Seite
ſtomachum. ⁊ aliqui dicunt ꝙ eſt frig. ⁊ ſic. in ter no gradu. Naſcitur autem. planta iſta in montibꝰ ſyrie frigi 5. r ꝗ ip̄a abſcī dis niuoſis. NOſe. Sen. dit ſitim ⁊ confert ſpeciebus habaon.i. morbilli. ⁊ abſcindit ſitim que fit a caliditate corporis: ⁊ retinet fluxuꝫ. ⁊ conuenit ſpeciebus bothor que fiunt in corpore ſicut uariole ⁊ ſimilia. ⁊ prouocat appetitum ⁊ in coriat ſtomachum ſua frigiditate. ⁊ abſcindit ſitiꝫ a cholera ⁊ fluxum uentris ⁊ nomītum. ⁊ rob ei confert cardiace ⁊ vomituī ⁊ fluxui qui fit a cho lera: ⁊ prouocat cibi appetitum. ⁊ ī rob eius ē dul cedo et acetoſitas. ⁊ idem auctoritate Raſis: ribes eſt frig. ⁊ ſic. ſtringit uentrem ⁊ extingit choleram ⁊ acuitatem ſanguīnis: ⁊ nō ſtupefacit dētes. ⁊ idē aucto. Aben meſuay: frig. eſt ⁊ ſic. in ſecundo gra­du. ⁊ rob eius eſt ſicut rob acetoſitatis citri ⁊ ag greſte in virtute. ⁊ eſt bona emoroīdibus ⁊ ebrie tati. ⁊ putant aliqui medicoruꝫ ꝙ ēt ſit illa que no minatur acetoſa ⁊ lapacium. Et putauerūt aliqui ꝙ ſit granum acetoſum: quod affertur ex coraſce ni: licet omnes decipiantur. Riben naſcitur ī monte libani: ⁊ eſt frigidiſſima herba. Ribus apud Diaſ. eſt de ſtatuis et de paleſtrato .i. de loco ubi fiebat ludus paleſtre: ⁊ eſt qd̓ apud Auicennam uocatur ſordicies in cap. de ſordicie: vbi de his et de alijs loquitur. grecus uero typos dicit. Ricreon .i. fluxus mēſtruus. Rigelle .i. portulace. Regeniſori .i. ſalſamentum. Rigos .i. rigor. Rigoſarch.ī. centūnodia. Rigoſafal.i. poliū. Rilofar quid eſt. l. l. nenufar. Rilofari idem quod ſupra. Riſoſatur .i. hypoquiſtidos. Rima marina allearia pes aſini ideꝫ. ⁊ eſt herba cuius folia ſūt rotunda habentia odoreꝫ allij: que trita et impoſita ſanat noli me tangere. Rimec .i. arimech. Rimeida.i. rima. rimides.i. ruge rime. Rimar.i. limatura. Paulus cap. de cicatricibus ⁊ albugine oculi. rimar cornu ceruini et cetera. Nā rimon grece lima. Rinomelis grece ferreum inſtrumentum aſperi capitis: ut lima qua aſperitas palpebrarū eradit̉. Demoſthenes. Rinon.i. limatura apud Pauluꝫ cap. de aſmate ī quit fagi et primi efficacior rinon. Ringo grece rōſtrum: ⁊ ſcribitur rīgos: ⁊ profer­tur rinchos. Riparon .i. ſucida. Raparuſim .i. bdellium. Ripariſſimi idem quod ſupra. Ripinos uel ripus ſordidus ripos ſordicies. Riptica grece purgatiua: ut Gal. lib. vi. de īgenio ſanitatis. ripticon catarticum. Ripus .i. corpus. Ripuli orobī et quid ſunt. l. l. ſciſemine. Ripuſirac .i. portulaca. Repulaſur .i. arſenicum. Riptum ſiluaticum.i. ambroſia. Riſari .i. pecten. Riſarch .i. affodillus. Riſarchi idem qd̓ ſupra. Riſſati .i. peime. Riſis gre. fluxꝰ lib. de doctrīa greca uel rheuma Riſipella grece heriſipilla. Riſi quid ſunt. l. l. arz. Riſtritin .i. ſumach. Riſufar .i. almee. Riſufari idem qd̓ ſupra. Riſtum vnum .i. cotyle due. Ringa grece ruga. Ritige ruge­Ritidoſos Demoſthenes eſt rugoſa ſiue ſollicu loſa pupille psſſio. Ritimum habens ritimum. Riza.i. radix: inde glicorizā.i. dulcis radix: quam nos corrupte liquiriciam dicimus. Riza panace .i. peucedanum. Rizi.i. granum panificum. huius due ſunt ſpeci cies. eſt enim vnum rubeum: ⁊ eſt aliud album: ſꝫ ad nos nō affertur niſi decorticatū ⁊ vtriuſqꝫ me dula eſt: pro quo. l. l. arz. Rizonichia .i. radix vnguium. Rizoncia caſſius felix in antidotario ſunt radices dure: que in vlceribus apoſtematum iam euacua torū remanent. Ris.i. cedrus arbor. quidam dicunt ꝙ eſt cipreſ­ſus: ſed falſo. Riſimar .i. lactuca aſini. Riſiſſebeos .i. anuiden romanū. Riſſidus.i. climīa. Roa. i. roſa. Roan .i. marmor. Roariati.i. egritudo ī qua hō ſemper ridet. Roan.i. ſalomonita: que ſimilis ē noſtre: ⁊ ē mar mor ut ſupra. .i. decurſus vel fluxus. Roidea.i. arbor mali granati. ⁊ radion.i. pomuꝫ. Roīton.i. auellana indica: et eſt faufel. Robal karadi .i. vinū coctū. Rabali eris .i. ſquama eris. Robolie apud Iſaac ī dietis eſt legumen: quod apud Auicennā vocatur meiſe vel mes: verum a pud raſim.i. almanſore aliud eſt robolie: ⁊ aliud mes: pro quo. l. l. mes. Robiche.i. ſicāde. Ribilie.i. robolie. Robi .i. vinum coctum. Robiloet herba ē portulace ſimilis: ſed cū frāgit̉ emittit lac: ⁊ eſt laxatiua valde. Roboſus.i. liꝗricia. Roboſar.i. amomum. Roboſari idē qd̓ ſupra. Robub.i. ſuccus inſpiſſatus per ſeipſum. Robulſari .i. gentiana. Rob eſt vinum muſtū coctū ad conſumptionem duarū partiū: vel quilibet ſuccus ſic coctus ita ꝙ remaneat tertia pars: vt Auicenna quarto canōīs fen. prima cap. de cura ſinochi: vbi ponit modū fa ciendi robiuiubarum: illa clarius inuenies ſi. l. l. B 2