiſſum ⁊ bart. in fi. .l. ſi filio.§. tra. C. loca. l. ēptorē. So. aliud in ēptore ꝗ ī ple .C. de pac. debitū ab aliquo poſt mortē ſuam eſt es fi. ⁊ ibi bar. nū ius ſuccedit. alid̓ ī creditoreʰ ꝗ nudā d̓tētōeꝫ Legi⁊ vid̓ ꝑ pau. alienū hereditariū: ut. l. irrituꝫ: ⁊. l. īponēda. C. hꝫ. ¶ In fi. ibi ex culpa aūt ⁊cͣ. ꝑ hunc.§. rn̄dit l tima d̓ de ca. in. l. fi ad. l. fal. ⁊. l. cū pater.§. ticio. sͣ. de le. ii. ⁊ ꝑ hāc bet̉ ad do. Gui. d̓ ſuza. cū q̄ſitū eēt ab eo qd̓ oꝑat̉ ſi da filius. de do de quod no. .l. docet Dy. fraudare filios legitima ꝙ aliquis na. vid̓ bal. tū ē arbitriū ptāti: ⁊ ip̄e dixit ex culpa autē reus bar. ⁊ dy. in in rub. C. d̓ ꝓmittat alteriª bona ſua pꝰ mortē ſuā. vn̄ ꝗa le nō ſit. Old. ¶ Ultīoᵛ hͨ vide gl. q̄ īcipit.ſ. leui. .l. cū emācipe. iud. facit gitima d̓bet̉ᵇ poſt es alienū: ut. l. papinianꝰ.§. ibi. l. ſi ſeruꝰ.§. cū ꝗd. Sol. culpe appellatio ẜm pati.§. illud .l. i. ⁊ ibi bar qͣrta sͣ. de inof. teſta. ſed iſtd̓ eſt es alienū: ergo in ſimili de to. jͣ. de ſol. naturā rei ⁊ ꝯͣctꝰ aliter: ⁊ aliter accipit̉: ⁊ ſic hēs colla. bo. ⁊ ⁊cͣ. Iſtd̓ dictū dy. eēt veruꝫ niſi fieret ꝓmiſſio ex h ¶ Ultimo. ꝙ appellatio culpe refert̉ ad leuē. bar. in. l. nō adde bar. in cā donatiōis: ꝗa tūc reuocaret̉ donatio ꝑ ti. de ¶ Ex.§. ſequenti. vſqꝫ. sͣ. ſi ꝗs .ſ. pignus in inoſ dona. vn̄ oꝫ ꝙ fiat ex cā lucratiua: ⁊ ſic opꝫ a par. ſue. ¶ Plures executores vltīe uoluntatis: an poſ .ix. col. v̓. ſꝫ ꝙ fiat q̄dā fraus. vn̄ cōſulo ꝙ nō facias hoc fiema. bal. in. l. dubitat̉. C. ſint cōmittere vni ex eis ꝙ ip̄i facere tenent̉. Et .i. C. d̓ inof. ri: ꝗa ꝑ hoc auferres alienū.ſ. d̓bitū filio: qd̓ eēt de pig. ac. ⁊ cū canōici diſcordāt in eligēdo electio d̓uoluit̉ do. bal. ī. l. i. in. l. acceptā peccatū mortale. vide glo. q̄ incipit cuius noīe. ad ſuꝑiorē. Et ſi ꝑtes diſcordāt in eligendo ſu .C. q̄ ī frau. in. vi. col. C. ibi. cū uere cōſtet. Ex hac gl. no. ꝙ ad hoc vt ficre. ī fi. ⁊ ibi periorē: ⁊ ēt ī formādo pūctū iudex dꝫ eligere. de uſu. ⁊ in at vēditio debet vere de d̓bito ꝯſtare: ⁊ ita dixi ī Barto. poſt aucͣ. qd̓ locū Iſte.§. īducit̉ ꝑ dy. ad aliHoſtiē. in. c. .l. fulcinius.§. cū hoc. lꝫ gl. ibi: ⁊ in. l. cū ꝓponaſ ꝯ i unuS. qͣs. q̄ pͥma plureſ ſūt execu in. ij. q. C. d̓ rainutius. d̓ colla. dicit ꝙ ſufficit ꝙ cōſtet ſūmatim. teſta. ⁊ bald. tores vltimarū volūtatū ꝗ debēt aliꝗd facere: ⁊ i ¶ Si unus ¶ Ex. l. ſequenti. in. l. papi.§. volūt cōmittere vni ex eis: ut totū facere poſſit: Eſſet recur quarta. sͣ. d̓ ¶ An appellatione domini comprehendatur rendum. Si an pn̄t. hͨ videtur tex. ꝙ ſic. ſꝫ īſtd̓ ē verū ī crediinof. teſt. vi. uſufructuarius. ſunt plures toribus ꝗ hn̄t ptātē a lege. ſicut videmꝰ ī tutori de qd̓ habet̉ executores No. hic ꝙ in. c. de his bus quoꝝ ꝗlibet p̄t auctorari: ⁊ alij cōtutori cō an poſſit vni Nuenditiōe. appellatiōe que ſepul. ⁊ cōmitti per mittere: ut. l. ii. sͣ. de admi. tuto. ſꝫ ī his ꝗ ab hoqd̓ no. doc. dn̄i ꝯtinet̉ fructuacrius quo ad hūc cabal. in. l. cuꝫ mine hn̄t adminiſtrationē: ut in pluribus ꝓcuin. c. duduꝫ ſū. ſꝫ in alijs ſecꝰ vt inſti. de here. inſti.§. alienus: magiſtratuſ ratoribus: tūc eſſet recurrēdūⁱ ad illā diſtinctio .§. veꝝ. ſuꝑ .C. qn̄ ꝓuo. ⁊ de fur. l. falſus in fi. de uer. ſig. l. recte. uel mauer. deceſſe. nē. vtrū ꝓcurator poſſit aliū ſubſtinere qn̄ nō hꝫ ⁊ in. l. nulli. gis ꝓprie loquendo appellatiōe dn̄i ꝯtinet̉ vſu rit. d̓ ſepul. .jͣ. ij. col. de mādatū ad ſubſtituēdū: ꝗa ſi p̄t ſubſtituere pōt ⁊ qd̓ no. ī. l. fructuarius: qd̓ ē verū: ꝗa vſufructuarius ē dn̄s epiſ. ⁊ cleri. alij cōmittere vices ſuas. alias nō: ⁊ hoc qn̄ ſit. .i. C. d̓ inof. cy. ī. l. id qd̓ vſufructus: ſꝫ nō eſt dn̄s rei vn̄ appellatiōe dn̄i dicā. jͣ. de diuer. ⁊ tēp. pre. l. d̓ acceſſionibus. S teſta. Paulꝰ pau rei nō ꝯtinet̉ vſufructuarius. ſꝫ appellatiōe dn̄i N vēin iſtiſ executoribꝰ vltimaꝝ volūtatū: dic ut in. c. peribus ī. iij. largo mō ſūpti bene continetur cū vſufructuai ditiōe. .q. de epiſ. vl. d̓ teſt. li. vi. ¶ Scd̓o facit iſte.§. ſi canōici di vid ēt rius ſit dn̄s vſufructus: ut not. in. l. naturaliter. ⁊ cle. ſcordāt ī eligēdo: tūc vr̄ ꝙ electio d̓uoluat̉ᵏ ad bar. in rub k ¶ Electio d̓ de acꝗ. poſ. ⁊ hic ſentit gl. que īcipit quantū ad .C. de vſu. ſuꝑiorē: ut hic: ⁊ ar. l. iii.§. fi. sͣ. de admi. tu. iteꝫ uoluat̉. uid ius poſſeſſionis. ¶ Itē oppo. ꝙ vſufructus nō fruc. ī pͥnci. facit ꝙ ſi partes in eligēdo ſuperiorē diſcordāt Bald. not. d ¶ Si quis poſſit vendi. ut. l. ſi vſufru. sͣ. de iure do. ⁊ inſti. in. l. uiduc ꝙ iudex eligat: ut hic: ⁊ argumē. l. i.§. notādū. .C. de nup.
zum Hauptmenü