![]()
ſplenes: emplaſmata recens ⁊ ſicca. dant autem ꝗ dum hāc radicem ſiccaꝫ aſmaticis. Et ſubdit: eſt alia ſpēs ciclaminis cuiꝰ radix eſt inutilis: fructꝰ vero eſt oꝑatiuus ſufficient̓: quo circa ⁊ cuꝫ vini albi cyathis duobus bibitus pluribꝰ diebꝰ ſanat ſplenes mouēs ⁊ vrinas: ⁊ ventrē ſubducēs. extra hit aūt ⁊ ſecundinas ⁊ aſmaticos iuuat. qualitas vero eiꝰ cū guſtat̉ 7 li. 2º. capit. de arta acris ⁊ ſb̓uiſcoſa ē. U ¶.nita. Artanita illd̓ quod de ea adminiſtrat̉ eſt radix eius: que eſt in ciſiua: reſolutiua. ⁊ eſt bona doloribus iuncturaꝝ vtriuſqꝫ anche. ⁊ facit ſternutationē. ⁊ vehemēter aperit opilationē: ⁊ conſtrictionē nariū: ⁊ colato rij. ⁊ cōfert ſingultui. ⁊ eijcit ſemē. ⁊ eius decoctio valet puncturis venenoſis. ⁊ ſimilit̓ ſyrupus eius loco eiꝰ ponit̉ in iuuamento quod efficit in venis pondus equale de ariſtologia. ⁊ lōga: ⁊ ſemīe citri ⁊ mētaſtro. IO. Meſ. cap. de artanita. Artanita ē panis alcuruit vel pa nis porcinus: ⁊ ab alijs panis fauni dicit̉: ⁊ inueni tur ex eo paruū ⁊ magnū. Magni autē radix eſt in modū rape rotūde: cuius ꝑs exterior eſt terres nigr̄a: interior aūt alba. Et eleuant̉ radices ſuper frondes: ⁊ flores ẜm ſemitā violaꝝ ſubalbidaꝝ ſi ne eleuatione ſtipitis ſupra radice. paruū autem. habet radices ſubterrenas plurimas in modum auellane ⁊ ciceꝝ. ca. ⁊ ſic. complexionis eſt in pͥncipio tertij gradꝰ. Et eſt inciſiuū ſubtiliatiuuꝫ cale factiuū reſolutiuū abſter ſiuū mundificatiuum ⁊ aperitiuum opilationū. ⁊ eſt ex rebus ſudorē exu berare facientibꝰ: ⁊ ex maxīe mundificantibꝰ cutī ⁊ reſoluentibus feditatē eius. de rectificatione re cipit hoc quod dicit̉ in cap. de luf. ⁊ in cap. de alfeſera. Et dixit Sera. Accipe ſucci eius. 3. iiij. et diſſolue cū zucaro: ⁊ coque vſqꝫ ad tertiā partem ⁊ ꝓpinet̉ in mane: eſt enī medicina certa ad īcteri ciam. Et dixit grecus: Succus eius cuꝫ melicrato aut ſecaniaſabin ⁊ ꝓprie de quolibꝫ partes eqͣles cocte: ⁊ ſumpte ſecundū ſuperiorem decoctioneꝫ ſunt medicina experta ad ictericiā citrinaꝫ. ponit quoqꝫ Meſ. in eodeꝫ cap. duas deſcriptiones vn guenti de artanita Aſ Idem ſolutō quas ibi require. ¶ OIC. ne educ̄ phle gmna muſcillaginoſum ſumptū: ⁊ ſuppoſitū: ⁊ etiā linitū ſuper femur ilia: ⁊ ꝑtes adiacentes eis. aꝑit opilationes viſceꝝ ⁊ ſplenis: ⁊ ꝓprie ſumptū cum oximelle ⁊ ſimiliter emplaſtrum. ⁊ confert colice phlegmatice: ⁊ ei qui fit ex retentione fecis. ⁊ ē ex rebus mūdificātibus caput ⁊ oculos: ⁊ ꝓprie pur gat caput purgio ex eo facto. ⁊ abſcindit emigra neaꝫ fri. ⁊ ſodā. ⁊ ꝯfert tremori ⁊ ꝑalyſi: ⁊ ad egri tudines corporis phlegmaticas: ⁊ ꝓprie ſi fiat capurpurgiū ex eo pꝰ aſſumptionē hiere: aut theo doricon: aut pillulaꝝ fetidaꝝ: aut ſimilium. ⁊ con fert caput purgiū ex eo factum debilitati viſus: et aque que deſcendit ad oculū. ⁊ eſt res experta ad ictericiā cōuertens in vaporē fumū ⁊ ſudorē ma teriā eius: ⁊ ꝓprie ſuccus eiꝰ cū ſecāniabin: aut me licrato. Et oportet vt ſumens ipſum cooperiatur multum: ⁊ ſudet ſudore vehemēti citrino. Et ẜm omnem modum adminiſtrationis ipſiꝰ confert duriciei ſplenis ⁊ maioꝝ apoſtematū ⁊ ſcrofulis ⁊ ꝓuocat bibitū ⁊ ſuppoſitū menſtrua. ⁊ ex maxi me aperientibus orificia emoroidaꝝ exiſtit. ⁊ dici tur ꝙ ſi ſuſpendatur in collo mulieris radix eius ipſa non concipit. ⁊ linit̓ ex eo anus: ⁊ ꝯfert egreſ ſui eiꝰ. doſis eius eſt ab aureis. iij. vſqꝫ ad. iiij. ⁊ ꝓ prie ſucci eius. Butruas .i. bitumē iudaicum Buthur.i. lapīs viridis contra venenum Buxarion.i. ſatyrion Buxade idē qd̓ ſupra Buxida.i. almea Buxide.i. ſatyrion Buzaharā.i. zedoaria Buznarā idē qd̓ ſupͣ Buzemma eſt proprie herba: que vocatur propͥo nomine guzema. Buzeidem dicebat iudeus ꝙ eſt biſtorta eſtima tione potius qͣꝫ ꝙ ſciret. In gloſis vero almanſoris li. 3º. ſuꝑ ſatyrion: ſcribit̉ ꝙ eſt ſpēs ſatyrionis cuius radix eſt velut digitus: que vocat̉ in līgua noſtra palma xp̄i. nam ſine dubio palma chriſti ē ſpēs ſatyrionis: ſicut apparet in. l. kaſi. ſꝫ prima ex poſitio melior. Cap. 115. 9pªr a. ſūt ra E MzEIA C dices albe. S. li. aggre. cap. buzeiden eſt ſimile beem albo: ⁊ eſt medicina indie qua nos parū vtimur. ⁊ quidā vero detulerūt ip̄am ad nos ⁊ vidimꝰ eam ſepe ⁊ melius eſt ex eo quod eſt albuꝫ: hn̄s lignū groſſum: ⁊ multas virgas. Illud vero quod eſt ſubtile lignū hn̄s ſuꝑficiē lenem: parue albedinis eſt non bonū: ⁊ Aſ nulliꝰ iuuamēti. ¶oſſe. Sera. goritate Habix. Habix dixit ꝙ eius iuuamētum eſt ſicut iuuamētū hermodactiloꝝ ad remouēdum dolorē iuncturaꝝ ⁊ podagre. laxat aquā citrinaꝫ. Buzimen.i. teſticulus vulpis: ⁊ eſt ſatyrion Buziden idem quod ſupra Buꝫuaria .i. abrotanum Buꝫuariam .i. zedoaria Bruncus podagra lini ⁊ aſta lini: cuſcute idem Brueria.i. tamariſcus Bruca idē quod ſupra Bruca erecta idem quod ſupra Brumaria.i. lentopodion: ⁊ ē ciclamē vel bothor marien Brunete idē qd̓ ſupra Bruneria idem quod ſupra Brunon talaſumi.i. muſcus maris Bruach .i. affodillus Butria.i. planta que vocatur olece Brucus.i. rannus Cap. 116. eſt ſpēs locuſtaꝝ Ruculū S que aliqn̄ intātū abundant in terris arabum ꝙ terram tegunt: ⁊ fruges comedunt ⁊ herhaꝫ. quare cōtra eos congregant̉: ſicut in exercitum ipſoſqꝫ colligunt ⁊ comedūt inſalſos ⁊ ſalſos. Et ego vidi eos Salerni anno dominice incarnationis. 1297. Almanſor tractatu 3º. cap. de bruculis. Bruculi qui ſaliti non ſunt: paꝝ calefaciūt: ⁊ inflatiui exiſtētes ſperma augmentant. ſaliti vero plus calefaciunt s 4 