Cape85. aſini vel muſcellia qd̓ Actuca iāē eſt latine: gre. anchuſa: ara. abugliſſe vel ſinare vel ſinc 7 ſ caº. de anchuſa. lactuca aſini ſiue re. UlAIt anchuſa ſunt eius tria genera: qͣꝝ vna folia hꝫ lactuce fil̓ia: ſꝫ acuta piloſa ⁊ aſpera ⁊ nigra ⁊ ſpinoſa. Radix eſt ei digiti hn̄s groſſiciē ⁊ coloris ſanguinei in eſtate: potiſſime inficiēs digitos. naſcit̉ locis cultis: folia plurima hn̄s ī gyro ſuꝑ terrā ſpanſa. lege eaꝫ menſe februarij. Kadix eius virtutis eſt redarguentis ⁊ ſtipticantis. cōbuſtionibꝰ medet̉. cera et oleo I OOI. addito vulnera renū optime curat. ignē ſacrū cū polenta extinguit. maculas corporis ⁊ lepras cū aceto īpoſita mundat. ſuppoſita menſtruis imꝑat. aborſū facit. Elixatura eius ſteri cis mulieꝝ recte adhībet̉. nefreticis ⁊ ſplenetichopitulat̉. febrientibꝰ cū mulſa dat̉. nō febrientibus cū vino. folia ventrē ſtringūt cū vino bibita. ipſaqꝫ herba decoctione arcuatū morbū ſanat. Itē in oleo decocta cū cera vſtionibꝰ ⁊ vlceribꝰ difficult̓ eicatrizātibꝰ apponit̉. Eſt alia anchuſa quā multi alchohidion dicūt ſupͣdicta ꝑuior eſt: qꝛ folia minora hꝫ ⁊ aſꝑiora ſuꝑiore: virgas ſil̓es vt ſupra: ſu per quas florē purpureū aut feniceū ꝓfert. radices ruſas hꝫ ⁊ oblongas. naſcit̉ locis arenoſis. vir tus eſt radici ⁊cmorſibꝰ venenatis folijs eiꝰ vna. IOIoccurrit: ſꝫ ⁊ manducata ⁊ bibita ⁊ collo ligata vī venēoꝝ n̄ admit tit. eiꝰ folia ſi maſticata cōſpueris ſerpetē occides Eſt alteꝝ genus ſil̓e ſupradicte: ſꝫ minus ſemē hꝫ colore M iſtud ſil̓r maſticatū ⁊ cōfeniceū. ¶ Oſputū celeriꝰ ſerpentibus infert mortē. Radix ip̄iꝰ cū cardamō ⁊ īſopo bibi ta mō oxifabi vniꝰ lū. ¶I vij. ſim. phar. capº. bricos latos occidit. L.anchuſa. Anchuſe v̓e nō eiuſdē oēs ſunt v̓tutis. nā ea ꝗdeꝫ q̄ anomachia appellat̉ ſtipticantē ſimul ⁊ ſubamarā hꝫ ra dicē ſufficiētē ꝗdē corpori cōdenſare ac mediocri ter ſubtiliare ⁊ abſtergere ⁊ lauare cholericos et ſubtiles humores. dictū eſt aūt in prioribꝰ ꝙ pontica qualitas admixta amare nata eſt hoc facere. valet ad īctericiā ſpleneticis ⁊ ne PO¶C freticis vtilis eſt. Eſt aūt ſufficiēs infrigidare: cataplaſmata quoqꝫ cū farina ordeacea heriſipillatis cōferre. Abſtergit aūt nō ſolum bibita: ſꝫ deforis appoſita. qͣꝫobre morpheas ⁊ le U pras ſanat cū aceto. Radicis quidē oꝑa ſūt hec: et virtutes oꝑationū he ꝗdeꝫ dicte ſunt. frondes v̓o plante debiliores radice ſunt: nō tn̄ excludunt̉ ab actu ſtipticandi ⁊ ſiccandi. vn̄ ⁊ diariā ſanare cuꝫ vino bibite. ea etiā q̄ appellat̉ anchuſa heriſipillātibꝰ ꝯuenit. ſil̓r ⁊ radice hꝫ ſtipticiorē. anomachie eius v̓o q̄ anothali ⁊ alcibiato vocat̉: v̓tus quideꝫ eſt pharmacoſior: ⁊ mox igit̉ ⁊ plus hꝫ acredinis qͣꝫ ad guſtū. ⁊ ſerpentibꝰ ⁊ morſis ſufficit: cōpetit cataplaſmati appoſita ⁊ comeſta. Reliqͣ v̓o qͥ qͣrta eſt ⁊ parua ⁊ fere innoīata ꝗdeꝫ ſil̓is eſt altibidion: amarior aūt ⁊ pharmacoſior: qͣꝫpropt̓ ⁊ ad latos lūbricos īdonea in multitudine oxīfabi cuꝫ īſopo ⁊ naſturcio bibitur. Lac. quid eſt lege lelen. Lac papaueris .i. opīum. Lac fiſticule tarmini.i. ſemen croci hortulani. Ladaer .i. bdellium. Ladarſ .i. hypoquiſtidos. Ladarhaſach.i. iuſquīamus. Ladil.i. trifolium. Ladili idē qd̓ ſupra. Ladri.i. variole. Lagana fit ex paſta azima: ⁊ ē lata: ꝓ qͣ. l. heuda. Lagazar.i. alexandrū. Lagaos.i. lepus. Lagia.i. leporina. Lagiaſir.i. pyretrū. Lagiaſich.i. piꝑ albū. Lagocecos.i. talpa. Lagoceros .i. trifoliū leporinuꝫ. Lagos .i. lepus. Lagopos .i. pes leporinus. Lagnoptalīa: hāc habentes ſunt qui cōducta pal̓ pebra ſuperiori oculū regere minime poſſunt. Laguſtū.i. cyperū. Lagus.i. lepus. Laguſton .i. ſcordeon. Lahana vocant̉ grece omnia olera. Lahanon idē qd̓ ſupra. Lahadrol ī. cicuta. Laieralmanaꝝ quid eſt lege libanotides. Laieralmanaci idē qd̓ ſupͣ. Lalafa.i. trifolium. Lalaſor.i. arſenicū. Lalaſ idē qd̓ ſupra. Lama: Pli. lamā inquit vocant arborē ſpāſam in india ⁊ in arabia nſacentē in qͣ ſit maſtix: ſꝫ infra. Lamil i. vſnee. Lamili idē qd̓ ſupͣ. Lamuli .i. iuniperus. Tanaria.i. ſtructium vel condes. Tana ſucida.i. nō lota: bona eſt de collo nō mollis ⁊ femoꝝ ⁊ bn̄ lota: ꝓ qua. l. taufi. Tanam .i. auripigmentum Tanadachis.i. fructus mandragore femine. Leneabellafeſin .i. xilobalſamū. Landeabellafeſin idem quod ſupra. Tanfea.i. ſcordeon. Lazeden.i. lazeden. Lanu .i. cartafilago. Lambruſca.i. vitis agreſtis: ꝓ qua lege enantiuꝫ. Landune .i. ſemperuiua. andrus quid eſt legeⁱ nerion. Capa86. la. vel parella: ⁊ eſt aApaciulid qͣꝫ lappago: cꝰ due V ſt̓ ſpēs acutū.ſ. ⁊ rotundū qd̓ ſic dr̄: qꝛ rotūda hꝫ folia: ⁊ acutū acuta: cū ſimpl̓r ponit̉ ꝓ rotūdo in T ¶C caº. de lapacio. ponit qͣtuor telligit̉. Q I. eiꝰ gn̄a dicens: lapacij qͣtuor ſunt gener a vel ſpecies. vnum quod manducatur: ⁊ eſt illud quod vocatur inſipidum. alterum quod dicitur oxila pacium ⁊ acetoſum lapaciū: et illa ē herba q̄ vocat̉ acetoſa: q̄ ī locꝭ hūidis naſcit̉ ⁊ in ſūmitate eiꝰ ſūt ſolia acuta ⁊ dura. Ueꝝ meliꝰ ē qd̓ ī hortꝭ naſcit̉. Eſt āt genꝰ lapacij qd̓ ē agre ſte ⁊ bonū minꝰ ſil̓e plātagī ſuꝑ t̓rā ſpāſū: ⁊ mol le. ē alid̓ genꝰ qd̓ multi zadā dicūt: ſolia ſil̓ia lapa cio agreſti hn̄ſ: ⁊ virgā minorē. ſemen ei eſt acutū ⁊ rufū ſiue ſubnigrū ⁊ triāgulatū ⁊ viſcidū: ſuper virgā hn̄s ſemen ⁊ latine dr̄ lapaciū acutuꝫ. valet cōtra ſcabiē empetigenē ⁊ ſerpiginē: ſi accipiatur