Seite
carenū: ſed quādo rob ſimpliciter ponitur debet ītelligi de muſto. Rochach.i. feracia placenta panis valde tenuis. idē qd̓ ſupra. Rochoc Roceua.i. cum aliquis ridet ſine cā. .i. atriplex. Roſeſar idem qd̓ ſupra. Roceſarī Rocua.i. cū aliquis ſine cā ridet. idem qd̓ ſupra. Rocuab Rocuafilon.i. penta filon. Rodāche.i. flos roſe. Rodaprenum.i. landrus. Rodatiua.i. perſica. .i. fructꝰ perſici. Rodachinon Rodhaha.i. rachaba. Rodemelli.i. rōſe ⁊ mel. idem quod ſupra. Rodemellion .i. carpobaliamum. Rodeſiar Rodius.i. cortex mali granati. Cap. 608. ſecundum Diaſ. proprio Odla capitulo radix ē nalcens in macedonia ſimilis coſto: ſed paulo lenior et non equalis: que digitis frica ta rōſe longius īactat odorem: ⁊ ideo vocatur ro dia: qꝛ rodon rōſa dicitur. cū oleo nardino cepha largicis maximum remedium eſt. capiti fomento adhibita ⁊ fronti illinita: ⁊ tꝑibus maximum pre ſidiū ¶ꝗl viij. ſimp. pharmacorum cap. rodi eſt. atiza. rodiatiza eſt radix que ī ma cedonia generatur: ſubtilis partis eſt ⁊ diaforetice virtutis in calefaciēdo: ut ī ſecūdo vtiqꝫ ponēdū eſt cum abceſſu vel tertio incipiente. idem quod ſupra. Rodiadi idem quod ſupra. Rodiatiza .i. oleum roſatum. Rodinum Rodidonium.i. morula rubi uel ſemen eius. perſicus arbor. Rodochina Rododaphni in lib. de doctrīa greca ē rōſa gre­ce lorandrum. Eſt autē expoſitio eius roſea lau­rus. nam eſt nomen cōpoſitum ex rodon qd̓ ē ro ſa ⁊ daphnis qd̓ eſt laurꝰ. Ab Auicena uocat̉ ole ander. A Diaſ. nereon. Plin. rododendroſ nomē quidem apud nos inuenit latinuꝫ rododafnē: vo cāt aūt nereon. Stephanꝰ rododafni: ⁊ quid eſt. l. Rodo eſt inſula quedā nereon. .i. roſa. Rodon .i. roſa agreſtis alba. Rodan agria .i. oleum roſatum. Rodoleum idem quod ſupra. Rodoleon Rodonſion.i. oleum roſatum et acetum. .i. mercurialis. Rodoemdium .i. roſa ſicca. Rodonoxiron Rodochantꝰ.i. flos rōſe. Rodomel.i. mel rōſatū. Rodozacara .i. zucarum roſatum. Rodoſcon .i. aqua rōſata. Rodoſconia idem quod ſupra. Rogal .i. polium. Rogina.i. ſciſſura ſuperficialis cranei: quam nos rimulam dicimus. Rogel .i. pes. Rogelion .i. almea. Logoſon .i. arſenicum. idem qd̓ ſupra. Logoſoni Roginos Paulus cap. de peripleumonia: id eſt oreſmon. .i. eruca. Roka Rokiaſeos.i. centaurea. Rokial i. amomum. Romen in confectione mītridati ī antidotario vī rili exponitur rhaphanus. .i. lapacium acutum. Romee .i. corona regia. Romero Romilia.ī. camomilla. Romiſar.i. anetum. Romti.i. rhaphanus: pro quo. l. l. fagaſinon. .i. hypoquiſtidpos. Roneſac Cap. 609. arabice: grece ⁊ latine Onden olibanum vel ihus. lib. aggre. cap. ronder auc. Sera. Siai. eſt gūmi ex cāchi ſi ue kathech. ⁊ ſunt eius ſpecies quattuor. vna ē me lior: ⁊ eſt ex terra Indie: cuius color eſt ſmaraldi nus ⁊ ſicut color melongīe: ⁊ colligitur in cochijs. ⁊ figura eius eſt rotunda ⁊ fractura eius ē angu loſa. ⁊ ponunt illud homines in olla terrea: ⁊ agi tant ollā tā diudonec figura eius rotundatur: et poſt tēpus fit rubeum. ⁊ ſecundū eſt ex terris ara bum: ⁊ eſt ſcd̓m in bonitate. ⁊ melius ex eo eſt ma ſculum: ⁊ eſt illud qd̓ eſt rotundū album et nō fa cile frāgibile. ⁊ qn̄ frangitur qd̓ eſt interius eius e tenax. ⁊ qn̄ ſit fumigatio cum eo comburitur cito. Et tertium eſt in bonitate ſicut arabicum. ⁊ eſt ha bens fruſtra minora qͣꝫ ipſum: ⁊ declinat plus ad colorem acori. Et quartum ē colore albo. ⁊ quan do frāgitur: uergit color eius ad colorē maſticis. idē aucto. Gal. ſapor olibani ē ſtipticꝰ ſtipticitate multa. verum albū ex eo non hꝫ ſtipticitatem ma nifeſtam. virtus eius ē que calefacit in ſecūdo gra C cap. de olibano. du: ⁊ deſiccat in pri T mo: vnde ē ſtipticū. Aſ. thus uel olibanū lachrymꝰ eſt arboris: que grece libanus dicit̉. qd̓ autē de arabia defertur: candidum ē. qd̓ uero de India ruſum: ſed vtrūqꝫ maſculum ē. Eſt tertium genus minutum ualde et ruſum: qd̓ māna thuris dicitur. eſt ergo optimum thus qd̓ maſculum di cit̉ ſubruſum ⁊ rotundum et pingue et naturalit̓ leue et fragibile: ⁊ qd̓ ab igne cito incēdit̉: odoreꝫ vij. ſimpli. pharmacorum ſuauem copi. oſe emittens. Al cap. de thure. libanum. i. ē thus: calefactiuum quidem eſt in ſecundo gradu: ſiccatiuum autē in primo. habet autē quid ſtipti­cans paucuꝫ: minime uero manifeſta ē ſtipticitas in albo ſecundum colorem. cortex autē eius ſtipti cam uirtutem manifeſtā poſſidet: quocirca ſiccat generoſe: ut in ſecundo gradu ſiccatiuū exiſtat. auc. Diaſc. abſtergit Poſſe. Sera. opſcuritatem uiſis: replet vlcera profunda ⁊ incarnat ea. ⁊ cōſolidat vlcera recentia cum ſuo ſanguine. ⁊ quando bibit̉ olibanum: cōfert ſputo ſāguinis ⁊ abſcindit fluxū menſtruorum: et cuiuſcunqꝫ ſanguinis vndecunqꝫ fluat: et ſanguinis qui fluit a cerebro: qui dicitur meſcha ⁊ eſt ſpecies fluxus ſanguinis narium. et