Cape85. aſini vel muſcellia qd̓ Actuca iāē eſt latine: gre. an­chuſa: ara. abugliſſe vel ſinare vel ſin­c 7 ſ caº. de anchuſa. lactuca aſini ſiue re. UlAIt anchuſa ſunt eius tria genera: qͣꝝ vna folia hꝫ lactuce fil̓ia: ſꝫ acuta piloſa aſpera nigra ſpinoſa. Radix eſt ei digiti hn̄s groſſiciē coloris ſanguinei in eſtate: potiſſime inficiēs di­gitos. naſcit̉ locis cultis: folia plurima hn̄s ī gyro ſuꝑ terrā ſpanſa. lege eaꝫ menſe februarij. Kadix eius virtutis eſt redarguentis ſtipticantis. cōbuſtionibꝰ medet̉. cera et oleo I OOI. addito vulnera renū optime cu­rat. ignē ſacrū polenta extinguit. maculas cor­poris lepras aceto īpoſita mundat. ſuppoſita menſtruis imꝑat. aborſū facit. Elixatura eius ſteri cis mulieꝝ recte adhībet̉. nefreticis ſpleneticho­pitulat̉. febrientibꝰ mulſa dat̉. febrientibus vino. folia ventrē ſtringūt vino bibita. ipſa­qꝫ herba decoctione arcuatū morbū ſanat. Itē in oleo decocta cera vſtionibꝰ vlceribꝰ difficult̓ eicatrizātibꝰ apponit̉. Eſt alia anchuſa quā multi alchohidion dicūt ſupͣdicta ꝑuior eſt: qꝛ folia mi­nora hꝫ aſꝑiora ſuꝑiore: virgas ſil̓es vt ſupra: ſu per quas florē purpureū aut feniceū ꝓfert. radi­ces ruſas hꝫ oblongas. naſcit̉ locis arenoſis. vir tus eſt radici ⁊­cmorſibꝰ venenatis folijs eiꝰ vna. IOIoccurrit: ſꝫ man­ducata bibita collo ligata venēoꝝ admit tit. eiꝰ folia ſi maſticata cōſpueris ſerpetē occides Eſt alteꝝ genus ſil̓e ſupradicte: ſꝫ minus ſemē hꝫ colore M iſtud ſil̓r maſticatū cō­feniceū. Oſputū celeriꝰ ſerpentibus infert mortē. Radix ip̄iꝰ cardamō īſopo bibi ta oxifabi vniꝰ. ¶I vij. ſim. phar. capº. bricos latos occidit. L.anchuſa. Anchuſe v̓e eiuſdē oēs ſunt v̓tutis. ea ꝗdeꝫ anoma­chia appellat̉ ſtipticantē ſimul ſubamarā hꝫ ra dicē ſufficiētē ꝗdē corpori cōdenſare ac mediocri ter ſubtiliare abſtergere lauare cholericos et ſubtiles humores. dictū eſt aūt in prioribꝰ pon­tica qualitas admixta amare nata eſt hoc facere. valet ad īctericiā ſpleneticis ne PO¶C freticis vtilis eſt. Eſt aūt ſufficiēs infrigidare: cataplaſmata quoqꝫ farina ordea­cea heriſipillatis cōferre. Abſtergit aūt ſolum bibita: ſꝫ deforis appoſita. qͣꝫobre morpheas le­ U pras ſanat aceto. Radicis quidē oꝑa ſūt hec: et virtutes oꝑationū he ꝗdeꝫ dicte ſunt. frondes v̓o plante debiliores radice ſunt: tn̄ excludunt̉ ab actu ſtipticandi ſiccandi. vn̄ diariā ſanare cuꝫ vino bibite. ea etiā appellat̉ anchuſa heriſipillā­tibꝰ ꝯuenit. ſil̓r radice hꝫ ſtipticiorē. anomachie eius v̓o anothali alcibiato vocat̉: v̓tus quideꝫ eſt pharmacoſior: mox igit̉ plus hꝫ acredinis qͣꝫ ad guſtū. ſerpentibꝰ morſis ſufficit: cōpetit cataplaſmati appoſita comeſta. Reliqͣ v̓o qͣr­ta eſt parua fere innoīata ꝗdeꝫ ſil̓is eſt altibi­dion: amarior aūt pharmacoſior: qͣꝫpropt̓ ad latos lūbricos īdonea in multitudine oxīfabi cuꝫ īſopo naſturcio bibitur. Lac. quid eſt lege lelen. Lac papaueris .i. opīum. Lac fiſticule tarmini.i. ſemen croci hortulani. Ladaer .i. bdellium. Ladarſ .i. hypoquiſtidos. Ladarhaſach.i. iuſquīamus. Ladil.i. trifolium. Ladili idē qd̓ ſupra. Ladri.i. variole. Lagana fit ex paſta azima: ē lata:. l. heuda. Lagazar.i. alexandrū. Lagaos.i. lepus. Lagia.i. leporina. Lagiaſir.i. pyretrū. Lagiaſich.i. piꝑ albū. Lagocecos.i. talpa. Lagoceros .i. trifoliū leporinuꝫ. Lagos .i. lepus. Lagopos .i. pes leporinus. Lagnoptalīa: hāc habentes ſunt qui cōducta pal̓ pebra ſuperiori oculū regere minime poſſunt. Laguſtū.i. cyperū. Lagus.i. lepus. Laguſton .i. ſcordeon. Lahana vocant̉ grece omnia olera. Lahanon idē qd̓ ſupra. Lahadrol ī. cicuta. Laieralmanaꝝ quid eſt lege libanotides. Laieralmanaci idē qd̓ ſupͣ. Lalafa.i. trifolium. Lalaſor.i. arſenicū. Lalaſ idē qd̓ ſupra. Lama: Pli. lamā inquit vocant arborē ſpāſam in india in arabia nſacentē in ſit maſtix: ſꝫ infra. Lamil i. vſnee. Lamili idē qd̓ ſupͣ. Lamuli .i. iuniperus. Tanaria.i. ſtructium vel condes. Tana ſucida.i. lota: bona eſt de collo mol­lis femoꝝ bn̄ lota: qua. l. taufi. Tanam .i. auripigmentum Tanadachis.i. fructus mandragore femine. Leneabellafeſin .i. xilobalſamū. Landeabellafeſin idem quod ſupra. Tanfea.i. ſcordeon. Lazeden.i. lazeden. Lanu .i. cartafilago. Lambruſca.i. vitis agreſtis: qua lege enantiuꝫ. Landune .i. ſemperuiua. andrus quid eſt legeⁱ nerion. Capa86. la. vel parella: eſtApaciulid qͣꝫ lappago: cꝰ due V ſt̓ ſpēs acutū.ſ. rotundū qd̓ ſic dr̄: qꝛ rotūda hꝫ folia: acutū acuta: ſimpl̓r ponit̉ rotūdo in T ¶C caº. de lapacio. ponit qͣtuor telligit̉. Q I. eiꝰ gn̄a dicens: lapacij qͣtu­or ſunt gener a vel ſpecies. vnum quod manduca­tur: eſt illud quod vocatur inſipidum. alterum quod dicitur oxila pacium acetoſum lapaciū: et illa ē herba vocat̉ acetoſa: ī locꝭ hūidis naſcit̉ in ſūmitate eiꝰ ſūt ſolia acuta dura. Ueꝝ me­liꝰ ē qd̓ ī hortꝭ naſcit̉. Eſt āt genꝰ lapacij qd̓ ē agre ſte bonū minꝰ ſil̓e plātagī ſuꝑ t̓rā ſpāſū: mol le. ē alid̓ genꝰ qd̓ multi zadā dicūt: ſolia ſil̓ia lapa cio agreſti hn̄ſ: virgā minorē. ſemen ei eſt acutū rufū ſiue ſubnigrū triāgulatū viſcidū: ſuper virgā hn̄s ſemen latine dr̄ lapaciū acutuꝫ. valet cōtra ſcabiē empetigenē ſerpiginē: ſi accipiatur