![]()
Sequitur de. L. .i. ſene. Aaſ Laaman.i. ſtercus colūbinuꝫ. Laafacon.i. melilotum. Laapar.i. praſſium. .i. gladiolus. Laeg Laegi idem quod ſupra. .i. zedoaria. Cap. 384. I arab grece Aieralmarie libanoida liꝰ. aggre. laieralmari ati E ne roſmarinus. UI A. en īquit eſt arbor ma rie: ⁊ eſt alpinalfac: ⁊ eſt xacola. ⁊ Dicit auc. Dia. Species libanotis ſunt tres. vna eaꝝ hꝫ ſemen qd̓ nominat̉ fachi. ⁊ hꝫ folia ſil̓ia folijs maratri: niſi quia ſunt latiora paꝝ groſſiora: ⁊ extendit̉ ſuꝑ ter rā circulariter: habens bonū odorē. ⁊ lōgitudo ſti pitis eius eſt vnius brachij ⁊ plus. ⁊ hꝫ multos ra mulos: ſuꝑ quoꝝ ſūmitates ſūt capitella: in quibꝰ eſt ſemen albū ſimile ſemini plante: que dr̄ ſpondilion: mundū anguloſū: acuti ſaporiſ: in cuiꝰ odo re eſt ſimile odori reſine pini: ⁊ qn̄ maſticat̉ mor dicat linguā. Radix v̓o eius eſt alba multū: cuius odor eſt ſicut odor thurꝭ. ⁊ eſt ſpecies alia ſimilis ſupradicte: niſi quia ſemen eius eſt latū nigrū ſil̓e ſemini plante ſpōdilion: habens odorē bonū: ſed iordicat liguā: ⁊ hꝫ radicē exterius nigrā: interiꝰ v̓o albam. Eſt ſpeciēs alia ſimilis ſupradicte: niſi quia ipſa nō hꝫ ſtipitē nec ſemen nec florē. ⁊ naſci tur libanotis locis petroſis ⁊ agreſtibus. auc. Gal. virtus oīum Poſſe. Sera. ſpecierū eſt ſimilis ex hoc ꝙ reſoluit: mollificat: abſtergit ⁊ incidit. ⁊ ſuc cus herbe qn̄ miſcetur cū melle curat obſcuritatē viſus que fit ab humiditate groſſa. ſed ſpecies illa que hꝫ capitella quā romāi roſmarinuꝫ vocāt: qn̄ dat̉ in potu cōfert icterico. Idē auc. Diaſ. emplaſtrū ex folijs cuiuſqꝫ ſpeciei cōfert fluxui ſāguinis emoroidaꝝ. ⁊ ſedat apoſtemata ca. ani. ⁊ extenuat emoroidas egredientes. ⁊ maturat ſcrofulas: ⁊ apoſtemata difficilis maturationis. qn̄ radix eiꝰ ad miniſtrat̉ ſicca cū melle mixta mundificat. Et qn̄ ſumit̉ in potu cū vino cōfert tortionibus ventris. ⁊ cōuenit morſibꝰ venenoſis. ꝓuocat vrinā ⁊ men ſtrua. ⁊ qn̄ fit emplaſtrū cū ea humida ſoluit apo ſtemata phlegmatica. ⁊ qn̄ exprimit̉ ſuccus radicis eius ⁊ aliaꝝ partiū eius ⁊ miſcet̉ cū melle: ⁊ fit inde collyriū acuit viſum. ⁊ ſemē eius qn̄ ſumitur in potu facit oīa hec. ⁊ qn̄ ſumit̉ in potu cū piꝑe ⁊ vino cōfert epilepſie. ⁊ cōfert doloribus pectoris antiquis: ⁊ ictericis. ⁊ qn̄ miſcet̉ cū oleo: ⁊ linit̓ in de corpus ꝓuocat ſudorē: ⁊ ſic cōfert hydropiſi. ⁊ terit̉ ⁊ miſcet̉ cū farina lolij ⁊ accto: ⁊ ſit emplaſtrū cōferens attritioni lacertoꝝ ⁊ podagre. ⁊ qn̄ miſcet̉ cū aceto forti curat morpheā. ingredit̉ au tē ſemen eius in ſyrupis. veꝝ ſemen illius qd̓ dicitur fachi nō eſt adminiſtrandū in potionibus que ſunt ad cancrū: ſed libanotis: quā romani vocant nis. hꝫ virgas multas nō groſſas flexibiles humidas: ſuper quas ſunt folia multa denſa ſubtilia lōga. ⁊ hꝫ virtute calefactiuā: ⁊ deſiccatiuā multam. ⁊ admiſcet̉ rebus quibus abluit̉ caput: ⁊ puluerizatur de ea ſuper caput: ⁊ dimittit̉ ſic tribus diebus: ⁊ poſtea abluit̉: ⁊ cōuenit oculis quibus currunt humiditates. ⁊ cōfert īctericie. Et ideꝫ aucto. Aben meſuay eſt ca. ⁊ ſic. in tertio gradu. ⁊ cōfert corize frigide. ⁊ alcohol cū eo ⁊ melle cōfert aque peſcendenti ad oculum. .i. electrum. Laucruma .i. lapis lazulus. Laucrud Lauda.i. quoddaꝫ os qd̓ in poſteriori capitis eſt factum ſicut inuerſa: ⁊ eſt ſupra. .i. ſemperuiua. Laudime .i. melilotum. Lauria Laurus quid eſt lege gara. Laurus alexandrie quid eſt lege daſnoīdes. Laureolus quid eſt lege quod ſupra. Laur idē qd̓ ſupra. Lauzamar.i. amigdala. idē qd̓ ſupra. Caure. .i. flos amigdale. Laucanar .i. camedapnes. Lauriſdatium .i. ſeperuiua. Laudume Labor.i. lc̄tigo que naſcitur circa aquas: folia ha bet rōcanda ⁊ floſſellum exalbidum: eſt acris ⁊ di ueretica: lege gahaleb .i. olibanum Laban .i. manica cultelli Labe Labeſerch.i. bdelliū Label.i. cinſar. Labea ideſt ſpecies titimalli. Labrum veneris.i. cōcognidium. quidam dicunt quod eſt dipſacos. Labruſen.i. hypericon. Lacara.i. acetoſum. iborat. Lacabatabaco Lacca quid eſt lege aec. Lacertus Auic. eius nā vicina eſt ſtellionis: ſed ē melior eo. eius ſtercus acuit viſum: ⁊ cōuenit pru rigini ⁊ albugini oculorum. .i. olera. Lacerana Laceri herba ē quā ignoro: hn̄s folia fic̄ anagall̓ꝰ Lacertola aque ideſt ſtincus. .i. mel. Lactel Lacteris nomen eſt herbe catapucie minoris ⁊ ſe minis eius: quando ſimpliciter ponitur pro ſemi ne intelligitur: ⁊ quid eſt lege catapucia. Lacterides idē qd̓ ſupra. Lacitis.i. catapucia idem quod ſupra Lachitis Lachiri gre. latine cīcercula. Gal. lachiri cōſil̓e: v̓ tute ꝗdē eſt lachiri faſeolis. vtunt̉ aūt his pl̓imi ꝗ ẜm verā aſiā ruſtici. v̓tutē ꝗdē ſil̓em hn̄t faſeolis groſſiorē ꝗdē ſb̓aꝫ: ⁊ ꝑꝑ hͦ ſūt magꝭ illis nutritiue. Lacticinium.i. omnis planta habens lac acutum: ⁊ eſt ſolutiuum. .i. acorus. Lacora idem quod ſupra. Lacoria .i. terra ſigillata. Lacuna Lactuca domeſtica quid eſt lege hachas. ideſt titimallus. Lactuca marina 